Letter 156: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and...

Although it was not fitting for us to remain silent about matters of such weight, given the duty of our office, yet the most serene prince has inclined our spirit more strongly to this course by the sacred communications he has directed to us, from which we have dispatched legates willingly. And because affairs of this kind ought to be relieved by the help of the Church, greeting your amplitudes with fitting salutation, we ask that you labor for the restoration of the faith, nor neglect the salvation of so many of the faithful. There is no doubt that your eminences will have much to gain, if through you the things that have long been desired are accomplished, with concord at work.

(a.5i9m. Hormisdae papae ad Johannem Gonstantinopolitannm Jan.) • ^ episcopnm. Oaudei, quod concilium Calchedonense et s. Leonfs episiolas suscipiat ac seeum p.l in una fide consentiat (n. 1 — 2). Restare aity ut et Acacium exseereiur et Ubel- lum, qui propterea annectitur, a se subscriptum remittat (n. 3). Grati qMoque fidem commendat («.4). Hormisda Johanni episcopo Gonstantinopolitano. ep.4:). 1. Spirituale gaudium directis caritas tua significavit affatibos, docendo^); ut catholicae religionis disciplina ordinem suum vestris partibus Deo nostro juvante receperit. Haec esse beneficia miseri- cordiae supernae quis dubitet? Haec quis dubitet venerabilis prin- cipis tropaeis adjungi? Quis ambigat; quia major ei de hac pace, quam de quibuslibet praeliis triumphus acquiritur? Istius laboris gloria nescit occasum: quia ubi Deus recte colitur^ nuuquam adver- sariorum crescit iniquitas. ep. 43. 2. Dilectionis tuae confessionem gratanter accepimus, per quam sanctae synodi^) comprobantur , inter quas instauratione constituto- rum omniimi Calchedonense concilium praedicastis^ et cathohcorum <) Ita G^ Ed. contentiosa. '-") Qui uimirum superioribus epistolis 7 et 26 habetor subnexas. ') Inter has sanctas sjuodos recensetur et Constantinopolitana, quam tie primum ut oecumcnicam a summis pontificibus comprobatam legere est BPI8T0LAE 46 — 48. 837 nomero adjungi desideranS; sancti papae Leonis in diptycliis nomen (a. 519.) asseveras scriptum. Ista laudanda sunt^ si perfectionis subsequatur effectus : quia recipere Calchedonense concilium et sequi sancti Leo- nis epistolas; et adhuc nomen Acacii defenderC; hoc est inter se discrepantia vindicare. Quis Dioscorum et Eutychetem condemnahS; innocentem ostendere possit Acacium? Quis Timotheum et Petrum Alexandrinum et alium Petrum Antiochenum et sequaces eorum dedinans^ sicut diximuS; non abominetur Acacium^ qui eorum com- Biunionem secutus est? 3. De caritate^) siquidem tua meliora Dei omnipotentis exspe- etamus auxilio^ habentes optimae promissionis spem^ sicut ad nos quae direxisti tua*), tecum in veritate sentiens, et ipsa defendens, sperans in illo judicio per ipsa te posse salvari, Post haec quid re- stat; nisi ut sedis apostolicae^ cujus iidem te dicis amplecti^ se- quaris etiam sine trepidatione judicia? Igitur partibus Orientalibus ostende per te quod sequantur exemplum, ut omnium laus, qui cor- recti fuerint, tuis laboribus applicetur. Ergo quum magna denun- ties et fidem beati apostoh Petri te amplecti significes, recte credens in ea salutem nostram posse subsistere ^) , libellum * cujus continen- tia subter annexa est, a caritate tua subscriptum ad nos dirige, ut sine conscientiae formidine unam communionem; sicut oramus, ha- bere possimus. 4. Pro persona quoque filii nostri Grati viri clarissimi Deo nostro gratias sine cessatione persolvimuS; cujus fides et recta cre- dulitas nostrum circa se excitavit atfectum: dignus re vera, qui tantae curam susciperet actionis et maximi principis ad nos man- data perferret.