Letter 206

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Theon the Bishop Date: ~410 AD Context: Isidore distinguishes between true and false friendship — those who discipline are allies; those who flatter are enemies. Know this: those who discipline you are not your enemies, and those who flatter you are not your friends. The reversal is complete and consistent. The one who tells you an uncomfortable truth at personal cost to himself — risking your anger, your displeasure, perhaps your friendship — is doing something difficult and genuinely useful. The one who tells you what you want to hear at no cost to himself, making you feel admired and comfortable, is using you. He is purchasing your goodwill with your own weaknesses. Learn to distinguish them. It is one of the most practically important skills in a life of leadership.

ΟΟΥΧΥ͂ΙΙ. ..-. ΤΠΕΟΝῚ ΕΡΙΒΘΟΟΡΟ. [εἰ ποείγαϑ ἐπ) μετα υἱπιϊσαηιμε, θεὶ νότο περί σίπιμο. ((οπ[. ερὶοι. ..) Ἴσθι, ὦ βέλειστε, ὡς () χἀν τούτῳ πταίομεν, τὰ μὲν εἰς ἑαυτοὺς δρώμενα ἐχδιχοῦντες, τὰ δὲ εἰς “ὃν Θεὸν παρορῶντες, Ὅταν μὲν γὰρ ἡμεῖς ἀδιχώ- λι|ἰ. χχνι, . } Τί. |, ὅ. νἱ!, . ϑοΐίο, οριΐπιθ υἱγ, ἴῃ ἃ πορῖδ ροεολτῖ, ὀυπὶ υ 'ῃ Π σΟιῃπἾ δυηΐ, Υἱπαϊ απιυ ; αυς ΥΘΓῸ ἰη Βουπι, πορ αίπγυδ. ΟππῈ δηΐη ἰηΐαγία π δἰᾶςἰ- ΥΑΒΙ͂Θ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. ᾿Εμπεσόντα δὲ ἀνευρίσασθαι. Νοιιι. εἷς ") οἰασαῖι! ᾿ς ΘρίδίοἰΔ ἰϑΔἀοτὶ περὶ πειρασμοῦ. (ἰοη]δοδγαιῃ ἰθ. ῃγὸ ἀνευρίσασθαι, ἀγον σασθαι ροϑβὶ οἰΐδαπὶ ἀναῤῥίψασθαι, εὋ ἀναῤῥίπτειν μάχην ἣ χίνδυνον, εἰεδίγὸ μμσηαπι αμἰ ρον ομίιμπ. Νυπο ἀ- Ὁ υἱῦγὸ ὀοοίο τϑροηθηι! ἀνεᾶσθαι ἃ ἀνευάζω, ἤτοι] ῖ, υἱείογεμι αἰ ουαμίεηι σοίοθγογο,. ϑθρΓα ΡᾶυΪϊο . μὴ εἰσελθεῖν " ἷο ἀϊοῖαι) (ΟΓΙΔ , υἱ [,ἃ - εἰη ἐπ εἰααἀϊμπι ργοάΐγε, δὺυῖ ἴῃ ΒοΔΠΊΠ) : υἱ, ἐπ δοόπαπι μγοάϊγε. ΒΗΤΤ. --- ῬγῸ ἀνευρίσασθαι - ᾿ οοὐ. Αἰι. ῃαυθὶ ἀναρίσασθαι, υπά ἴογία σΓΆ ἢοτὶ δὰ ρυϊ πη φαπίδι ἰθο θη ) ἃθ δ ηήϑιη ροϑ!, ιϑρίοον [ ἀναῤῥήσασθαι.. ος δμἷπὶ } ουμν Ζηθμι! στεφανωθῆναι ἐοηνοηῖ!. ΡΟΒΒΙΝ. ᾿ () Ὡς μνυϊλιῖ ἰῃ ὅτι οοἀ. αι, ὁ’ Αἴ ΟΙΝ. . ἸΒΙΏΟΒΙ ΡΈΕΓΌΞΙΟΤΑ πὴ γ, υ{Π|Π οἷ πε σθὲ πηδιιβαδίυ ὁ Ἰη. Αἱ οὑπὶ Α μεθα, ἡ πραότης χρησιμωτάτη ᾿ ὅταν δὲ τὸ Θεῖον, θεὺ ἰα'΄ἀΐαν,υἱ ἤι, νἱηο ἰδβοϊ νίδαυθ ᾿μ}ατγίαπι ἰῃ- (δγθηιίθυβ (μος οηΐπὰ απ υπὶ ἴῃ φἰογηυπ) ΠΘΌ ΠῚ ΠΟΧΙΣ ἑοιμ πη {Ὁ ση.) ἰγαϑοὶ [.. . φυδιη οομηΐ- γΓ, ΝῸΒ δΟηΙΓᾺ [αοίμ, υΐ ᾿ηϊπνοἰ. ποϊυυϑ ἰποβθογα : ἢΐφ γθγὸ χιΐ ἱπ ὕϑαπι ᾿ἰηφυδπὶ ὀχθγαηὶ, . δ Δῖ θοηΐᾳηϊ. πα φηδίυϑβϑ ρῖ |- ὧο πο εἰββπι ΜΌβ [ϑγδα }, φιυΐ ν᾽ τυ] οοηΠλ- νογδηῖ ὅδ. αυ ἰγὰ οπηηΐ πι ] ἴοΓ [υἷϊ τπηδηϑιδίυἀΐπΠ. ΕἸϊδ ἰἀοἸοΙδιτῖ ὅδ, οἱ δοάπηοβ Βαριϊδῖα Ηδτγοαί , εἰ Ρδυΐιβ ΕἸγπι ἰγαίυβ, ποη δυδη), νἱ μά σϑι αἀἰν᾽ηἱ πυπΐηὶδβ ἰη) υγίδηὶ ὅδ : αυοα οἰθὶ :] βιοίαι, Ροπογυη) ἰδπηθι ἰη Υἱεἷα οὐΐι πὶ οοιηρ!οαι αΡ, ἰπἰυ- Υἷδ ὙΓῸ : {|| βρογηθυδηι, Ηδης δηΐαι υἱγίυς ἃς μἱνΠΟορ ἶδπι γ γᾶιη δχἰβϑιϊπιαθδηῖ. ΟΟΧΧΥΙΠΪΙ. --- ΑὔΒΟΝΙ ΟΟἈΚΒΕΟΤΟΒΙ. τόγε τῶν παραινούντων μέρος (οὐδεμία γὰρ εἰς τὴν ἀχήρατον ἐχείνην φύσιν διαθδαίνει βλάθη), τῆἧς ἔπιει- χείας ὁ θυμὸς ὡραιότερος" ἡμεῖς δὲ τοὐναντίον δρῶμεν, τοῖς μὲν ἡμετέροις ἐχθροῖς ἀσύγγνωστοι, τοῖς δὲ χατὰ τοῦ Θεοῦ ὁπλίζουσι τὴν γλῶτταν ἣμε- ροι ὄντες χαὶ φιλάνθρωποι. Ἠγανάχτησέ ποτε Μωῦσῆς ὁ πραότατος χατὰ τῶν μοσχοποιησάντων ἀγανάχτησιν πάσης πραότητος χρείττονα, καὶ Ἠλίας χατὰ τῶν εἰδωλολατρῶν,, χαὶ Ἰωάννης χαθ᾽ Ἡρώδου, χαὶ Παῦλος χατὰ τοῦ Ἐλύμα- οὐχ ἑαυτοὺς, ἀλλὰ τὸ Θεῖον ἐχδιχοῦντες, ἀρχοῦν μὲν ἑαυτῷ, τὴν δὲ τῶν φιλαρέτῳν μισοπονηρίαν ἀπο- δεχόμενον ()" τὰς δὲ εἰς ἑαυτοὺς δόρεις παρεώρων" ταύτην γὰρ ἀρετὴν εἶναι ἐνόμιζον καὶ φιλοσοφέαν. ΣΚΗ', --- ΑΥ̓ΣΟΝΙῺ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. Αά ἱπειἱ ἴστε αἱ ἡμάΐοεηι ἑπυϊίαι. ον Δ᾽ ΠῚ ἰθ ἰορύπι ΓΟῦΟΓΘ δγηηδίδ ἀοεοὶ ἜοθοΓο, υἱ ἃ} ἰπ]υτῖδ || δϑβιϊπθαηῖ δυιηϑηιθ ( Χ- ΘΓΔΏΙ Π| ΘΟΠΓΔ ἰπ οἱ Γ , ἄσιη υηὰδ ποθὴ ορογίοι, ἰσορυπὶ ἴδον δοηδη(Γ. ΟΟΧΣΙΧ. --- ΖΔΟΟΒ ΠΕΟΤΟΆΙ. Ἡρέπει τῇ σῇ ἀνδρίᾳ, τῇ τῶν νόμων ὡπλισμένῃ ἰσχύϊ (), ἀναγχάζειν ἀπέχεσθαι τοῦ ἀδιχεῖν, τοὺς ὅθεν οὐ χρὴ χερδαίνειν ἐπιχειροῦντας χατὰ τῶν ἀσθενεστέρων ὁπλίζοντας τὴν δεξιάν. ΣΚΘ΄. --- ΙΑΚΩΒ ἈΝΑΓΝΩΣΤΗ͂. γ νι δ, οἰεὶ ἰαϑοτίοδα, ἵρδα ἰαπιδη εἰδί πιογοῖδ. (ϑιιργ. . Εἰξὶ ἸΙαυοτγίοϑδα ηλ νἱγίις δι, ἴρβυιη ἰδπιθῖὶ ἰρβίυβ ορι}, υ( πΊΓ( βοαυΐίυγ, ΔΙξογυπὶ ἀοηυ Υἱθθίυγ, ᾿ΑΑΠΙΪΓΟΡ δά ηϑς πιλφπορόγα αἰν]ι ἰαγρίιαι πη) δίδίθην, φυδηφοαι!άθηι ΘΟΥΟ δ ΠΟΓῸ- πλ} βτδ ΠοΔη δοουπμυΐίαι Πουβ, γϑγλπι Υἱγίυ θῶ «Οἰοϑιΐ χοῦ δι} ΓΟθΌ. (ΟΧΧΣ. --- ΕΙΌΕΝ. . Ἐμοὶ εἰ καὶ ἐπίπονός ἐστιν ἡ ἀρετὴ, ἀλλά γε χαὶ αὐτὸ τὸ ἔργον αὐτῆς, ᾧ ὁ μισθὸς ἕπεται, ἕτερον δῶρον εἶναι δοχεῖ. Καὶ λίαν θαυμάζω τῆς θείας με- γαλοδωρεᾶς τὴν φιλοτιμίαν, ὅτι στόφανον στεφάνῳ χαρίξεται, τὴν ἀχίόδηλον ἀρετὴν τῇ τῶν οὐρανῶν ο βασιλείᾳ κοσμοῦσα. ΣΛ'’, --- ΤΩ ΑΥ̓ΤΩ. Βοπον οβοπαὶϊ ποη ἀεοοὶ τ᾿ιαίοτεπι [εἰϊεΐίαἰ. (Ὀς ΠΟ ΝΟ ἐμρίδοορ. ἐοπί. θρὶφ. , , , , ὕδνο οοηῖρᾶ Βδθι ἔ[ ἰοἰοΓαηίθηη νοοὶΓοτ Ῥιορίοῦ Ευθϑυϊ! } υδᾳυθ Δθο ΓΌΠηι ΓῸ δδοι δὲ : αυἱ νἱνίυιϊὶ φυϊάφαηι ᾿ηἰπιϊεὶ, ἐρτοθὶιδιοι) δσιοϊ ηὶ, , ᾿δείφηϊ : νογ! δάἀπιΐΓαγο ροιΐ ἱπηπιδ- δ ὁ] } θαὶ θη Δίθη) δὲ ραμηϊ απ } ἰρθοθ νοοδηίδηι, υἱι ἱρδὶ ἀφηοβοδι, ρθοδιο, υἱ τὰ οἰὝεηἀίου!ο ᾿ἰθογογὶ , ἰρβὶ νογὸ διρρὶ!εῖο, ουϊυδαᾷυθ εἰν θδάδοοτγα. Ουοά ηἱ ἢαϊ, δά ὀχιγοιϑυῃ υ παρτγονίαια ἀοϊνδοα!αθυηΐυν, οἱ ([ΓΟΓΘ δὲ ΓΔ ] ἰΔ- βογδθιπί, οὁὉ φυξ ἰμ γ υἱίᾶ ραιϊἰδηῖυγ, ἃφηο- Μὴ καταδόα τῆς θείας ἀνεξιχαχίας διὰ τὴν ᾿Εῤσεθδίηυ χαὶ τῶν παρ᾽ αὐτοῦ συγχροτουμένων εὑ- μερίαν" οἵτινες τὴν μὲν ἀρετὴν ὑόδρίζοντες, τὴν δὲ χαχίαν στεφανοῦντες καὶ ἀναδρύνονται" ἀλλὰ θαύ- μαζε. αὑτὴν, τὴν δι᾽ ὑπερδάλλουσαν χρηστότητα εἰς “μετάνοιαν: αὐτοὺς καλοῦσαν " χαὶ εὗξαί γε αὐτοὺς μεταγνῶναι" ἕνα σὺ μὲν σχανδάλου ἀπαλλαγείης, αὐτοὶ δὲ τιμωρίας, ἡ δὲ θρησχεία, κωμῳδίας ᾿" εἰ δὲ, ὃ μὴ γένοιτο, ἕως τέλους ὑπὸ τῆς χαχίας ἐκόαχχεν- θῶσι, καὶ οἴστρῳ καὶ μανίᾳ λυττήσωσι, δι᾽ ὧν ἐχεῖσε βαθηὶ πηούδγοιθ νἱῖδλν ἰηϑι Γ ἔθ ροΓΔΠΙΘΓαΙ ἢ) πείσονται, γνώσονται, ὅτε ἄμεινον ἦν τὸ σωφρονεῖν. εἶνθγα αυϑηίο δἰ ργϑί Ὁ} } . ΟΟΧΧΣΙ. --- ΖΟΘΙΜΟῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ΣΛΔ'. --- ΖΩΣΙΜΩ) ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΆ. Μονοὶ ι δειιοδοεπδ ἰαπάέπι τοδὶ ρίεοαί οὐ ἐἱππιϊπεπίεηι υἱ(( (ογηιίπυπι. (Υἱά ἐρίεί. εἰ .) ε, δανθηθὺ αυΐοπι ἰξοοίυαι Πδθθηι ν᾽ ἰογπΐηυηι ; δΠ Υ πιδηϊδδιιτι. Π}} οηΐην, [Δ πιο δὶ ΠΟΓΒ Γ- νογΘαίυ ΠΟΙ πὶ (ψΓββλ. ΘΠ) ΡΟ ΟΠΊη .-. Δἰχυς οΓάΐη), Βραγϑηί Δ δ!οπι Ρογνθῆ- ὅδ Εχρα, ΧΧΥΙ, δ{. δ΄ ΙΥ̓͂ οζ, , δᾳη. Μλίιῇῃ. ΧΙΥ, Εἰ χαὶ οἱ νέοι ἄδηλον ἔχουσι τὸ πέρας, ἀλλά γε οἱ γεγηραχότες πρόδηλον. Οἱ μὲν γὰρ, εἰ χαὶ οὐδένα αἰδεῖται ὁ θάνατος ( χατὰ πάσης γὰρ χαὶ ἡλικίας χαὶ ἀξίας χωρεῖ), ἀλλ᾽ οὖν γε ἐλπίδα τινὰ ἔχουσι εἰς .. ΒΒ Αεἰ. χῆι, . ΝΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤἅΑ͂. () , ἀποδεχόμενος. ῬΟΒΝ. () ΝΙπιΐ τινα μος δι αιιοά ἱπηρ, δι:πἴδτ| ρΥΐη- ᾿εἰρίο [ποιϊιπἰοπ αι πν Ὑ Αἷϊ, ΠΟῚ Π}] ΔΓΠΙΐδ ἀοζογαίυμ, δοιὰ οἶδ) ἰοσίυυδ Ορογίοὶ ΔΓιἢἃ- {τππ]. » ΘΟΗΟΤΤ. () Ι͂ρεμπιὶ ἰαπιέη. ἴὰ , ἰη υἱγίυιἷἱβ οροῦς βοὴ {Δ} ΙΠΟΓΟΘ 'ρ, ππ| ταραρίηγι!᾽ |, εὺ ἐρϑιη Ορα ΠΗ ρΓῸ ἀπη ϊ. ΒΟΝΟΤΤ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΛΆΓΜ . ΨΥ. -- ΕΡΙΘΤ, ΟΟΧΧΧΙΥ. γῆρας ἤξεῖν "οἱ δὲ οὐδὲν ἕτερον, ἢ τὸ γῆ γενέσθαι Α ἰυγο. γοΓῸ [Ππἀ ἰΔπιυην Θσβρέσιδῆι, ἴῃ (ΘΓγδια ἰχᾶτὰ τὸ σῶμα γάρ φημι) προσδοχῶσι. Τὸ γὰρ γῆῇ- ρας εἴρηται παρὰ τὸ γῆς ἐρῷν. Διὸ καὶ οἱ γεγηρα- χότες τρόπον τινὰ χυρτοῦνται χαὶ χυρκοδατοῦσι, τὸ εἰς γὴν ἐπείγεσθαι διαμαρτυρόμενοι. Εἰ τοίνυν ταῦτα οὕτως ἔχει, δι’ ἣν αἰτίαν ἐπὶ γήρως οὐδῷ γεωτερίζεις τοῖς ἀδιχήμασιν (); ΣΛΒ', --- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΊΚΩ. Ϊπ͵ατῖα αἰπεϊεπίεπι αηιο [ἐγαΐ πιοάεταίε απίπιο : εἶνε οἰπάϊέαπαα ἱπ)υτία. Τὸ μὲν ἀδιχηθέντα μὴ ἀμύνασθαι, θεῖον ἡγοῦμαι" τὸ ὃὲ ἀμύνασθαι μετρίως, νόμιμον καὶ ἀνθρώπιγον" τὸ δὲ ἀμέτρως, παράνομον χαὶ ἁλιτήριον, μᾶλλον δὲ διαδολιχόν. Πολλοὺς () γὰρ ἄρξαι χειρῶν ἀδίχων μὴ πείσας, τῷ δήλην εἶναι τὴν ἁμαρτίαν, διὰ τοῦ ἀμέτρως ἐπεξιέναι εἰς τὸ τῶν χαταρξάντων ἔγχλημα περιέστησεν. Ὁ γὰρ ἐχόαίνων τῶν ἀδιχημάτων τὸ μέτρον, χαὶ μείζους τῶν πταισθέντων ἀπαιτῶν τὰς δίχας, εἰ καὶ δοχεῖ διχαίως πεποιηχέναι, εἰς τὸ τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἀδικήσαντος (εἰ χαὶ παράδοξον εἶναι δόξει τὸ λεχθησόμενον), περιίσταται ἔγχλημα " δεύτερος γὰρ ἄρχει πάλιν (). ΣΛΓ', -- ΘΕΟΠΕΜΠΤΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. , ΟΟΓΡΟΓΟ, ἰηφυδᾶπ), ἀδροβίιο, δϑίίυγοδ. Γῆρας Θηἷπ) ϑέπεοίι παρὰ τὸ γῆς ἐρᾷν Οσγῶεὶδ ἀϊείιυν, Ζυλδὶ ἰφτγαηε αἰπέπί. ἢΐιπς οἱ δθη σΟΓροΓ ἤδχο ἰησυγνδηίυγ, ( (ΟΥΓΔΙΏ Γαροίδρο. θυοὐ οὐπὶ ἴϊ δἷι, φῦβϑιι ΟὉ οδυδδη ἴῃ δοηθοίυ Ππιΐῃ Ἀ} }} υνϑηδδεὶβ ἢ ΟΟΧΧΧΙΙ. --- ΤἘΒΕΟΌΟΒΟ ΒΟΗΟΙΓΑΘΤΙΟΟ. ἡ θυ! ᾿φδβιι ἰη] υγἷ , θδ) ἤθη υἱο βοΐ, ἀΐνίηυπι ἰὰ ορυβ οχίβιϊπ) : πιοάθγαίθ ΥῈΡῸ Υυἱη ΐσαγα, [ ἴϑβαᾳυθ δβῖ αἰφυθ υπῃμδηυηι!. (ξίογυμπι ἰιπηοάθΓα ὈΠοΐδοΐ, ἰὰ ἀθιηυπὶ ποίαϑ ὃς βεοϊεγὶ δϑίηβ, ἴῃ }- Βοϊΐευμι. Μυϊεὶ οηἷπ) ᾳυοὰ ῃγανὶβ δίᾳυ ἰη͵.} 'π)- ΡΟγΑρίη!, ἰῃ πηδηϊδϑῖαπ ἱποϊἀδγυηΐ ρεζοδίυη), υΐᾶ ἱπηῃηοαΐο δυϊϊογυπι εγίπιδη υἱπαϊοϑγυηι. Ουΐ οι ΐπὶ πιούυπι ὀχοράϊι [π} , οἰ φΓΑΥΪΟΓ. ἀΔεηυθη- εἰδυ Ρώπδ οσίεἶι, ἰδπιοίϑὶ υβίθ ἴδεῖβδ Υἱάἀ δίῃ, ἧη οἷυ, υὶ ἰοἰτἴυ (οιδὶ δάδιῃ ὀἀχεράδγα, αυοὰ ἀΐολπί, γἱἀδαιυγ) ουΐρδη ἰποὶάϊϊ, δοουσπάο ἱπ͵υνγίαπι []. ΟΟΧΧΧΙΠ, --- ΤΗΕΟΡΟΝΡΟ ΡΕΕΒΒΥΤΕΠΟ. Οριιδ φιαπι οΤαιο πιαρσὶδ πιονεῖ. ((οπ. διιρτ. ορὶδι. .) Ὅταν μὲν λόγος ἔργου χηρεύῃ, οὐ μόνον οὐκ ὦφε- λεῖ, ἀλλὰ χαὶ ἐνοχλεῖν εἴωθε τοὺς ἀχούοντας " ὅταν δὲ ἔργον λόγου ἔρημον εἴη, δυσωπεῖν πέφυχε τοὺς θεωμένους. Εἰ δὲ χαὶ ἄμφω συμδαίη, χαὶ ὁ λόγος ὑπὸ τῆς πράξεως χοσμηθείη, τὸ τηνιχαῦτα πολλὴ ἐπίδοσις ἔσται τοῖς φοιτηταῖς, εἰ εὐγνώμονες εἶεν.