Letter 1616: Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance.

Isidore of PelusiumIerak Diakonos|c. 433 AD|Isidore of Pelusium|AI-assisted
barbarian invasioneducation booksmonasticism

To Hierax the Deacon. Patience is the queen of virtues, not because it is the most spectacular but because it is the most necessary. Without patience, courage becomes recklessness, justice becomes harshness, wisdom becomes arrogance, and love becomes sentimentality. Patience is the moderating virtue, the balancing force that keeps all the other virtues in their proper proportion and prevents any one of them from becoming an excess and therefore a vice. The patient person endures suffering without bitterness, delay without anxiety, provocation without anger, and injustice without retaliation. He waits upon God's timing rather than demanding his own, and he trusts in God's wisdom rather than relying on his own understanding. Cultivate this virtue above all others, Hierax, and you will find that all other virtues grow naturally in its shelter, like flowers in a garden that is protected from the wind. Consider how the great men of Scripture handled similar situations. Moses, confronted with the rebellion of Korah, did not seek compromise but judgment. Elijah, faced with the priests of Baal, did not propose dialogue but a contest of truth. Paul, dealing with the Corinthian disorders, did not mince words but spoke with apostolic authority. These examples teach us that there are times when gentleness is cruelty and severity is the highest form of love. This is such a time, and I pray that you will receive my words in the spirit in which they are offered.

AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.

Latin / Greek Original

ὄλνα ρυίο8 Δ]]1ο1 ργοι ; ᾳυοΐ δὰ νἱγίυ οι Π0) ἄυσα!, ποᾷυδ πρϑἰϊογοβ γοί δι δ᾽ ἀδ . Αἀ υἱγιυθπι διίδ πιᾶπι ἀκ οτγ8, δὶ υἱγίυϊθ ργα , δ6ηυεγὶβ,, δί ιθ υἱόγα Ἀπ γ16 Γ᾽ ργυάθη 1Π . οι ἰῦυ8, ] ἢ Ιἶη6 πιπίπηα ἀϊδϑοίυι5, νἱίᾶ νΟΤῸ ρΡΆ0818 ἃ6 ρἰδοὶ πιαχίπλθ ΠΟΥ , υδουπὶ γογϑαγὶ ρογυι , ποὴ εὐπὶ οΟηίθη( . ϑδοίαπιη δηΐπ Υ6 γα, οἰ μἶι. ὙΠ υλπὶ Υἱγίυιθυ8 ολρὶ, ] οπΐπὶ [Δ0 π [ογεὶ υἱγίαίοαι δαϊρίδοὶ, οροτιεναῖ , (υ1 Ῥ6558 . νεγβαγὶ , ἤδη ΘΟ Πλ π οᾶγα ροϑδθηῖ. Οὐ στὸ ἰὰ ραγαϊ οὶ! δι1, ρεαϑίαι ἴυ10 ἀρθγὰ δἱ ἰθιργουο5 υἱίᾶγα. ϑδίᾳυϊἀθι ναγὸ οὐμηον! τοίογαμι πηργοῦΐ, οὐγ, 4υ:., ἱρ5ὶ Δονγο ἀδιηηυηι βιυ( ὃ , ΟΌΙΧΙ. --- ΗΙΕΒΑΟΙ ΒΙΑΟΘΟΝΟ. Απίνεμηι φᾶν σοΥγρμ8 ἐχοοίογο γγαδιαι, δε εοοἰρία!α δοποτμηι. Ἡ φύσις ἀνάγχῃ χαὶ ὅροις δέδεται, ἡ δὲ προαίρε- Ὁ νδιίηγὰ πϑορβϑίιαι οαγιίβῳιο, . μη ἶ . Δδβίγι οἱ ἃ σις ἐλευθερίᾳ χαὶ ἐξουσίᾳ τετίμηται. Ἐΐ τοιγαροῦν τὸ σῶμα χαλλωπίζων, τῆς ψυχῆς ἀμελεῖς ; Μυρία μὲν () ἐὰν μηγανήσῃ, τὸ εἰδεχθὲς σῶμα εὔμορφον οὗ ποιήσεις. 'Ῥᾷον δὲ τὴν ψυχὴν εἰς αὐτὴν τοῦ χάλ- λους ἀναγάγοις, εἰ βούλοιο, τὴν χορυφήν " καὶ τὸ μὲν, εἰ χαὶ δυνατὸν ἦν, ἀνωφελὲς ἦν χαὶ ἐπίφθονον " τὸ δὲ χαὶ ὠφέλιμον, χαὶ φθόνου χρεΐῖττον, καὶ βασχα- νία: ἀγώτερον. Εὶ δὲ νομίζεις δύσχολαν εἶναι τὸ ἀναθῆναι ἐπὶ τὴν χορυφὴν τῆς ἀρετῆς, μάλιστα μὲν εἰσὶν οἱ καὶ τοῦτο ἀνύσαντες, χαὶ ἐχ τοῦ βυθοῦ αὐυϊετίαπι νότοὸ ᾿ἰθογίαια ὃς μοίβδίδια ρει Πὐν 6ϑ8ὶ. Οὐν ἰφίιατ συγρυβ ἀροιγϑῖθ Θχογηϑη8 ἈΠ 8Π) "θα ἢ Ταιηοιδὶ ) μι πη γα το Γ8. οοΥΡυϑ8 ἀείογηνα [Γὐδῖγὰ [ΟΓΙΒΟΒι1Πὶ φΟμΟΓ5 γο ἰοΓθ. Αἱ ργόπυνι δϑὶ δ6 [ λ6 δηϊπᾶπὶ ἃ ) η), δὶ Ἰθεῖ, ρυ!οινγιἀ]ἷ8. συ θη δὐϑθσογα, Εἰ ΠΙυὰ, αυϊάδι), αυδηινὶβ ὕογὶ ᾳυθᾶϊ, ἰπ0 ἰδ δἰ οἱ οὐϊοδυιη : πος νθγῸ ρογαι!ο αἱ ὀχίγὰ οὐθηθι ἰμνὶ- ἀΐαπι οὐϊαπιαιιὰ ροβίϊαμι, δὲ διαΐοπὶ ρυ168 ἀϊβῆο! ὁ , υἱ υΐβ αὐ δυπιυπ Υἱγιυ ἀρίοεπι ρογιϊιψαί, ΥΑΚΙ ΨΕΟΈΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΦ. ( ογ΄ μὲν οἱ ἐὰν Πἀθπ) ἰηδογυμῖ γάρ. ῬΟΒ5ΙΝ. . ΙΒΙ0Ο0ΆΙ ΡΕΓΟΒΙΟΤῈ διηὶ ἰδπιὸπ οπιἶἷπο, 4υἱ ραγνεηίδηι, δἰ4υο Α τῆς χαχίας πρὸς ἄχρον ἀναδεδηχότες ἀρετῆς. ἘΣ ΠΙΆ Π Πἶα5 Ὀλγοι!γο δὰ υἱγίυ υϑγι σα πὶ οΟηβοοη γα πἰιδηίυν. φΝ)υοὐ 5ἱ ἀϊΠί. ] νἱάδαιϊιγ, ἀΐβοθα ἰιη- Ρτοθίιαῖο, οἱ ἰπβίϑις να ι διἱ υἱγίυιαπ) ἀυεῖϊ, Ουοά δἰἰΐνυς πηοάΐςα ὀϊεῖατα νἱἀδαῖανγ, ΠΟΙ δα - τηλγο πιοήΐσιιη. [ἃ οί 5ἱ ποτὶ νἱ ᾿μ51 υἱἱ 'ρ56 νοΐθθ, ποῆυδ . 4πὶ υἱληῖιΓ (ΔΉ) ΠΠ Βοηΐἷς σοι γᾷ υἱγίβ ἃ. ποζου ἷ8 ἰεΐρϑι εἰδι Γί . Ῥγοῦοβ αἰδηΐη), ἰδηγοῖϑθὶ ( οὐδτγίηϊ., [ἰφογὸ Π01) ορογῖοϊὶ, αἱ γϑτο πιδῖοϑβ. δἰϑὶ ἰῈ δι!δηῖΐ. ΟΌΙΧΙΙ. - ΤΗΕΟΌΟΙΝΟ ΑΠΘΌΘΝΤΑΙΙ. (ομιδαίεπι ρμοιῖμ8 φιαιὶ ἐμ ρον ίαηι Νοη βδυρογθυπι οἰαίυμια ᾿πφοιίαιν διὶ ἐμ ρο ΓΔ - ἀππν οὐ ἰπϑι ((8Δη8 ΓαίρυυϊοΒ συθογηδηι , υἱ ὀχ κἰἰ1η28, ὁρίιπ , μἶ16 μοιΐυ8 ἃ6 [ 1Ὸ οἰ ιιδηυ χ Φὖῆ0 δοσοιμιποιίί . ᾿πβΘη Ργιβίογοι απ 6βὲ. ΕΠΠυἱἱ φυΐάδι [γίμναν ΡΙΔη6 6ϑ8ὶ ὃς νΥἱραγίμ πη) : ὨΟ06 οοηῖγα ἃρίθ ἰρογῖο, ἃς . ἰΙοηψα υΠ 85υπ]. Ναηυα δηΐπι [, ργυΐθεοηι. ρτγαϊςοίογυπι Γ65 δι] οογι, ἰπδίλυγδῃ - ἰυγ. ΠΙ6 δαὐτη αΓ ρϑ.Ό ἢ (. Ὠ: ν6ΓῸ πιγβηαυ . : ἰ8ι18 τ! δἰ πρατγίυιη δὰ ροΟρι!γθῺ δίδίι δρθοίδγο ογοθϊυτ, νοΓ0 ] ἐοιμίηαη! Π ] δίιογο, αυΐϊ (ππογδιὶ υἱποὶΐ, ραγιμ6η!. ΟΡΙΧΗΙ, -- ΑΚΥΡΙΟ. δέ σοι δύσχολον εἶναι τοῦτο δοχεῖ, χαὶ ἀπόστηθι τῇ: χαχίας, καὶ ἅψαι τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν φερούσης ὁδοῦ" τὸ γὰρ ἔτι μιχρὸν ἑαυτοῦ διαφέρειν, οὐ δεῖ μιχρὸὺν. ἡγεῖσθαι. Τοῦτο δὲ ἔσται, εἰ τοῖς μὲν πονηροῖς ἐπι- τηδεύμασι μὴτε αὐτὸς χρῆσθαι βουληθείης, μὴτε τοῖς χρωμένοις χρῆσθαι, τοῖς δὲ ἀγαθοῖς χαὶ πράγ- μᾶσι χαὶ ἀνδράτι συνάψειας σαυτόν. Τοὺς μὲν γὰρ ἀγαθοὺς οὐδὲ μισούμενον φεύγειν χρὴ, τοὺ: δὲ πουτ,- ροὺς χαὶ φιλούμενον. ΥΞΒ,. --- ΘΕΟΔΩΡΩ ΛΥΓΟΥ͂ΣΤΑΛΙΏ. οἰ [αδἰπιηι ἱπιρογαπιὶδις σοπυθιῖγε. Οὐ τὸ ἁλαζονιχὴν καὶ ὑπέρογχον δεῖγμα ἄρχοντε- χοῦ ἐστιν, ὡς; ἡγῇ, φρονήματος, ἀλλὰ τὸ ἥμερον χαὶ εὐπρόσιτον, χαὶ τὸ πᾶσιν μετ᾽ ἐπιειχείας προσφέρε- σθαι. Ἐχεῖνο μὲν γὰρ θηριοπρεπὲς χαὶ ὀφιῶξες, τοῦτο δὲ ἀρχιχὸν, χαὶ τοῖς ὑπηχόρις λυσιτελέστατον. Οὐ γὰρ ἀπὺ φρονήματος, ἀλλ᾽ ἀπὸ φρονήσεως τεὺν ἡγεμόνων τὰ τῶν ὑπηχόων χατορθοῦται πράγματα. Τὸ μὲνγὰρ καὶ αὐτοῖς χαὶ τοῖς ἀρχομένοις σφαλερῶν, ἡ δὲ ἑχατέροις͵ ἀσφαλής " τοῖς μὲν (), εἰ τὸ ἀρ- χιχὸν ἐπὶ τὸ δημοτιχώτερον νεύειν ἀναπείθοιεν " τοῖς δὲ, εἰ τὴν ἐπιείχειαν τὴν ἡγεμονιχὴν εἰς ἀγάπην μείζονα

Related Letters