Letter 64
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore attacks those who prefer Epicurean philosophy to Christian virtue.
Some people prefer Epicurus to Christ — and the reason is obvious, even if they will not admit it. Epicurus offered them permission to pursue pleasure without guilt. Christ demands self-denial and the cross. They do not admire Epicurus for his wisdom but for his convenience. Anyone who prefers a philosophy because it asks nothing of him has not chosen the truth — he has chosen comfort. And comfort, when it becomes your highest value, is simply a slower form of death.
[υθοηίοῦ ἐχ διάΐγαπι, αυϊάπδπὶ οδιια δἰ}, φυϑιλοῦτοι ἴδηι Δῖγοχ δίᾳιο ἐποχρίδὈ}] νυἱγιαιὶ με υπι ἰπΐχοῦὶβ. οαπη Ερίουγαιν δάπιΓαγὶβ, δίᾳυο δ οἦυ Θχθ Πρ Γ νἱϊλι ἰδ ἀδρίη , - ᾳιΐὰ ΟΠ ϑιϊδα πὴ ( ρτο[ θγὶ ὃ ] δυΐίδηι ΟἸ"} ͵- πυ Δρραοίϊατὶ οπρὶϑ, αυὰπὶ οἢ οδυϑπι ἘρίευΓο ἸΠΟΓΘ Υἱΐδηὶ ᾿ ΧΧΙΠΙ. --- ΕΌΤΘΟΙΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. Ῥιγὰ οἱ ηὐυπηδεῖβ οιἰνηΐθι. αὐξοίμ ΠΟ γία αὶ, οπμηΐηο γα ἰπΐοτα : αυοῦ αυΐϑαιι τ ἢ Π Βδίυγα; σοη ἰ οη } πιἴ} ρτοϑίη :, εἰ νη ΚΒ΄. -- ΜΆΡΩΝΙ, Αι ἦν αἰτίαν ἄσπονδός σοι “ χαὶ ἀκήρυχτος ὁ πρὸς τὴν ἀρετὴν τυγχάνει πόλεμος, ἡδέως ἄν σον πυθοίμην ἐγώ. Εἰ μὲν γὰρ Ἐπίκουρον θαυμά- ζεις, χαὶ πρὸς ἐχεῖνον ὁρῶν τὸν σαυτοῦ ζωγραφεὶς βίον, τίνος ἕνεχεν Χριστιανὸς εἶναι προσποιῇ ; Εἰ δὲ ἢ Χριστιανὸς χρηματίζειν βούλει, δι᾽ ἣν αἰτίαν () Ἐπιχούρειον διαζῆῇς βίον : ΚΓ΄. -- ΕΥ̓́ΤΟΚΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Ἡ μὲν εἰλικρινὴς καὶ ἀχριδὴς ἐλευθερία ἐστὶ, τὸ μηδενὸς ὅλως δεῖσθαι, ὅπερ () κρεῖττον ὃν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, θεῖον ἔστω. Ἢ δὲ μετ᾽ ἐχείνην, ΥΑΒΙΙ ΠΕΘΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () -Ἡ πόλις πᾶσα. Βεεὶρα ἴκοο τἀ αηαπι ράΓΙΪΕ)- ἰδπ νοὶ δορί ἰοιηοιι δορὶ βίο δ ἃ} ἰἰάύογο “ὦ Ευβοθίυιι δοῦίριῳ. Ἀιττ. () Ἐπὶ γήρως οὐδῷ. Ἠοηιοτίει ος . ἴῃ. Βαν. οοἰὶ. ἰΔιπϑῃ Ἰδαίίιν οὗτων. ἴρ. () γοϊῖπι δάαϊἱ ᾿μιογργοιαιίοι!, ἐμ σμο οσοἰ οσαίιι , υἱ ὀχργίδίυγ γογυῖ), ἐτάχθης. [Ὁ. -- ογβ. . ΔΙΗῸ ἰἰύσμι σοι |. μτὸ τραχυτέραν ϑιμυϑισπι βραχυτέραν. ογϑι! δυίδηὶ . οὐ]. ΑἸ. τομίθηβ νϑγὶ ἐπεσταλμένων ἰῃ τοῖγᾷ. ροηΐ! ἐπι- σταλέντων. Υ͂, , οἰξὶ τοῖα νἱἀδίυν οἀϊοῦ ρ- ϑιἶ ἐπὶ γήρως οὐδῷ, πο ἰ| ἴδινδι οοἀ. . θ Ιορογ ὁδῷ. Ῥυΐύϑιν, () Ῥτο δι᾽ ἣν αἰτίαν οο. ΑἸι. Ἰορῖε τοῦ χάριν. ἵν. ) Ῥοφι ὅπερ ορροτγίυπα τοι]. αι. δ οἱ ΑΙ!. δάϊψυμῃι καί, ἰρ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΙΝ ...--ἘΡΙΘΤ ΧΧΥΠΙ. τὸ ὀλίγων δεῖσθαι, ὅπερ χαὶ δυνατὸν καὶ ἐφιχτὸν Α Νυπιϊηὶ ἐγἰδυδιυνς. Ὁ , Βεουπάδ Δαϊδιη ἂὺ ἐδ, ρδυ- τοῖς ἀνθρώποις χαθέστηχε. Ταύτην οὖν περιέπωμεν, ἐπειδήπερ ἡ πρώτη τέως ἡμῖνἀνέφιχτος. ΚΔ', --- ΟΛΥΜΠΙΩῺ ΔΙΆΚΟΝΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, « Ἔν τῷ χόσμῳ θ.ίψιν ξξρτε.ν ἱ Ὅτι τὴν ἄφραστον χαὶ ἄληχτον εὐφροσύνην οἱ ᾿φόνοι χαὶ οἱ ἀγῶνες φύουσι, χαὶ ὅτι οὐδὲν οἱ μόχθοι πρὸς τὸ μέγεθος τῆς εὐχλείας τῆς ὑπὸ τῆς ἀρετῆς «ἰχτομένης, οἶσθα, Πῶς τοίνυν ταῦτα ἐπιστάμενος, ἐχεῖνο ἐζήτησας μαθεῖν, τὸ, ε θλίψιν ἕξετε ἐν τῷ χόσμῳ τούτῳ; » Δῆλον μὲν γὰρ ὅτι τῶν μὲν ἀγώνων χαὶ τῶν ἄθλων στάδιόν ἐστιν ὁ παρὼν βίος" τῶν δὲ στεφάνων χαὶ τῶν ἐπάθλων, ὁ μέλλων. ΚΕ΄. --- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. Πυθόμενος ὑπὸ τῆς πόλεως πάσης τὴν σὴν παρα- χεχλῆσθαι μεγαλόνοιαν, ἄτοπον ᾧήθην ἀμοιρῆσαι τῆς τοιαύτης παραχλήσεως, τὸν χαὶ πρῶτον χαὶ μόνον ἴσως φροντίζειν περὶ αὐτῆς ὅπως ἀνυσθείη ὁφεῆοντα. Τοῦ μὲν οὖν βραδέως εἰς τοῦτ᾽ ἐληλυθέναι (χρὴ γὰρ ἀπολογήσασθαι ὑπὲρ αὐτῆς), ἡ τῶν μὴ ῥᾳδίως αὐτῇ πειθομένων ἀρχόντων αἱτία τυγχάνει προαίρεσις. Διὰ γὰρ τοὺς ὠμῶς χαὶ ἀπανθρώπως ἡγουμένους, καὶ μὴ χιρνῶντας: τῇ χαθαρότητι τὴν φιλανθρωπίαν, χαὶ ἡ πόλις ἀπενάρ- χησς λοιπὸν προσάγειν συνεχῶς παραχλήσεις τοῖς [οὐ] κατὰ τὴν σὴν σύνεσιν νομίμως χαὶ φιλανθρώπως ἄρχουσι, χαὶ αὐτεπαγγέλτως εὐεργετοῦσι. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Τὴν δὲ παράχλησιν τῶν δήμων, εἰς ἔργον ἐνεγχεῖν χαταξίωσον. Ὥσπερ γὰρ ἴσμεν ὅτι τῶν δυσχόλων διὰ τὴν σὴν ᾿ πεπείραται πραγμάτων ὁ χατεχόμενος μεγαλοπρέπειαν, οὕτως ἴσμεν εὐεργετηθῆναι αὐτὸν δύνασθαι, εἰ τῆς σῆς ἐπιλάθοιτο ῥοπῆς. Κα'. --- ΩΡΙΩΝΙ ΔΙΑΚΟΝΩ. Χρὴ τοὺς μαθητενομένους, χαὶ ὡς πατέρας φιλεῖν τοὺς ὄντως διδασχάλους, χαὶ ὡς ἄρχοντας δεδοιχέ- ναι, χαὶ μήτε διὰ τὴν ἀγάπην ἐχλύειν τὸν φόθον, μὴτε διὰ τὸν φόδον ἀμαυροῦν τὴν ἀγάπην. ΚΖ΄. --- ΠΑΛΛΑΔΙῺ ΔΙΑΚΟΝΏ. Εἰ σωτηρίας ἐρᾷς, πάντα ποίει τὰ εἰς ταύτην ἄγοντα. Τοῦ γὰρ ἐπιθυμοῦντός τι γενέσθαι, οὐ τὸ γενέσθαι " χωλύειν ἐστὶν, ἀλλὰ τὸ πάντα πράττειν ὅπως ἂν γένοιτο. ΚΗ’, -- ΖΩΣΙΜΩ, ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ, ΑΝΑΤΟΛΙΩ, ΚΑΙ ΜΑΡΩΝῚ ΔΙΑΚΟΝΟΙΣ Εἰ τοῖς φιλαρέτοις τὸ μετριοπαθεῖν πρέπει (τοῦτο γὰρ καὶ τὰ ἄλλα πλεονεχτήματα χοτμεῖ τε χαὶ φαιδρύνει), τοῖς ἁμαρτωλοῖς τὸ ταπεινοῦσθαι δῆλον ὅτ συμφέρει. Ἐπὶ τίνι γὰρ καὶ ὑψηλὰ φρονήσειαν, ἮΝ ἔυλη. ΧΝ), , εἶδ ορῦβ ᾶῦθθγο, ισὰ αυϊόσιι ἰοπιΐ σοηδοψαΐ, δίηνς δό ἰώ ρογυϑηΐγδ ρυβουῃ!. ἢδις ἰφίίυγ διιρία- Οἰδιθῦ : αυοθηΐδηθ ὑΓΠΠὰ Οϑρίυη) ΠΟΒΙΓῸΠ) Θχοθῦϊς ΧΧΥ͂, --- ΟΥΜΡΙΟ ΒΙΑΓΟΝΟ.᾿ π {{{μώ,| « [πὸ πιιπάο ἐνὶ μίαμἰοησηα παδεϑὲϊφ ᾽ν ν θΘυοά οὐγηΐ ογυϊοπὰ ρῥγερϑιδηϊογοη, π ἤηριῃ πη υλιη Ὠδθ ᾿ὕγα) γοϊυριίθη), ἰαυογο ἃ. ςογίᾶ- τηΐηδ ρΡγοίόγαηϊ, φυοίψυο δγυπνης ηἰ }} ἷηϊ, δ' σαπὶ )ὺ φογία, φυὰπὶ νἱγιυβ ρϑγὶ[, πιλρηϊυάΐθ δοιη- ΡῬΆΡδηΙυγ, Π} ἔυφί!. Ουοηδη ἰξίτυῦ ρδοῖο, οἰ ᾿δὸ αἰ σοιηρογια οἱ δχρίογαϊα κἷηι, ᾿ΠΠυ ἃ μη } ὀχροηὶ νο]υΐβιῖ, ε ἴα τυ η] ρΓΘσβυγδη) παυ- δ ἰδ » Ρεογϑρίουσιη. δε) ϑῖ οογίδινί πὶ δὲ ἰἃ- υογυη) δβιδαϊΐυ πηι ᾿ᾶπς ν !]}} : ΘΟΓΟΒΔΓΙ ΠΝ διΠ} Οἱ ργϑιηϊοῦυπ), [Ὁ|Γ}}}. ΧΧΥ͂, --- ΑὔΘΟΝΙΟ ΟΟΒΒΕΌΟΤΟΆΙ, Ουπι οογιΐοῦ ἴδοι [υ͵ϑϑδῆν ργθθθϑ δὺ ὑμῖν ΓᾺ γῦσ εἰθὶ } ἴυΐ, δυουγύσι αχἰβιμνανὶ πὴ μυΐηδεα ἀδργϑοδιίοηἱβ Ἐχρογίο πὶ , ] οἱ ργίμιι, Οἱ [υγί [, εἱ ΟομΠεοϊαίυΓ, ἰἈΌΟΓΑΓΟ ἀθ- υδῶπ). ἂς φυΐϊύοπι υοά δογῖυβ ὅδιὴ {ΠΠὰ νϑποεὶὶ (η) ργοὸ 'ρ, οϑῦϑα π}} ὁ ἀϊοθινάδ ), ργίοςιος Γσι δοῦπ, οΐ ἢυϊς μαυὰ [ Οὐ! οι ρογωηῖ, δηϊπηυβ δίηυο ἱπδε! ἰὺπὶ ἰπ οαυδ [υϊϊ. Εἰο ἢ") ρΓΡΟ- ρίαν ὁοβ, ηαυἱ ογτυάο! οἱ ᾿ἰπυ πηΔΠ ἐηρογϑηῖ, πς μεηϊ πη διθπη, τηἰδογίοογιϊλι ἱπιοκτγίιιὶ δα η)ὶ- η!, ὕυγῦθην υοι πηι ρίψυϊ!, ογοῦγαβ ἀσρΓθ- οδιίοΠη Οἴἴεγγα, ΠΟΙ, ΡΓῸ {{| ργυ ἐμ} ὨΔΩΓΘ, ἰόρέτἰπὸ δίυδ υτπη πηϑρὶδίγαι πη σογυμ!, Πς Βροι ἰρδὶ ϑυΔ διά θόη ἀθ Ποηῃι πιοιθπευπι ἐμ ] πίιγ. ΑἸΖαΘ [ ἸλοίθηυΒ. Τὰ νόγὸ ἰά αὐυοιΐ ργοοῖθι ἃ ρ[ } ρ}, σον ἔσεγθ, αυώ, Π .Γ- γογὶθ. ἡυθδηιηἀπιοάσηγ δηΐ ᾿ος βοΐ τυβ, Θυην, υΐἱ ἀοιϊμοίιγ, ἀΠΠΠ|} }| Δ προ οϑῖ Γ οὐ πι χη! ἤοΘ ἢ“. {{ } } ἜΧΟΙ ΠΊ : Θοήδπ) πηούο ἰ{Π ᾳυο- εἴης, οἰ ἦυναγὶ Ἃς Ὀσηοἤεἶο Π[ο! ρο, ὶ ρα ἰυπ| : Χ} ὴ} Παηοίβοδίιγ, ΧΧΥΙ. --- ΟΑΙΟΝῚ ὈΙΑΘΟΝΟ, Ὀίβοῖρη}} ν ΓΟ τηϑρμὶβίγοβ, οἱ υἱ ρΔιΓ ἈΠηΓ, δ᾽ ει ργιμοὶρὸθ {{π|ῈΓῈ ἀδθθηϊ : ἃς πυ οὔ ἅπ|- ᾿" ΓΘηὶ πηδῖυ ἀϊδουίγΓα, οὉ πῃδί! Ὀθηθνο π- Ὁ εἴδη οὐδοι!γᾶῖο. ΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΡΑΙΓΠΑΌΙΟ ΡΙΑΓΟΝΟ. δ᾽ }}} ἀδδ᾽ ἀοτῖο ( ποῦ β, οπηηἷα, αυς δὰ οϑη ἀυευηι, εῆοτΘ. ΝΑ αὐ υἱ «ἰαυϊά , ΘΧΡΘΟΙΪ, αυο ἰἀ ἢδι, φυϊνὶβ ἄφογα ἀθἰνι. ΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΖΟΘΙΜΟ ΡΠΕΘΒΥΤΕΠΟ, ΑΝΔΤΟΙΙΟ ΕἸ ΜΑΠΟΝΙῚ ὈΙΑΟΟΝΙδ. δ᾽ νἱγίη δηηδπίδα ποι } ἀδοοῖ (ηδπὶ ἃ Γδ- ᾿Ἰχιιδ δηἰιηὶ ἀοί ὄχογηδὶ δἱ {ΠΠπιγλ), ρθοολίογῖ- " φιόφια ργοίοοῖο ι}}}} Δ΄π ἐπ π}}}} δ ὗηι ΟΠ }. . Ουονλη) δον ποι η δι}}}». . ΙΒΙΡΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤ ἀτὸῪ " ἄθ κα εθηιίδηϊ, αἱ οἱ ΐς εἴβυπὶ ἀι ἐἴΔ- Α ἐνταῦθα μὲν γέλωτα χαὶ αἰσχύνην ὑπομένοντες, πιδπὶ δυκιίποηϊ, δὲ ἢΠ|Ὸ ρηδπ) οἱ ογιοϊδίυπι Χ- Βρόείδηϊί ἢ Νἅπ) ργΟδὶ υἱτγὶ, οσ : γθοίθ δίηϊιδ οἰ ἰδ φοῦυμ!, σἰογίδηἀδϊ! δηβϑιῃ ἰαῦδηϊ. π|- ΡΓΟΝΙ υίδπὶ βδοοϊαγαιΐ, αυδϑιιᾶπι ἰληάσδπι δοίϊο- Ππ Ὠαροηῖ, οὐ «ηἰηι} οἰογαπίυῦ Ουϊἀηδπ) ἰφίν ὁχ ἰ συξ ορίβιϊβ, δὰ ἀοργί πηοπέδηι δἱ ἀεΪΐ- εἰδηὐδιη ἀγγορϑηιίαη ποη δβυῇιεῖι ἢ Τοῖ δηΐπὶ ἰδηῖ, υἱ δἰιϊ, ὙΘΒίγα βοδίογα δυπὶ, υἱ π ΄η- υδην συΐϊάδι νυΐϊζο δὰ ἱβπογοὶ, Α ρΓ ἰοἰϑιη γυ θη) βυρ} υγ, ρογνυ ζαία δυμῖ. Θυοά ἰοὶ Παρὶ τα ρεγροιγδηία, οἱ βυρογὈ} , οἱ δάνογδυϑ ργο- ῬῸ Υἱγοϑβ ἃγπγ)ἃ ἰηαάυΐϊιἰ, ΥἱΓίυ Θογυπι Οὐ Γδυὴ ἰηιο γ- ΤυπίραΓ πιο] Θ, ν᾽ δῖα υθηὶ [πϑιὴ πιϑὶιπὶ ἢ Ἰιαυϊ υγυη οἷ... Νδπι οὐηὶ νἱγιυϊο Πογθηῖαπὶ δί: ἐχεῖσε δὲ δίχην χαὶ τιμωρίαν ἀναμένοντες ; Οἱ μὲν γὰρ δίχαιοι χαὶ ἀφορμὰς ἔχουσι τὰ χατορθώματα πρὸς τὸ χαυχᾶσθαι" οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ, ἀπὸ ποίων πράξεων ἐπαρθεῖέν ποτε ; Τί τοίνυν τῶν πεπραγμέ- νων ὑμῖν οὐχ ἱκανὸν ταπεινῶσαι χαὶ χαθελεῖν τὸ φρόνημα Τοσαῦτα χαθ᾽ ὑμῶν ἔστιν, ὥς φασι, τὰ πλημμελήματα, ὡς μηδὲ τῶν πολλῶν τινα αὑτῶν ἀγνοεῖν. Οὕτω χωμῳδεῖται ἀνὰ πᾶσαν τὴν πόλιν χαὶ περιδόητά ἔττιν. Εἰ δὲ τοσαῦτα δρῶντες, χαὶ μέγα φρονεῖτε, χαὶ κατὰ τῶν σπουδαίων ὁπλίζεσθε, ἐγχόψαι αὐτοῖς τὸν τῆς ἀρετῆς δρόμον μηχανώμε- νοι, ὁρᾶτε οὗ τελευτᾷ τὸ χαχόν. Εἰ γὰρ τὸν ἀρετῇ χομῶντα Φαρισαΐον (οὐ γὰρ ὡς ψευσάμενον αὐτὸν, ἀλλ᾽ ὡς ἁλαζόνα γράφεται ἡ Γραφὴ) τὸ μέγα ογηδῖυη ῬΠδγίβθυ! (Πη Θηΐπ) ουπι, ἱ πιδι ὁ η- Β φρονεῖν ἐπὶ τοῖς χατορθώμασιν ξύλαψεν, ὑμᾶς τοὺς (π|, υἱ ἀγγοβδιίθπι δοουβαὶ ϑογίρίυΓ) ὁυη- σορίδ ΟΣ τϑοῖο [Δοιἷ ϑυρογθΐα ἀσίγίπηδη δοοογὶι , φιά αὐογγὶ ροίθϑι, αυΐη νοἰνϑ, υ} π ρυθ]ΐοαι εν δἰ π}}}, ϑΘΓ τὶ Πη}} ρμΔΓγ ἱπηργο- υΐογοβ δϑι}, ἐοηιγᾷοια ΟΣ δϑοϊογθι ἰπϑο θη ἷα, αἱ δι ην} οἰδιΐο ὀοιγπηθηῖαπι Αἰ δίυΓα, νοδηυ ἰῃ ΘΣΊΓΘ- .} δχ᾿ αἰ πὶ ( εἴυ ΓΑ Ουδιιοῦγοιῃ πυμιβιποῦ ογδρυΐλιῃ ΘΟογιΐ : ᾿πϑχίπιθ αυϊάθιη, τὲ Π ΡΘΟΟΘΙΪ κα, ϑἰιμἀοῖ ( θη Υἱᾶ αυδύδιῃ ῥτοσγεσ ἀΐδηιθ ἰδηάθδιι ραγνθηΐδιΐβ, ὃὉἱ ργοῦδβ ηυοᾳυθ μήτε κατὰ τὸν τελώνην, ἀλλὰ πολλῷ πονηροτέρους ἐχείνου, ὥς φασι, τυγχάνοντας, [πῶς οὐ βλάψει τὸ μέγα φρονεῖν ἐπὶ τοῖς πταίσμασι, χαὶ εἰς ἔσχατον Ϊ] ὄλεθρον χατενέγχοι; ᾿Ανανήψατε τοιγαροῦν ἐχ τῆς τοιαύτης μέθης, χαὶ μάλιστα μὲν σπουδάζετε μὴ πλημμελεῖν. Οὕτω γὰο χαὶ εἰς τὸ κατορθοῦν ὁδῷ προϊόντες ἔλθοιτε. Εἰ δὲ τοῖς ἁμαρτήμασιν, ὅπερ οὐ πιστεύω, μέχρι τέλους ἐγχαλινδεῖσθαι χεχρίχατε, μὴ χαχῷ τὸ χαχὸν ἰᾶσθε (), ὁπλιζόμενοι μὲν χαθ᾽ ὧν οὐ θέμις, ἐπαιρόμενοι δὲ χαθ᾽ ὧν ἥχιστα χρή. δίαυδ εὐπὶ νἱγίι! δοη]υποίλ δοίΐοηθβ διἰδιΐϊδὶ; δίῃ διίδπι (ᾳυοά πον ογθάο) ἴῃ ἢδαίεἰ οἱ δεοίεγίθυ δ. ΘΣΙΓΟΠυ ΠῚ υβαυδ ἀΐοπ) νοϊυϊλγί οοηβι υἱδεῖμ, |Π| Π εοτητ ἶ, Δ πϑ Ιη| συγ. , ε-- ΠΝ ΓΌ ἢ) ΔΝ Γθι υ Πἶπι [ , ἈΓΙΠ διπιθηίθ, δίαυ δύνογβυβ ( πἰ πἰπιθ οὐηγνδηΐ!, ᾿π- ἸοΟΓ γῸ οἰογθηιαβ. ΧΧΙΧ. .-- ΕἸΌΕΜ. Θιιΐ πος ἰυὐὶοῖ! πιοῖυ ἰδηφυμῖγ, γοφηΐ οὐρὶ- ἀΐδια Πδαγϑυὶ, υϑγιιαι δὰ βε ν εἰδ οἱ ἴῃ Ὠυπι}} } δεῖρβοβ δοιυηὶ ({σογι ργϊηοῖρα σΟΓΥρ Πη- } νὸβ σαΠδθηϊ, Χ ἰδ, ρεγραίΓαιί, ἢδΔη δοηϊθηιΐ πὴ [ὉΓΠ ), ᾿ ΟΠ } π|} Γαρυΐϊδῖθ ἀεθειῖ, αυα, υἱ πνϊ αυΐδπι ϑαγϑυϑιιθ., Γαιίοηὶ ἙΟηβοπίδηθδ δυῃῖϊ, ᾿δείοτυπι οδἰουϊο ἰυθἀϊιδη ἃ Ρογηΐίο. Νοηρο υοά Ὠεΐ οσαυδὰ αυϊἀρίαπι ρΓ- ῬοιΪ γοουβοηϊ, ἰἠ ἰδπίθη φυοφυδ τηούο ρορροιὶ " Βα υδθυη!ι. δὲ δυΐθι Παὶ οδυ πιογίαπι) ορ- ρει ογίηι,, ἱπηπηογῖ δίχι οπιηΐ ἰδ δ᾽ [ϑηΐ [}- [ . ΧΥΠΙ, . ΚΘ΄. -- ΤΟΙ͂Σ ΑΥ̓ΤΟΙ͂Σ. Οἱ μῆτε χρίσιν δεδιότες, μήτε βασιλείας ἐρῶντες, ἀλλ᾽ εἰς ὠμάτητα χαὶ ἀπανθρωπίαν ἑαυτοὺς ἀλεί- φοντες (ὧν χορυφαίους ὑμᾶς τινες κατατάττουσιν, ἐξ ὧν διαῤῥήδην δρᾶτε ταύτην φέροντες τὴν Ψῆφον), ἐχεῖνα λογίσασθαι δίχαιοι ἂν εἶεν, ἅπερ χαὶ εὔλογα χαὶ ἀχόλουθά ἐστιν, ὥσγε ἐμαυτὸν πείθω. Κρινέσθω. δὲ χαὶ τῇ τῶν ἐντυγχανόντων ψήφῳ, ὅτι ἂν μὴ διὰ τὸν Θεὸν ἕλωνταί τι παθεῖν, ἀνάγχη αὐτὸν () χαὶ ἄλλως ὑπομεῖναι. Ἂν διὰ τὸν Θεὸν μὲν τελευτήσω- σιν, ἀθάνατοι χαὶ ἀχήρατοι ἔσονται. Θῦτε ἂν τὰ χρήματα δι᾽ αὐτὸν μὴ δοῖεν τοῖς δεομένοις, ἔχοντες ΥΛΕΙ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Μὴ καχῷ τὸ καχὸν ἰᾶσθδ. γοῖυς Ἰιος εῖ ἢ ΔΙ᾿. οἱ Β η μὲν πη ίδηϊ ἰη μη, τοἴπη}) Ἰφση ἢ} δὶ ν ργασθρίν δἶνα ἰπἰογι οῖυμ, Ν πιαίμπι πιαίο δαπ- 'πμ. . Γι. ἰπίγα ἢ}}}} Εἰ τὶ ει αρίϑι. , χαχῷ τὸ χαχὺν ἰάσασθαι σπεύδων, νοὶ οἱ ἰ Β (Οἱ !], σπουδάζων. Εἰ ορίϑι, : Οὐδεὶς γὰρ καχῷ τὸ χα- χὸν ἰᾶται" ὑπερθολὴ γὰρ ἀτοπίας τοῦτό γε καὶ παρὰ τοῖς ἔξωθεν εἶναι χέχριται... ἰττ. -- γεγο. γᾷ. νογθὶ μετριοπαθεῖν οοὐά, γαῖ. οἱ ΑΙι. βυχαόγινι! ἢ τϑγαίη δἰΐϑην., ρυῖ τ- Ἰίογδηι, ἰδ ἰομθιν, μετριοφρονεῖν. ᾿ δι ν. ὅ ρμοϑὶ αιδρύνει δά ϊ χαί, Υ, ρὑγο σπουδαίων ΟοοΙ]. δι. Ἰεχὶι διχαίων. ἰάδπι ν, γγκὸ τὸ χαχὸν ᾿λθοι τὸ δίκαιον. Ῥυκϑιν. () Ργὸ αὐτὸν ἰόξε αὐτὸ οἱ (οΠ}Ὁ ] ογδονν ΠΓᾶ- ορι θη θπ,, δίς πιοηειγαῖ οοι!. Αι. . Μυχ ροκῖ ὑπουεῖναι λιἰάτηι οὔτε Ὑχο εἰπὸ οὐ}, Υ αὐ. ὁ . οἱ ΧὨ Θμ : ὅτι ἢ διὰ τὸν Θεὸν ξλωνταί τι πα- θεῖν, ἀνάγχη ᾿αὐτὸ χαὶ ἄλλως ὑπομεῖναι. Οὔτε γὰρ. ἂν διὰ τὸν Θεὸν μὴ τελευτήσωσιν, ἀθάνατοι χαὶ ἀχή- ρᾶτοι ἔσονται " φιιοά ποτ πἰ{ εἰεσεγὶπι ρτοριεῦ θεμηι ρμαιὶ ἰά Εἰ αἰϊίεγἡ᾽ διιδίἑ Εγ πξοθδ ἐδὶ. δ ἐφιια ἐπὶπι εἰ ργορμίον θεμηι ποπ ορρμεοιἑετὶπι πιουίθπε, ΡΥῸΡ - [εγθα ἱπιπιογίαἰθα εἰ ἱποογγμριϊδὶίος ὁτγαπι. ἤπθο νὸγὰ οἱ γμγ οηΐα ἸΘοιΐο ι, οι ἃ ΓῸ " οἱ ἀσρΓγα- νδῖὰ ἴγημ!! [ ἰηϊαγργοι!. ὕογϑιι ἐν ἀ βοριίηο ΡγῸ τοσοῦτον ἂν οὖν ἰέμα εἰπὶ οοὐά. Δι. οἱ Αἰι. τοσοῦτον μὲν οὖν, εἰ νεγΒ. ὺ μΓὸ γίνεσθαι ΓΟρΟΠΘ γίνεται : ροϑόθηῖα οἱ ἰἰϑάδιι! οοὐά. δι: δε δι. ᾿)οηι διιθρθη ἰ ἸΏ μὲν ἴῃ μόνον, ἱ τυ, τοῦτο γὰρ εἰ προσχέοιτο μόνον, ἰιος ἐπῖπι δὲ δοἰ μη] αἴ - (ὐδδογῖ!. Τρ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ ..-ΕΡΙ. ΧΥΧΙ͂Υ. αὐτὰ ἐχεῖσε ἀπελεύσονται. Ταυτα ἀπαιτεῖ παρ᾽ αὖὃ- Αὶ ἰυτεἶ δυηι. Νόαυθ ] ἰρβ'.. ὄοδυικᾶ ρδουπἶλ ὁβέπιίθυς τῶν ἐνταῦθα, ἃ χαὶ μὴ ἀπαιτοῦντος χαταλείψουσι πάντως διὰ τὸ θνητοὶ εἶναι χαὶ ἐπίχηροι. Ταῦτα βούλεται αὑτοὺς ποιῆσαι γνώμῃ, ἃ χαὶ ἀνάγχῃ δεῖ αὐτοὺς ποιῆσαι. Τοσοῦτον ἂν οὖν ἀπαιτῇ προσθεῖναι μόνον τὸ δι᾽ αὐτὸν γίνεσθαι. Ὡς τόγε συμδῆναι πάν- τως χαὶ ἀπὸ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων γίνεσθαι. Τοιγαροῦν χρὴ τοὺς ἐχέφρονας, ἃ πάντως ἀνάγχη παθεῖν, ἐλέσθαι παθεῖν δι᾽ αὐτόν. Τοῦτο γὰρ εἰ προσχέοιτο μὲν͵, ἀρχοῦσαν ἔξει τὴν ὑπαχοὴν, χαὶ ὑπερθδαλεῖ τοὺς πόνους ταῖς ἀντιδόσεσιν. ΡοιΪ δἰ} βϑοθββδα δβϑὶ, υἱ ἰρβὶυβ ἐϑυδᾶ ρογροιϊδηῖυΓ, πἰπἰ της ἀοάδείηϊ, οαπὶ διά δἰίογαπι Υἱΐϑη) δῦδοδδ- δυγὶ δυηι. ἥδε ἰρίτιν θουβ ἷς ἱρϑὶ δσροβεϊϊ, υξ;, οἰἰδπηδὶ 'ρ πο ὀχρυβοδῖί, ἰπΊη υ͵ᾶ πιοτγί [ δίφιο οογγυριίοηΐ οὐποχὶΐ βυηὶ, οπρειΐπο γο παιοηί. Παο οο διϊΐωὶ ἰηοιϊοια ἃς βϑι θη [ΔΈ Γ υὐ]ϊ, ι οἰἰδη) ἰπν . ΓΟρυζπάηϊθ ἴδοαγθ Ὠθοθ ῖ. υδρτγορίον ἢος ἀυηϊαχαὶ ἢ ἱρ δυσὶ ρ-» ἰδὶ, αἱ . εἀυδὰ ἤδηι. Νάὰπι υἱ οοπίϊη- ξλιϊ, δὺ 'ρβα ᾳφυοᾳυδ τογυπὶ ἡϑίυγΆ ργαγϑυβ οἰοίυΓ. Ας ρῥγοίϊ δ υἱ πιδηΐθ διιηὶ., ΟμμἶΠ ρΓ- διϊπηπὴ ἰηάσσογα ἀθῦθηὶ. ος δηΐνη δἱ δοοοββοῦὶ, δυο δηίθιη οἰγε ϊοπείδιη μα Ὀῖι, ἃς ἰαθοτοα ργάβμ δυρογαυ!!. Δ', -- ΑΘΑΝΑΣΙΩ. Εἰ βαπιλείας ἐρᾷς, τί χρημάτων οὐχ δπεῤουάε τ Εἰ δὲ χαὶ τῆς θείας ἀμοιδῇς ἀντιποιῇ, τί τὴν ἀν- θρωπένην θηρώμενος οὐ λήγεις ; ΛΑ΄. -- ΑΠΟΛΛΩΝΙῺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Νῦν τοῖσδε τοῖς γράμμασι () χαθάπερ προοι- μίοις ἑστιῶμεν τὸν πόθον, σχιρτῶντα μὲν ὑπὸ θείας εὐφροσύνης, χαὶ, πρὸς τὴν θέαν ἐπειγόμενον, ἀδυνα- τοῦντα δὲ πρὸς τὸν μέλλοντα χρόνον ἢρεμεῖν, εἰ μή τινα παραψυχὴν ἐχ τῆσδε τῆς ἐπιστολῇ: πορισάμε- νος, ἐντεῦθεν ἤδη ἐλπίδα δόξειε χαταθδάλλεσθαι βε- ύαίαν, τῆς μελλούσης φημὶ πανηγύρεως τὴν προῦ- δοχίαν. Οὐχοῦν ὅσον τάχος ἐπείχθητι, ἑορτὴν ὑμῖν διὰ τῆς παρουσίας ἀποτίχτων. ΛΒ΄. --- ΗΡΑΚΛΕΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ Ὅσῳ κρείττω παὶ ἀξιολογωτερα ἐχειροτονήθης οἰκονομεῖν πράγματα, τοσούτῳ μᾶλλον ἀχοίμητον χαὶ διορατιχώτατον () εἶναί σε χρή" ἵνα μὴ θείων διολισθήσας ἐγχειρημάτων, μείζονα ἀπενέγχῃ τὴν γραφήν. ᾿Ανάγχη γὰρ τὴν χατηγορίαν τοσαύτην ἔσε- σθαι διαμαρτόντι τῶν μεγίστων, ὅσην ἂν χαὶ τὴν ἁμοιθὴν, ἄμεμπτον διατηρῆσαντι τὴν λειτουργίαν. ΛΙ΄, -- ἸΣΧΥΡΙΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Λίαν ἐπήνεσα τὴν σὴν θεοσέθδειαν, τιμήσασαν τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην, καὶ τῷ ἡγεῖσθαι λαχόντι τὴν ἐπὶ τῷ ἄριστα διεσχέφθαι ἀπονενεμτχυῖαν ψῆφον.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore attacks those who prefer Epicurean philosophy to Christian virtue.
Some people prefer Epicurus to Christ — and the reason is obvious, even if they will not admit it. Epicurus offered them permission to pursue pleasure without guilt. Christ demands self-denial and the cross. They do not admire Epicurus for his wisdom but for his convenience. Anyone who prefers a philosophy because it asks nothing of him has not chosen the truth — he has chosen comfort. And comfort, when it becomes your highest value, is simply a slower form of death.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.