Letter 246
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maro
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the question of who has the authority to correct others — arguing that only those who practice virtue themselves have the standing to do so.
Those who truly practice virtue by God's grace are the only ones who have the standing to correct others. And even they must exercise correction carefully, not to demonstrate their superiority but to help the person who needs correcting.
The person who corrects from a position of moral failure has already defeated his own correction before he delivers it. He may be right about the error he is pointing to — but his standing to point to it has been forfeited. Correction is not just about being factually correct. It is about being in a position to say it.
'"Μα!ε αροης τερτεϊιφηἀὲὴ πο υπίἐ. Θν παι δη) Δ οοι.} [ Πη δῖ δἃ ἀΐοογο Ρορϑίηι ἐ}Π, αὶ νἱγῖυ σταιία ἔη ἰην ἀϊλπὶ νοοϑιϊ, [ογοηςὺ ἰὰ ρϑιϊοηῖαγ, ργοϊοηαυϊ. Θυᾶτα νὰ] Πς [- ἙΟΓΘ (, γαὶ ] ποη (ἰ[ϑϑ᾽ηἷβ, ἀΐχογὶβ [Π|, συ ῬΓΟ")» ἀδοθδηῖνῖγοβ : οπὴ {Π| λάδι εἰἷ- ἐσγΡα, ἰι}) ἀϊσοη ΐ ἢοι) ὁδὶ ἀγρυϊηηίυ!η. ὈΧΧΎ. -- ΡΑΒΙΔΌΙΟ ΚΕΟΤΟΠΙΙ. Οὐ θέμις τοῖς διὰ μοχθηρίαν χαχηγορουμένοις ἐχεῖνα λέγειν, ἃ τοῖς φθονουμένοις δι᾽ ἀρετὴν, χαὶ τοῦτο πάσχουσι, λέγειν θέμις. Ἢ πέπαυσο τοῖνυν τοιαῦτα δρῶν, ἣ μὴ παυόμενος, ἐχεῖνα μὴ φράζε, ἃ τοῖς εὐδοχίμοις πρέπει. "Ἄτοπον γὰρ τὰ αὐτὰ λέγειν, πῆΐς ὑποθέσεως, ἀφ᾽ ἧς ἑκατέροις γίγνεται, διαλατ- τούσης. ΦΚΕ". --- ΠΑΛΛΛΔΙᾺ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. , : υἱάς εἰ ἀοεἰοτὶ εοπῃιπιϊίας. ὕνο, ἢΠἀλ ουΐν] ἢ] νἱγιυϊθπὶ ἀοσοτα ὑγο- βιοσαῖυγ : πα αις Θηΐ ἢ οὐ Πη ἀϊσηΐ αὐἱ ἰἀοη φηΐθι ἐγοίδιι : [|ΠΠ| ροΥ}}πππ|, ἱ ΓΘΆρ, ΥἱΓΙῸ Ορουΐθυϑ ΟΥηδῖο. δα! απ. Νυης διΐμη ΘΟΠΟΓ Ῥογδυδύογα η ΠπηλρίϑιγΓο υἱοπόυηι ; ἃὶ ΠΟΙ ρ[ΠῈ| . }}}) ΟἸ πος, ] δι] θθσοι μι) ῥησογυηῖ. ᾿ ΟΧΧΥΙ. --ΡΔ ΕΤ ΘΕΆΕΝΟ, ΡΙΔΟΟΝΙ. Μὴ πᾶσι σαυτὸν πίστευε, ὦ φιλότης, τοῖς διδά- σχεῖν περὶ ἀρετῆς ἐπαγγελλομένοις" οὐδὲ γὰρ πάν- τες ἐφεξῆς ἄξιοι λόγου " ἀλλ᾽ ἐχείνοις, οἷς ὄντως ἡ ἀρετὴ διὰ τῶν πραγμάτων ἐμπρέπει. Νῦν γὰρ ἀξιῶ πείθειν οὐχ ἐνὶ χρῆσθαι διδασχάλῳ, ἀλλὰ μὴ χρῆ- σθαι πᾶσι τοῖς βουλομένοις. ΦΚ τ΄. --- ΠΛΛΛΑΔΙΩ, ΣΕΡΗΝΏ, ΔΙΑΚΟΝΟΙ͂Σ. .:)εῖ ἰοισαπὶηιϊαἱ πον αὐποπάμπι. Νο ᾳυλ] ἀϊνὶπϑ }ι{}{Δ ἢοη σοπίϊησαῖ, [ ΠΟ] ἰοι σαι ηλι ο͵υ ΘΟ Δ Ὀἰ .ῸΓ, Οαγ ΐΠ () Ὡς μὴ ἀνεξομένης τῆς θείας δίχης, εἰ μηδὲ μα- χροηυμίᾳ βελτιωθησόμεθα, ἀλλὰ πάντως δίχας πρλ- ἘΡΙΘΤΟΒΑΆΛΟΌΜ . Υ.-- ἘΡΙΘΤ. ὈΧΧΥΠΙ. ξομένης πιχροτέρας τοὺς μηδὲ τῇ ἀνοχῇ εἰς βελτίονα αὶ ραπᾶβ δτδοίωγα ἰῖ Δοογ γα δῷ ᾿ΐ, η! ρδιϊδμιία προθυμηθέντας πολιτείαν ἑαυτοὺς μεταῤῥυθμίσαι, οὕτω διαχεώμεθα. ΦΚΖ'. -- ΗΡΩΝῚ ΕἸΗΣΚΟΙΏΏ. δ πιο] γοπ) νἱ δίδί τ ἜΘΠΙράγαΓο ὨΟΘΏ εουρίηϊ, εἷς αἴποίϊδιηυΓ. ὌΧΧΥΙΙ. --- ΗΠΕΒΟΝΙ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. γίγας ποὺ ἑαηι υγααϊοαπάα, φμαηὶ δαστοαπάα. (Υἱά φιρν. ερῖει. . Τῷ λόγῳ μὲν τὴν ἀρετὴν χοσμοῦντι,, ἔργῳ δὲ τὴν χαδέίάν κρεσθεύοντι" χαὶ ἐοιχότι τοῖς ἐπὶ σχηνῆς παίζουσιν" καὶ λέγοντι μὲν ἃ μὴ γινώσχει, μηδὲ τοῖς ἔργοις βεδαιοῦντι ἃ λόγοις σεμνύνει" παραινῶ τοῦ μὲν ἐπαινεῖν τὴν ἀρετὴν μὴ λήγειν (οὐδὲ γὰρ δί- χκαιον)), ἀλλὰ λήγειν τῆς χαχίας, ἵνα χατ᾽ ἄμφω εὐὖ- δόχιμος εἴη. ΦΚΗ', --- ΔΟΜΊΤΙΩ ΚΟΜΗΤΈΕ. ον ἷβ φυΐϊάαπι νἱγίυϊεπι ογηδηιῖ, οροῦθ διιίθηι νἷ- αἷο ργί πηλ (εἰ δυθηιὶ ἴῃ δοθια δ η }} δ᾽ π}}}Π}, ἀϊοοηιὶ θὰ ἤθη ᾿π|}}Ἰσἱῖ, ἤημ:ς Ορονὶθι βιδ Ὁ ]- ἸΙονεἶ,, γηοδίθυ γιοῖαῖ,, δαιηδπν βυδίίδο νἱγίυϊπ) ἰκπιγα οπ ἀοσἧῆχαὶ (. ΘΙ πὶ ΡΔΡ ), δἀ υἱ ἃ πη} ἰλ ἀἐδβῖπδι, ιΗ υἵτοαιο ποι ἰδυάσιῃ ΡΘροΡϑῖ. ὈΧΧΎΙΗ͂. --- ὈΟΜΙΤΙΟ ΟΟΜΙ͂ΤΙ. δὲ οοτγροῦε ἐπογοίαἰΐοπε οἱ υαἰφιμαϊπα ἐόηήα ἷπ εἶνο ροίμηνδ, Ἱποογαιὶς ογαίοτία, εἰ Πὶρροοταιῖε πιοαϊεὶ δεπισμτ. (ΟΟΗ[ἐγ ομῖδι. , .) Ὅπερ ἐπὶ τῶν γυμνασίων τῶν τὴν ὑγίειαν διατη- Β΄ μὲ σΟΥΡοτγ ὀχογοϊ διἱοηΐθπ ψϑἰδιυ ἰμθπι ὁοη- ρούντων Ἰσοχράτης παρΐήνεσεν (), ε "Ἄσχει γυ- μνασίων μὴ τὰ πρὸς ῥώμην, ἀλλὰ πρὸς ὑγίειαν συμ- φέροντα. ν» Τούτου δ᾽ ἂν ἐπιτύχοις, εἰ λήγοις τῶν πόνων ἔτι πονεῖν δυνάμενος. Τοῦτο χαὶ ἐπὶ βρώσεως χαὶ πόσεως, χαὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὧν ἄνευ ζῇν οὐχ ἕατιν, εἰ μετενέγχοις, χομιδῇ ὠφεληθήσῃ" χρῶ τοῖς σιτίοις χαὶ πότοις, μὴ τοῖς πρὸς δώμην, ἀλλὰ τοῖς πρὺς ὑγίειαν βλέπουσι. Τούτου δ᾽ ἂν ἐπιτύχοις, εἰ λήγοις ἐσθίων χαὶ πίνων, ἔτι φαγεῖν χαὶ πιεῖν δυ- γάμενος. Ἐὶ δὲ φαίης " Διατί δὲ μὴ τὰ πρὸς ῥώμην; φαίην, ὅτι μάλιστα μὲν οὐχ ἀθλητῇ, ἀλλὰ φιλολόγῳ παρήνει. "Ἔπειθ᾽ ὅτι χαὶ χατ᾽ αὐτὸν τὸν ῥήτορα, ῥώμη μετὰ μὲν φρονήσεως ὠφελεῖ, ἄνευ δὲ ταύτης τοὺς ἔχοντας βλάπτει. Καὶ τὰ μὲν σώμάτα τῶν ἀσχούντων κοσμεῖν δοχεῖ, ταῖς δὲ τῆς ψυχῆς ἐπι- ὶ μελείαις ἐπισχοπεῖ (). Εἰ δὲ νομίζεις, τὸν σοφι- ατὴν ἱατριχῆς ὄντα ἄπειρον, χαὶ τὸ ἀχριθὲς μὴ ἐπι- στάμενον, ἀλλοτρίᾳ τέχνῃ οὐ δεόντως ἐναδρύνεσθαι" ἴσθι, ὅτι χαὶ ᾿Ἱπποχράτης ὁ Κῷος, ᾧ πάντες εἰχου- σιν, ἔφη «ε Τὴν ὑγίειαν διατηρεῖσθαι τῇ ἀκορίῃ. » Διὸ χαὶ ἡ ἕνδεια μήτηρ ὑγιείας εἰχότως εἴρηται. Σοφὼ δὲ ἄνδρε εἰπάτην ὁ μὲν, ε« Μηδὲν ἄγαν"» ὁ δὲ, ε Μέ- τρον ἄριστον. » Εἰ τοίνυν χαὶ ἐπὶ τροφῶν, χαὶ ἐπὶ τῶν γυμνασίων τὸ ε παρὰ μιχρὸν οὐχ ἔστι μιχρὸν » (εἰς ὑγίειαν γὰρ βλέπει)" φυλάξωμεν, μήποτε τῷ κόρῳ τὴν ὑγίειαν ἐξορίσωμεν. ΒοΡΥΔΠ Ιβοογαῖθβ ΟΥΔΙΊΟΓ δἷο δι ΠογίΔιΠΓ : ε« ἔχοις οἰτδι]) ΟΟΥΡΟΓΪΒ διιρίεςίοτα, ποι] αὐ ΓΟΌΜΡ, ναϊοιαϊηΐ ργοϑὶη!. » [ ϑιῖθδιι (ΟΠΒΟΠ]ΌΘΓΪΙβ, ὶ ἰΔΌΟΓΔΓα , συ} Δ ΟΓΑΓα ύϊι!ς Ρ. [ἀἐπίι ἀδ εἶυ"ο ροίυχια, ἀσηπα }} γοθιι αυΐ!νι. νἱῖδιν τι, ] οδβοι ἢ) (, Πηλρ ΟΡ αΥΘ ργοιϊαγῖι, { γ ΟΥσο οἷο ροίυφιια ποι} διὶ γοῦυ, δ δι] ἰυδηὐ δπὶ σΟΥΡΟΥΐΪ ναϊοι]!ἢπηϊ. ΠΔπς δΟη- Γ}, ᾿ΠΠ]ΠυΠ|. ] δίογα ὈΊθεγΓο ἀϑίπ , οιμη Θογα διημῖΐ Ροβδὶβ . ΐῦΓα. , Οὐν ἢΠΠπ|. «Ποη δὰ γοῦυνγ» Δ εἰ πηῖγυπ), αυοι που ἰᾶπὴ ἢ- εἰΐ φυδπὶ δία ϊ ροι ββἰ πτμιη ΠΟΘ γῶγυ πὶ ρυοορίἃ ἰγδέίσγει, θοϊηια ἰυχίλ ἢ υἢ ογοϊογοαν, τοῦ" ὁοΓς Ροτί, οὐπὶ ργμεδηιία { αι οπὶ , ποσοδί ἰΔτποῃ ἐϊ υΐ ΓΟῦΟΓΘ ρα ηὶ, οἱ ΌΓρΟΓ απ {} ΡΙ! - οἰἴα πὶ νι ΟΥΠΔΓΟ, πη γα ΓῸ βιυάϊα οΟὔ[ιιδοδί. υοά ] εἰ χογὶ . ΒΟ ἶβιδη) {ΠΠπ πιθι οα ΘΧΡΟΓΙΘΙΝ ΓΙ [υ͵, Ὠδῆι δδιἷὶ πονί, Γ[ ΠΟσ᾽ αἰπλ οϑιθηίγα, δ[ ΠΙρροογδίοι οἰἶΐδι Οουην, ουἱοιληθθθ ᾿ΙἰθΟΏΔΘΡ δϑϑοηιηὉ, ΔΙΟΓΓΟ : « γαϊοιυὐΐποθιι σοηϑογναγί δὲ ποι βαι γα ἢ Π]. » Ῥτνοριδγθὰ ἰηδάϊα δίψα οὐ ηΐυ πὶ πιδίον ἀΪοῖδ λη] - (.(. ᾿σὶυγ ουν} βαρίοπίο νίτο υἱγο]υθ ἀΐχογοὸ εἰ , ρᾶΓιΐπι : «Να αυἱά εἰπιῖ, » ρατγιί : ε« Μοίυδ ἷι οἠηηΐ Γ Ορίΐπιι..» [π ὶ ϑούυδθημϑ ἰῃ οἰ ΟΧΟΓ- οἰιΔιϊοηἰθυδααα , « αυο ιργὰ πιοιΐουπι . }διιδ δί πιοάϊοι πη, » δὶ πομίηῖ τυ ἰΔπ| ΡΟΓ(ΙΏ) γαϊοιυϑίηοι, ΘΟΓΟ αιυγίίαια η υπηύληι }}}{[Π} ΘΧ᾿ ΓΙ ΠΟΙ , ΟὩ ΝΟΔΙΏ. ΑΙ ΚΕΘΟΤΙΌΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΙ͂. ) ᾿Ξξοογϑιὶβ ἰ}} ἰη Παραινέσει δά Ὠεπιο- πίουπι, ἰοσοπσϑ Ἠϊογοιγι. ΜογοιΓ, }}- οἰ ΧΟ}}.., ἰη Ονψηιπαδεϊοὶα ; ΠΙΡρΡΟΟΓΙ γογο, οχ ". ν Ερίἀοηνίσογιιν, εῖ. ἀ ; Ασχησις ὑγίης " ἀχο- οἴη τροφῆς, ἀοχνίη πόνων. Κἰτογοϊαιἷο δαπίαίὶς ; νεέδεὶ εἴτα δαί πὶ, ποη ἀο[υΓ ἰαϑοτεπι. { ἐνῆν ἃ αποπιλ Μηδὲν ἄγαν, χαὶ μέτρον ἄριστον, τ] ΟἸοουιυ ἱηύϊο {ἴθι Αυξουῖμ, ἐπ δορίοηι ϑαμῖθη- ἐἰηι ἰπάο, ϑοῖοιι νοι, ΟἸΗΠΟΝ, αἱ ϑιγαιοάοσιο οὐ ]- πὶ Τ᾽ ορόδία" ον θυϊαπν βογῖι ΟἸδηοι. ΔΙοχαπή, ΘΙ ΓΟ ᾿Γη. γί μ᾽ . οἱ ῬΟΓΟΠΙ Δπάτία υϑυγραηῖ, Οἵ Δα. ΟΠ ῖ . σχροι αίλνυς, ιἰ ᾿βίάογ δργα οῃΡ. οἱ . ΤὭσορπίβ δυίοπι ΥΓ. ὅ σΟΠ)Π δὶ : Μηδὲν ἄγαν σπεύδειν " πάντων μέσ᾽ ἄριστα. Ελ ΓΙΓΘΌ τογβ. ], ἄριστος. Μηδὲν ἄγαν σπεύδειν" καιρὸς δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ΘΟΙΟΤΤ. () ὕγο ἐπισχοπεῖ οοι, γμ. Οὺ οὐ Αι. πόθοι ἐπ'σχοτεῖ, Ὑγ. Δ) }. οἱ ρθη, . ὁ, Βο κι. ὁ «δα ἰοςὶ, ΟΠΟΡΙ ἴθ παν. ΡΓῸ φυλάξωμεν, ἢ })} φυλχξώμεθα, ΡΟΝ. ὌΧΧΙΧ, -.-- ΠΥΡΑΤΙΟ. . ΙΘΙΌΟΒῚΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΙΕ ΦκΘ΄. -- ΥΠΑΤΙΩ. γίγιμς ἵπ πίγασκε κι [οτίμπα. Ηἰς οἱἰΐαπι, θοῆς νυἱἷγ, φαδπάοφυϊάδη (αἰετὶς αἱ (ἢ οπηροτῖθυ , ΥἹΓί οἰδγίυγοβ γεάιϊι .} δμογα σδρίοθ, δΙ'Υ Γ ἷηϊ δοουηάδ;, δῖνα δάνογες:. Θεἱ οηΐπν ὈΘ [ἐΠ εἰ ἐγαυα ὅρυηῖ, οἰδείογοβ ουδάσυηι : " γθγοὸ στὰ δάνεγβδ οΟἸ οἰΔηΐογ [γι πᾶ, ποθὴ ραϊἑ τ νἱ γι} } π| σοῃείιίαγα. {}} δηΐ πὶ ΟΓΠΔηδη( ϑὶ, ἢΐΦ γθτῸ Ρογίυμῃ ργθεῖ. ὈΧΧΧ. -- ΑΤΗΑΝΑΘΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. Κἀνταῦθα, ὦ βέλτιστε, ἐπειδὴ τοῖς μέλλουσι δ'. πιστεῖς, ἡ ἀρετὴ λαμπροτέρους ἀποφαίνει τοὺς ἐαυ- τῆς ἐραστὰς, εἴτε εὐημερίᾳ, εἴτε δυσημερίᾳ χορεῦ- σειαν. Εὖ πράττοντας γὰρ λαμπροτέρους, χαὶ δυο- χολίας συμδάση: οὐχ ἀφίησι καταπεσεῖν εἰς ἀγεννῆ δυσθυμίαν, τοῖς μὲν χόσμος, τοῖς δὲ ὅρμος γιγνο- μένη.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maro
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the question of who has the authority to correct others — arguing that only those who practice virtue themselves have the standing to do so.
Those who truly practice virtue by God's grace are the only ones who have the standing to correct others. And even they must exercise correction carefully, not to demonstrate their superiority but to help the person who needs correcting.
The person who corrects from a position of moral failure has already defeated his own correction before he delivers it. He may be right about the error he is pointing to — but his standing to point to it has been forfeited. Correction is not just about being factually correct. It is about being in a position to say it.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.