Letter 10134: Gregory to Januarius, bishop of Cagliari.

The needs of the churches demand our unceasing attention, and the affairs you have brought before us require a prompt response. We have considered the question you raised about the monastery that claims exemption from episcopal jurisdiction. The ancient canons establish clearly that monasteries, while enjoying certain protections and privileges, remain subject to the oversight of the bishop in whose diocese they are located. No monastery may exempt itself from this authority by its own decree; only the apostolic see may grant such an exemption, and then only for grave cause. We therefore determine that the monastery in question remains subject to the canonical authority of the bishop. The bishop shall exercise this authority with moderation and respect for the monastic life, not interfering in the internal governance of the monastery or the election of the abbot, but ensuring that the faith is maintained in its integrity, that the sacraments are properly administered, and that the monks live according to their rule. If disputes arise between the bishop and the monastery, they shall be referred to us for resolution. Let peace be maintained between the monks and the bishop, for both serve the same Lord and labor in the same vineyard. Discord between them serves only the enemy of souls.

AD JANUARIUM CARALITANUM. EPISCOPUM. Curet ut nec violentiam patian'iur qui ad ecclesiam re- ſugerint, nec ii qui hactenus sunt oppressi damna suUslineant. Gregorius *® Januario episcopo Caralitano. Qualiter in Sardinia minores vel pauperes, ab_eis Sunt nroveritis, ipsarum vobis epistolarum exempla- ria previdimus transmiltenda. Et ideo quia ea que peleada sunt offeruntur, studiose agendum est ut ca quz promittuniur opere compleantur. Si qui eorum de quibus est quzstio, in ecclesiam ſoriasse reſugerint, ita debet causa © diligentia vesira disponi, ut nec ipsi violentiam patiantur, nec ii qui dicuntur oppressi damna sustineant. Cura: ergo vesl# Sit ut eis sacramento ah iis quorum interest de $er- vanda lege et juslitia promittatur, et per omnia com- moneantur exire, atque $Suorum actuum reddere rationem, quibus etiam Ecclesiz vestre defensorem depulare vos convenit. Cujus sollicitudine ea que 4 In Norm. , Corb. et Turon., similaginis; utrum- que idem fere signilical. EeisT., XXX\VIllL. — * In quatuor Vaticanis, Ge- metic., Lyrano, Audoen. , Pratell. , duvbus Teller., tribus Colbert. et Regio, pro Januario, legilir Joanni episcopo Caral. $ed perperam, cum adhuc viveret Januarius , et Ecclesiam Caralitanam. aliquot annis p-'S$tea 1Cxeril,, ut ex epistolis ad eum scriptiis iuſra cons:at, maxime ex $exta libri xi, indict. 6. © In qualuor Vatic., Norm, et plerisque, omiltitur diligent1a resira. 4 Norin., noxa it. quoniam illi rei eminentiam vesiram * B Dei misericordiam gxoramus, ut grati:e Sv protec- tione vos muniat, et nec malos contra vos homines 4 noxia Sint, et jp-is ecclesiastica, Salva ratione, pos- Sint prodesse reſugia. lia ergo ſraternitas vestra (4- ciat, ut bec quz ejus $tudio emendanda $Sunt mora per eam vel iunpedimentum aliquod non contingat. EPISTOLA XXXINX. AD EULOGIUM PATRIARCHAM ALEXANDRINUM. Que ex Scripturis Agnoite 8umebant arqumenta sin- qula dissolvit, atque in ips0s dis8erit ubering, Deesse 8ibi peritos Graeci 8ermonis interpretes que- riur. Gregorius Eulogio palriarche Alexandrino. Sicut aqua ſrigida anime 8ilien'i, 8ic nuntius bonus de terra longinqua (Prov. xxv, 25). Quis vero mihi exe nuntius bonus quantum ad sanclze Ecclesi:e adjutorium potes!, LOG nisi vita atque incolumitas suavissime mibi vestrZ sanctitalis, quz ex percepla lace verilalis, et eamdem Ecclesiam pradicationis verbo illuminal, el ad meliorem viam morum $uorum exemplis infor- mat? Quolies autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vesiro fixum me per- manere CcOgnosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non poltest. Nam etsi corpore longe disj}ungimur, mente lamen indivisibiles $umus, Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia * nulla ececle- Siaslica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de caug Ecclesize beatitudo vesira loqueretur. Et gaudeo, quia ubi yos adesse contigit, me non arbitror deſuisse. Nam veritatis minisJer, Petri sequax, et Sanciz C Feclesiz prazdicator, Þ scio quia illa loqui potuisli, quz -de sede Petri apostoli per os docloris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino ve nienie, Sanctitati vestre rescripseram vel quid de $Criplis vestris que contra hercticos Agnoitas edidi- Slis Senserim, vel cur tarde responderim. Sed idem Abramius, navigii necessitate compulsus, diu perhi- betur in Neapolitana civitate demoralus, atque in eo g8ensu quod dudum scripseram ita rescribo, quia de doctrina vesira contra hreticos qui dicuniur Agnoi- tz ſuit valde quod admiraremur ; quod autem dis- pliceret, non ſuit. In eodem autem sensu jamdudum communi filio nostro Anatolio diacono plurima scrip- Seram. Ita autem doctrina veslra per omnia Latinos D Patribus concordavil, ut mirum mihi non esset quod in diversis linguis Spiriltus non fuerit diversus. Eersr. XXXIX [Al. 42]. — *® Ita Mss. Quam le- ctionem, elsi obscurum $en<um habeat , amplect! cogit eorum consensus. In Excusis legitur, nonnulla ecclesiaslica quedam quondam tamen de terrents. Nostrz lectioni lux afſulgeret mutando guo0::dam quedam, ut habet vet. Colbert. et sic legendo : mne- tuil.... nulla ecciesiastica ($upple nota es-e) 84d que- dam de terrenis causis mota. Codices Colb., Norm., etc., cum prius legeretur pre- dicator scit quia illa 8ic loqui potuisti ; parum ad sanctl Gregorii mentem. Multa alia Similia przlucentibus Mss. emendavimus, $ed leviora, de quibus monere opera pretium non est visum. þ FW, © WY OTE "0% Menem foamed. trot Nam hoc quod de ficulnea dixistis, in eo sensu A Quod est : In miraculo quod ex tua natura non ha- | proprie beatus Augustinus loquitur, quia cum evange- lisia Subjunxit : Nondum enim erat {empus ficorum (Marc. x1, 45), aperie cognoscitur quod per ficum Dominus in $ynagoga fructum quzsicrat, quz ſolia legis habuit, sed ſructum operis non habebat. Non enim poterat Creator omnium nescire quia fructum ficus pon habuit; quod dum tempus ficorum non es- get, omnes poterant scire. De eo vero quod scriptum est : Quia diem et horam neque Filius, neque angeli sciunt (Marc. x11, 32), omnino recte veslra sanciitas sensit quoniam non ad eumdem filium, juxta hoc quod caput est, sed juxla corpus ejus quod sumus nos, est certissime reſerendum. Qua de re multis in locis idem beatus Augustinus eo sensu ulitur(Quest. lib. LxxXilt, 9. 60; lib. 1 de Trinit., c. 12; in psalm. v1, init. ; in ps. Xxx1V 8erm. 2). Dicit quoque et aliud quod de eodem filio possit intelligi, quia Deus omnipotens aliquando more loquitur humano, Þcut ad Abraham dicit : Nunc cognovi quia times Deum ((enes. xx11, 42). Non quia 8e Deus tunc timeri cognoverit, sed quia JQ7O tunc eumdem Abrabam ſecit agnoscere quia Deum timeret. Sicut enim nos diem letum di- cimus, non quod ipse dies lztus sit, sed quia nos letos ſacit, 11a et omnipotens filius nescire se dicil diem quem nesciri ſacit, non quod ipze nesciat, zed quia hunc sciri minime permittat. Unde et pater 80lus dicitur scire, quia consubstantialis ei filius, ex ejus nalura qua est super angelos, habet ut hoc sciat quod angeli ignorant, Ynde et hoc beo, te minime recognosco. Cum hora mortis vene- rit, cognosco le matrem, quia unde mori possum hoe ex le habeo. Itaque scientiam quam ex humani- latis natura non habit, ex qua cum angelis, creatura ſuit, hanc se cum angelis, qui creaturz $8unt, habere denegavit. Diem: ergo et 4 horam judicii scit Deus et homo; sed iden, quia Deus est homo. Res autem valde manifesla est, quia quisquis Nestorianus non est, Agnoita esse nullatenns potest. Nam qui ipsam Dei sapientiam fatetur incarnatam, qua mente valet dicere esse aliquid quod Dei sapientia ignoret ? Seri- ptum est : In principio erat Verbum, et Verbum erat 'apud Deum, et. Deus erat Verbum. Omnia per ipzsum facta 8unt (Joan. 1, 1). Si omnia, procul dubio etiam B dies judicii et hora. Quis ergo ila desipiat ut dicere praSumat, quia Verbum Pairis fecit quod ignorat ? Scripium quoqueest: Sciens Jesus quia omnia dedit ei Pater in manus (Joan. xm, 3). Si omnia, profecto el diem judicii et horam, Quis ergo ita stultus est ut dicat quia accepit filivs in manibus quod nescit ? De eo vero loco in quo mulieribus de Lazaro dicit : Ubi posuistis eum (Joan. x1, 34)? ipsa $specialiter sensimus, que# 8ensistis, quia si negant sCcisse Domi- num ubi JQ71 ſuerat Lazarus sepultus, atque ideo requisisse , procul dubio compellentur fateri quia nescivit Dominus in quibus locis se Adam et Eva post culpam ahsconderant, cum in paradiso dixit ; Adam, ubi es (Genes. 1, 9)? aut cum Cain corripit, dicens : Ubi ext Abel ſrater luus (Genes. 1v, 9) ? Qui si nescie- nlelligi sublilius potest, quia incarnatus unigenitus, C 4, eur protinus adjunxit : Sanguis 'ſratris tui de factusque pro nobis homo perſectus, © in natura quidem humanitatis novit diem et horam judicii, sed lamen hunc non ex natura humanitatis novit. Quod ergo in ipsa novit, non ex ipsa Dnovit, quia Deus bomo ſactus diem et horam judicii per deitalis $uz polentiam novit; sicut et in nuptiis, cum mater Virgo diceret vinum deesse, respondit : Quid miki per eum miraculum fieri volebat, $talim ei respon- $un est : Quid mihki et 1tibi es!, mulier ? Ac $i aperte diceret : Unde facere miraculum possum, hoe mihi ex patre, non ex matre est. Ex matre enim mori 1 poterat, qui ex nalura patris miracula faciebat. Unde elin cruce positus eamdem matrem moriens recogno= vit, quam discipulo commendavit, dicens : Ecce maler tua (Joan, xix, 27). Ait ergo : Quid mihi et lidi est, mulier ? Nondum venit hora mea (Joan. 11, 4). © In Anglic., Norm., Colbert., Corb. et tribus Vatic., in natura quidem divinitatis. Legendum ta- men »$5e humanitatis series orationis probat. _ 4 Excusi, horam judicii cit, quia Deus est homo. Nulta hic et in totius epistvla Serie omissa restitui- mus ex Mss. Vatic., Anglic., Norm. , Rbem., etc. * In (ribus Vatic., Norm., Corb., Colberl., legitur Severianus Gabilli. In Vatic. B, Gabelli. Severianus Gabaiorum jn Syria episcopus Sancti Joannis Chry- $05lo19i lamiliaris, postea hosUs inſensissimus, multa PaTroL, LXNXVII: que non exslant, indicem texuit Guillelmus terra clamat ad me? Quamvis hoc in loco © Severia- nus Gabalensis aliud loquitur, dicens quia hoc mu- lieribus Dominus quasi per increpationem dixerit, - quod mortuum Lazarum ubi posuerint requisivit. Ac Ego virum in paradis0 posui, quem vos pouislis in Sepulcro. Ad hzc vero mihi idem communis filius Anatolius diaconus respondit aliam quzstionem, dicens : Quid si objiciatur mihi, quia $icut immortalis 'mori digua- tus est ut nos liberaret a morte, et #ternus ante tlemn- pora fieri voluit temporalis, ita Dei sapientia igno= rantiam nostram suscipere dignata est, ut nos ab ignorantia liberaret? Sed ad hzceinecdum respondi, quia gravi nuncusque infirmitate detentus 8um. Jam nunc autem vestra cepi oratione convalescere, el ei, si ita perſecte convaluero ut dictare valeam, adju- vante Domino, respondebo; de quibus vobis mihi nihil dicendum est, ne videar docere quz nostis, quia Scripsit que aut inter sanctum Joannem Chrysosto- mum opera sunt vulgata, aut in Catena Grecorum Paitrum collecta, Plurimorum ejusdem. 8cri = ve Historia !itteraria 8criptorum Ecclesiast. Unde me- morata a $Sancto Gregorio deprompla Sint ignoramus. Cxterum ex h»c loco, et propter nonnullas alias ra- tiones, Gussanvillaus suSpicalur Spuriam esse bane epistolain, cerle minime probat. Contradicuut autem [ss. 0mnesS in quibus reperitur, SANCTI GREGORII MAGNI et medicamina vires medendi perdum, quz mewbris A imponere, quatenus nullam de neglectu va!-.t re- sanis et fortibus apponuntur. [udicamus przterea quia gravem hic diſficultatem imterpretum palimur. Dum enim non $unt qui SenSum de sensu exprimant, sed transſerre semper yerborum proprietatem volunt , omnem dictorum gensum couſundunt. Unde agitur ut ea que translata ſuerint, nisi cum gravi labore intelligere nullo modo valea- mus. Benedictionem vero sancti Marci evangelislz et veslrz beatitludinis accepi. Ligna autem transmittere volui; sed quia navis parva ſuit, quz venit, ea por- lare non potuit. Quamvis f hazc ipsa que viderunt Alexandrini venientes, parva sunt. Nam alia omnino vobis majora paraveram, quz necdum ad Romanam civitatem tracta $sunt, quia exspectavi ut veniente Alexandrina navi trahi debvissent, et in loco ubi incisa ſuerunt remanserunt. 'Omnipotens Deus vitam vestram ad z#dificationem sanctz Ecclesiz per longa Lempora cuslodiat, vobis- que aspiret ut pro me enixius oretis ; ut quem propria peccala-deprivunt, vestre apud omnipotentem Deum preces levent 6. (Vide ep. 35.)