Letter 126

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore on the unity of preaching and practice in the early Church. It was not the power of the message alone, my admirable friend, but also the lives of those who proclaimed it — lives that matched the message — that won people over. For who would be persuaded by people who say one thing and do another? Even now, many who are rooted in the faith have been shaken by the lives of their teachers — not just shaken, but scandalized. The gospel is never weak. But it can be made to look weak by the people who carry it.

Οὐχ ἡ δύναμις μόνον, ὦ θαυμάσιε, τοῦ κηρύγμα- το;, ἀλλὰ χκαὶ ὁ βίος τῶν χηρυττόντων συμδαίνων τῷ χηρύγματε, τοὺς ἀνθρώπους ἐπηγάγετο. Τίς γὰρ ἂν ἐπείσθη ἀνθρώποις, ἄλλα μὲν φράζουσιν, ἕτερα δὲ πράττουσιν; Εἰ γὰρ νῦν πολλοὶ ῥιζωθέντες ἐν τῇ πίστει, ἐχ τοῦ βίου τῶν ὑφηγητῶν, οὐ μόνον ἐσαλεύ- θησαν, ἀλλὰ χαὶ αὐτόπρεμνοι ἀνεσπάσθησαν" τίς ἂν παρὰ τὴν ἀρχὴν μὴ ὁρῶν πολιτείαν τοῖς λεγομέ- νοις συμδαΐνουσαν ἐπείσθη; χαὶ ταῦτα, χελευόμενος τῶν πατρῴων θεῶν τε χαὶ ἐθῶν ἀποστῆναι, καὶ πλοῦ- τὸν μὲν χαὶ τρυφὴν χαὶ ἡδονὴν μισῆσαι, ἀσπάσασθαι δὲ ἀκτημοσύνην καὶ νηστείαν, χαὶ ἁγνείαν, χαὶ πρὸς χαθημερινοὺς παρασχευάσασθαι θανάτους. ΤΙΗΙ. ---- ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΆΑΚΟΝΩ. Οὐδὲν δυνατώτερον ἀρετῆς, ὦ ὁμώνυμς, οὐδὲ τυ- ραννιχώτερον. Αὕτη γὰρ ἐλέγχουσα τὰς τῶν πραγ- μάτων μεταθολὰς, ὑπ᾽ αὐτῶν ἐλέγχεσθα: οὐχ ἀνέχε- ται" ἀλλὰ πάσας τὰς ἡνίας τοῦ πρέποντος ἐπιθάλ- ληυσα,, ἡνιοχεῖ χαὶ ἄγει πρὸς ὅπερ βούλεται. ΤΙΘ΄. --- ΑΣΚΛΗΠΙῸ ΕἸΠΣΚΟΠΩ. ΕἸ καὶ ἐπὶ τῆς Εὐσεδίου, ὡς γέγραφας, ἀναρχίας (τὴν γὰρ ἀρχὴν αὐτοῦ ἀναρχίαν εἰχότως χέχληχας) τῶν ἐγχλημάτων τιμωρία προηγεῖται, καὶ αἱ χολάσεις «τοὺς ἐλέγχους φθάνουσι, μὴ θαύμαζε. ᾿Αλογίας γὰρ ὧν θρέμμα, καὶ πάσης διχαιοσύνης ἀμύητος, ταράτ- τειν τὸ δίχαιον οὐχ ὀχνεῖ, Χρὴ () δὲ οὐχ οὕτως" ἀλλὰ τοῖς ἐγχλήμασι τὴν χρίσιν συμπεφυχέναι, χαὶ Ὁ μετὰ τοὺς ἐλέγχους τὴν πίστιν ἕπεσθαι" χαὶ τελευ- ταίαν τὴν ψῆφον φέρεσθαι, τὴν τοῦ πταίσματος φύ- σιν, μέτρον τῆς δίχης ὁρίζουσαν. (ΟΟΧΥΙΪ. -- ΤΗΒΟΝΙῚ. Νοῆ ργϑαϊοδιϊοηΐβ ἀυηίαχαὶ νυἱγίυδ., δχὶ δια Υἷγ, βϑὰ οἱΐαπι ργωδϊοδοιυπι νἱῖα ργεαϊοδιϊοηῖ σον βοΐ ΟΠ ηἾΠ Δ} οθαι. ()υ}- Ππ δηΐηπιὶ δΔοαυΐ ἰιοιηΐπἰ δἰἰυἀἁ ἰοχιαηπιίθυ, οἱ δἰυὰ δροηιϊ θυ ἤάθαθ δαὶ υϊβδϑει ᾽ Νάιη ουνη πυπς ΡΟΓΠΪΐ, δοιἰ πὶ ἰῃ γδαϊεὶθυ, Οὗ "Πα βιγογυ πη ἰδπιθ ΥἱΔΠῈ Ποη πιούο γδοὶ ϊατίηϊ,, τϑγυ οἰἰδη) γδάϊο νυ δὶ ϑἰηϊ, φυϊόπᾶϊη, αυδνυῸ, } ἰη εἰ απὶ Υἱίᾶπὶ οὐπὶ βογιηθηΐ σΟηφΡυθη πὰ τη πι ρογθρί οἶδ δὰ οὁγοάθηάυπι δα υσίυβ [υ- ι Ιάψφυς οὐπ] ραίογηΐβ εἰΪΐ ἃς τἰ Δ᾽ οο ΓΘ Ἰυθογεοίαγ, δίψυ Ορο αυΐάδηι οἱ εἰν! , ἱ τοὶ υ- Ῥίαϊοϑ υὐΐο ργοβθαιΐ, ραυρθρίδίοπι δυΐδ οἱ ἷΠ- ἀΐλπι οἱ οδϑιϊδίθιη δι ρίθοι!, δίᾳυο ᾳφυοιἰΔη ΠΊΟΓΙ ΘΟΙΏΠΡΆΓΔΑΓΟ. ΟΟΘΟΧΥ͂ΙΠ. -- ΙΒΙΘΟΆΛΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. ΝΙΝ νίγίυια [Ογι]ὺ δὶ, τἷνῦ πΐῃΐ σοφηοηἑηΐ, Π Υυἱοϊθηκίυ. ρ δηΐπὶ γογυπὶ πιυϊδιϊοι Υἱῆς,. ἃ} ἰρϑῖς υἱποὶ τηϊηΐπιθ βυδίϊηθὶ : ὙΘΡυ πὶ ΟΠ Π [- ηι δ ἀδοογὶ ἢδιθηδ ἱπηπι }, αυγῖὶ ΠμΙΏΘΓΘ- [υηρίτυν, ἀυοίίυ φυο [ἴθι. ΟΟΟΧΙΧ. .-- ΑΘΟΓΡΕΡΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Εἰ εἰ νίφοιία Εὐδ}}}, υἱ βογί ρϑίβιΐ, δηδγοίη δ. (ἱρβίυ δηΐπὶ ἰιηρογίυπι ΓΙ π| ἢαυ Γ ἃρ- ν|}} ογ ἃ δυρρ ἰοίϊυπιη δι. ἢ}, ἀἰᾳφυο ογυ- οἰδίυϑ ρῥγοθειῖοπθ δηιθυθγίιηί : Π ἴΔ}}) [ ἰδὲ ποϊγαηάυπ) δοείάαὶ. Ναιν οὐπὶ ἰρ ἰδιπογὶἰαι} οἱ δηιθηιἰ Δ υἱηι. δἰῖ, ἃς [υ{}{|: ΟἸπἷ τα οἱ μηραογίτι, ἰἀοἶγοο ρΟΓι ΓθᾶγΘ πλληΐπι ΥΘΓΘΊΝΓ. Δι πο ἰϊᾶ (δοϊδη αι! : νϑγυπι σαγαπάππι υἱ Ἰαμϊοίαιν οτιπἰηἶυυ δἀπαβοδίυῦ, ἃ. ροϑί ργουδιϊο- πὸ ἢάἀ δΒημδῖι : ροϑίγθι"!} Ὁ δθῃϊθηι [ Γᾶ - υγ, αυ ῥγὸ ουὐἱρῷ πᾶΐυγ ρθη ἡἰοάσπι) ἐοηδιίίυαί. Ργργ, , . ΥΔΆΙΣ ΒΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Ιάδπι οοἀ. ρον! φοδουμένο:ις διέ! αὐτὸν, οἱ ψογα, ᾿πἰ ἰογι]Ο ὑΓῸ χατατρέχουσιν ογί᾽ χατα- φεύνουσιν. ῬΟΒΒΙΝ. () ΡιῸ χρὴ ἰἕδπ οἀ. ἰοφὶ! χρῆν, οἱ γ᾽. Ρ-. ἢυ}, τὴν τοῦ Δ { ποός. [. ΟΟΟΥΧ. -- ΠΙΏΕΥ. Φυοπιδαο εἰϊ ἱπιοι ἰφεπάμηι, « ΝΟ! πιυιίιπι - ξίαε .}Ν.} Θυληδοαυΐϊάσπι π {ΠΠπ|} ἀϊεία δἷῖ, ε Νοί! ἰυϑῖυ πη] υδϑ,.» ἃ τη {Πῦ[ ὀχροδί ουρΐ, ἀὰ- φιϊοοπ ποτυτι γογυθΓαπὶ ἰΘΥΓρΓΘιΑἸΟἢ ) ὯΓ- ὈΐΓΟΥ πορα αἱ να] ος δἰφηϊδεοηῖϊ : ΝοΙΪ ἢ} ΒΥ͂ΘΡΟ τρί ρογβααυΐ, νόγα πὶ ρΓ "οηΪΐ(- ) ἰά ἀχβυρογᾶ. δυκίυπι δ πὶ δὺ { ποη .] : φΠΠοβορῃίουσπι δυϊθπη, δοσὸόρίαιη ἰπἰυγαπ) Φαυὸ Δηΐη} ἔεγγο. οὶ Ἰιος : ε Μιααίθηι Υἱγυ ( Ὁ [}. » δίᾳφυΐἀδη) ἰρδὶιι Θχοθδβϑιβ οἱ ἀδίδοι!β ἃ γοοίδ υἱᾶ δἰάυσοι! , ἰῃ ροοοδία ἀδδίηυπι, Ουοά Δυϊεπιὶ ᾿γυ ΒρθΟοίοΙ δρίθῃ Π|}}}] ἰος ρΓαΟριυΠΊ,) ΟΣ , «ποἀ ἀδίποεορβ βαυΐυγ, σοηϑία δ, Νὸο βυρθγνδοᾶ- βϑρίθη δ᾽, υἱ " Οὐδίιροδοα. Θυο αυΐϊάθπηι, τ Ορίποῦ, υϊάδηι χ οοἰ ον γγί πλΐθ }}} Βρί - Ρἱοηιυ Πἰγαῖυδβ, δύ. σοί δϑηΐθηϊΐα ΟΟἸ (Γἀτίυτι δηἷπὶ ]]Θηόγιιηλ [ἡ ΓθΟγαπι} δυ θγΘριΐο : οΟἸἸρδίο αὐΐδ) [(ογίυϊ ἃ τόγι! δ᾽ Π ) ᾿Πυὰ Ῥγοηυηιΐαν]! : ε« Μούι ορίΐ}. » ΑἸΓ αὐϊοῖη ΠΟ ἐγ ιοθηδ ε Νἧ }}}} εἷπ}, » αἰχίι. ῬΟΓΡΟ ποῆ ἰῃ νἱγίυ ἀυπιίαχοῖ, ι} οἰΐληι [ἢ ρἰαίδια ὙΔ]Ὲ ΓΟ ρθγβρίοἶβϑ. Ῥ᾽θῖ ϑηΐτ ἰμ Ὁ ἰμηριοίαί ἢ] οἱ ΒρΓ- δι (ἰοηδαὶ ἰμ οτδοία υἱσᾶπ)ι δρυΐ οαί. ΓΟΟΧΧΙ. --- ΕἸΌΕΝ. Α)υουϊδπι, γδιίοπα νἰγίμ πα] οοΥ ( ἰη!, ΟΧ Π }, {Ππι| δοῖιο, φῃοά ψὑγμώδηιϊα ἰμΓ δ᾽ Πρ! εἰ Δῖδ) οἱ πλ}{πΔ Οθηϑἰϑίδι : θα γα "(ἃ ὃ’. ΙΘΙΌΟΒΙ ΡΕΞΌΘΙΟΤΕ κα - ΤΚ΄. -- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. Πῶς γνοητέον τὸ τῷ ἐχκ.ησιαστικῷ γεγραμμένον, « Μὴ τίγου δίκαιος ποιλύ. » Ἐπειδὴ ὅπως εἴρηται τὸ, « Μὴ γίνου δίκαιος πολὺ, » ἠθέλησας μαθεῖν, οἶμαι διττὴν ἑρμηνείαν ἔχειν" ἅ, Μὴ γίνου ἀχριθοδίχαιος, ἀλλ᾽ ὑπέρθαινε τοῦτο τῇ ἀγαθότητι. Δίκαιον μὲν γὰρ τὸ μὴ ἀδιχεῖ- σθαι " φιλόσοφον δὲ τὸ ἀδιχούμενον φέρειν" ἣ, ε Τὴν μέσην ὁδὸν τῆς () ἀρετῆς βάδιζε. » Αἱ γὰρ ὑπερ- δολαὶ αὐτῶν χαὶ ἐλλείψεις τῆς ὀρθῆς ἀπάγουσαι ὁδοῦ, εἰς ἁμαρτήματα τελευτῶσιν. Ὅτι δὲ εἰς τοῦτο δρᾷ ἢ σοφωτάτη παραίνεσις, τὸ ἑξῆς ἐγγυήσεται. Καὶ μἢἡ σοφίξου, φησὶ, περιττὰ, ἵνα μὴ χαταπλαγῇς. Ὅπερ ἣ χεχλοφώς τις, ὡς οἶμαι, τῶν ἑπτὰ θρυλ- λουμένων σοφῶν (), ἢ συμπεσὼν () τῇ γνώμῃ Β (κλοπὴ () μὲν γάρ ἔστιν ἡ τῶν ἀλλοτρίων ὑφαίρε- σις " συνέμπτωσις δὲ, ἀπερίπτωτος ἐμφέρεια πραγ- μάτων), ἀπεφήνατο, « Μέτρον ἄριστον (). » “Αλλος δέ τις τοῦτο παραφράσας, « Μηδὲν ἄγαν (), » ἔφη. Οὐκ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν δὲ μόγον, ἀλλὰ χαὶ ἐπὶ τῆς εὑ- σεδείας τοῦτο χρατοῦν ἔστιν ἰδεῖν. Ἢ γὰρ εὐσέθεια, ἀσεθείας χαὶ δεισιδαιμονίας μέση τυγχάνουσα, ἕχα- τέραν ἀποχηρύττει. ΤΚΑ'. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΏ. Ἐπειδὴ ὅπως καὶ αἱ ἀρεταὶ μεσότητές εἶσιν, ἐθέ- λησας μαθεῖν, ἴσθι, ὅτι ἡ μὲν φρόνησις, μέση ἀφε- λείας καὶ χαχουργίας ἕστηχεν" ἢ δὲ ἐλευθεριότης, ἰϊοπὶ πίον Ιυχῦτν οἱ ἰοηδείιαίθιῃ : δοάθηιαυθ τθοάο Ο ἀσωτίας χαὶ φειδωλίας " ἡ δὲ μεγαλοψυχία, ἀλαζο- ηΐπ|ΐ πηᾶαη ποῦ νη δίθιη οἱ υπ}}Π|ϊδιῃ : ἃς ἀδηίᾳυο [ογιϊλι! ἔπιον ᾿οῃ δ υ τ } ΟἹ ᾿ξυνανὶ!η). Ουδηιοῦγαπι Π]}} ἰοϊοη τη , υἱ οχίτοιηα [ι- εἶδπιυ, ἃς πηθι ΠΟΠϑΘΟίΘΠ,Γ. ΟΟΟΣΧΙΙ, -- ΜΑΚΤΙΝΙΑΝΟ ΡΠΕΒΒΥΤΕΒΟ. Να αἰγὶ εἶδ ὀχροίϑθ, νυἷἱνρ οριΐπιθ, ΒυροΓθΪἈΠὶ αἱ δυροβδηιϊίδι ρϑγίυν!, νυοϊυρίαιθϑ } π|}ι Γᾶ ηϊ, ὙΠ} οπηἷ ἀΡο σοι δυηῖϊ, δίαυρ Ποηνὶπὶ δηϊοἷ- εἰδὴ δὰ Ὥουνη θΡὶρίυπι : συϑγυ Υἱγιυϊθπὶ, : Δ ΟἸΏΠἾθι } " νἱπάϊΐσαι. θυοά [ἅ γθ Βιιάογοβ ", Π ργορίογδα 'ρβϑιη [υφἰ : φυΐηῃ Ρο(ΐυβ [ ἱρδο ποπιλίϊια ργαϑογι ἢ οαπὶ ΠΟΙ] Θοία ΓΕ, ἱΠυ ἃ οὐοὴ δοΐπο ἰθ ταρυΐδι, ΄ιοΐ ἰῃ οςιογί νείας χαὶ ταπεινότητος" ἡ δὲ ἀνδρία, θρασύτητος καὶ δειλίας. Χρὴ οὖν τὰς μὲν ἀκρότητας φεύγειν, τὰς δὲ μεσότητας διώχειν.