Letter 53

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore rebukes someone who carries Scripture but lives immorally. Why do you carry books around for nothing, when your reading is contradicted by your conduct? The Lord condemned even idle gazing, yet you not only chase after beauty but have — as I have learned — embraced a slavish way of life, taking a prostitute as your companion and choosing eternal disgrace. You ought to consider what is written: "Marriage is honorable in all, and the marriage bed undefiled; but fornicators and adulterers God will judge" [Hebrews 13:4]. Pursue the one and despise the other. "It is a fearful thing to fall into the hands of the living God" [Hebrews 10:31]. Your books will testify against you on that day.

Τί χαὶ εἰχῇ βιδλιοφορεῖς (), καὶ τὴν ἀνάγνωσιν δ ἐχτρέπῃ οἷς ποιεῖς : Τοῦ Κυρίου γὰρ χαὶ αὐτὴν [τὴν] περίεργον θέαν χαταχρίνοντος, σὺ οὐ μόνον ἔπι- μαίνῃ τοῖς χάλλεσιν, ἀλλὰ χαὶ βίον, ὡς ἔγνων, ἀν- δραποδώδη ἢγάπησα:, πόρνην σύνοιχον λαδὼν, χαὶ αἰώνιον ἀτιμίαν ἀγαπῶν, δέον συνιδεῖν τὸ γεγραμ.- μένον" ε Τίμιο; ὁ γάμο; ἐν πᾶσι, χαὶ ἡ χοίΐίτη ἀμίαντος" πόρνους δὲ χαὶ μοιχοὺς χρινεῖ ὁ Θεός " » χαὶ τὸ μὲν ζηλῶσαι, τὸ ὃξ μισῆσαι. ε Φοδερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ. » Οὐχ ἔδεται τούτοις, ἀλλὰ καὶ ἀντιτάσσεται προσέχων. ᾿ς ϑδογὶμιιγα σῦν διιο ΣΛΕ’, --- ΣΕΡΗΝ. ς Περὶ τὴς τοῦ Κυρίου ἐπερωτήσξεως, ν Τίνα μὲ .- ἠουσι» οἱ ἄγθρωποι δἵἷναι; ν Οὐχ ἀγνοῶν τὴν τῶν ἀνθρώπων περὶ ἀὐτοῦ πολυ- ὠνυμον δόξαν ὁ τὰς χαρδίας ἐμθχτεύων Χριστὺς, ἤρετο τοὺ; ἑαυτοῦ μαθητάς ε Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωπο: εἶναι; ν ἀλλὰ τὴν ἀσφαλῆ ὁμολογίαν διδάξαι πάντας βουλόμενος, ἣν ἐμπνευσθεὶς ὁ Πέτρος παρ᾽ αὐτοῦ ὡς χρηπῖδα χαὶ βάθρον ( ) ἀπέθετο, ἐφ᾽ ἦ τὴν ἑαυτοῦ Ἐχχλτσίαν ὁ Κύριος ᾧχοδόμτσε ΣΛᾷζ'. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ τῆς ἀποχρίσεως Πέτρου, «ε Σὺ εἶ ὁ Χοιστὸς, ὁ Χἱὺς τοῦ Θεοὺ τοῦ ζῶντος.» Τὸ, Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τῶν δύο φύπεων σημαίνει τὴν ἕνωσιν, ἣν ἐν ἑαυτῷ ὁ τοῦ Θεοῦ γίὸς εἰς σωτηρίαν ἡμῶν θεοπρεπῶς ἕξειρ- γάσατο. ΠΟΡΓ. ΧΕ, . δ. ΠΟῦγ. χ, δ᾽. "' Μδιι . ΥΔΠΠΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕῈΘ ΕΤ ΝΟΤἍ. () τὺ οἷχός σον Φοιϊ. ΑἸι. ἰὸ οἴχοί σου. ῬΟΒΒΙΝ. () ΔῖνοῸ εὐ... . οὐ ΔΙι. Ιυρύο!ς Ιϑιθλιο- φθορεῖς, πὸ βιδλιοφορεῖς, ( νυ ἀπο ΟὙ νΟΘΔ βιδλιοφθορεῖν Ἰυβύτο Πρ γιν τἢ . μεθ ΟΥρῈ ἸΠΟΓΟ φΟμ γα ΓΙΟ5 Ὀρροναν, Υογδ. , εἰσὶ οἰόμιιδ . νυ ]- ἐαιλ]οοῖο, ἐπιμχίνῃ τοῖς κάλλιον, ἰἀπνθ συμ δίλε- ιγ ὁ ΐθν οὐ]. ομ! ἐπειλένεις, ΒΟ οἱ ΘΔ , οἰ οι ομ, ΓΟργο ΠΡ ἱιπρολύσϑο. οὐτίονο οἱ οὐαμϊ ιν μονὰ [Γι [οἶ65. π᾿ ἤπι6 Θρἰ8!. ο5ι δίῃ εἰμ] τοὶ μ᾽ ον πο- ΓΙ δὐυνΐ ον ἐρι (. ἰρειο ἰμ νοοα προσέχων ἀπ: σοι . δυμυγογ . αἰ δοιδὶ ει ο- εν]. Νοδιγὶ ϑυτθιν ἐκ . ουἰβηνα μοδὶ ἀντιτάσσεται .. ππϊ, οι ἀόι ἀρρομαμ ; πρότεχε. Αἰ- [εἰ6. ἰ'ν. ἐ () Αἰῦο ἐϊάθι σοι. ργο βάθρων 58εγίθυι! βά- θραν. ἰρ. ΣΑΖ'. -- ἩΡΜΟΚΊΑΝΩ (). ᾿Αγνοεῖς μὲν τὴν ἀνταπόδοσιν, ὡς ἀδλεπτῶν πρὸς κὰ μέλλοντα. Οὐ μόνον δὲ ἐν ἐῷ μέλλοντι κριτηρίῳ, ἀλλὰ χαὶ ἐν τῷ παρόντι βίῳ [τὰς ἑπαξίους ] τίνουσι δίχας οἱ βάσχανοι. Καὶ πειθέτω σς ἣ τοῦ ᾿Αχαὰβ Ἰεζάδελ, ἐπιμανεῖσα τῷ τοῦ Ναθουθὰ ἀμπελῶνι, καὶ νῦν μὲν βορὰ χυσὶ γενομένη, μετὰ ταῦτα δὲ τῷ αἰωνίῳ πυρὶ τηρουμένη. ΣΑΗ,. -- ΣΕΡΗ͂ΝΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ Σωτῆρος περὶ τῆς Ἐχχιησίας, ὅτι « Πύ.Ἰαι δου. ν Πύλας δου ὁ θεῖος λόγος ἐκάλεσε, τὰς τῶν ἀθέων τιμωρίας, τὰς τῶν αἱρέσεων βλασφημίας, αἷσ- τἰσι πάσαις ἀνθεστῶσα ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐχχλησία, τὰς μὲν χαταγωνίζεται, ὑπὸ δὲ τῶν οὐ χαταχυριεύεται. ΣΛΘ'. --- ΑΛΦΕΙ͂Ω ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἭἫ ἐν τῷ ὄρει μεταμόρφωσις τοῦ Δεσπότον ὑμῶν καὶ Σωτῆρος, τὴν ἐχ νεχρῶν ἐξανάστασιν ἡμῶν προεδήλου, ἥντινα χαὶ φυλάττειν ἐν ἑαυτοῖς οἱ θεα- ταὶ προσετάττοντο μέχρι τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως, ὡς τότε πιστὴν () φανησομένην, οἷα τῷ ἔργῳ ὁρωμένην. ᾽Β δὲ Μωσέως καὶ Ἡλίου παρουσία, τὴν ζώντων χαὶ νεχρῶν ἐμαρτύρησεν αὑτῷ δεσποτείαν. ΣΜ’. --- ΚΥΡΗΝΙΩ. Ὅτι οὐχ ἔστιν αἴτιος τῶν καχῶν ὁ Θεός. ΕΙ τῶν χαχῶν αἴτιόν ἐστι τὸ Θεῖον, πῶς ἐπὶ σὲ ὕει, χαὶ ἧλιον ἀνατέλλει, χαὶ μέχρι γήρως δε παρέτεινεν ἐνταῦθα, πολλῶν μὲν ἄξ'ον ὄντα θανάτων, χαὶ πρὸ πλείονος χρόνου, δι᾽ εὐσπλαγχίαν δὲ αὐτοῦ φυλαχϑέντα εἰς τοῦτο ἡλιχίας πρὸς μετάγνωσιν καὶ γῆήψιν; ΣΜΑ', --- ΣΥΝΕΣΙΩ. Περὶ 'Δρειαγῶν καὶ Εὐνομιαγῶν. Ὃ βούλει μαθεῖν σύντομόν ἐστιν, ἀλλ᾽ ὅμως ἀσφαλές. Εἰ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει Θεὸς, εἰ μηδὲν προσ- χτᾶταί ποτε, ἀεί ἐστι χαὶ Πατήρ. Εἰ δὲ ἀεί ἐστι Πατὴρ, ἀεὶ ἔσχε τὸν Υἱόν. Συναΐδιο: ἄρα ὁ Υἱὸς τῷ Πατρί.