Letter 1593

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of priesthood. The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.

Ουδηἀοᾳυϊ6πὶ ἀπόνοια, ἰὰ αγιεητϊὰ, ἃ τηοῦο οἱ ἀδ!ιο δτοθάρθηβ, οἱ ἀπὸ τοῦ νοῦ, ἰά , γγοσμί ἃ “πέπις οπεϊειόπα, υὑηΐδ οἱ ἀπόνοια ἀτιροΐδ ἀϊεϊίυῦ ΒΌΡΟΓΙΔ ἢ, ΡΔΓ]!. Νουθεσία, ὦ , αὐπιορῖϊο δά δη ἃ 4φυ8 οἰἶδιὴ ἀϊοία αι Οἷ5 ΠΙΘἢῚ5 βίδ . Εογία αυὶ δυύδίιι! [, ᾿ΐηο ΟΟΥ λὰ θη Π Βδουγα ἀϊδρομῦμ. ΟΟΟΧΙ ΥΠ1. --- ΠΑΆΡΟΟΒΑΕ ΚΗΈΤΟΒΙ. δε ἀοεεπιὶς οἤεὶο. (ϑαρ. ερίει. , , , , .) Τοῖς δυσηνίοις μαθηταῖς (), ὦ σοφιστὰ, τὸν χαλι- ἃ γ᾽δείρυ Τοίγασιατθ., ὁ 8ορὶ δία, γϑὶαὶ ϑαυΐβ νὸν τοῦ φόδου ὥσπερ πώλοις ἔμθδαλλε " χαὶ ἔπιστό- μιζε αὐτοὺς, ἐπειδὰν ἀγέρωχόν τι χαὶ παρὰ τὴν ἡνίαν πράττοιεν, ἵνα χαὶ οἱ εὐήνιοι πλέον ἐπιδοῖεν πρὸς ἀρετὴν. Τὸ γὰρ τῶν αὐτῶν ἀξιοῦσθαι τοὺς μὴ τὰ αὐτὰ πράττοντας, ἀτοπώτατόν ἔστι, χαὶ τῇ ἀρετῇ ἐμπόδιον. Εἰς ἀθυμίαν γὰρ ἐμδάλλων τοὺς ἀρίστους ναρχᾷν παρασχευάζει. Τρόπων οὖν μᾶλλον, ἧ λόγων ἡγούμενος εἶναι σαυτὸν παιδευτὴν, δείχνυε αὐτοῖς ἀρχέτυπόν τινα χαραχτῆρα τὸν σαυτοῦ βίον " οὐ γὰρ ὁ λόγος τοσοῦτον, ὅσον ὁ βίος εἰς ἀρετὴν ἐνάγει. ΤΜΘ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ἰηάοπι ἔγθηυπι ἰπηοΓὶ8β ᾿ , Δ4 δΔρίδιΓ2, ἘΝ αὐ ἰπϑοίδηϑ, δἱ ργϑιθῤ ὮΆΡΘΏ88 οκογίηιϊ, εἰ ἴγοπὶβ υἱθ ρᾶγεπίθϑ, ρὶ1ι18 δὶ υἱγίυϊοπη ρῥγοί οἶδηι. Ναπι δδάοπι ὈγΙ θΌΘΡΕ [ 4Π ποη δα οπὶ ἃρσυηί, ] »" δι αἱ δ8᾽ Πγ πὶ (, Υἱγίυ ᾿πηροα!πηθπίυπ). Απίαο5 δηΐπὶ οριϊπιογπι ἀ ] οἰ Θ ργοδιθγη ἰΟΓρΟγοιη ἱπάυςϊι. [ηδιυτογ Β) ᾿ξ ἢ ρΟΙΪ. ΤΟΥ ΠῚ ἡπϑΠὰ ΒΘΟΓΠΊΟΙ ΠῚ ΓΔ(Π5, ἰυλτη ἢ ν᾽ 8π οβἰοηάδ, νθ- ἰυἱ Δγο!οίγρυπι βἶνα οχδηρίαγ. Νοη δηΐηι ἰδηίζι ογδιῖο, αυδηίυπι νἱῖᾶ δὰ νἱγίαίθπ) ἀυοὶ!, ΟΟΟΧΕΙ͂Χ. --- ἸΘΕΝ. Ετωϑοδεὶί ἰαμααίμ8 ᾿ππηι . Ὅτι πρὸς τοὺς ἐπαίνους ἐρυθριᾷν πέφυχα, μάλα ἀκχριδῶς οἷδέ σου ἡἣ παίδευσις. Ἡνίχα γὰρ μετὰ τῶν σῶν φοιτητῶν ἐντυχεῖν ἡμῖν χατηξίωσας χαὶ ἐρωτῇσαί τι τῶν ἱερῶν Γραφῶν ἠθουλήθης, ἐγὼ δὲ εἶπον ὡς οἷόν τε ἦν" τὸ τηνικαῦτα παρ᾽ ὑμῶν μὲν κρότος () ἐξεφοίτησςε καὶ ἐπαίνου ῥόθιον. ᾿γὼ δὲ οὕτω χατεπλάγην χαὶ ἡρυθρίασα, ὡς ἐπὶ πολὺ ἀχανὴς μεῖναι. Τί δήποτε τοίνυν ἐπαίνους συν- θεὶς, πολλῷ τὴν ἡμετέραν ὑπερύθαίνοντα ἀξίαν ἐπέ- στειλας ; Αἀ Ἰλυάέδ ΘΟ ὈΘθΘΟΓΘ ἢδΔίυΓΆ Γ6, ργοῦο πον! ῃγυΐϊδη(ἰ8. αὐυπὶ Θηἷπιὶ Οοομγγογα ποὺΐβ οὔτι ἰυ16 διυιάϊιοτίθυβ ἀΐξηαίυδ εἰ φυϊεὶ ἱβιδγγοβάγο ὁ 580Γ18 ,Π Ὑο υἶδιΐ, νϑγὸ ἀΐχὶ ηυοιλά ο͵ βογὶ ροιυΐς, πο ρίδυδυς ἃ νΟὈΪΒ ργοςαβ5 ἰδ ἀἴβ4μ βοηΐϊυ5. Ῥογουϊξυδ ἰδπηοη ᾿( [υἱἩ Τυθογααι6 8ι1 Ἐ π . αι αἶα διυρίἀυ5 Ποδογίη). ΟἿΓ ἱχίιυν ἰαυ θα δάοτν- ὨδΔη8, . ΠΠ6Υ ποδίγα ἰο3ὸ οχοούδμϊι, πιἰοίδιὶ ) ΥΑΒΒΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ, () Ρρο μαθηταῖς ᾿ἰάεπι οο ἃ. ΠΑ υ θη φοιτηταῖς. ῬΟΒ5ΙΝ. () ΡΙο χρότος σοι. αι. οἱ ΑΙϊ. ἰόσυμι κρό- του Ἂ ΥΘΓβ. ΔΠί6ρ. ΘΟρὶΞῖ. ἐπαίνους οἱ ἐπαίνου ἴηι!- ἰδιὶ σΟΟΙ. --- ΕΥΤΟΝΙΟ. . ἸΘΙΌΟΙΥΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤῈ ΤΝ’, --- ΕΥ̓ΤΟΝΊΩ. (ονροτὶδ απἰπιΐημα ρμμίοινι αἀνεγεδ ΠΟΝ ἐχειϊησείίαγ. ὕιΆ. οογροτίβ ρυϊο εἰ αἀ0, π6 ἰπ ᾿οοιβίογηδίΐοη0 αυϊάσηι τιδίυτ, βογναῖιν υογοὸ ἰρβᾶ οἱ ἷῃ ἰδογγηιὶβ δυθοδὶ : ἰἰὰ οἱ δηΐϊπιδδ νοπυδίδδ νἱγίυ (πὶ ΘΟΏδΟΙΒιὶ ΘΟ δοΐρδϑιη, δἰδὶ 'η οϑ)]διη δι . , ΣΟ ΒΟΓΨΔΙ. Εχογοθδπ8 ἰἰδαυ ὁᾶπι, οἱ πυϊϊᾳ (επιδιῖο ἰηνίοια δὶ ἀἐχιγα ποῦ Ορόπὶ ἔδγθηϊθ πὸ5 δχριζηδῦϊ!. ΠΟΘΙ. -- ΠΑΆΡΟΟΘΝ“Σ ΒΟΡΗΪΘΤἍ;, Ὥσπερ τὸ σωματιχὸν χάλλος οὐδ' ὑπὸ τῶν ἐχπλήξεων ἀλλοιοῦται, σώζεις δὲ αὐτὸ, χἂν ἐν δα- χρύοις ὑπάρχῃ, οὕτω καὶ τὸ Ψυχιχὸν, τὸ ὑπὸ τῆς συμμετρίας τῶν ἀρετῶν συγχροτούμενον, σώζει ἑαυτὸ, χἂν ἐν συμφοραῖς τυγχάνῃ. Τοῦτο τοίνυν ἀσχῶμεν, καὶ οὐδεὶς πειρασμὸς τῆς ἀηττήτου προ- ηγουμένως βοηθούσης δεξιᾶς ἡμᾶς χαταγωνιεῖται. ΤΝΑ’, -- ἉΡΠΟΚΡᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ηνιαὶμιαις οαἰατὶς ργαειαπάμηι. (Οοπ[. ερίει. , , . δίς Β. Αὐρ. ερίει. αἀ δαπιατίμηι ἐπι αἰ δ ἐ“ ἀἱείο εἰπεῖ θέπιοεῖ. ἀξ αοἰΐοπα. ) θυοῦπβ ἢάϊε [γϑιγίϑυδ, οἱ ἰδ ν τὴλχὶη) ἃΠ)8Δῆ- εἰθυδ δ ἀ6 νἱγίυιϊ6. οΟΡΙΔη πιὸ ᾿υὐΐοοηι οδρίοη- εἰθυς, δς ᾿υγολυγδιιάο ᾳυοί ᾿υἀϊοαίυπι οΥῖὶ δαιρὶοχ8- ι18 :- ἰἰἰαπ ἰυάϊοαν! ρῥγβίλγο, αυϊ ἴῃ οειογὶθ δἷβ δια] . , αἰ ἰΔηγθη Δηί6 1Δι. ΘΌΓΗΙ. --- ΒΕΒΟΝΙ. Δυοῖν ποτε ἀδελφοῖν πιστοῖν χαὶ φίλειν ἀρίστοιν, Β χαὶ εἰς ἀρετὴν ἀμιλλωμένοιν, χριτήν μὲ ἐλο- μένοιν, καὶ ὄρχῳ στέρξειν τὰ χριθησόμενα ἰσχυριδα- μένοιν, ἐχεῖνον ἐψοφισάμην χρείττονα εἶναι, ὃς ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἰσάμιλλος ὧν, ἐν τῇ ταπεινοφρο- σύνῃ πλεονεχτεῖ, ΤΝΒ'΄. -- ἩΡΩΝΙ͂. Ῥατέπιι πιετὶο ρατεπάμπι Ραγϑηίοι ἰυσπὶ ΓΟΥΟΓΟΓΘ Πογίδηίθη) ἰησἰίδηι6ι