Letter 239

From: Unknown correspondent To: Pope Hormisdas, Rome (Epiphanius, Constantinople) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

26 Mart Hormisdae papae ad synodam Constantinopolitanara. Synodi de Epiphanio tesHmonium se graianter accepisse signifieat. IlHus ordi- p. l^. nationem probat atque ut Mne ecclesiarum perfeeta concordia sequatur optat. Hormisda synodo^) Gonstantinopolitanae. Fratrcm et coepiscopum nostrum Epiphanium apud felicissimam Deo favente Gonstantinopolim in officium muneris sacerdotalis as- ep. 131. sumptum pervenisse ad nos fraternitate vestra referente, gaudemus; quia gratius quodammodo suscipiuntur indicia, quae significayerit amata persona, et tanto m^jus pro auctoritate nuntii nascitur gau- dium, quanto non est quod de testimonio disputetur. Sic erat con- gruum; carissimi nobis^ sio^) se circa proximum patefacere decebat affectum^ ut per yos sedi apostolicae innotescat^ quod moribus et sanctitate fulgeret^ quod usque adeo se olim^) bonis^ sicnt et yos asseritis^ imbuit institutis, ut non sit fortius meritd testimonium, (|uam^) in honorem sacerdotis adscitum. Quid est enim, quod de eo habeatur ambiguum^ in quo de bonis moribus sub probatione factae concordiae praesuscepta sunt diyina? Quapropter facitis sancte^ facitis religiosC; facitis pie^ quod veritati testimonium libenter impenditis^ quod praemium bene meritis non negatis; quia idem error est tacere yeritatem^ qui est falsis assistere^ et eadem injustitia est^ si negetur honor moribus placitis^ quae est^ si concedaiur in- dignis. Certum est^ amantissimi^ participari vos cum sacerdotis laudibus intimatis^ quia omni fratemitatis ordini transcribiiur^), quod in uno, quem ex yobis elegistis^ esse laudatur. Deus omni- potens^ fidei suae pacem sub perpetuitate conservans, electionem ordinationemque yestram^ quam insinuandam sedi apostolicae per Johannem fratrem et coepiscopum nostrum nec non et Heraclianum presbyterum atque Gonstantinum diaconum filios nostros religiose ') Ed. se omnium honis . . . meritis. Hinc Hormisdam epist. 131 n. 8, abi habe- mua : Epiphanium viriutihus et correctionihus et meditoHone dimnarum /torentem seri- pturarum, non correetionibus sed institutis legiBse liquet. Unde et incertQm en- dit, utrum interpretatio praedictae epistolae 131, qnae ad nos peryenit, ea ipsa fuerit, qua Hormisda usus est. •') G* a' transcribuntur. Mox ed. ila et omnium. EPISTOLAE 138 — UO. 967 credidistis; tanta firmitate eonfortet, et ita omnium discordantium a. 521. luctamina disjiciat^ ita dissidentium corda compescat; ut quemadmo- dum sub fratre et coepiscopo nostro Epiphanio pacificationis datum est indicium^ gratulemur effectum ! Data VII Calendas Aprilis, Va- lerio yiro clarissimo consule. Gesta in causa Abundantii episcopi Trajanopolitani in scrinio habemus.