Letter 876

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of priesthood. The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.

Οὐχ ἁπλῶς ἐπιτίθεται ὁ δεινὸς πειράτης τοῖς ταύτην τὴν χειμῶνος γέμουσαν πλέουσι θάλατταν, ἀλλὰ πρῶτον διαχωδωνήσας, χαὶ τὰς ῥοπὰς χαὶ τὰς ὁρμᾶς τῆς ψυχῆς καταμαθὼν, οὕτως ἐπιχειρεῖ, χαὶ τὰς μηχανὰς πλέχει. Διὰ τί γὰρ εἰς πορνείαν οὐχ ὥθησε τὸν Ἰούδαν, ἀλλ᾽ εἰς προδοσίαν; Ὅτι ἔχε. μὲν τὸ μέρος ἑώρα ἢσφαλισμένον" τὸ δὲ περὶ φιλου χρηματίαν σφαλερὸν χαὶ σαθρόν. Ἐχ γὰρ τῆς χλο- πῆς τοῦ γλωσσοχόμου ἤλπισε χαὶ εἰς προδοσίαν αὖ- τὸν ῥᾳδίως ὁρμήσειν. Τὰς ὁρμὰς οὖν ἐχάστου χαὶ τὰς συγχαταθέσεις πολυπραγμονῶν, χαὶ οὐδένα γαιρὸν οὐδ᾽ ὥραν παραλείπων, οὕτως; τὰς ὕλας ἔξωθεν χο- ρηγεῖ, χαὶ εἰς ὃ ἐπιῤῥεπῶς ἔχοντα αἱσθάνεται, εἰς ἐχεῖνο τιτρώσχει. Χρὴ οὖν πανταχόθεν ἡσφαλίσθαι τὸν εὐδόχιμον. ΙΙολλάχις γὰρ πολιτείαν ὥσπερ πό- λιν ἀπορθήτοις τείχεσι πεπυργωμένην, διὰ μέρους σαθροὺ παρεστήσατο, ματαίαν τὴν τῶν λοιπῶν τειχῶν δείξας ὀχυρότητα. " . ΨΊΠΔ ΠῚ, ΠΟΙ δέοιι5 ἃς οἰ ν᾽ Δδίθι αυδιγάδη ἱπαχρασιδῦ πιυτί οἱΓοιιπη ἀαίδι), ρ6Ρ πυϊδηίοη οἱ ἐπι δ. Π]διὴ ρατίθιν αἰ ϑ058 δυ )θοὶι, δίψυθ. ἰηϑηθιν δὲ ἐμ ! ει Γαϊϊφιογαι) τθυγογυηλ ΠΡι ίοιῃ Γοὺ- . ἀρᾷ, ΟΟΟΙΧΧΧΥΙ. -- ΕΒ ΜΟΝΔΟΗΟ. ε Ατὶαπὶς εἰ Εμπηονιὶϊαπὶς. ΤΠῴ΄. --- ΕΛΙΣΣΑΙΩ ΜΟΝΛΆΖΟΝΤΙ. Περὶ ρειαγῶν καὶ Εὐγνομιαγῶν. Κ᾽ δα ιοῖυΒ ὕδηΐεῖ, δηροίπὶ οοπδρίοδίυβ, ἀίαθαα Ὁ Εἰ ὁ ἅγιος Δανιὴλ ἄγγελον θεασάμενος, καὶ ἀγα- 6χ σοηϑροοιὶ ρυ]ο ιν δάτηϊ γι 0η ραγου βυ8, ἰη ἰογγαπὶ Ὀγοῦυβ σΘΟΪΪ!, βραοίδου! ! ν᾽ δ! οὶ πονὶ- ἰδῖ6 διιοι : 4υδιηηά ἰδηάθι Θχουβαι! οηδιἢ Πα! ἰυτὶ δυηι, φυ! Ῥαιγὶ οἱ ΕἾΠΟ ΔΡΌΓΓΟῸΒ ἃς - δίγ058 ὈΓξΌΘΓΘ οι 096ηΐ, Πα ΓΑΙ ΟΠΠΠΘΠ 56Γ- "οηἷ8 [δου ἴδ! ΡΟ ΓΔ Πὶ ΘΟ Γηι Οὗ θ10 δυρΟΥΆΓΟ δεξιεἀϊυπιυνῖ ΟΟΟΕΧΧΧΥΙ. --- ΠΕΟΝΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ πο ἰς, ὁ ρμυγί(Ὧ ἐδ] υθ γα, οι δυο γ08 η0- . δα μΐἶγοῦ : δοιὶ φυΐϊὰ ΠΠπ Π , αἱ εἐοπνϑιίθυαῖ, σθεὶς τὸ χάλλος τοῦ ὀφθέντος, πρηνὴς ἔπεσεν, ἐχ- πλαγεὶς πρὸς τὸ παράδοξον τῇ; θέας " ποίαν ἕξουσιν ἀπολογίαν, οἱ Πατρὶ χαὶ Υἱῷ μεσιτεύειν τολμῶντες, χαὶ τὴν ἄῤῥητον φύσιν λόγοις ζυγοστατεῖν ἐπιχέι- ροῦντες; ΤΙΖ'. --- ΛΕΟΝΤΙΩ ΕἸΠΣΚΟΠΩ. Ἐγώ σε, ὦ ἁγνείας ἀνάχτορον, οὐχ ἐχ τῆς ἱερω- σύνης θαυμάξω " ἀλλ᾽ ὅτι προτηχόντως ταύτης τετύ- ΥΔΕΙΖῈ ΚΕΘΟΤΙΟΝῈΣ ΕΤ ΝΟΤΙΕ. () Τἄμ ἐοἀ. προέμενοι πμιαὶ ἰπ προσιέμενοι, δἰ γ0Γ8. ροδί αυάτι0 ἐρήμον; ἴῃ ἀμοίρους. ΒΟ55ΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ ..].--- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΟΙΧΧΧΙΧ. χηχας. Πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῇ ἐπεχώμασαν οὐχ εὑα- Α εοπβδουϊα5. Μη δοΐμ Δ Θαπὶ ἀΐρηϊ4ίοπι ᾿δ0! ρα γῶς οἱ δὲ εἰχότως τετυχηχότες τῆς τιμῆς, χαὶ διὰ τέλους ἑαυτοὺς οὐ μόνον μέμψεως χρείττους, ἀλλὰ χαὶ θαύματος ἀξίους ἀποφήναντες, οὗτοι παρὰ πάντων ἀναῤῥτθῆναι ἂν εἶεν δίχαιοι. Ὧν εἷς χαὶ αὐτὸς τυγχάνων, μυρίοις ὀφθαλμοῖς τὰ χατὰ σαυτὸν περισχόπει" μή ποτέ τι παροφθὲν, τῇ τοσαύτῃ λυ- μήνηται ἀρετῇ. ΤΠΗ΄. --- ἹΕΡΑΚΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ ἀγαγγνώσεως, κατὰ ᾿Ε.λήνων. Περὶ τῆς χάριτος τῶν θεοπνεύστων Π᾿ραρῶν, καὶ τῆς ἐξ αὐτῶν ὠφελείας. Οἱ θεῖοι χαὶ οὐράνιοι χρητμοὶ τοῖς μὲν τῶν χαλῶν ἀνεράστοις () γράμματα μόνον εἶναι δοχοῦσ: τοῖς δὲ δϑησίοηι16 ἰγγυρόγαμ! : δυϊθπὶ δᾶπ ἰ)οηθε!ᾶ ΓΑιΙοΠ6 ΘΚ ΠΘΘΡΙηΐ, ραγροῖυο δοῖρ805 ΠῸΠ τποι0 ΟἸΪ ΤΟΡΓΘΙ ΘΙ Β0) ΒΌρΟΓΙΟΓΘ5, οἰϊδπὶ δ" Γα- ιἴοηα ἀΐξηο5 ργφβιίιογιηῖ, Εἱ ὁοπιηΐυπι ᾿διιάς ργῶ- ἀϊοαιίοια εἴἶενεὶ πδγθηΐΡ. Ουογυπι ἦι) ΠΠΠΙΘΓΟ ΟἸΠΠῚ ρ56 4ι06406 , Βαχοσι ( Υἱ [ Π ἃ 1Π0- Τ65 ΟΕἰγουπηβρίςα : πΠ6 Δ]Ιο4ι1 πορίθοίμη αυϊα- Ρίδιη (Δη165 Υἱγῖυ ἰδ ἃς ρόγηϊσίθει δῇογαι. Ἑ(ΟΟΙΧΧΧΥΙΙ. -- ΗΙΕΒΑΓ(Ι ΡΗΕΒΒΥΤΕΠΟ. ε ἰεοιΐοπθ, φομίγα φεπιίες. --- δὲ φταιϊα αἰυδμξιιια ἱπερίταίατιιηι δοτίριιτατιπι, ει υμἰἱΠαἰ6. Ὀἱνίπα οἱ ὑο]οβιΐα ὀγϑου!α, [ φυϊίδηι, αυΐ ρυ]- αἴνγαγυῦι τογυη) [Δ5 (Θποη Ὁ, ᾿ἢ Γὰ: βοίυ τ ὑπερχοσμίοις [γαὶ] φιλοθεάμοσι, λειμῶνές εἰσιν εὐ- Β ν᾽ θδητΓ Σ ἀὐυίθιη, ] διργὰ πηυιάυπὶ Δϑδυζγοχο- ανθεῖς, ὥσπερ ἐξ οὐρανίου νέχταρο: βρύοντες ἀχη- ράτοις ἄνθεσιν. ᾽᾿Εξαρχοῦσι μὲν γὰρ χαὶ μόνον ῥὴ- θέντες πρὸὺς ἔχπληξιν χατανοοῦσι δὲ σχολὴν ἄγειν οὐχ ἐπιτρέπουσιν, ἀλλὰ παρασχευάζξζουσι πᾶσαν τὴν νοερὰν αἴσθησιν τρέπειν () εἰς ἑαυτοὺς, ὡς πρὶν τὸ παρὸν ἀχριθῶς θεάσασθαι, ποθεῖν τὸ ἑξῆς ᾿ χἀχεῖνο θεασαμένους, ὕπερ ἁπέλιπον ζητεῖν, χαὶ τὸ τρίτον ἰδόντας, οὐχ ἔχειν ὅτι θαυμάδουσιν. Εἴσω γὰρ τοῦ γράμματος παραπέμποντες τὸν νοῦν, τοσούτου πίμ- πλανται θαύματος, καὶ τοσαύτης πληροῦνται χάρι- τος, ὥστε μηδὲν ἔτι χω