Letter 1568
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
ἀδπάογυπι ; ΠΠππ ΒΥ οΟρ]απίϑγυπι δου αυδάγυμ!- (οτσιη!. Ἐλ Π06 4υΐ π σΟγΟ δι πιδγοίυγ ; Πππ ὼΔ μ60- οδίογυπι 6ϑὶ ἸΠ6ΓΟ65 ᾿] υϑαυς ἀδυ!ον Πομ5 6βὶ ; 1ΠυἋ4 γοργὸ ἀθυϊίογυπι ἀ͵]υ . ΓΟΙΠΥ͂. --- ΠΑΜΡΕΤΙΟ ΡΙΑΟΟΝΟ. Περσὶδ εἰ ψναπηΐ αἰδξοτίπιεη. Οολίτα [αεἴππι φμοταπιάαηι ορῖδο. (Υ͵ἱ46 ορῖδι. .) Δίαν θαυμαζω, πῶς τινὲς μὲν τῶν ἀρχαίων τὰς πυραννίδας εἰς πατριχὴν χηδεμονίαν ἔτρεψαν" τινὲς δὲ τῶν νυνὶ νεωτεριζόντων, χαὶ τὴν ποιμενιχὴν φι- δλοστοργίαν εἰς τυραννιχὴν αὐτονομίαν μετέθδαλον" οὐχ ὑπεύθυνον ἀρχὴν ἐμπεπιστεῦθαι, ἀλλ᾽ αὐτοχρα- τοριχὴν ἐξουσίαν χεχληρῶσθαι νομίσαντες. ΣΝ α΄. --- ΚΥ͂ΡΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Αὐπῖγοῦ δαφυϊάσηι υἱ δηι αυΐ πβοηϑυ γγδημὶ - ἄδην οαπῃ ρδίγίο ρογιυ ται οἴ εἶο. Ουϊάδιη το τὸ ἢυς γαῦυ8 ΠΟΥ͂ ϑιυάοηί65, ἃ6 ρ48ίογδίθιη διηογοιν οΓᾷὰ φτοζοπὶ ] ΘΟΠΊῚΠ ἴῃ (Υγϑη Ἰ ἀ6Ππὶ σϑγίοιι- ( ΠΟ ταχογυηΐ, 4υΔ8] ογαί : θὲ 6886ὶ ἱπι ρο- γΐυ, 56ι νείυιϊ ἱπιρογδηϊ ροϊοβίδί πὶ 8ογί6 Οὐ] ίϑμι δἷηϊ ϑόοιὶ. ΟΟΕΚΥ͂Ϊ. --- ΟΥΒΔῸ ΜΟΝΆΓΗΟ. δε πιαίᾷ ἱπυὶαΐς. Οἱ νοῦ χαὶ φρονήσεως ἀμοιροῦντες, ἐχείνους δια- τελοῦσι μισοῦντες, οὖς ἂν ὑποπτεύσωσι βελτίους ἑαυτῶν ὄντας" χαὶ τὸ μῖσος τρέφουσιν οὐχ ἀφ᾽ ὧν ἠδιχήθησαν (ἧττον γὰρ ἂν ἦν ἴσως χαχὸν), ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὧν τῆς κατ᾽ ἀρετὴν εὐχλείας ἀπολιμπάνονται, ΣΝΖ΄, --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. θΘυΐ πιοη6 ρῥγυάοηιϊίαᾳι6 ὀάγοιῖ, οὐΐθ86 5βοϊθοξ ρογροίυο ΠΙΘΙΪΟΓΟΒ ΒΡ, ΔΉ ΙΓ, δι ίαυδ οὐΐυπ δρᾷ , ΠΟ0ἢ ἃ αυΐδυ8 «ἴδοι! [η - γὶὰ δυηὶ (πη δηΐηι ἰὰ πιᾶὶυηὶ [ΟΓί84856 ([Ὁτ6 ), ἃ αυΐθυδ5 νἱγίυ! οἰογία ρ ΓΔΠ ΙΓ, ΟΟΠΥ͂ΙΙ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡῬΠΕΘΒΥ͂ΤΒΒΟ. Αἀ δοπαπι ἱπυΐίαἱ [γεσέηι, αὐφιυϊθεοοπάμηι οοη δἰ ϑοποταπι. ( μρτ. δρίεί. .) Μὴ τὴν ἐχ τῆς οἰχείας ῥᾳθυμίας ψῆφον, τὴν ὑ πὸ τῶν τὰ αὐτά σοι δρώντων χυρουμένην, τῆς ἀληθείας εἶναι νομίσῃς ἀξιοπιστοτέραν (εἰ γὰρ χαὶ ἡ χειρω- σαμένη σε τῆς χαχίας νότος ταῦτά σοι νομοθετεῖ, Νο ργοργίῷ ἱξηᾶνία: βαπιθηιίδπι , . η] ἰη θδάδηι ἰδου οὐρᾷ διιηϊ, οσοητιηαῖξη) νοῦ αἴ ἤκα ἀϊι!ογθηι Ρυ . ] δι οἱ πηδ δι . τοῦ - θυδν γϑρϑὺῦί8, ἰδὲς [] ργωβογὶ ὲῖ, ἢδυθώβαιο χαὶ τοὺς τὰ αὑτά σοι νοσοῦντας ἐπαινέτας ἔχει)" ἀλλ᾽ Ὁ ᾿λνἀλίογας. [υἱ, φαΐ δοιίδιη ἰδουπὴ τηογῦο Ἰαυογη!, εἴ χε μὴ εἰς ἀνήχεστον ἦλθες ῥᾳθυμίαν, οὐχ ἀπὸ τῶν νοσούντων δίχαιος ἂν εἴης λαθεῖν τὰς περὶ τῶν πραγμάτων ψήφους (εἰ γὰρ τούτοις ἕψοιο. χαὶ ἰατριχῇς χαὶ φιλοσοφίας χαταψηφίσῃ), ἀλλ᾽ ἀπὸ πῶν ὑγιαινόντων. Εἰ δ᾽ οὐδείς σοι ὑγιαίνειν δοχεΐ, μάλιστα μὲν νοσεῖς () εἰ δὲ ἀπιστεῖς, ταῖς ᾿θείαις Γραφαῖς ἐντυχὼν, εἴσῃ χαὶ τοῦ νοσήματος τὴν καχίαν, καὶ τῆς χαχίας τὴν ἀπαλλαγήν. “ μ . νΥ, ὅ; ὉοΪο058. ", ὃ (ηἶ δὶ ἰ) Ἰηουγδθ]θηὶ Δογία τοι πὶ πο ,. ἤθε δἷῖϊ φαυυ φοργὶ5 δοοίρογα γογυπὶ ἰυδγπ) ἢ ἐ- εἷυπη (πΠ8Π δἷ : , ΘΟΠ ΘΠ Δ πη Γἴ10 ἃ τη ἀϊοὶ5 ἃς ΡΠ ) ἃ γϑοία ναί θη! " 88η18. Θυοά 5ἱ πΠαπιὸ γἈ] 0ὲ] νυἱάθαιυγ (φεγοῖδβ Θηΐπη γ4 ἃς ' ποὴ ἐρϑαΐἷβ ΓΟ δυλ δι, - ᾿ ογδπὶ ϑογίριυγαη) γαοίρί , μὲ πιου! ΘΟφηοϑοᾶ5. ν᾽ οἱ πη! ἶ μδυΓὶ8 σΟΥΓγΘΟ οι ΘΝ, ! ΥΑΠΙΔ ΓΕΟΤΙΟΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂Σ. () Οοἀά. 4ι. οἱ ἈΠι., φθόνος" ρ] ἰδ οη δ φυϊάδιη πιαρὶβ οὐ ἰ ἰοςι]ο. ΡΟΒΞΙΝ. () Εάϊι. Ῥαγὶ5., ἄμεινον τὸ ἀδίχως " τὸ μὲν γὰρ φιλοσόφων ἐστί. Ποσὺβ Βυρρ οι οσ οοά. ΑΪ1. δρι ῬΡοϑϑ᾽" . ΡΙΤ. () Εὰ. Ραγῖβ8.. εἰσί, μορσοηδπη) : νοσεῖς 6τ - ηυθιἶθι8 ἀρρογοῖ, οἱ ΒῈ0Γ. 6Ρ. , ρᾳᾳ. , νοι8. ὅ, ὅσῳ οὖν χείρων ὁ μὴ αἰσθόμενος τέως τῆς νόώ» σον, 6ἰς, Υἱὰβ οἱ ορὶοι. οἱ . ΘΟΗυΤΤ. ΓΩΙΥ͂ΙΠ. - ΘΑ ΜΑΝΤΙΟ. ΙΒΙΌΟΕΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤΈ ΣΝΗ’. --- ΑΔΑΜΑΝΤΙΩ. Εἰοηιοηιὶ Ῥγαείαὶ ρυδορίιϊα. ἀπιίουι Ἡΐυπν ἰθαπ τηϑφηϊοαυσπι σοῦῦο- Γι] Υδϑηδίογοιη δὰ τὴη6 υἱ ἀοιηυσιη ΡῬαγοΓι ηἰοιὴ ὙθηἾ , Τη] Δη Υ6Γ0 οΔρίαπλ διυἀϊο οὶ : ; οι Οἰδ πλοπίθπὶ ΘΧΟο ἃ μοι δι υ, Θὐθσίιη ἦε πὶ ὕυθι6 ἰοχυδιὰϊ υἱπὶ ὀχίφυσι αυϊὰ δὰ ΡΠ ΠΟϑορ δι σομραγαίιπι . ΟΟΗΧ, -- ὈΙΟΘΕΝΙ ΡΙΔΓΟΝΟ. "Ἴσθι, ὡς ὁ φίλος ὁ σὸς μεγαλήγορος χαὶ λεξι--, θήρας ἦλθε μὲν ὡς ἀνααστρέψων οἴχαδε, παρέμεινε δὲ ἁλοὺς τῷ τῆς φιλοσοφίας ἔρωτι" χαὶ νῦν τὴν γλῶτ- ταν ἐπιστομίζων, τῆς γνώμης ἐπιμελεῖται" μικρὸν πρᾶγμα τὴν εὐγλωττίαν πρὸς τὴν φιλοσοφίαν εἶναι παιδευθείς.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.