Letter 30: if who volens parlem to himself corporis (impulavil, clericus csse not potcsl; nolens moreover can.
We have learned from the letters of your love and from the report of the bearer that certain disorders have arisen in your province which require the authority of the apostolic see for their correction. Since it is our responsibility to watch over all the churches, according to the commission given to the blessed apostle Peter, we do not hesitate to respond to what you have reported. You inform us that certain bishops are ordaining clergy in parishes that do not belong to their jurisdiction, contrary to the canonical regulations which forbid any bishop to exercise authority outside his own diocese. We decree that any ordination performed by a bishop in a parish belonging to another bishop, without the consent of the latter, is null and void, and the bishop who has presumed to do this shall be censured by the provincial synod and shall make satisfaction to the bishop whose rights he has violated. Furthermore, we decree that each bishop shall be content with the boundaries of his own diocese and shall not extend his authority into another's territory under any pretext whatsoever. The peace of the churches depends upon the faithful observance of these boundaries, and whoever transgresses them disturbs the harmony that ought to prevail among the brethren. Let these things be observed, and let your love continue to inform us of whatever pertains to the welfare of the churches in your province, so that together we may labor for the edification of the faithful and the glory of almighty God.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
I. Si quis volens parlem sibi corporis (impulavil , cle-
ricus csse non potcsl; nolens autem potest. — II. Quod
dignmi admiiti ad clenim non possint. — III. Qui
de lnicis ad chrnm non dcbeanl promoveri. —
niam meruil.
Cap. II. — i. I)e f digamis nnlem nec consnli de-
buit, quod manifesta sit lectio Apostoli, unins uxoris
virum ad sacerdotiuiri sive ad clericatum admitii de-
bere , et lianc ipsam tainen si virginem accepit
(I Tim. ni, 2). Nam ea, qua: habueril anle viruin ,
licet dcfiincius sit, lamen si clerieo po-lea fueritco-
IV. Qni de lnicis possint clerici /ieri. llic aperte pulata, clericus, qui eam acciperit, essenon potcrit,
concuba proltibeiur. — V. De temporibus in cleri quia in lege cauium est, non vidiiam , non abjeclam
ordinibus immornndis.
Inxocentius ff.lici episcopo b Nucerino.
1 Mirari non possunuis , dileclioiiem tuain sequi
inslilutamajorum,omniaque,qua; possunlaliquamre-
ciperc duhitaiionem, ad nos quasi ad caput alque ad
liabere posse conjugeln sacerdotem (Levii. xxi, 13)
Cap. III. — 5. Delaicis veroreligio lua consuluit,
quos cannnes ordinare piohibeanl (Vide concil. Sar-
dic. c. 15). Cerium est quidem , hoc regulas eccle-
siasiicas continere : sed non ila drfinitum est, ut de
apicem episcop.itus referre, ut consulia videlicetse B nmnibiis sit laicis constiiuium. Neque enim clerici
des aposlnlica ex ipsis rebus duliiis ccrliim aliiptid navci, et non fieri possunl : sed (Disl 51, c. 2;
1 facieiuluiiiquo pronunliet. Quod nns et libenteracci- lvo. p. 6, c. 95) designata suni geuera, de quibus ad
pinius, et dileclionem liiam memorem ranonum elericatmn pervenire non possunl, id est, si quis fi-
coinprnbamus. dclis mililaveril , si quis lidelis causas egeril, boc
2. Scripsisti ergo, qund fervore liilei, quo polles, est , e postulaveril, si quis fidclis admiuislraverit.
etamoie sanct;c pleliis, vcl reparaveris ccclesias De curialibus auiem manifesta ratio est; quoniam
Dei, vel novas quasque consiruxeris : sed in his cle- etsi inveniantiir Imjusmodi viri, qui dcbeanl clerici
ricos, quos consiituas, uon babcre, aliquos vero fleri, tamen fjiloniam soepiuS ad curiam repetuniur,
mutilos, aliquos digamos esse. Ad qund siupuinms, cavendnm ab bis est ( Vide supra epist. 2, n. M)
prudcntem viium de his vnluisse ronsulcre, qute om- proptef iribulaiionem, qu;e sa-pe de his Ecclesi*
nibus sunt ceria raiione coinperla. Ergo non quasi
ignorantibus dicimus; sed in aliis lorsilan occupatos,
isiud oblitns vos es>e dicimus.
Cap. I. — 3. Qui igiiur paitem cujuslibel digiti
provinit.
Cap. IV. — 6.Laici vero, qui habenies uxores bap-
lizaii sunt, ac sic se instituerunt, ul opinin enrum in
nullo vacillet, ul aut clericis juucli sint, aul monas-
sibi ipse volens abscidit, bunc ad clerum canones C teriis , ex quo baptizati suiit , li.eserint , el si non
non admillunl (Disi. 55, c. 0; Concil. Tribur. c. 55,
Nicam. c. I). Cuivero d casu aliquo contigil, diun
aut operi rusiico curam impendit , aut aliquid fa-
ciens , sc. nou spnnle percussit, bos canones prscci-
piunt et clericos lieri , et si in clero fuerint reperti ,
non abjici. In illis enim vnlunias c judicala est, qu* n. 5). Nec cilo quilibet lecior, cilo acolyihus, cito
sibi ausa fueril fcrrum injicere, qimd scilicet et alii diaconus,ciln saccrdnsfial : quia in J minnribus olfi-
11 concubain , non pelllccm uovcrinl , si in omntbUS
' botiisoperibus vigilaverint, non proliihcntiir hujus-
inoili ad clericatus soriem a^suini. Cap. V. — Ita
sane, ut in eos tempura a majoribos constituta ser-
ventiir ( V. Siric. episl. I, n. 13, el Zosim. epist. 9,
lullianiis, lib. nadUxorem, n.8,deClirislianomalri-
inoiiin pradicarat : UiidesttfHciuinusadcnarruiidam fe-
licitulem ejus mairimenii , quod Ecclesia conciliat , et
conjirmii oblutio, et obsignulbeiiedictio, Angeli reitun-
tianl, Pater ralo habei '.'
11 ln edil. Concil. i. In quiuque litulos seu decre-
ta xxviii, xxix, xx\, xxxi et xxxii , a Dionysio Exi-
guo divisa esl; Citatur a Cresconio non semtl. Ex-
siat et in HKpana, ut in Isidori colleclione.
0 In eoilem coilii e, volunias est quce sibi uusa fue-
ril ferrum incidere, oiiiissn judicaia; quotl vitIhiiii
perinde csl alqne ilainii.ua, utpnle cui mnx vcniam
meruit opponitur. Judicii aiiicm liujus ea subjicitur
ralin, i|iiod is judicalur non dubitaluruS hocinalios
cominillere, seu iinllo scrupulo comniissurus, quod
in se ipse cnmmisisset. Iluic non placetquodsublnde
in vulgalis, dubilari. Tum in nis. Itcg., possinl :
quoil verbiim ail cos quorum voluntns arguitur,
non ad ipsam voluniaiem relatum, adniiiti nil icpu-
«n.il.
D rc consullus Innoceniius epist. 6, eap. 5 et5, ei re-
spoinlci.
1 S;c Dion. quod nec in exemplaribus ab lla-
diiano ad Carnliiin Magiuim missis n.nlaliini. At
inss. coll. Ilisp. e! lsiil. ut in vulgaliS, ciiiuubiiiam.
Nntaiidum est Iiinoceiniom iis, qui uxorera rloxe-
rint, adilum ad clcrum iia permiltere, ul eos vitae,
ex guo biptizuii suitt., inliocenicr aci.e tcstiinoniuiii
hahere veiii.
' Vox omnibus a Craliliio prinuim cxpnncla, nec
deinceps rcstiiuia. rovocatur cx MerU ei inss.
fiOI
EPIS'iOL,E ET DECRETA.
600
ciiS si diii prrdureiil , et viia emuni pariier eioljse- A
quia comprohantiir, n't ad sacenloliuni posiea emen-
sis stipcndioruin meiiiis veiiinnt, nec praripiant
quod viia probata merctur accipevc.
7. Quoniam evgo cevia definitionc monsivalura
est, qui delieanl adniitti, qilive reprnbari : rx liis
omnibus, quos videt dignalio lua non posse repro-
bari, eligere debebis «Juas cleriros Facias. Sienim nul-
lai ciutiam hommibus nut beneftcium prsestare veli-
inus, lalesinvcnircpossiimiis.dequoruiu assumplione
nec incurrcre scandalum, nec erubescere valeanius.
Related Letters
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance.
You asked me about the style of the blessed John [Chrysostom], and whether it represents genuine Attic Greek.
To my Brother.