Letter 128: The pleasures of the body are smooth-tongued and dangerously enchanting.

I know very well that formerly the Church of Christ had both brilliant teachers and distinguished students. And in my own time, not only in the past, both of these existed. That even now this is not impossible, as you claim, but entirely possible, I firmly maintain. For the Spirit who raised up the ancient teachers has not departed from the Church but awaits only hearts willing to receive his instruction.

ΟΗ΄. – ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ ΠΡΕΒΥΤΕΡΩ PKG. - ΦΙΛΗΤΡΙΩ. Ἐγὼ, ὅτι μὲν πρώην ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία καὶ τοὺς διδασκάλους εἶχε λαμπρούς, καὶ τοὺς φοιτητὰς εὐδοκίμους, μάλα ἀκριβῶς οἶδα · καὶ ἐπ' ἐμοῦ γὰρ, οὐχὶ πάλαι μόνον, γέγονε ταῦτα ἀμφότερα· ὅτι δὲ καὶ νῦν τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀδύνατον γενέσθαι, ως φὴς, ἀλλὰ δυνατὸν, οὐκ ἔστιν ἀμφίβολον. Ἐὰν γὰρ παρὰ τῶν ὑφηγητῶν βεβαίως ὑπάρξῃ, καὶ παυσάμενοι τῆς τυραννίδος πατρικὴν κηδεμονίαν ἐπιδείξωνται, τότε καὶ περὶ τοῦ τίνα τρόπον σωθήσονται οἱ ὑπήκοοι, ἐξέσται σκοπεῖν· πρὶν δὲ τὴν κρηπίδα ὀρθῶς ὑποθέσθαι, λίαν περιττὸν ἡγοῦμαι, τὸν περὶ τῆς κορωνίδος ποιεῖσθαι λόγον. Οὐ γὰρ ἐθελήσωσιν ἐκεῖνοι, κἂν μυριάκις ἀκούσωσι, πείθεσθαι, ἂν μὴ διὰ· πραγμάτων μάθοιεν. Ὁ μὲν οὖν παρὼν καιρὸς καὶ βουλῆς καὶ προνοίας δεῖται πολλῆς· ἐγὼ δὲ οὐχ ὅ τι χρὴ παραινέσαι, δυσκολώτατον ἡγοῦμαι. Αλλ' ἐκεῖνο ἀπαρῶ, τίνα χρὴ τρόπον πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν. Πείθομαι γὰρ ἀκριβῶς, ἐξ ὧν καὶ παρὼν καὶ πυνθανόμενος σύνοιδα, τὰ πλείω τῶν θείων θεσπισμάτων αὐτοὺς ἐκφυγεῖν, τῷ μὴ θέλειν τὰ δέοντα πράττειν, οὕτω μὴ συνιέναι. Παραινῶ τοίνυν αὐτοῖς, ἐὰν μετὰ παρρησίας εἴποιμι, φέρειν τοῦτο, θεωμένους εἰ τὰ-ληθῆ λέξαιμι καὶ διὰ τοῦτο, ἵνα βελτίους γένωνται. – Ἐκ γὰρ τοῦ κολακεύειν ἐνίους, εἰς τοιαύτην ταρα--χὴν ἐνέπεσε τὰ τῶν Χριστιανῶν πράγματα. Τί οὖν χρὴ ποιεῖν; Συντόμως ἐρῶ, καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι. Εἰ μὲν μύθους ἡγοῦνται τὰς θείας Γραφὰς, σιγὴν ἀσκεῖ-τωσαν· εἰ δὲ ὄντως οὐρανίους θεσμούς, πραττέτωσαν πρῶτον, εἶτα δημηγορείτωσαν· μὴ τοιούτων γάρ αὐτῶν ὄντων, ὁ θεῖος νόμος ἀποκλείει τὸ στόμα. ΡΚΗ. - ΠΕΤΡΟ Σαρκικούς καλεῖ ἡ Γραφὴ τοὺς εἰς τὰ τῆς σαρκὸς (1) κατολισθήσαντας, ψυχικοὺς δὲ τοὺς πέρα τῆς ἀκολουθίας τῶν λογισμῶν μηδὲν καταδεχομέ- ΡΜΕ΄. – ΑΝΔΡΟΝΙΚΩ Διότι τὸ δουλεύειν τῇ γαστρὶ ἀνελεύθερον.