Letter 149: On the question of whether God is the cause of evil.

To Kasios the Scholastic. Having exceedingly praised the letter I previously wrote to you concerning virtue and not being in love with money, you have produced a token of being persuaded that the praise was well deserved. For what one considers good, one cannot deny being persuaded by. For just as we flee from what we censure, if we are wise, so we choose what we admire. Practice these things, therefore, for they bring forth immortal glory.

ΡΜΘ. – ΚΑΣΙΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. ῎Αγαν ἐκθειάσας τὴν πρώην γραφεῖσάν μοι πρὸς σὲ περὶ ἀρετῆς καὶ τοῦ μὴ ἐρᾶν χρημάτων ἐπιστο λὴν, σύμβολον ἐξήνεγκας τοῦ πεπεῖσθαί τι καλῶς ἔχειν τὸν ἔπαινον· οὐ γάρ ἐστιν, ἅ τις ἡγεῖται καλῶς ἔχειν (56), τούτοις οὐ φάσκειν πεπεῖσθαι. Ὥσπερ γὰρ ἃ ψέγομεν, ἀποφεύγομεν, εἰ σωφρονοῦμεν, οὗ- τως ἃ θαυμάζομεν, αἱρούμεθα. "Ασκει τοίνυν ταῦτα· εὔκλειαν γὰρ ἀθάνατον ὠδίνει. ΙΗ΄. – ΖΩΙΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ λήθης. Καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος, καίτοι πνευματικοῖς κοι μῶν χαρίσμασι, τῆς ἀναγνώσεως οὐ μικρὰν ἐποιεῖτο σπουδήν. Διὸ καὶ τῷ θρέμματι αὐτοῦ τῷ περιβλέπτῳ ἔγραφε «Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει. » Δεινὸν γὰρ μάλι στα τῷ γευσαμένῳ τῆς θείας σοφίας ἐστερῆσθαι ταύτης, οὐ μόνον τῆς μνήμης οὐ προσγινομένης, ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπαρχούσης λήθῃ διολλυμένης. Αύτη γάρ μάλιστα ἡ δύναμις, εἰ μὴ καθ' ἑκάστην ἡμέραν θεραπεύηται, ἀποφοιτᾷν πέφυκεν, ἀργίας καὶ ῥαθυμίας καὶ σχήψεως μὴ ἀνεχομένη (78). Ὃπερ οἱ πολλοὶ (78') ἀγνοοῦντες, μᾶλλον δὲ τὴν οἰκεῖαν ἁμαθίαν περιστέλλοντες, χωμ- ῳδοῦσε τοῖς φιλολόγους καὶ σοφού σοφοὺς, οὐκ εἰδότες ὅτι ἡ σοφία σοφοῖς φοιτηταῖς μάλιστα χαίρες. ΡΟϚ΄. – ΕΥΑΓΡΙΩ Ἐπαινετέος, ὅστις πλεονέκτημα ἀπέβαλεν.