Letter 31: so that ii, who M presbtjterio jilios genuernnl, removeri ab officio debeant.
Pope Innocent I to Bishops Maximus and Severus (in Bruttium).
The norm of ecclesiastical canons ought to be unknown to no priest, for it is sufficiently unseemly for a bishop not to know these things, especially since they are known and held to be binding even by devout laypeople. Innocent writes that those who have begotten sons while in the presbyterate are to be removed from their office. He instructs Maximus and Severus on how to apply this rule in their province and what procedure is to be followed in cases involving clerical incontinence.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
Vt ii, qui M presbtjterio jilios genuernnl, removeri ab
officio debeant.
Innocentius Maximo et Severo cpiscopis pev Bvitlios.
Ecclcsiasiicoviim canoniim norma nulli essedebet "
incognila sacevdoliim : quia nesciri luec a ponlifiee
saiis est indecnrum, maxime cuin a laicis rcligiosis
vivis ei sciatuv, et custodienda esse dncatuv. Nkiper
quideui (Dist. 81 , c. C). Maximilianus (ilius nosier
agens in rebus h cujusmodi querelam deiulerit, li-
belli ejus series annexa dcclarat. Qui zdo (idei ac
disiiplimc ductu* , nnn paiiluv Ecclesiam pollui ab
indignis pvcsbylevis, quos in presbyterio lilios asse-
vit pvocveasse. Qnod nmi liceve expnnercm, nisi
iiossem vestr.im prudeniiam legis toiius liabere noii-
li.im. Et ideo, fraires charissimi, libelli, qui subjec-
tnscst, tenore pevspecto, eos qui lalia p.evpetvasse
diciiniuv , jubebiiis in niedio collocari ; discu^siM|ue
ohjeclionibus, quai ipsis presbyteris Impinguntiir,
" In edit. Concil. 5. Hicc epistola in Dinnysiana
eollcciione , unde in Hispana ct Isiib<riana IMu-
scripta, locum oblinet, insCfibilurque Innocentii ii-
tullis seu ilecrclum xxvm.
1 Ha niss. colt. Dion. et llailr. Alii voro cuni vul-
galis, si convicti [iterint; ct mox tractitre, \irn tenture.
Noii me ftigit qttod Alii Cod. ran. eccl. Afr. c. 4, t\
sancientcs, ut episcnpns, preslyter, el diaconns, vel
qui sacramenta conthectant, pudicitice cnslodes ab
vxoribns se nbsiincani, poslrehiae lectioni faverc \i-
(lcanliir. At nCqUaquanl re< edcniluin dnxiiniis a inss.
quos expoi ti suiiius sinccriores : masime cum liic
de solis presbyieris sit sermo, ac uotnine sanctorwn
non una cofporis ei sanguinis Chrisli sacr.unciila,
sed qiuncumqiie ad presbyterofum mintsteriuui per-
tinent, iiiiclligantiir. Quocirca verbum lentare, quo
gcncralius est, co enam ad iil cnunliaiulum est
aptius.
6 lu edit. Concil. 6. Collectioni Hispanrc et Isidori
inseita esl secundum Dionysium Exiguum, qui cain
sub liiulo wmv decretofiuti Innoceniii subjecii.
Related Letters
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
INNOCE.NTII PAP„E to ACACllIM BEROE.
Character is revealed not by what a person says but by what he does when no one is watching.
The calling does not change with the circumstances, Isidoros.
The bishop who is only firm is feared but not loved.