Letter 13: Sigismund, king, to the most holy Pope Symmachus.
Symmachus, bishop of Rome, to our beloved brothers, all the bishops throughout the provinces of Gaul.
He confirms the division of the province between the churches of Vienne and Arles as established by Pope Leo.
1. The statutes of the apostolic see compel us to take thought for the harmony of the universal Church which is spread throughout the whole world. And since a question has again arisen concerning the rights and boundaries of the churches of Vienne and Arles, we confirm the arrangement established by our predecessor of holy memory, Pope Leo, who assigned certain provinces to each metropolitan see. What Leo decreed, we uphold: the bishop of Arles shall exercise metropolitan authority over the provinces assigned to him, and the bishop of Vienne over those assigned to him. Let neither encroach upon the other's jurisdiction, and let all disputes be referred to this apostolic see for final resolution.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
**6^Nov Synimachi papae ad epieospos Oalliae.
Cofiprnnit diviaioT^em provinciae inter Viennenaem et Arelatensem ecclesias a \
Leone papa constitutam.
Dilectissimis fratribus universis episcopis per
Gallias consistentibus Symmachus^).
1. Sedis apostolicae nos^) instituta praedicanda sollieitant, ut
de concordia universalis Ecclesiae, quae toto orbe diflFusa est, per-
vigili cura tractemus : quae tunc praecipue efficacius adolescit, si ea
quae a patribus statuta sunt, aetas subsequens reverenter observet
Caesarius siquidem frater et coepiscopus noster, metropolitanae Are-
latensis civitatis sacerdos, ecclesiae beati apostoli Petri liminibus
praesentatus , ea quae pridem de privilegiis ecclesiarum coustituta
sunt, nostris postulavit innovari sermonibus. Cuncta igitur inter
ecclesias Arelatensem et Viennensem a decessore nostro beatae re-
cordationis Leone papa quae super hac parte ordinata sunt, eccle-
siae Romanac fidelis declarat iustructio. Atque ideo ne ea, quae
semper veritatis est aemula, sibi aliquid vindicare queat oblivio, ei
Gallias constiiutis subjicitur hoc oxordiuni: Cnnctas inter ecclesias GmQianm <A
praecipuas Viennensem et Arelatensem cxstitit controversia, Quae vero a pn
sore nostro beatae recordationis etc, et deinceps ad baec n. 2 verba
transcendi, quibus addito Valete fragmeutum clauditur. Hinc confirmatQr qnod
alibi observavimus, plerasqui; epistolas, quae in illa Bibliotheca veterum poiiiti<
ticum nominibus iusigniuntur, ut pUirimum veranmi cpistolarum quaedam dm-
taxat frajifmenta esse non siucera.
EPISTOLAB 13 — 15. 723
prioris decreti yigor temporis diutumitate vergatur^) in senium, ne-a. 613.
cessarium duximus olim promulgatis lucem reddere nostris affatibus.
2. Idcirco quemadmodum decessor noster Leo papa dudum cogni-
tis allegationibus partium definivit, parochiarum numerum vel quan-
titatem Arelatensi et Viennensi sacerdotibus deputandum*), et nos
praeciprmus nullius usurpatione transcendi : sed ut ante praediximus,
juxta indulgentiam supradicti pontificis Yalentiam, Tarantasiam,
Genevam atque Gratianopolim oppida Viennensis antistes juri suo
vindicet; nec quidquam amplius ab bis, quae semel ab apostolica
sibi sede concessa sunt, aestimet praesumendum. Alias vero paro-
chias vel dioeceses cunctas privilegio et honori^) suo Arelatensis
episcopus sub temporum continuatione defendat. Hac^) enim ob-
servatione et vetustatis reverentia custoditur, et amplius de humili-
tate gloria sacerdotalis attollitur.
3. ProindC; fratres carissimi, singuli honoris sui sint distribu-
tione contenti, nec per saecularia patrocinia nec per cujuslibet
excusationis obtentum illicita praesumptione terminos concessae
potestatis excedant. Studere siquidem imusquisque debet^), ut de
devotionis officio magis gratiam, quam de ambitione Domini nostri
offensam et humanam in se lacessat invidiam. Tacere nos ista com-
missae dispensationis jura minime patiuntur: ut et de his, qui eccle-
siasticis regulis obsecundant, perseverantibus in concordia sedis
apostolicae gratulemur, et illi, qui catholicis disciplinis obtemperare
destiterint, ab Ecclesiae gratia et caritate se alienos ostendant. Deus
vos incolumes custodiat, fratres carissimi! Data VIII®) Idus No-
vembris, Probo viro clarissimo consule.
Related Letters
I write to recall to your memory certain of my connections, and to commend to your paternal care a young man of...
The law that desire writes for friendship is one I know well — it compels the pen when reason might counsel silence.
A young man of good birth and genuine promise is going to Rome to study, and I cannot let him go without a letter to...
On the extinction of the schism that so darkened the recent years, I cannot express my relief adequately in prose,...
The young man I am commending this time is the sublimest of adolescents, and I say this not as empty praise — you...