Letter 16: concerning suscipiendis clericis, quos Bonosus, antequam dnmRusticius quidam in the name of, ilerala ordinaiione...

We have received and read the letters which your charity sent through our son the deacon Pascentius, and we have carefully reviewed the matters which you referred to the judgment of the apostolic see. Although the rule of the fathers is clear enough and the canonical authorities leave nothing ambiguous, nevertheless since your love thought it necessary to consult us, we respond willingly and carefully to each point. First concerning clergy who transfer from one church to another without the letters of their bishop: this is strictly prohibited, as the holy canons testify, and any bishop who receives a cleric belonging to another church without the permission and letters of his own bishop is to be censured by the provincial synod. For nothing so disturbs the peace of the churches as the unauthorized movement of clergy from one jurisdiction to another. Second, concerning the reconciliation of penitents: it belongs to the bishop alone to grant this, and no presbyter may presume to reconcile penitents without the authority of the bishop, except in cases of extreme necessity when the bishop is absent and death threatens. Third, concerning the observance of fasting: the apostolic tradition ordains that fasting be observed on the fourth and sixth days of the week, and no innovation in this regard shall be permitted. Fourth, concerning virgins who have violated their sacred profession: as we have said before, they shall do penance throughout their life, since they have broken faith not with a man but with God himself. Let all these regulations be diligently observed. Fifth, concerning those who are possessed by demons or afflicted with various bodily infirmities: they may not be ordained to the clergy, for the sacred ministry requires both soundness of body and clarity of mind. However, if such afflictions come upon a cleric after his ordination, he shall not be deprived of his office, provided his condition does not prevent him from performing his duties. The mercy of the Church extends to all the afflicted, but the sacred ministry demands that its ministers be fitted for the work to which they are called. Sixth, concerning the reconciliation of the dying: no one who sincerely seeks penance at the hour of death shall be denied the consolation of reconciliation and communion, for it would be an act of cruelty unworthy of the Christian name to allow a soul to depart from this life without the hope of divine mercy. Let these regulations be communicated to all the churches in your province and observed without any deviation or exception. We commit all these matters to your pastoral care, trusting that your love will administer them with the wisdom and diligence that the gravity of the situation demands. Report to us faithfully concerning the implementation of these decrees, and do not hesitate to consult us again whenever new questions arise, for it is the duty and the privilege of this apostolic see to serve as the guardian and interpreter of the sacred canons for the benefit of all the churches.

De suscipiendis clericis, quos Bonosus, antequam dnm- Rusticius quidam nomine, ilerala ordinaiione pres- nareiur, ordinasse cognosciiur. byteiiniii suscepissei. Et non levi iuipcdimenlo fit , Innocentius Marciano episCOPo c Naissitano. dnm aut illi dolenl, hujusmodi bomincni in Ecclesia Superiuri tempoie, si tamen recle d recordor, memini me lam ad dilectionem luam , quani ad fra- tres et coepiscopos nosiros Rufum et caeieros bujus- modi litierasde clericis • Naissensibns transmisisse, liis videlicet, qui se anle damnalinnem Bonosi asse- rerenl abeodem lain |iresbyleros quam diaconos or- retineii, aul ille sic ' percari deliere in alios arbiire- lur, quemadinoiliiin in seagnoscit esse peccatum. Et quamvisde eadem re plenius liitera. meoc conlineani, quas superius memoravi; lanien eliam imnc admo- iiendam dnximus fralernilatem tuam, ul si vere constat, aliijuos ante damnationem Bonosi ab eodem dinatos, ul si relicto aique damnalo ejos errore vel- g oidinatos , poslea voluisse vel nunc velle revcrti , lent Ecclesiae copulari , lilienler reciperentur, ne eos recipiendns esse censemus; maximecuni inemo- forie qui essent digni reciipeianda. salutis, in eo- rati asserant, se in tanlum anterinri lempore ordi- dem ' deperirent. Veruni nnnc in Ravennati urbe natus, ut sancta. recordationis virum Cornelium niihi consiimto, prnpier Romani populi necessitales episconuni Sinniensis urbis , necuon el fralreni nos- creberrimas , « Germanio, qui se asserit esse pres- irum i Nicetam, aliosque nonnullos fuisse proeseiiies, « Hoc Baronius nnn sinecausa dictum esse obser- vat, sed quo vclul anudoto exculeretur virusin bis laiens Pelagii ad Demet.iadem verbis, quafi Alypio et AugU-lino lantnpere displicuerunt : Spirilales diii- tias nullus sibi proeter te conferre voteril : in iis jure laudanda, in iis merilo cwlcus pmferenda est, qucn nhi ex te el ifi te es.c non possunl. Ne iue ininus his ad- versaiur episiola. clausula, qua non dicit Innocen- tius ul cni insiijnem le pmstilisli , ei le reddas per sw- cula ctariorem , sed lotuin boc ad Dc.i uiuniis i.fert. Certe si prsecessit luec epistola pr__dictum Pelagii opusculum, negandus non est Iunocentius Jiiliaiia. animuni adversus pestileuiem illius doctnnam non < sine Dei iniiii tain apte praevertisse. ob causam iu edilione R ana rejecta est post se- queutein, liceteidem a Dionysio pr_-ponalur. Veium in seanenli episiola non de clericis Naisserisibus , ■».. ._ ■ _.__.-___• _A_-_n«» _'..,. .■._.. _-_■>!_( Il-_l ■ ' Merl. Naisensibus Crab. et edit. Rom., Naxen- sibus. Posleriorcs edil. concil. cx inargine Crab., Naresiensibus. Navar. ms., Naisitensibus. C;meri , Nttissensibus. Hoc nituntur loco, qui Bonosum epi- scopum Naissitanum fuisse volunt, Naissenses cleri- cos ordinari ab eo non potuisse rali , nisi Naissensi Eeelesioe praefuisset. S;me respuemla non esset eoruin sentenlia, si liunc Iwreticiim eeclesiasuc_e disciplina- regulis se cnnlinnisse conslarei. Vc.um , ut iu enisiola sequenle n. 12 dmelur, passim ct sine ulla discussione ordinaliones illicitas (aciebai. Nil ini- lur veiat, quomiinis aucloritali lia-reamus Marii Mer- caioris, qui Bonosnin Sardiceiisem episcopum ap- pellat. Germanium, ac subimle Lupeminum : ubi recen- liores edit. concil. praelerunt /.Mjie.i.iiius, rejecto ad marg. Lupenlius , qu;e csl leclio mss. It ;mo antisiile reddiia fuerit, concedilur. Ilis porro clericis, qui eeclesias suas permitiebanlur re- lineie , iierata non fuerat ordinalio : adempie Mai c- nui a Boiioso ante datnnaiionem fuerant ordmati , p doma. episcopis viersiiasuni non erai, Bonosiacis, si recipiendis, sed de iis , quos idem hrereticus dain- naius ordinaverat , a clero repellendis agitur. Quo- circa de tempore, quo h-BC episiola scripta esi, mhil certi deliniri valetllic laineu ad imiiationem Diony- sii non male pouitur : non soliiin quiasuhncxa pro- babiliier cie.liiur anlerior, sed etiain quia rerum onlo postnlai, utprimumdeordinatis a Bonosoante dainnaiioneni, ac deiude de ordinalis ab eodem post damnalinnem quid Innocentius sentiat, exponatur. « lia pbrique mss. Nonnulli auiem utapud Mcrlin. Naisiiuno. Edil. Rom. posi Crab. Naxitano. ldein Cr.ib. ad marg. ascripsil Naresitano : qwnl in poste- rioribus edil. coucil. pia-buiim est. In puro Uiony- siance collectionis exeinplari Regio lota ha;c m- scripno desidiralur. in cleio permanere perinillendi essent, boccis non- uisi iierata ordinaiione concedenduiu esse. Quod in- terim atlversus Pasch. Quesnelli senteiiliain , de qua Monito in epistolam sei|uentein agendum nobis ei il , sit observatiiin. 1 In nostris mss. ut in editis exstal peccare : sed (|tioJ siibnecnlur esse peccatum, bic peccari necessa- rio puslulat. Ncc ignorant , qui usum aliqueiu in te- rentlis veleribus libris habeiit , quam frequeiis sit i in e ae vicissim muiatio. Deiude ediii postCrab. ut in ins. Beg. debere in nlio : ubi inelius caiteri libri , debci e in ulios, snpple a B no-o ordioaios. Tiiin coll. Diou. et lladr. exempla snbjiciunt , arbitretur quem in se , iion qncmudmodum in se : quod in inss. coll. Ilisp. ct Isid. reciius habetur. 821 EPISTOL/E ET DECRETA. 522 cum hnnnribus, qiios se habcre commemnrant, A « nec posl ptfniieniiam cleiiruni ficri ipsieanonessua aucloriiaie permiiiant. i.Quocirca cuni Maccdonihus expnsiulail J\nni.8i,qu d< iii>uia Catlmlica ail lucic- * augerenlur. Unde, frater cbarissime, si eorum as- scriio fnlcin rrcipit veri, suscipiendos esse ambigcrc non debes , quus lain diu ecclesias sibi creditas pas- sus es relinerc. MO.MTUM I.N EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Inexeinplari Corbeiensicirca niedium swculum vi scripin,Colhertino litteris Langobardicis exaralo.nec- non iu veierihus exemplisCodieisa Quesnelloviilgali, atipie colieciionuni Dionysii, tladriani. Hispanx, Isi- doi i , cic, exbibeiur ha'C episiola. Eam Dionysins in sepiem pariitusest capiuila, quai inler innucenlii decreia sic cnllocavit, ui Iitiiiii capitulorum priinnm ah ipsn vocetur innoceniii decrelum li , el poslre- niuui lviii. In cndice aiih iii Coibeiensi in duodecim liiulos . quos iu ipsins epislohje fionte ri'i r;i'-enian- dn-. duxiinus , ith idiinr. Bi evior t-idem epislolai liiu- lus iu anliquis Cndieis Quesnelliaiu exetnplis pi a fi- gitur iii liunc inoiluni : < Rescriptum lnnocenlii papce ad Macetloueni,es episcopos super mterroqationem trium tilulctvm. 1. Ui qui viduam accipii uxoreni , nonad- niitialur ad clerum. II. Ui qui anle hapiisiiuini uxo- rcm liahuerit, siilla defuncia post haptismum aliain duxerit , digainus babealur , ncc adniiliei.dus ad clerum. 111. Ui il , qui de Calholica rccedenies ab lucrcticis ordinationem sacerdoiii accipiuni , non repuieniur usque dum re>eni toluerim. > Et vero de n iphci illa quxsiione poiissimuin in ista episii la disseniiir. Ad duas prioies respicien* Inuocentius, nuin. i, aii : < Ue qnilms jam diidiim scripsis»e me- mini , iiiiiic iterare lorinam arguiuentis evidentiori- bu> relationis veslra.' geminala peiconiaiin conipel- lii : i qui.i niiiiiruui de prima iiiiu episi. 2 Vicnicio c. .">, tiim episl. 5 T>>l>'laii;e synodo c. G, luiii epist. 6 Exsuperio c. I, ei de se> unda laudalis epistolis Vicincio e.i Tolelanae syuodo scripsisset. Nec ob-iat quoil ininiine genei ales. suit illie episioloe Cum eiiini snn transierunt , apud eos nnn snlum pceniientuim non aguut, sed ctiam bonnre (ctericatus) runiiilan- ini. i De aliis vero noiat Innoceutiiis , « fmsse re- gnf.s veteres, quas ab Apostolis vel aposlolieis viris traditas ecclesia Rninana cusiodit , custndiendasque mandal eis qrii eam audieruni, > quibus praecipiltir (lbid.), i vcnienlilnis ab li > rclieis.qui illic baptizali 3. Veiuni ali b >c poslrema legc m recederetur, nonnumquaiu Ecclesise necessiiatem suasisse u iro latelur. llac de causa Mican:i syuodus Novalianos m suis honnribus rei ipiendos judicaverai. Idem pnsiea fint Anvsn ac socioruni de lis , >,oi a Runosn ante daiiiiiaioneiu ordinaii lueranl , judicium. lis quoque, R qui a Priscilliani asseclis nrdinatioiiem accepcranl , anno 4u0, Toleiamim c»ncilium i idem iudulsii bene- licii geuus. Ei liinoi cniinsqiiidini uon modn Nic.enas synodi eiga Navatiauos, am Anisii el sociorum erga eos, qui Bouosiu adha-setant, staluta comprobal, sed et ens quilius Tolelani concilii erga Priscilliani as- seclas indnlgenlia displicebal , veheinemer arguii atque confiHat (lipist. 5, c. I). Sic tamen excep- tiones illas aduiiuii ac pmbat aqui aniantissimus pontifex, ul ubi absit bujnsmodi necessilas, g>nera- libus Ecclesiaeregubs h.erciduin essc aoiter couien- dai (Juod dum persuadere nilitur, Ntca nuni cmio- ncin 8 prolcri in hni.c niodum : < De his, qui uoiiii- na: t so ip-os Catharus, id est miindos, et aliquando veniunt ad caLliulic, m Ecclesiam , placnil sanciae et ni:>gu:c synodo, ut, accepia luanus imposilione, sic maneaul in clero. > Umle circa genuinum canonis hnjiis intelleclum nuva ohoi ilur qusestio , quam hic explicaie jtiveril. 4. Nou :iliis verbis canonem isium antiqnus cano- ad singulariuin seu episcoporum seu ec> lesiarmn C nimi Cndex , quein Paseh. Quesnellus Romanae ec- qu:i'sii.i resciihcbaui R inani poniilices quml aliarmn ecclesiarum usui rsse posset , id cum c.is c inu- nicaie vulgo consueveraut. Sed ad leriiam quasiio- ~ i ■ - < 1 1 uhi venii lunocenlius , eam pio sin diflu ullale lnngioreni exigei edispulalioneni sic faleiur, ul hanc iiov ac iioudum a se pei tiaciaiam esse satis in- dicei. 2. Nova illa qu.cstio eorum occasione ohoria esl , quog Ronosus po>t daiiiuationem ordinaverat. Nam de ii-, qui abeOilem anle damualioueiii otdinaii fue- rant , nibil erat difliculiatis. Hos quippe Capuana synodus in suis hnnoribns recipiendos esse judica- vcral. Quoil jililiciuiii appiohaiisiinioceiilius, ipsimct Rulo aliisque Macedonibus iioiuinalim de Niissen- siliii^ clericis , < qiu se a>le ilainn .iiionem Konosi as~ereb.nn ah eodem lam presbyteros quam diaeonns orilinnos,) scnpserat, < iii si, relicio ati|iie damualo ejus errore, veUeni Ecclesiae copulari, libeiPer reci- clesiae usui liiis-e vuli, cap. 22 in hat Innocenlii epis ol.i referl , hcei iu ejusdem Codicis c pite 1 uhi simiil exliihentui' iNica-ni caiiones, ita exprima- tur : < l>e his qni se ipsos Caiharos, id esi n dus , voeant, si qui vcniaut ad Eceleiani calholicam, placuit s;incto concilio ut ordineutur, ei sic maneant in clero. > II. ic auieiu interpreialio cnui prnpiia sit codicis, iis comiiiunis esse deluierai qui illouieban- lur Codice, at!ooo,ue liinocenlio ipsi , si, nt obten- diuir, pradiclns Codex illius ;evo Uoiiinne Eeclesitc usui fuissel. Ihea t.nnen interpretaiione, qiiam se- i.uilur Iniioceuliiis . ciliu alius sil verhorum onlo, in boc certe maxima differeulia est , i|u d uhi exlnLet memoraius Codex ut ordinentur, ille praeferai ut ac- cepia manus impositione. IJnde seiiuiiur , ut hie papa N>c;cui concilii mtei preie u us sii, qui can. 8 eg«ial oot; ^£tpo9£ro'ju;evous, noii Qtiesnelli Codice, uhi iii- seila esi uiiei pretalio viii, qui pro x£'f°6eTouft£voj,-, perenlui >(Episf.l7,1 ). T.nituin igiuir de lis discepia- n olfentleral /Etoorovouptivovf. Ouml slia-de illo todice I ....... l> ...... : « >.„ t " .. .. ..- • . : t. . . bamr clericis, quos ISonosus jam damna us ordin irat. Qua quuistione ad liinoceniiuiu delata, di-lin^uendos e.-seoii-crvai alids qui in ha; es\ haplizili ad Eccle- siam veuiunt, ct alms qui e Catholica ad iiseesim, et Priores ciiini pnr solain manus imposiiionein statim Copulahantur liileliliu^. Ahi vero nonuisi po-l longanl poeuiientiamincommunioiiem admiltehaniiir <Umle, inqiiil (.Vkiii. 1 l),ciinslal,quiaquidi'Catliolicaad Uo- liiisiim liansieruiiid iiuiialuin, at>iue se passi suni aut cupierimi ah eodein ordiuari, non oportuisse nrd nn- lionisecclesiaslicse accipere digmt.uein : > siquidcm tus cpiscopus RomatiantB ; quam urhein geographi in Daeia inetliierranca , seu in Mcesia superiori, Nais- sum inier et Sanlicain collocanl. " Ethli posl. Crah., falerentur , in ms. Reg. niliil agerentur : corrupie. In eaneris augereiitnr. Inuo- Patkol. XX. opinioni u u parum adveisari seutiens >i laudatus, dissert. 12, cap. 7, pra:dicti discriminis hanc exco- gilavil causam : < quml cum liiuoceiilius papa Mace- doniimobjeciioui responderei, can >nem quiobjectus fuerai, verhuin e verho vel s> riiere \ el verlere ex illoruin litteris, > nou e.\ proprio Codice , voluerit. Ai ista respnudens , lnuoceiilii rerba non saus p>r- pendisse conviiicilur. I- enim papa sic antei pr.if - tus : < Prius iilecauoii a painbus iiistiiutus ponen- dns esi, iii possimus adverlere, eic.,i hunc cauonem propoueiese piimiiiii, nou ex aliorum lineris exscri- bere aul iuierprctaii saiis aperle declarai. Aliunde cenlius ordinaios eo loquendi moilo honoribus au- ctos prasdicat, <tno ah Hilario lih. x de Trin. n. II, jn fd'os Dei aucti dicuntur i|iii Cliristuin reccpeiunt : qma nimirum iii ii= qui lilii Dei evadiinl , ila iis qui ordinamur non levis liai arcessio dignitatis. 17 525 S. 1NN0CLNTII I PAP.E 58} vcro noltmi esl , illiiin in proprio Nicami cnncilii A Slephani papat Cypvianiqne lempoia iiivaluis-e, ( ■ iiin I__! „... U -.-.*._A-.--...»-.ia.>- IIOIl /;i/f.-j,-ifi-i- ili-ui-. SlPilliDni llllll I inifi i I, ,t'i:in \liif:c Rllh f'.V- exemphni cm. <S, xstf30^2TO,J^^vou5' > "on yjt-potwov- iisvo-f , legisse aique in eodeni exemplari verbuiii C.ipoSsTO-f-jvou? non ordinutionis , sed imposilionis mflttBsvoealiulii latinc luisse convevsiini. Ilunc quippe Nicicnuni canonein episl. 2, n. II, seciindum Siti- ciiitn epist. 4, c. 8, sunimalini expriuiens, prtecipit, Caiholi.is cnpnUitnli sunl. > llis coniimt el Cdf- beicnsis codex medio s;ccnlo vi ev.iraius , in quo Nic.i-nns camm ita refertur : < l>e liis -)i>i secogno- niin.nl Cathavos , i • t cst niimdos, si aliqu.indn ve- nennl ail l-.cchsiain cathnlicatii , placuit sancto et inagno eoneilio, ui impo-itiei-«fM manus ticeipienttt, sic iiieler» permaueaiit. • Se<l manit- Impositui ibi rcquisila qtia ralionc inielligenda sii, e\plicaro non lcvis nionii'nli cst. ipsins Siepliani, ttitii conciliorum Africte suh Cy- prtano, necnon Enscbii aliorumque tc-iituoniis su- pra pag. 240 ct seq q. piohavinius. Alqni niannni lunc illis ill pceniientinni , nnn ut (irilinarcntiiv, im- pnsitam esse ex iisdem lesliinoniis palet; aique otnnihiis sc pra-hcvrt videinluni , qui laicos hac iin posilione ordinatns esse conlendcrct. 0.uis igiiur Niea-nns palresalio intellcctti dc mamis i" positinnc locutns csse assenliai, tibl dc Novaiianisdcccrnnni : nieutihiiH ab li.cresi niaiiuui iinpnni v hhal , bac c.dnlVrti aprtte 5. Ilic landatis viv iil prwdicl» nisseilalioiic 12, C. 7,dmipro cerln pouil, qna; prohassc opei-.e j.re- tiiim luiwl. Prim cniui'il; < .jlirn fahlianlur MaeiMloues ordinaiiouein illic (Nicoen. ean. 8, ma- nns impo-iiinne) -ignilieal m • s c. > .\e deiiide ad- di , ih- hne Maeclona- tillflr el liinoeentiiiui ooftvft- ni^'e, -i Baoiisiaci penoanei-e in clem |ieiiniileiidi esscni, hoc eis uonnisi iterntu nrdinniione cnncedei,- dtni) tui-sc. Ad Maec.hmas n». •<! atlincl, si ex en qtinl unns lccil, quauivis ah a iis facltim cjns impvn- he ur, qmd tnla pi'0 >inciavel regtn senli 'l conjw evc ltcei. eos ab illa se.nleuiia qiiam 'qisi^ atuihtiii vir enidiliis, ikmi ahlmsse laigiemhim csl. lu epislola enini supcnori viUiinus tiii.iicium qtieindaui, a Bo- uo-i socielaic ail Ecclesiam caibohcam icileunlem, idpie aliis, qui vedire cupiehaul, inaxintocsse im- pedimeiito, « dtitu aul tlli dolent hujusinodi liomi- nem in tcclesia velinevi, aulille sie pccean deheie in atios arbinelur, i|ueiuadmndum m se agnnscit esse pcccaiuii). > Sed ex siogulaii imius peecalo, «linul c;rteris linrrnri csl. quid tolius prOMiiCuc u-u leceiiium sit tuis judicari velu? lnimo cx eo quod Macedonas Germaiiinni, Lupenlin aliisqtic pliui; us ecclcsias suas sine iierata ordinalioiui vcliuere pcr- imseianl, hquet illos in ea non fuissC ninninne, ul ordtnaiis a Uonis ■> iu clevo pcrmaiiei e nisi oidiua- tione itevaia i im lieeret. lunocciitins qiioquc in al- latis 'erhis deUusliei", q.iii se ileralo ordinari pas- Sttssil, hoc se nna ctim clcricis Maccd 'Uibus senlire signilical, eiim sciliect coiiuiii-isse piccaltini , et cjiisuiodi qiidein pcceatuin, qiiinl euindeui in Eccle- sia letiueit seu iniercccleM.i-iicus cewseri nou per- niillat. \\> ea iij.it iii- seiitentia lnm idem t >■> t»:» , mni elertci Macedoncs, lum cji,sdem provinei.e cpi-cnpi prociil ahlticrtinl, nt si permanere in eleru permil- terenlur Itonosiaci, l.oc eis iicrata nrdinauoiic pra;- si indiini 1'oret. Sed iciii aliius repetainits. «. ln Eccic-sia semper ea lex oblimiit. ut ab h;c- vosi ad Lcclesiani venietiies sive clerici, sive liict, per matuisimposilioiieui teciperentiir. Islam cou- sueiudineni anie Nic;eiiam syiiodum , immo ante bi hrnp.i-i.it.ffe or,iiiiatiotiem miniine dneel, siqiiidcm laieatn tatlttlti comimiiiioiicin pcr iPMrtl lnhiii smiul allh mat (A'kih. !'). I bi igiinv ail, « Anysii (|ii'ind..in Iralris nosli i, alinfiiinqiie con- s;n eiileiuni stnuina h.cc i'chheiatin fttit, ul (|ilos Bouosii, nrdinaveral, nc cuui eoileui reu ai.eicnt, ae licret uon luedincre scatidalum , ordina'i recipe- rciiiue, > isiud o<dinnii uou na itiielhgt, quasi cs- scni iieoin ofiln andl pritts qnani rccip: rciiliiv, scd iillia qitos II itiostt ohh ua vi-val , hahciidi csseul u' ai cc- fc . idinati, 61 iu eo gradll alqtte ordinc ipiem [icrattl, iceipicildi. 7. Vcriiiu, c dem papa pranioucnic (Ibid.), di- slingtiendu- alins ordo /cgitii.-.n.s, alia usurpuiio. Ncc iiuinerilo eiiiu illn reos nsurpofo! dijUri.aftsiQixerirtius, quos Bio (isus damnatus nrdinaverat (Xu ■ i2j : i|Uia iil se pulareritii: esse, qund cis nu.Ua [ucril reya- litri ratioiic concessmn. Llsi aulem (|tind datuni cral, in illi- inaiiehat, quia lanen manebat, ul ciim All- gustino (Lib. II, conl. Epist. 1'uru.en. n 2!l) Inqua- £) tiniiem) exlra vincfilum paeis. IJlruiiique eniiu, t iifit panlo sitperius (-\u;i. 28), < sacraiucnli lil est, el quadani consccraiione ulruilique Imiiuiii da- inr; illud ciim haplizalnr, islml citm ordinalur ; idcnque iu Caiholka utrumque uou licct iieran. > El p.iueis inlerjertis. i Siculauleni bahenlin bailismo qiiod per eos dari possit, sic iu ordiuatioiie |us ilan- di: ulriiiiiqiie qnidein ad peruieieni sliani, qiiani dtll charitalcni non liaheni unilaiis : sed aliud cst uoi. liahcic, aliud peinieinsc liahcre , aliud saluhriicr hahcie. s II i e aelein ad illusirandam ac prnhaiulam Itiiicceiilii scDteniiam c.o inajoii- siinl pouderis , quod cutii ca cdis-ererel Augustiiius circa annum 4U0, adeoque anleqitam InuneeiiliUs ad Macedunas scriberct, non id laiiten qtind ipse privaliin scniie- hai, sed < qnod iu ipsa totius orhi» unilale discus- -suui alque considcratum , perfeduin alque delini- iuiii est, > tueii se a.serii (Ibid.). Sane < boc in f>»> LPISTOL/E ipsa Inlris orbis uniiale ilefiniluni > non Inissel (Jiciiinis, si Rnmaiiae Ecclesia» in endem dnci.rina cnn-ensio dcfuisset. Qnani seriipulrtse eniin Alii. ed pra-erlim I ■■!!« pc n-e ei circa liiiinsinOili i|ii:c-liones, ne rtb linjiis BotJlesise decMiis di&siderent, caveliant, lesles suiil eoruin :ul Siricinin , ad Anaslasiuin e.l ail Innoceniium ipsinn destin.nae legationes el e|ii- SloI:e. Sed Cl 0:1 dellnilin (]tiani Aiii;iisliinis laudat, iiliinnui cdiia fncrit, si nm eiiilaiiius , in primis 00- Ciirrel quod WViCnd.can. Eccl. \li\, c. 48, seribunl : < illud aulem suggerimus mamtaluin nobis, r|iiod eliam in Capilfnsl plpitarli. syili dtt videlur siaiiiluni, tll uori liceat tii-ri rebaplizalinnc*, renrdinalini.es. i Nee negare quisquani valel, in lain celoliri eoncilio niliil iusi ex senientia Sirieii, niiiil ceite ipiod non ip«e approliarit. acinm i?Sse. Qu.nnvis igluir imvis- sime asserai vir ilocius jani non seniel itininoraiiM (Dissert. 12 in Leon. c. 7) : « Nec (|Uteslio (Micedo- don (S inier ei Iniiiicentiuni) eral, an Bonosiaci ileruin ordiuai i (lcliivnt , ul in efl cleii online pcrtnancrenl i|iiem apud 15 mnsnni obiiniierniil, de i'lo uliique cnnvenicbanl ; sed iitiuni elinii ilerata oidinatione in i lero permancre pertniltondi esseni ; » ali ejus scnleulia provocare nieriio liceal ad ismd Augusiini (Lib. n, cotii. tpist. Parmen. n. 28) : < l)e lis qni ali Ecclcsia1 nnilale separali sunl, null:i jam qiucsiio esl qnin et balieani et dare posainl (bapli- siniini el ordinaiionem). Idenquein Caibdica ulriim- que non licei iierari. > Unde , infil, nbi < visum esi opns esse ul (a Ronaii parte venientes) eadem ollii ii gerereni quai gcrcbuui, uon sunl rursum oi- diaati ; sed sicut baplismus in ei-, sic ordinaiio mansil iniegra. > 8. Sieiini ad ipsuin fontem, boc esi ad Grsrciim Nic;cni onncilii lexluiil adeainus, m iiiiicslmn noliis liel cnncilii liujns patres ordinalionein iierari no luisse nisi Bnrnin quoruni bapiisnia nulliim , ideo- que itcraiidiiin judicabant. Cerie cuin can. 8 Nova- tianos, qiioruiii adinillelianl baplisma , yjipoQtTov- ftsvouf, Iton est acccpt<i manus imposilioiie, iu clcro inaucre coiiced.ini; cau. 19 Paulianist iiiini. quorum bapiismuin rejicieliant , clericos ailmiui noluol in cleruni , nisi < pcius bapt.izali cl ordinati fuissent (u.wfj<ATfzti(tivTzz yjipoTQvziaObio-uv) a catltolicai Ec- cletUB episcopo. > Noil enim sine causa dunbus illis Incis non cndein vcrbo utunlur : sed primos yjipoQezo-jpiwj; , qund sunphciter inanus impositio- nein accipcrc , alios yjipQTovovuivov;. quod prnprie ordinationcin accipere sonat, ad cleruni admilliiiil. Unde et Niccni cauonis inlerpretalionem, qna Inno- centius in bac epistola uiilur, aplioreni magisqiie rnngriienlem esse liquoi, qumu qu;e in Codice Ques- nelli nlitiuel. Fmie ciiain hujns arlifex cuni can. 19, de Paulianislis, yjtpOTOi>zio-Qr,,o-c/:j diclum nllende- ret, imleimliiclus esi ut cui. 8, de Novalianis, gr;ece XzipQ-JOuu.i-jo\); el Laline ul vrdincntur legenduui esse jiiiiicacei El ev liujiiMuodi viliosa inierprclali.uie in primis ea nala videtnr npinio, i|ii;e elericos ab Cliin ea .|iioi(iuiilani cs-el opinio, qiioil < piolatoa pape Feliee (u udrersus Acticiuiu) judicio, poslea incilicaciler iii s 'iraineiiiis, q ;:e Acacius usnrpavil, egis-et, » icspnadii Anasl isius papa 6(»ist, i, c. S : « In ftnlt. Cvn-il. Sft, Qur-aiiteiii I7et9l, nuiic 19. '' lisirpini 1 1 in \.;iisto ms.tj.n-b. sie eff -rtur : innoi ns.;o Eugcnio, Poticronio, Hilaiio, Zosimo, li t Hoatni, Therctiti^iin. Hu[t>. Clitndio, Ge- tnftHo, 8*1frbnio. natetfonio, Pro(ntnro, Vinccnlio, Heroliihto, Kn.ctiio. MaXiMtttro, S>jvini, Fl<n<iti<tn, ET DECRETA. 6Sf. ^ < Cuni silii saccrdmis nomen viudicaverit condeni naius, in ipsius verljcem superliiai luinor lnfiictus esl ; quia non populiis , qui in nivsieriis dnnuin ipsins siiicliat, eiiclusus est . ni-d aniina illa sola, qn;e peccaverat, juslo judicio prnpri;c culpie erat obnoxia. * Quod verc de illo dicilur, qui simplici anima qurcrit sacraiuenla, non de co i|Ui scliisma- tis occ sinnc almtiiiir . ut amliiiioni susc serviat. SaPCulo nono de clericis ab F.boue, pnslquam de cpiscopatu dejeclus es-el, ordinalis similis exsiiiit controvareia. Sed Suessionense in concilium auno 8GG de illis sanvil, m < in gradibus reciperenliir, secundiim illdur^c.ntiam Nic;en:e synndi di^ bis qnos ilanuialiis onli avil Mclelius , et juxia tradiiinnem Alricani concilii > ergt» Donatisias. Vide etoonci- liiim Nicaniini u , l.ali. ioiii. VII, a paj;. 06 ad 78. Iia ni suis liononlius recipleudos duxeruni Nicaeni palies Mcliiianos ac Novalianos, Afn quosdam ex Donatislis, Capuaua synndusel I inorenlius a Bonoso anle daiiiiialioiieni ordiualos , Anastasius ii , cos » (|uos Acacius daninaius ordinavil. Priclerea Grego- liu- I, epist. olim t.l, mense Jnl. Indict. lv , ad Qniriciim, etiam Nesiorianos pariler in suis linno- ribus rccipicndus judicavit. Alioriiui siniilia judicia ct decreia silentio prajierimus.