Letter 10001: The management of the church's patrimony in Sicily requires constant attention, and I am writing to give you...

Gregory to Romanus, defender in Sicily. It profits nothing to punish the faults of priests and to avenge crimes through deposition, if those who are deposed upon conviction of their offenses find their loss of honor a consolation and their fall a source of gain. Our brother and fellow bishop Trajanus has complained to us that Lucillus, former bishop of the island of Malta, terrified by the iniquity of his own crime, not only carried off the property of the Church, of which he was not a governor but rather an enemy, but also retained many things belonging to that same Church from past times, inasmuch as he spent nothing on the construction or maintenance of the church itself, but with a sacrilegious mind strove to apply everything to his own profit. And since it is exceedingly grave and contrary to God that his deposition should be not a punishment but an advantage, let your experience sternly admonish him to restore whatever he took away or retains from past revenues of that Church. Likewise his son Peter must be compelled to restore whatever he has taken from the same Church. Furthermore, we grant to Bishop Trajanus monks for his comfort, but this concession is to be subject to the judgment of the diocesan bishop. Moreover, whatever the same Trajanus acquired while he was abbot we declare to belong not to him but to his monastery.

AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo , tum a Pe- tro illius filio, res Melitensis Ecclesi& jubel reslitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita con- cedit ,, ut idipsum reserve! dicecesant episcopi arbi- trio, Que idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, D non ejus, sed monaslerit esse declarat. Alia quedam ut tollat permillil, Gregorius * Romano deſensori Siciliz. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, Þ et com- missa dejectione crimina vindicare, $i eis qui convin- cente facinore deponuntur, amissio honoris Solatium, el casus $ui coeperint esse compendium. LIBER X. Al. LIBER VIIL. EpisT. PRIMA. — * In recent. ed. $ervus 8ervorum Dei, quod in nostris Mss. non observavimus. In uno ex Colbertinis legiilur Chromatio deſensori. In vet. Colbert. et in Vaticanis pr.emiltitur, Mense Octobri, PaTROL. LXNXVIL. Questus itaque nobis es ſrater et coepiscopus nos- ter Trajanus © Lucillum, quondam insulz Melitensis episcopun, flagitii $ui iniquitate perterritum, non solum res Ecclesie, cujus non rector sed inimicus potius exslitil, abstulisse, verumetiam plurima enm ejusdem Ecclesiz compelentia de prateritis reti- nere, quippe qui in fabricam, vel sarta tecta ipsius nihil pertulit expendere, sed mente $acrilega suis to- tum $tuduit compendiis applicare. Et quia grave ni- mis ac contra Deum est ut $ua illi dejectio non sit pena, 8ed commodam, experientia tua eum districte commoneat ut quidquid abslulit, vel apud se de pre- indict. 5. 3b SANCTI GREGORI\ MAGNI teritis retinet sine mora reslituat. Qui $i indita sibj A trum Capitulana conditrix supradicti monaste1 ii sin- nequitia negare ſortasse voluerit, quia facile dicitur posse convinci, una cum reverendissimo fratre et c0- episcopo nostro Joanne Syracusano residens sublili inquisitione hyjus rei yerilate'in rimare, quatenus probatione habita, quidquid eum lulisse yel suppres- 8isse claruerit, palam verecundia conſusus. restituat quod inverecunde clam abstulit. Petrum autem pre- dicti Lucilli filium similiter tui studii sit admonere, ut quia et ipse supradictz Ecclesiz tulisse plurima perhibetur, honesta ea consideratione restiluat ; alio- quin vestro LO&4Q et ipse est judicio prxsentandus, ut przxcedente $ubtili inquisitione, utrorumque causa valeat uno ſine concludi. Preterea peliit a nobis suprascriptus Trajanus fra- ter noster ut de monasterio 810, quod in civitate Sy» racusana $ilum est, ei qualuor vel quinque dari mo- nachi debuissent. Quod pro ejus solatio nequaquam #$ilimavimus denegandum, quia ad locum proficis- cens incognitum, si proprios quorum consolatione ulatur non habcat, mens affecta tristitia minus se ad ea-quez utilitalis sunt erigit, et ante incipit Succum- bere quam laboret. In qua re ne suprascripti reve- rendissimi fratris et coepiscopi nostri Joannis privile- giorum yideremur przrogalivam minuere, ita hoc illi noveris es$e COncessum, ut tamen fratris et coepiscopi nostri Joannis Sit arbitrio per omnia reservatum. Quia ergo pelitioni suz pradictus [rater noster adje- cit ut © pueros quos de propria pecunia comparavit, ac $u0s patrisque $ui Codices, aut res alias, quas in eodem monasterio habet, ei sit tolleadi licentia, ra- tio nos hoc negare non pertulit. Sed ne postLulata vi- deamur indiscrete concedere, hanc tenendam obser- -vantiam $cito, id est ut quidquid postquam ab abbatis remotus est officio comparavit, vel quolibet titulo ac- quisivit, libera illi tollendi ſacultas $it. Sed et hoc quod de monasterio illo in quo conversus est, quod in provincia * Valeria in possessione juris 8ui patrem ejus maniſeslum est construxisse, pellente hostilitate decedens abstulit, secumque detulit, sine aliqua du- bietate ei reddendum est, quia alterius acquisitionis jus effugit quod semel monasterii ſuerit dominio $0- ciatum. Si quid autem dum adhuc illic abbatis fun- geretur officio acquisivit, non suum, $sed monaslerii ipsius essc cognoscat. Et ideo f de jure illud ejusdem monasterii auſerri ulterius quolibet modo non pati- mur. Legatum jgitur quod antedictum fratrem nos= © Proyincia ltaliz a via Valeria sic appellata, que riam, Campaniam, Picenum, Suburbicarium Latium- que sila eral. Isthzc provincia varios intra se popu- los, Sabinos neimpe, Marsos, Aquos, etc., continebat, in eaque erant episcopalus circiter undecim. Gus- SANV. EersT. [1 [Al. 3]. — © Reperitur in Victorino, $ed abest ab Anglic., Norm., Carb., Rhem. , Colb. et Va- LiC., $i unicum duntaxat excipias, Scilicet Cod. A, in gulis annis de codem monasterio LQ&4Z per uliinim voluntatem suam habere consliluit , experientia tua $olatiante, juslilia faciente, sine aliqua facial Vilatione percipere. | AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Ecclesiam pro monachis, absque migsis publicis, baptis- terio et presbytero cardinali consecret. | Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Fraternilati vestrz esse non pulamus incognitum quia Romanus clarissime memoriz vir, per ullime5uz. voluntalis arbitrium, in domo juris sui ecclesiam , quz in ciyilate yeslra sita est, edilicari deputavit. Et B quia, Deo miseraite, deſuncii noscitur yoluntas im- pleta , sanctilas yestra illic ingravanter accedat ; el si nullum ibidem corpus constal humatum, locum ipsum in ionorem $sanctorum Hermelis, Þ Sebasliani, atque Cyriaci, necnon et Pancralii solemniter $tudeal abs- que missis publicis cum yeneratione debila couSecrare; ita ut in eodem loco baptislerium nunquam conslrua- tur, nec presbyterum conslituas cardinalem. Sed quo- ties missas ibi degentes illic monachi fieri voluerint, latenus prasumatur. EPISTOLA WI. AD FANTINUM DEFENSOREM. Colligat Romani mancipia, atque illorum laboris C ſructus ad constructum a Romano ipso monasterium millal. Gregorius Fantino deſensori, Mancipia juris Romani, * spectabilis memorize viri, qui in domo sua que Neapoli sita est monaslerium ordinari constituit , habitare in Sicilia perhibentur. Et quia monasterium jipsum juxta voluntatem ejus, Deo auctore, noscitur ordinatum , experieniia tua presentium portitoribus, qui Þ ad recolligenda man- cipia ipsa illuc directi sunt, omni studio s80latiarj ſestinet, et recollectis eis, possessiones jllis ubi labo- rare debeant, te solatiante, conducat. Et quidquid corum labore accesserit, reservato unde ipsi possint $ubsislere, reliquum ad prexdictum monasterium ex- perientie tu;e cura annis singulis, auxiliante Domino, D transmittatur. © quo sequens eliam epistola legitur, quam Supralau- dati Mss. non exhibent. Eeisr. II [Al. 4].—* Non erat vagns honoris litulus quem cuilibet ad arbitrium conferre olim liceret. Spectabi;ulatis honorem militi@ gudore delersis jusla de- pulavit antiquitas, inquit Cassiodorus, lib. 1 Variar., epist. 28. I'rivilegia buic dignitati annexa infra prose- quitur in eadem episl. et lib. vt, ce. 57, exh b-t for- mulam $spectabilitatis 8eu yerborum ſormam qua hic bonor concedebatur. » Id esl, ad requireados fugitivos servos, et denud cogenidos ac congregandos, 4169 EPISTOLARUM LIB. X. — INDICT. IM. — EPIST. VI.