Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 29 From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains the prophetic vision of the four beasts in Daniel.
The celebrated vision of the divine Daniel represents the succession of empires that would rule the world: the Assyrians and Medes, the Persians, the Macedonians under Alexander, and finally the Romans. Each beast corresponds to the character of the empire it represents — some fierce, some cunning, some overwhelming in brute strength. But the point of the vision is not political history. It is this: every empire, no matter how powerful, is temporary. They rise, they devour, and they fall. Only the kingdom of the Son of Man endures forever. Daniel saw what every generation must learn — that the powers of this world are passing, and only God's rule is permanent.
Περὶ τῆς ὁράσεως τῶν δ' θηρίων. Τοῦ θεσπεσίου Δανιὴλ ἡ περιθόητος ὅρασις, τὴν ᾿Ασσυρίων χαὶ Μήδων χαὶ Μαχεδόνων βασιλείαν, ὡς μονοειδῇ () χαὶ ἐξ ἑνὸς ἑκάστην ἔθνους συντετα- Ὑμένην [ἑνὶ χαὶ] θηρίῳ παρείχασε, τὴν μὲν ἄρχτῳ, τὴν δὲ λεαίνῃ, τὴν δὲ ἑτέραν παρδάλει. Τὴν δὲ τε- τάρτην ὄρασιν, θηρίον φοδερὸν, χαὶ περισσῶς ἔχ- θαμόον ἔχουσαν, ὀδοῦσι σιδηροῖς ἡρχωμένον, καὶ δορί, διγείβδ }}}. ἀγηνδία, ἀδνογαιβ οἱ οοιἢ-- Ο ὄνυξι χαλχοῖς προσωπλισμένον, ἐσθίον χαὶ λεπτύνον ΠΝ". οἱ σου! ς , Πς δὲ} υ}}}π| δΔηϊηλη. δἐ}:}- Ππυν θη δοσοάόηβ, Βοινπηογι ἰπρογία! ροΓϑρὶ- οιὰ ἐδ δαθει, αὐροϊ ὁσ οὐ ΐθι. παι οηΐθι. οἱ ὙΠ .ν. ὁοιμμδοίμν, Οὐ ἢ π γοῦογα οἱ αἰοῦῖα ἴῃ δυΐμδυ μυγθθ πη. Νέαφις δ ποην Θχρεῖ - "ἴεν νἱ τ ργορίοῖα με είραι αι. {Ππ}. ηὐἱ ΡΟΙΘ βυοΒ [σιην ἢ οη Θχίδι, δι] |}- ἡηϊηΐ σα ἱμοαγηδιίου δ ἰδ ροτθ ἴῃ ἰμδηΐταν ἱπραγίνιι ΡΓΟΘΘ. Θά (ΟΣΙΧ. --- ΔΙῸ. Ομγ αεδαὲ τρπἱ σαγμόδ αρφηὶ οσοιπεάέτα μταεςορῖϊ ". ἴξινΐ } σαγηθς. διἰοθοιι ΠΟ γαῦ, πα πι ΠῚ ἀϊνῖνο ἱμσαγιαι!ο}}}. ΒΥ Γἢ } ρΡῈΓ [ }..}} }}}} "γρμίοο. δὐυϊνημγαηιος, δὲ |)εῖ δρφίν μγιδιΠ| η , υΐ εἰνίαΣ οδϑοη κα: ἰσηθ πηο δοόγιμόιδ οὐ εΐ ΤΙ ἤδη. Ὑ,) , Εχοά. ΧΙ, . χαὶ χαταπατοῦν, οὐδενὶ ζῴῳ ὡμοιωμένην τὴν Ῥω- μαίων ἐπιδήλως ἐσήμανεν, ἐκ πάντων ἐθνῶν χαὶ φυλῶν συντεταγμένην, καὶ πᾶσαν ἀλχὴν καὶ δόξαν ἐν ἑαυτῇ χεχτημένην. Οὐ γὰρ ἑνὶ ὀνόματι παρα- στῆσαι ἑώραχε τὴν ἐπὶ πάντας τὸν ζυγὸν τοῦ χρά- τους ἐχτείνασαν, γχαὶ εἰς ἀπέραντον βασιλείαν τῷ καιρῷ τῆς σαρκώσεως τοῦ Κυρίον προχόψασαν. ΣΙΘ΄. --- ΝΈΕΙΔΩ. Διὰ τί ὁπτὰ πυρὶ τὰ κρέα τοῦ ἀμγοῦ ἐσθίειν προσέδταξεν- Ὁπτὰ πυρὶ τὰ χρέα τοῦ ἀμνοῦ ἤσθιον ἙἝἭ δραῖοι, ἢ τυπιχῶς τὸ μέγα τῆς θείας οἰκονομίας μυστήριον σχιαγραφοῦντες () διὰ τῆς βρώτεως, καὶ τὸν ἀμνὸν τοῦ Θεοῦ προμανθάνοντες, τὸ πὺρ τῆς θείας οὐσίας ΥΑΠΙΦ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. (ὁ) Μοεϊίιιβ. δου. αι. οἱ ΑἸι. χἀχεῖνος. ἡ γϑ. εἴ μέλλοις, ει,. Αἰἴι. μέλλεις. ῬεῖΠ μοεὶ μγὸ τινῶν οοὐά. αι. " ει ΑἸι. Πνλ]νόι τῶν. ὙογΆ. κοή. ργῸ ὠθήσεις οοά. ΑἸΙ. ὑφὶι ὥθησας. Μυχ ρτοὸ ἐμαυτοῦ ἐοαἀ. ὁοιμοα ἰόρηι ἐμαυτῷ. ῬΟδΡΙΝ. (ὃ) Ργο Κυρίου οὐ. ΑἸἴν. παροῖι Κυσίῳ. [Ὁ.Ψ (ὁ) Ργυ μονοΞξιδῇ, εὐ, κι. δ᾽ ΑΠ'. πάθοι ΠΡ εν ργβ. δο. γγὸ υἱιΐ!ο τὴν ὃὲ, οοι!, ΑἸι. ἐεῖϊ χαὶ τήν. Υεγ. ὅ μγὸ ἡρχωλένον οοἰ. Αἰι. ἰῃ ευμπιόχιυ ὁρμωμένον, ι} ἢ τ᾿Ἰμαγοΐις ὁ το ρίοιθ ἈΒΟΓΙ ἑοχωλένον. Μίοχ ργὸ προσωπλισμένον οοάϊ!. γι. εἰ ΑΙι, δοῦναι: προωπλισμένον. ετδ. ροϑὶ Ῥωμαίων ὁοιϊ!. [Ἰἰθι Δ ἰυμὶ εἶναι. ΑἹ ρτὸ νΟΟΆΒ] βοαμπθηι ἐπιδήλως δ᾽ὺ ΑΙι. Ππαροὶ δή- λως. ἰν. () ον... ΔΙκ.. φοτῖι σχιογραφοῦντες. ΥΓ. . οοι!. ΑἸ... ρτὸ ἀφράστως ἰό}} ἀφράστῳ εἰ δια νυν, οὐ τῇ γόγα. ἡ]. ραγιορί ἐσθιομένῃ εἰ ἔργα- ξομένῃ ἴῃ δοειβαιίίνοῦ τσ. Το. ΑΙ. . ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΠΜ {}.ἴ. -- ἘΡΙ͂ΘΤ. ΟΟΧΧΠ,. σαρχὶ ἀφράστως συμπλέχοντα, τῇ νῦν παρ᾽ ἡμῶν Α μγαδίδηιϊοτο, οἴ ἐ ΟΆΓη ΘΟΠΠΘΟΙΪ, Πι}} ἃ ἐσθιομένῃ, χαὶ τὴν ἄφεσιν τῶν χαχῶν ἐργαζομένῃ. ΣΚ'. -- ΤΟΙΣ ΕΝ ΠΗΛΟΥ͂ΣΙΩ ΜΟΝΑΧΟΙΣ (). Οὐχ ἔστιν, ἀδελφοὶ, ἀσχήσεως πληροφορία,, τρί- θωνος χαὶ ὑπήνης ἐπίδειξις. Οὐχ ἔστιν ἀναχωρήσεως ἐπιϑυμία, ἡ ἐν πόλεσι χαὶ θορύδοις ἀνάφυρσις. Οὐ- δεὶς τὴν Χριστοῦ αὔλαχα τέμνει, τὴν ἀχανθοφόρον ἀσπαζόμενος φιλοπάθειαν. Οὐ δύναται κατορθῶσαι φιλοσοφίαν, ὃ ληγομαχίαις προσασχολούμενος. Οὐχ ἀνέχεται χαθαρθῆναι δι᾽ ἐγχρατείας, ὁ βρωμάτων χαλλονὰς ζητῶν χαὶ ἀδρότητας. Εἰ τοίνυν νομίμως ἐθέλομεν ἀθλεῖν, χαὶ σχήματι ἀχόμπῳ, χαὶ μονήρει σχολῇ, χαὶ ἀπαθείας ἀρετῇ, χαὶ ἡσυχίας φυλαχῇ, χαὶ λιτότητι τροφῆς, τὸν ἀγῶνα τὸν χαλὸν ἀγωνι- σώμεθα. ΣΚΑ', --- ἸἼΣσΙΔΩΡΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. | ἐστιν, « ΕἸ ὅλως γνεχροὶ οὐκ ἐγείρονταε, τί καὶ βακπείῶνται ὑπὲρ τῶν γεχρῶν; » Εἰ ὅλως νεχροὶ οὐχ ἐγείρονται, τί καὶ βαπειίξονται ὑπὲρ αὐτῶν; ὁ θεΐης ἔφη ᾿Απόστολος, τὴν τῶν σω- μάτων φύσιν οὕτω χαλῶς (), συγχρινομένην τῷ τῆς ψυχῆς ἀχηράτῳ. Ἦ μὲν γὰρ ἀτελεύτητος καὶ ἀθά- γατος " ἡ δὲ φθορᾷ χαὶ ἀλλοιώσει ὑπόχειται. λα πτι- ζόμεθα οὖν ὑπὲρ τῶν νεχρῶν ἱὮ τῷ φύσει σωμάτων, εἰς ἀφθαρσίαν αὑτὰ μετασχευασθῆναι πιστεύοντες. Καὶ ταύτην ἔχει τὸ εἰρημένον σαφήνειαν " Εἰ ὅλως, φησὶ, τὰ σώματα ἡμῶν οὐχ ἀνίσταται, τί χαὶ ἐν τῷ βαπτίζεσθαι, εἰς ἀφθαρσίαν αὐτὰ μεταποιεῖσθαι πιστεύομεν’ ΣΚΒ'. --- τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ὥς μέ..ει ζῶντας καὶ γεχροὺς χρίγειν ὅ Κύ- τὼ ἐσεῖς Πρὸς Τιμόθεον. ᾿ Τὸ χρίνεσθαι ζῶντας χαὶ νεχροὺς, τοῦτό ἐστι, τὸ χαὶ Ψυχὴν καὶ σώμα εἰς χρίσιν ἐλεύσεσθαι, χαὶ οὔτε ἕν θατέρου χεχωρισμένον, ἀλλ᾽ ὥσπερ χοινὴν τὴν ἐνταῦθα συνάφειαν ἐποιήσαντο, οὕτω χαὶ τὴν ἐχεῖθεν δίχην ἡνωμένως ὑφέξουσιν. Εἰ δὲ καὶ ἄλλως () ζττεῖς, οὕτω " Διαχρῖναι ζῶντας, τοὺς ἀείζωον βίον χαὶ θεοφιλήῇ μετελθόντας, κχαὶ ἀποδοῦναι αὑτοῖς ἀτελευτήτους ἀμοιθάς" χρῖναι τοὺς νεχρωθέντας τοῖς ἁμαρτήμασι, χαὶ τὸ δοθὲν αὐτοῖς τάλαντον, ὡς ἐν τάφῳ τῇ ἑαυτῶν χαταχώσαντας ῥᾳθυμίᾳ, χαὶ ἀμύ- νασθαι αὑτοὺς τιμωρί. Εἰ δὲ χαὶ ἄλλως, οὕτως’ Κρῖναι τοὺς τότε ζῶντας χαταλειφθέντας, χαὶ τοὺς Ἐδη πρὸ αὐτῶν χοιμηθέντας. "οὐ . δετπνρ, νἱἱοτυ Γαι βδ πὶ Γι. ΟΟΧΧ. --- ΡΕΙ ΘΙΟΤΙΘ. ΜΟΝΑΟΙΠ. Ποῖ χίοϑ υἱῷ δογίπ διχυμπιδηίυι ἰιΔυὰ , [γϑίγϑϑ, ρ}}}} δὲ ργοη) : θαγὶ οϑίοηίαι. - '} "ΠΟ η» Οἰρ { ΠΟῚ δῖ, ἰΏ Γυ ἃς χυπλ}}}}} ᾿μππηογϑιὶο. Ναο ( γῖϑιΪ ἀγνυη βυϊοδί, ΒΡ᾽ΠΔΓΗΙ [γῶσαπὶ νοὶ ρίϑιδι Ἀπιρίασϑηδ. Ρ] - Ρ νην σοι ϑοα|υΐ ποη ροίὶ, ἰῃ γογθογειν ρη}}} οἱ οοηοογίδ ! ἢ ΟρΡΘΓΔΙῺ διιϑη οΟἰΪοο. ΡῈΓ " εἰποητίϑι ρυγραγὶ πΟῺ διιϑίϊηε!, } εἰνογ φι!- Υἱι ὁοἰϊεΐ δτγὶῖ. Θυλιηοῦγοιι δἱ ἰοαίἴπιθ φογιαγὸ ν ἢ ἢ }}, ΡῈ Γ ΠΑ) Δ ἃ [ἀδῖι: οἱ ὁδί} Π δἰϊόμ πὶ οἱ τμοπϑϑοι σι οὐ, οὐ ἰγανᾳμ Π{{.ε| Υἱγε δε}, συ δι δα ουϑιού ΐϑπι, Δ. νἱοίυ ἰδ υἱ- ἴθ). Ὀοηυτῃ σΟΓΔη)ι} σαγίθη . ΟΟΧΧΙ. --- ἸΒΙΠΟΙΟ ΡΔΕΒΒΥΤΕΒΟ. θμἱά εἰς ἐμά: « δὶ πιοτίνὶ ποη τοδηγηηηῖ, σα ϑαμι- ΖΝ ΙΓ ΡῸ πιοῦι μὲς ) ἢ» δὶ πιογίι! Οὐ ΠΟ ΓΟΒΗΡΖΙΠΙ, }: οδεΐδιῃ Ομ) ργὸ ', θαρι!Ζαμιυγ δἷὶ αἰνι Αροϑίυ- ἴυ, δΔι ΣΟΓρΡΟΥΓἑ. πϑίυ ΓΑ.) ἴδ} μγδεΪ γα εὐ} “πἷ- πα ἰαατγίί ΘΟ ραγ η} {πὸ δηΐην {{π Χ- ΡΟΙΒ ὁδὶ, οἱ ᾿πηηογία δ : Δ οὐγγαριϊυμὶ ἃς πιυϊαιϊοι! ] ει. τὸ οογρυγίθι ἰἰληι πϑίαρα ΒΙΟΓΙΝ Οἱ Οχϑι!ο} θὰρι!ΖΔΙΜΓ, οἃ ἦι ἱ ΟΓι}- Λ} βία τ} Ὁ ΓΟΓΓΗΙρΡΙ ΟΝ ἃ] } πε γὶ οΓὸ- ἀδη . Αἰ,υ πόσιν νογθόγιῖ ἤρο δοηϊαπιΐα δὶ : ΟἸἾΠ, ᾿μ }, δὶ σογρογὰ ποϑῖγα δὰ νἱίλιν με πα Ο γοὐδιμῖ, φυΐ αἴονγὶ ροίεβι, φυδιμουγθιι, εὐμν ὑαριϊ- ΖΆΠΙΌΓ, ἃ ἴῃ δἰδίιμι ΠΟΥΓΗΡΑΟἢἷ ίι ἰοιογίιυ Θχρογίθηι πυϊαγὶ ογοσί Ομονιοάο υἱνος οἰ πιοτίμος Ἰμαἀϊσαίκγης δε. δοπιΐ- πες Ἶ. ΡῬὲγ ἰά, φινά νἱνοβ δὲ πιυγίιορ [πιο πο Θιδα αἷι ϑογίριυνγα, {ΠΠπ||} Πα λα Γ, [ογ ἀ ἢ πλἃ δἱ εὐτ- Ρὰὶ |Ππ|}} ἴν ἡπαϊείυ νοι ΐϑη!ῖ, π . οἰιογιι. ἃ} ΙΓ ) αν, νοῦν αυοσιμδι πο α ἰῃς Ὡς νΠ (Ομ .) σου ΟΠ]. ,, δῖ . ουΐαιν πππλ ἢ}. ἡ οί. δυθθαμνῖ, Ουρι δὶ αἰΐο ᾳυοημπὸὰ "ὁ υπὸ ἰσουπι {} ὀχ! σα εἰ φιο γι , δίς ἢ υῖο : Υἷνοβ, ἰ'Ι συμ δασίηἰ }, ΘΘΊΘΓΠΘΓΘ, ἰρδίβαιϑ ἐμ- Ὁ τηογιαἰο τη γεοι ρΟγβυϊ νοι : Δ|}} } ροει- εἷς. ΠΟΤ βυπῖ, ἀϑτ δ᾽ τοίη ἢ δοιυυγιϊὰ ρμογίμἰα δίχιιθ ἰμ ϑορυίΐογο ἐδἰούδγι. ͵υάϊ᾽εαγα, ἅιη ογείε ἀἤίτεγα. ()ιοε, οἱ αἰϊατ δ (}- ᾿ς ὀχρ!!οδιΐομο ρυδ , ἐἃ γα [} }.}} :} ἔλγὸ :ΐ ἴωμ Υἱνΐὶ ταί ει (υδγίηΐ, Εἰ , ψ] η ἴμρβο. νἤτι) οὐ πηογίὸ σοιμι γί. }} Τοῦ). τν, . Οογ. χν, . {{ ΤΊ ο}}. ἢν, . ΥΑΒΙ ΠΜΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΙΈ. () ΤΊ"]}} πῃ σοι. Αι. οἱ ΑἸ!. βἷς Ἰόρίτυν : Τοῖς ἐν Πηλουσίῳ μοναχοῖς πρὸς τῇ πόλει. ἡ ογ. ὁ μτὸ ἀχαυθοφόρον (οἰ. ΑἸ!. ϑεγῖυι ἀχανθηφόρον. ῬΟΝΕΙΝ. () ὅιηε ἀπο πιο ἴῃ οεΠ . ἰορίλΡ χαλῶς, Ῥγο γόεία σοι]. αι. οἱ Αἰϊ. βεγίθηηι χα- μῶν. Δ ιν νόγαλ σι ἢ Δτἰσεθιὴ) οἷο ΓΟ σοι [ἃ Ἰμογργοίμαἶο : οὖν αὐυϊπμς Αμοσίοίμα, σουρογηπι παίιγαηι δἷς υοσανδ σοπιραγαίαηι ἱμιηιοτίαἰ αι απὶ- πιῶ. ἴυ. () Δι ἄλλως σοὐι!, ΑἸι. ἀο]οι χαὶ. { πη} γ Γ. } ). ρΓῸ οὕτως εγὶυῖι οὕτω. ἰν. ] πος δϑιηρίι γι οὐ) ΟἸιγί σι νἢλὰ: συμ Πικτγαιῖ , πς δοίογι Παμεΐμδδ ἢν]. οἱ οι δι - ιἰοοπὶ ρδγιϊ οἷ , σογί συμ σοι! μῖυ τὶ - υυ ἐ:δινοιΐθι σοτγια , δ ἰπαμπΐηϊα, δ γαιον ὀσχρογιΐα, πος υ} τ οτἷβ δθδι ργβ ἃ ᾿Οτ υ}} δ᾽ Π}]Δ Ρὰ οδι. : ΟΟΧΧΙΝ.--- ΟΟΝΤΙΑΝΟ ΜΟΝΔΟΙΟ. ΜΕΠῚ οχ δοἱΐ δοιιιθἷᾳ ργοσθύδαι Ἀάνοιθ γὰ- Ἰοῖυθο, ραυϊετΐνν Ὑλ ο! δὶ Χχ [δι ροϑιὸ ἃ Ργοςε βυθιεθηϑ. Ουὐοπΐδλια δυίδπι Π ΓΕΡ- π| ἰηίαν δυειι τ ΘΓ {|}}. ργοοίθυυ (υ͵ἱ πᾶν] - ξδιϊο δι } τ, ὁ υΐι ἃ ἰγΆ Π| ΔΙἸΘ τ Π } δ. Εἰ .. ΟΟΧΧΥ͂. -- ΒΙΜΡΙΙΟΙΟ. Ῥγθίυγα [ υγ φιὰτ] }}Γ, Ὑ οἱ ι Δ δίδου ἤυης σΟΓΠ ΘΒ ΡῈΓ πηοἀΐϑ! υὑγθ δι ἐιιοδίδηϑ . ρα} ἔργθυϑ. Ο } ΜΟΙ δον ἀπόψιθ ορὶ ]Δἰογοην ἃ. θοΐμι}} δ υϊυΓυ » ἀπ} ἢ ρΡΟΡῸ [νει ] ᾿Ἰσ δι, ἴα») ργουοῦ ἀδιηοιβίγω θι}. ΟΟΧΧΛΙ. - Ἦ ΒΞΕΈΝΑΤΙΙ. Ῥο]υϑῖ σοπιηνοι θεὺυ. δάϊια ας σον δι}. Αὐιι ἀἰνί! σα {||. : ἴῃ ΘᾺ ἐχϑίδιῖ!. Αὐΐπ ΟἴΓΆΙῚ μ} δΓδ σόγυ!δ ΠΠΓΙΥΓΟ { σοι δαγνδίογοβ. } Υἱγρ Θχΐμ ἢ Υἱγίι ργαν !υ δ. ρ|οἴυ, ργϑιι γα: εὐυθνγιασι!α ἰγϑοῖϑ} ποι γδη . Α[ἴ} γΟ}} Υἱ-- . ΙΙΟΒΙ ΡΕΠΠΘΙΟΤᾺ ΟΟΧΧΙΙ.--- ΖΟΜ, ΕὔΒΤΑΤΙΠΟ, ΜΆΒΟΝΙ. αὶ οὶ ΣΚΙ'. --- ΖΩΣΙΜΏ, ΕΥ̓́ΣΤΑΘΙΩ, ΜΑΡΩΝΙ. Εἰ οὔτε τῆς σὺν Χριστῷ [αἰωνίον () διαγωγῆς ἐπιθυμεῖτε, οὔτε τῆς ἀϊδίου φλογὸς τὴν χρίσιν δει- λιᾶτε, ἣ πρὸς τοὺς χαταφροννητὰς δαίμονας ἁμιλλᾶ- σθε, ἢ ἀνθρώπων ἰνδάλματα τυγχάνετε ἄψυχα, καὶ λόγου ἀμέτοχα, χαὶ φόδου ἀναίσθητα. ΣΚΔ'. -- ΚΥΝΤΗΝΩ ΜΌΝΑΧΏ, Ἐμοὶ κατὰ γνώμην προὐχώρει ἡ ἀσθένεια, χατὰ μιχρόν μὲ τῆς ζάλης ὑπεξάγουσα. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πά- λιν ὁ θεὸς εἴσω μένειν τῶν χυμάτων ἐχέλευσε, βοήθει πρὸς τὸν πλοῦν ταῖς πρεσδείαις, μὴ τι πά- θωμεν () ἀλλότριον τῆς γαλήνης. ΣΚΕ', -- ΣΙΜΠΛΙΊΚΊΩ, Συγχαίρομεν τῇ πόλει τῆς ἀρχῆς σου, χαὶ χαίρο- μεν τὸ δίχαιον ὁρῶντες νῦν ἐπὶ μέσης βαδίζον χαὶ βραθεῦον. Ἐφ᾽ ᾧ Θεὸν καὶ βοηθὸν ἕξεις καὶ σύμμα- χον, τούς τε χαχοὺς ὑποδειχνύντα, χαὶ τοὺς χρηστούς σοι φανεροῦντα: ΣΚα'. --- Τῇ ΒΟΥΛΕΥΤΗΡΙΊΩ. Ἔτι χέδεται Θεὸς Πηλουσίου. “Ἔτι σπέρμα θεοϑι- δ:ίας () ἐν αὐτῇ χρηματίζει " ἔτι προνοοῦσιν οἔ πολιοῦχοι μάρτυρες τῆς ταλαίνης. Ἥχει ὁ θαυμαστὸς Σιμπλίχιος τὰς ἡνίας τῆς ἀρχῆς μεταχειρίζων. ἤΑλλον ὑμᾶς εὐαγγελίζομαι βίον."Λσμενοι τὸν ἄνδρα ἴδ: . μίθοηι δι ο νἴγυμι ἀτείρίιδ, ΟἸ) ᾧ, προσδέξασθε, πάσας αὐτῷ ἐχτραγῳδήσατε δυσχε- ἱρεὶ πιηυϊοδιὶμ νϑϑῖγλβ εἱ οἰ οι ἰγα κί οἶ γογ}}} δχρονῖθ. [{ὰῦειἰ οἱ δορίοηϊθ τηθηΐθαι, οἱ } υοἰπμιλιδι., ἰωανοτγίθυβαιι ται !}π}) . Αἃ ἴϑεο δηΐν γον ὺΓ πϑοΐι} Θοὶ : ἃ ρ[ογίβιθ, υἱ ΓΟΙΝ Σδοία ἃς ρΓΟιΓα ΖΟΓΆΜ, ρΓΡΌΘΙυΡ. ΟΟΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΓΙΟΠΕΝΤΙΟ. δὲ ναμι!αἰ , εἰ εοπιϊπεπίΐα ἰἱσμα. ΑἸ δῆ: . ) ΓΘΟῖδ τη ΐγαγὶ, οἱ Ρουγιΐσιη, οἱ ἰπλιη- Βυϊοιοηθηι, ( Αἰ σϑ ροπιραμ, 'μ .. οὐ πυφάτυμ δι} } ΟΠ }} ΘΓΩ, [ ἐπ. }}}}}} υἱ γοδ (δγγο σΟμ Θμ ρ:}, πἰ δ} οὐγιη, : [νος δυ πὶ. διῶ ᾿ωδ} . Οτοοίγου δῖ σαν ΟΠ γῖβιο ΓΟΒΌΓΓΕΧΙδΙΪ, α΄» δΊΓΒ}}}} ., δαρμίαι , αἱ ἱμθ ρείας. Ἔχει χαὶ διάνοιαν σοφὴν, καὶ γνώμην φιλ- ευσξδῆ, χαὶ δώσει τοῖς πόνοις μεταδολήν. Ἰσχύει γὰρ ἀπὸ Θεοῦ, παρ᾽ οὗ πολλοῖς τὸ χαλῶς πράξαι παρέχεται. ΣΚΖ'. -- ΦΛΩΡΕΝΤΙΏ. Περὶ κενοδοξίας, καὶ ἐγχρατείας γλώσσης. Οὐ χαλῶς τὰς ᾿Αθήνας θαυμάζεις, καὶ Στοὰν, χαὶ Περίπατον, χαὶ ᾿Αττιχὴν φαντασίαν, οἷς διὰ μάθησιν φλυαρίας πάλαι προσεχαρτέρεις, ὁ τὰ γήϊνα περι- φρονήσας, χαὶ μηδὲν ἀγαπᾷν τῶν ἐνταῦθα χέχελεν - σμένος. Εἰ συνηγέρθης οὖν τῷ Χριστῷ, τὰ ἄνω φρόνει, οὗ ἐστιν αὐτός. Οἱ γὰρ τὴν εὐτελῆ ἐσήΐιτά εἐβι. Νδιν φυΐ ν]]ετῃ τυδιη νϑϑιθ ἃς. μ]]οβορ μι Ὦ σου ὁρῶντες, χαὶ φιλοσοφίαν ἐν μόνῳ σχήματί {τ:] ἢ) Ἰνωυλυ δ᾽ἴατι σὐμπορίείυν!, πν . Δι ομν μος Ὑογεϊ το ὧς ἰἰδυ ἀγγοσϑη αι, δὐνοιθυβ εἰδνὶ- " ἢ:.}}) ΓΟΙ ίοπο! μη μίωδ οἱ ον ] γος Ὁ οι). (οἷ. Η"!, . προσοῦσαν, περπερείαν ([) δὲ γνώμης, χαὶ γλώσ- σὴς ἀλαζονείαν, χατὰ τῆς θειοτάτης; θρησχείας βλασφημοῦσι. ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Ῥτὸ αιωνιου εοἄ. ΑἸ!. δογ ᾽ αἰωνίας. [εἐἰδπῃ γεΓὲ. ΠΡ ῬΓῸ οὔτε ἴῃ ᾿ηλγκῖ ΡΟηὶὶ οὐδέ. ΥοΓδ. εἰ. ργὸ λόγου οἱ φόθον εοἰἱ. αι. θ οἱ ΑΙΙ. λόγῳ εἰ ἰρριῖ, ῬυσΙΝ. () Ρεὸ πάθωμεν εοοὐι]. Υλι. , ΑἸι. οἱ Βίοτι. Ιεριηι πάθω. . () Θεοσεδείας "ῃ θεοσεδὲς πγυΐίληϊ οοἀὰ. αι. ει ΑΙΔ. ομν ν γϑ. }}. μοι) παρέχεται ᾿ἰόχιηῖ,, ιὶ παρέσχετο. () νέο νόγβιι ρθι. Ἰεφίίυγ πολλοῖς, ἴπ ΑΙτ. ποι ἐοιμρᾶγεῖ, [ () Οομ. ΑΙι. οὐμ! ἰῶτα δἰμιρ!ϊ ἱ δογὶθῖι περ- περίαν, . ἘΡΙΒΤΟΙΑΕΙΝ .. ΣΚΗ͂΄. --- ΣΩΡΑΝΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. Περὶ τῆς ἀγίας κοιγωγίας. Κοινωνία χέχληται ἡ τῶν θείων μυστηρίων μετά- ληψις, διὰ τὸ τὴν πρὸς Χριστὸν ἡμῖν χαρίζεσθα, ἕνωσιν, χαὶ χοινωνοὺς ἡμᾶς τῆς αὐτοῦ ποιεῖν βασι- λείας.
◆
Modern English Latin / Greek Original
The celebrated vision of the divine Daniel represents the succession of empires that would rule the world: the Assyrians and Medes, the Persians, the Macedonians under Alexander, and finally the Romans. Each beast corresponds to the character of the empire it represents — some fierce, some cunning, some overwhelming in brute strength. But the point of the vision is not political history. It is this: every empire, no matter how powerful, is temporary. They rise, they devour, and they fall. Only the kingdom of the Son of Man endures forever. Daniel saw what every generation must learn — that the powers of this world are passing, and only God's rule is permanent.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.