Letter 16: **LETTER (formerly IX)**

The solicitude which the blessed apostle Peter entrusted to this see for the care of all the churches compels us to respond to the matters which have been brought to our attention from your region. We have learned with deep concern of the continuing disturbances which afflict the churches and of the divisions which prevent the faithful from enjoying the peace that ought to characterize the body of Christ. The unity of the Church is the most precious gift that we have received from our Lord, and we are bound to defend it with all the means at our disposal. We therefore exhort all bishops, clergy, and faithful to set aside their differences and to unite in the bond of charity, submitting themselves to the authority of this apostolic see, which has been established by divine Providence as the guardian and defender of the faith. Whatever disputes have arisen concerning matters of doctrine or discipline must be referred to this see for resolution, and all must accept its judgment with filial obedience. We are ready to hear the concerns of all and to provide whatever guidance or correction the situation may require. The salvation of souls is the supreme law of the Church, and all our efforts must be directed toward this end. Let us therefore work together, with the help of almighty God, for the restoration of peace and unity throughout the Church.

EPISTOLA | Olim IX] AD EPISCOPOS GERMANIZE * ET GALLIE. Novem preoſationes, inter missarum 8olennia decautan= de, a Romana Ecclesia recipi >. Pelagius Romanz ecclesiz et aposlolice sedis episcopus universis Germaniarum ac Galliarum re- gionum episcopis (S. Leo epis!. 88). Cum in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum sive cxterorum consacerdotum Dei ſide- lium congregatam habuissemus , et de ecclesiasticis Statutis, ut Sunt ab apostolis et sanctis Palribus tra- dita , diligentius tractaremus; Supervenere litter vestre, et ut magnz essent auctoritatis, cHam VIVe Decimam de heata Virgine edidit Urbanus II, in con- cilio Placentie habito, ut ait Gratianus ad d. 7V, et alii; Sev. Bis. 759 SANCTUS AUNARIUS , ANTISSIODORENSIS EPISCOPUS; voces precesserunt , rogantes, ut ordinem preſatio- A Romana Ecclesia hactenus servavit : unam in Albis num, quem sancta Romana Ecclesia 'hactenus habe- ret, n2stris litteris vobis remandaremus. Tunc de vestra voluntate et studio tam bono mulium gavisi gumus, et sacrum ordinem Romanum, Sacraque con- stitulta nostrorum ; antecessorum 80lertler relegentes, invenimus has novem przeſationes in sacro catalogo tantummodo recipiendas, quas longa retro veritas in paschalibus, aliam de Ascensione Domini, tertiam de Pentecoste, quariam de Natali Domini, quintam de apparitione Domini, sextam de apostolis, septi- mam de sancta Trinitate, octavam de cruce, nonam in jejunio et Quadragesima tantummodo dicendam. Has przſationes tenet et custodit sancia Romana Ec clesia. Has lenendas vobis mandamus. EODEM TEMPORE. SANCTUS AUNARIUS, EPISCOPUS AUTISSIODORENSIS. NOTITIA EX GALLIA CHRISTIANA, Aunacharius, qui et per syncopem Aunarius, filius B celebrarentur. Ex quibus satis apparet tunc majoris erat Pastoris et Ragnoar#, germanus autem Austrini episcopi Aurclianensis et Austregildis, matris sancti Lupi Senonensis anlistitis, ut ex ejusdem Lupi Vita discimus. Hunc aliquando monachum fuisse et abba- tem Sancti Germani vulgati indices assSerunt, quia forte ceenobium Sancti Germani vocatur ejus mona- Sterium in Actis gancti Walarici, seu quia, ex Herico, Sancti Germani basilicam magniſicis prediis locu- pletavit. Nam eodem auctore primos adolescentie annos in aula Guntramni regis exegit, quo relicto postpositisque parentibus Turones aufugit, ubi ad gepulcrum ssancti Martini, coma capitis detonsa, clericali sxcularem vestem mutavit, Tum ad Sia- grium Augustodunensem episcopum adductus, tantum ecclesie clerum non admodum frequentem ſuisse. Tribus subscripsit conciliis Aunacharius, Parisiensi ry anno 573 et Matisconensibus duobus annis 585 et 585, et Augustodunensi an. 589, cujus cum episcopis sCripsit ad Gundegisilum Burdegalensem epistolam quz refertur a Gregorio Turonensi lib. 1x, cap. 44 (Tom. Patrol. LXXI, col. 520 et 829q.). Synodum ipse habuit in urbe 8ua cum dicecesis abbatibus, pres- byteris et diaconis in qua plurimi editi sunt canones in quibus mulla sunt observatione digna. Duz exstant Pelagii pape ad Aunacharium epistolz, qui ab ips0 Sancluaria, id est brandea Seu pannos ex tumulis apostolorum petierat pro novis ecelesiis quz tum complures in his partibus construebantur. Petenti apud eum eruditione et disciplina profeeit, ut usque C annuit pontiſex : at queritur quod Aunarius ltaliz ad culmen pontificie dignitatis gradatim provehere- tur. Atherio itaque Autissiodorensi presule e vivis exempto, a clero simul et populs unanimi vocatur Aunacharius, qui pridie Kalendas Aug. officium epi- Scopatus SusSCepit. Sextum eum a bealo Germano Aulissiodori episcopum nominat Hericus idem epi- stola ad Carolum Calvum imperatorem, in qua re- ſert Aunarii litteras rogantis Stephanum Africanum presbyterum ut Vitam ejusdem sancti metrice de- sCcribderet et acta sancti Amatoris prosaice : at libra- rii proculdubio mendum est, nam ipse Hericus episcopos inter medios commemorat. Factus autem episcopus Aunacharius plurima in ecclesia Antissio- dorensi conslituit quz, ut precipuo observarentur vigore, Guntramni regis auctoritate roboravit : in his, 4* ut monasleria, basilicz et ecclesiz pare@eciales cer- tis diebus per mensem cum clero et populo rogatio- es lacerent; 2* quibus horis vigilie diebus Domi- nicis ac archipresbvleris et abbatibus propriis in locis fierent ; 5* a quibus vigiliz in basilica sancti Stephani cum abbatibus singulis hebdomadz diebus calamitatibus non compatliatur et quod Francorum reges ad opem ei ferendam non excitet. Superius diximus quid decessorum suorum Germani et Ama- toris in gratiam egerit. Lupum nepotem ssuum cum Ausirino germano ad insulas educando provexit. Sanctum Austregisilum, futurum Bituricensem episco- pun clericum ſecit et subdiaconum ordinavit. Walari- cum in monasterium suum admisit, quod in suburbio civitatis conslructum de monasterio sancli Germani interpretamur. Huic monasterio , ubi corpus svum Sepulturz mandari decreverat, et ecclesizx suz agros et villas donavit, plenusque dierum, ssanctitate quo- que et miraculorum gloria clarissimus decessit vil kal. Octobr., initi prarsulatus 44, mense 1, die- bus 23. Corpus ad ssanctum Germanum ſunebri pompa tumulatum, inde capsa argentea inclusum, calvinistarum poslea prxda fuit. Projecta vero 0s54 2 | Catholicis collecta cum aliis in cryptis ad meridio- natem ſenestram recondita ſuere. Colitur v1 Kal. Octobr, = m_— CONCILIUM © ANTISSIODORENSE .. SYNODUS AB AUNACHARIO EPISCOPO ANTISSIODORENSI, CUM DIOECESIS SUE ABBATIBUS, ET PRESBYTERIS CELEBRATA IC SUB ANNUM CHRISTI DLXXY11I * ©, ID EST, PELAGII 11 PAPE I, CHILPERICI REGIS XVII. TITULI CANONUM. I. De Kalendis Januariis. IE. Ut Quadragesime initium in epiphania nun- tietur. | ul. Ut vota et vigilie in ecclesia exsolvantur. IV. Ut auguria et sortilegia non flant. V. Vigiliz sancti Martini interdictz. VI. Ut chrisma a media Quadragesima petatur. VII. | 9s pre presbyterorum, et abbatum. VIII. mulsum in altari offerre non liceat. IX. 8 chori et cantica puellarum, nec convivia in ecclesja per.nittantur. X, Ne in altari ubie missas dixit, pres- byter illa'die m dicat. Xl. De vigiliis Pasche, natalis, et aliarum solem- nitatum. XII. Ne mortvis eucharistia detur, nec osculum : et ne velo yel palla inyolyantur. XIII. Ut diaconus pallis scapulas non involyat. XIV. Ne quis in baplisterio sepeliatuy. XV. Ne mortuus Supra mortuum nittatur. XVI. De observatione diei Dominicz. XVII. De its qui sibi mortem consciscunt. XVIII Ut baptismus extra Pascha nisi moribundis non conferatur. XIX. Ut missz a jejunis clericis celebrentur et au- diantur. XX. Ut archipresbyter de clericorum adulteriis episcopo, vel archidiacono denuntiet. XXI. Ut clerici conjugati ab uxoribus abstineaot. XX1l. Relicte clerici post ejus morteu alteri nubere non licet. A XXIll. De pans abbatisqui monachi peceata nou emendat, aut denuntiat. XXTV. Abbati aut monacho 3d nuptias ire non licet. XXY. _ aut monacho filios de baptigmo habere non licet. XXVI De pena abbatis qui mulierem in mouasteriumw ingredi permiserit. XXVII. Novercam in uxorem accipere anon licet. XXVIIT. Nec privignam ducere. XX1[X. Nec cognatam XXX. Nec duas sorores. XXXI. Nec conso0brinam, aut sobrinam. XXXII. Nec relictam avunculi. XXXIIl. Ut presbyteri et diaconi. reorum supplicia non Spectent. XXXIV. Ut presbylter judicio capitis non intersit. XXXV. Ut clericus clericum ad judicem secularem non trahat. XXXVI. Ut mulier eucharistam nuda manu non accipiat. XXXVII. Ne mulier pallas dominicas contrectet. XXXVII. Ut nullus cum excommunicato communicet. XXXIX. Ut qui cum excommunicato communicat simili B sententiz subjaceat. XL. Ne presbyler inter epulas cantet, aut saltet. XLI. Pr tero, vel Jdiacono accusare non licet. XLIT. Ut mulier sine dominicali non communicet. XLIII De _ judicis qui clericum sine episcopi yo- untate distrinxerit. XLIV De pena laici