Letter 242

From: Unknown correspondent To: Pope Hormisdas, Rome (Gratus, Sallustius, bishops) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

Hormisdae papae ad Salastiam Hispalensem episcopom. (a.52i m. April.) !1. De commissa vice per Baeticam el Lusitanutm provincias. Dilectissimo fratri Salustio Hormisda. 1. Suscipientes plena fraternitatis tuae votiva gratulatione col- loquia^ quibus^) nos geminae salutis tuae laetificavit indicium^ cor- porali cum spiritualibus officiis ineolumitate subnixum, congruum esse perspeximus, hanc ipsam, quam mente gerimus, verbis aperire laetitiam. Edidisti enim boni documenta pontificis, dum et praedi- causam ThessaloDiccnBium nec Epiphanio ncdum ipsius legatis committendam, sed sibi servandam putavit, utpote apud quos apostolicae sedis legatus caesus indigne fuerat. -^) Ita c' c* cum mss. favente graeco. At a' b seq. justa aestimatione. ^') Ita G' a* b. At graec. ita claudit: Et alia manu. Dens ie sanum custodiat frater venerabilis. J 0 c' i* utrumque omittunt. 142 ') Ita J i*. At t;' seq. quae nos ... laetificaverunt indicio, siquidem retulerunt te corporali. Mox ed. (praeter i^) gerimus expedire laetitiam, J* verbis experire. 62* (a. 521.) canda facis, et ea suadere iioii differs. Praerogativam de nostri sumpsimus electione judicii, quando id te^) operatum spont-e didici- mus, quod ceteris imperamus. Oramus siquidem divina'^) beneficia cunctos agnoscere, et hoc ad te studio ecclesiasticae pacis instrumenta transmisimus. Tu vota nostra et fideli intelligentia percepisti, et officii protinus devotione complesti, cunctis fratribus innotescens, quae per coelestem gratiam cunctis profutura cognoveras. Suffra- gantibus igitur tibi tot meritis piae sollicitudinis et laboris, certe jam delectat injungere, quae ad nostri curam constat officii pertinere: ut provinciis tanta longinquitate disjunctis et nostram possis exhi- bere personam, et patrum regulis adhibere custodiam. Vices itaque nostras per Baeticam Lusitaniamque *) provincias, salvis privilegiis quae metropolitanis episcopis decrevit antiquitas, praesenti auctori- tate committimus, augentes tuam hujus participatione ministerii dignitatem, relevantes nostras ejusdem remedio dispensationis excii- bias. Et licet de singulis non indigeas edoceri, a^) quo jani pn)- bavimus cautius universa servari, gratius tamen esse solet, si^) ituris trames ostenditur, et laboraturis injuncti operis forma monstratur. 2. Patemas igitur regulas et decreta a sanctis definitn coneiliis ab omnibus servanda mandamus. In his vigilantiam tuam, in his curam fraternae monitu exhortationis ostendimus. His ea, qua di- gnum est, reverentia custoditis nullum relinquit culpae locuin sanctae') observationis obstaculum. Ibi fas nefasque praescriptuui est, ibi prohibitum, ad quod nuUus audeat adspirare, ibi concessuni. quid debeat mens Deo placitura praesumere. Quoties universum'') poscit religionis causa concilium, te cuncti fratres evocante eonve- niant: et si quos eorum specialis negotii pulsat intentio^), jurgia inter eos oborta compesce, discussa sacris legibus determinando cer- tamina. Quidquid autem illic*") pro fide et veteribus constitutis vel ') Ita J i*. Al. ed. te sponle amplecU^ 0' te spontc operari, J* te sponte di dicimus; corriguntur ex probae notae mss. ^ r, quibus vulgata ad s. Remigium cpistola suffragatur. •') Ita plures mss. J i'. J* cc qucm jam ... scrvare. ") J* CC .VI itcrum trames ostenditur et lahoris (J* lahoratoris) injunctio SHperiux /ormata monsiratur. Emendantur ex p V .V i"^, favente epist. ad Remig. *•) cc et plures mss. (etiam J^) universalis poscit religionis causa ad concitiHm Laudatos sequimur p FJ' i^, epistola ad Remig. eis conscntiente. '") Sic i* ciim melioribus mss. (etiani J'). Al. (etiam 5* cc) iltis, et infra formabis pro firmabis. EPISTOLAE 142. 143. 981 provida dispositione praecipies vel personae nostrae auctoritate fii*- (a. 521.) mabis, totum ad scieiitiam nostram instructae relationis attestatione perveniat. Eo**) fiet, ut et noster animus officii caritate dati et tuus securitate perfruatur accepti. Deus te incolumem custodiat, frater carissime!