Letter 67
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed priest; and to Eudaimon, deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore describes the ideal priest and counsels a deacon on contentment.
Do not merely consider yourself above reproach — consider yourself worthy of praise. The first quality belongs to ordinary people; the second belongs to those who have reached the heights of virtue. A priest who is merely inoffensive is not enough. The Church needs priests who inspire.
To Deacon Eudaimon, on contentment: True wealth is not having much, but needing little. The person who has learned contentment possesses everything — because he desires nothing that he lacks.
Περὶ τοῦ ὁποῖος ἂν ἡ ἄριστος ἱερεύς. Μὴ μόνον μέμψεως χρείττονα οἵου δεῖν εἶναι σαυτὸν, ἀλλὰ χαὶ ἐπαίνων ἔμπλεων" τὸ μὲν γὰρ χαὶ τῶν τυχόντων ἐστὶ, τὸ δὲ τῶν ἄχρων εἰς ἀρετήν. Μ΄. -- ΕΥ̓ΔΑΙΜΟΝῚ ΔΙΆΚΟΝΩ. Περὶ αὐταρκείας. Βδρόγι ΡῈΓΡ δυῃιη)πὶ ρου] Δη(}) σοπίι : ΠΟίδΙη ᾿μ : ρ υγίηΐ ᾿ΝΟΙ ἐπ , " εἰσ } ΟἸ}) , ἃ ( Οἰἶδει)δὶ, 'η ] ΕΥ πη }}. ὁδιγ η- ) δοζορογίηι. ὕιἋ ἰρίιαν Δ οὐ θυ [ π} οχ δ γὶ ( δ ἢ ΟρΡ᾿Ο) ἴδς τοΐρδαιν ΠοβοὶΒ. ΧΧΧΙΧ. --- ΑΒΑΒΙΑΝΟ ΕΡΙΘΟΘΡΟ. Ομαίἑδηαηι εἶἴ οριἱηϊι βασεγάοε. ΝΟ πιοάο ᾿ΠΠ μὰ οχὶβ πα, ( εὐἱρᾷ αἱ γϑργαιιθη βίοι δ οάΓΟΓΘ, Υ γι διΐδη ἰυΐυυν ΡΙΘ ἢ ΟρΟΡίΘΓα. ΠΙυδ ὁηΐην φυογυπ νοὶ οεἴϑη ϑὶ : Πος φυ}} δ:ν- πὰ νἰ γί . γα ΠΟΓΙ ΠῚ. ΔΙ, --- ΕΟΌΖΣΜΟΝΙΕ ΒΙΑΟΟΝυ. δε [γιραϊαίε. Ἐπειδὴ πλείστας ἡ φύσις ἡμῶν ἀνάγχας ἔχουσα, Ὁ (υοιΐϑηι μι γ μ᾽ υγί μδοδυβ ἰαῖε υΐθυ ηδία» Νυπ). ΧΤΙ, . Τ δολη. σι, , δ. . ΠῚ δ ᾳ. χνιι, . ΥΔΒΙῈ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) Οὐδὲν ὁ φωτιζόμεγος παραθιλάπτεται. Ἀδοια ΒΙ., Νιμὶ πἷπο «ἀ οππὶ φαὶ δαρμιϊλαίαν ἀφ τὶ πιθπιὶ τεάϊ. Νάινι, υἱ ἰάοδιη ΒιΠ . ἐσσὶ |}}). Οϑεετυαί. ἑαζγαγ. . οἱ ρ)]εινγίην δ ὁχ ΟΠ γυβοϑίοι!ο ἰος Ργουλγί ροῖεβι. Φωτίζεσθαι [ει] {ΠΠπππηνν τί, ἀντὶ «οὗ βαπτίζεσθαι, οἱ φωτισμὸν ἀντὶ τοῦ βαπτισμοῦυ δάποιΐ Ῥδιγοβ. ΠΠΓρΡΆΓΙΗ!. ΒΡ] γα δὶ ᾿η ΓΘΙ ")- ἰδνΐ ἢ] ὅπονς [ροιοπίθι. ἈὺΤΤ. () Διὰ κόρακος, ἀκαθάρτου πτηνοῦ, τὸν οὐ- ραγοδρόμον ἔτρεφεν ἩΔίαν. δ᾽ν ν᾽ ΠΪλ τη ΕΠ: Ραδβιίοιιθ ΡΟΓ ΟΟΓΥΟ ας δοοοιπηοίαι . Ε}|- Εἶν οτγῶῖ. σοηῖγ Νονδίίμποβ, δρυή [οί πη) Ρ- γί γοθϑηι ἰη Βιδιοιθεα Ρ. : Καὶ τὴν τροφὴν τῷ προφήτῃ Ἠλίᾳ χόραξ τὸ ἀχάθαρτον διηχόνει ζῶον, οις. [Ὁ. ᾿ Πραγμάτων ἴῃ πταισμάτων ταοῖα τυϊδε οοὐ!. Υαῖ. οἱ Αι. Ὕαγβ. αὐϊπο ηπίπιο ροϑῖ ἱερωσύνην δ({} ηι ἰἰἰη} οοι, τοσοῦτον. ΡΟΒΝ. () Ροβιῖ νομίσαι [ Δ ζαμι Πἀοτ οοί[. τοὺς βαπτισθέντας διὰ σοῦ, δἱ σομ!όχιυΐ τῃϑαγθ ἃ, ει ἐὐτεῖ ὙΠ ἷ ἰμτογργοίατ!οηδ Θχρυϊπιοη δι} οὐ σ ὅ. ἰν. . ἸΒΘΙΌΘΕΙ ΡΕΙΓᾺ ΒΙΌΤΕ ἀδᾷ ΓᾺ ΠπΟϑῖΓ ῬγΟΠη Γ, ὨΔ ΧΙ Π]Ὰ ), πὲ Θᾶπ| γθπῖοῦ Α μεγίστην ἔχει τὴν τῆς γασὲρὸς ( πολλὰ ᾿χὰρ ἡμῖν ὀχθγοοὶ (πη οἴη} πιι} ἃ Π}}} πηραγοῖ, γαιϊοηΐ οὗ- ἸοΡΟΓΆΓΟ πεϊαΐηθ γὰ}}}, σοηϑήμογαιϊοπὶβ Ορ Φυχὶ ο ἱρδίυ ἰγγαηηϊάοπι διῃρυϊθπ)}: δίαιθ, υἱ ᾳυοά νἱχ οπληΐηο ' ροίθϑί . }}}}, ΓΔΙΪΟΙΘΙῊ ἰηδδηιυ. ΠΟ δυΐϊθιη αυθη!} Γ, ὶ Ορυϑ δἷ πϑοδϑϑιδίαπὶ Ἰδηΐϑιηι, ΡΓ ἔγυφα! Π| ἰἢ- πηοιογδι!ο θη ΘΟΟΓΟΘΔΙ. ΧΙ. --- ΖΟΘΙΜΟ δε )ιαϊεῖο. Θυοὰ ποπάινιῃ ροηΔ ἀθαογὶ, Υἱγ οριΐπ], ΠῸΠ εἰν γο φαῖαγ αἱ ἢ}} ρα πᾶ ρθηα, δθὰ υἱ ψτ- νἴογαβ δἱ δἰγοοίογοϑ [ἃ., ἢἰοὶ γϑϑὶ ρίβςδβ, Ἀ[ - (αρί οἰ βαγο . ᾿ ΧΙ]. --- ΟΡΙΕΙῸ ΟΒΑΜΜΑΤΙΟΟ. Ὁυοά, ποη ἀΐοδπ) } ( ρᾶγνυπὶ δηΐη ἡ [ὉΓ Ρ᾽υίϑιθ ν] ἀογὶ χυθ), τθγι οεΐλπι 'ρδ [ϊθομΐυβ υὶ οἰοαυδη δ ποπιὶπῃα δριᾳα ΟΠη οἰλτιι ]- Ὀγί οδῖ, ργῳοατγὶ υἱγὶ δοδηηΐδ ᾿ἰησυδπ), ἃ. βοπίθη- εἰατυῖῃ ΡΠ] οἰ γἰτυὐπ), οἱ ἀγφυπιδηϊογαπι ἐδηβ᾽ [Δ ΠῚ δἀ διυρογοιῃ ι.η πιΐγαιυ ,, ἀγφυιθθηίο ορίϑιοἴΔ, ἰπ ποη πιούο Θυπη), ᾳυἱ ἰΔηῖ ἀϊοοηςὶ [λοι! ργοράϊ , ὑυδδίιη Ργοράϊοαϊ : Ὑυϑγι! οιἰἷἰδηὶ , ΄φυογαη δι οΓδιίοης οοἰουγαγδὶ, οἱ συϊόδπι ἱπιρογδίογοϑ θβϑϑθηϊ, ἀυοιὶ α]δηιοάϊ Ἰαυάυπι) βδυδγιη) ρΓΟΟΠ ἢ! σΟὴηβόου Εβηι. ἤυ]υ δυΐάπ Θρί[ ᾿᾿Ιο δ ΘΙ ιηῈ ]. « [θαηΐυδ δοδηη βαϊυι απ). σα! μι οἢ γαιη ἰυδπὶ οἱ οἰεβαηίθπιὶ ογϑίοηθπι δοςορίβϑδοιῃ, Υἱγὶβ υ] θιιη), ] εἱ ἱρϑὶ ογδιίοηυπι ορίἤςθδ οἱ [ϑγο ἰ } δυμῖ, π| ἰαμ!. Ουογιην πυ}} ΘΓΆΪ, ] πο βδιίδγαὶ οἱ εἰμῴογειι δάογεί, ὀϑῆυδ οπιηΐδ [ΔΘΘΓΟΙ, απ [ }}- διρην!γαιϊϊοηθ ρογουϊοὶ οἱ διϊοι ἱ ΘΟ Γ |}}. Εχο αὶ τὰν ποπιΐηα υοἱρίδια αἰΐδβοιι. βυπ), φιοὰ δ [ογϑηβδόῃ Ορογᾶπὶ, ἰδ ἀγιὶβ βρϑοΐηθι οι , ἀσδιποηπδέγαι νυ αυθαᾳυς αἀἰσορα! ρα πυ Δα͵υηᾳ}. Αἴ- ι ἱ ἰ "εδίιν ἀυςο αυΐ δ ἢ πιούυπι ᾿αυὕδγα ιι, δἱ ἰἰθη αὲ ἴ| πὶ ἰδυύυπι βυδτγυν ρΓῶ-- οοι θη) ποῖ! δυηὶ, ϊ, οἱ ρϑίγοηι, } ᾿ρ- γίυπ ἀεύϊι, οἱ ΠΠΪο αυΐ δοσόρογιμ. » Αἰὰ ᾿νδὸ (υ!άδηι δεγί ρβὶ! [,θἷι. ΡΙ ΓΟ δυίΐδιη ροΓδρὶ- οὐ! αιθιη ἃς ἰΔοὶ Π ἀι ἢ) ροριηδηυϊη Αἰ οἰϑιυ πὶ ΟΘηεῖ. ε δὲς δ, πα} , Ἰοσι εἰ δατ ΟΥΓΔΙΟΓΘΒ. ἐπιτάττουσα, ἥχιστα λόγῳ πεισθῆναι βούλετα!)" λο- γισμῷ [τὴν] τυραννίδα αὐτῆς περιχόψωμεν, χαὶ τὸ ἀχείρωτον χειρώξασθαι μηχανησώμεθα. Τοῦτο δὲ ἕσται, εἰ τῇ χρείᾳ τὴν ἀνάγχην θεραπεύσαιμεν, χαὶ τῇ αὐταρχείᾳ τὴν ἀμετρίαν χολάσαιμεν. ΜΑ΄. --- ΖΩΣΙΜΏ. Περὶ κρίσεως. Οὐχ εἰς τὸ μὴ δοῦναι δίχην, ὦ βέλτιστε, ἀλλ᾽ εἰς τὸ δοῦναι ἀργαλεωτέραν, εἰ μὴ γνωσιμαχήσειας, χαὶ τὰς ἧττας πάσας ἀναμαχέσαιο, τὸ μηδέπω δοῦναι περιστήσεταί σοι. ΜΒ΄. --- ΩΦΈΛΙΩ ΓΡΑΜΜΛΤΙΚΩ. Τοῦ χαταπεπλῆχθαι, οὗ φημι τοὺς ἄλλους (μιχρὸν γὰρ ἴσως τοῖς πολλοῖς τοῦτο), ἀλλὰ χαὶ αὐτὸν Λι- θάνιον τὸν ἐπ᾽ εὐγλωττίᾳ παρὰ πᾶσι βέδοημένον, τὴν τοῦ ἀοιδίμου Ἰωάννου γλῶτταν, χαὶ τὸ χάλλος τῶν νοημάτων, χαὶ τὴν πυχνότητα τῶν ἐνθυμημά- των, τεχμήριον, ἡ ἐπιστολὴ (), ἐν ἧ οὐ μόνον αὑτὸν μαχαρίζει οὕτω δυνάμενον εἰπεῖν, ἀλλὰ χαὶ τοὺς ἐγχωμιασθέντας, καὶ ταῦτα βασιλεῖς τυγχά- νοντας, ὅτι δὴ τοιούτου ὁπαινέτου τετυχήχασιν. ἔστι δὲ αὕτη" « Λιδάνιος Ἰωάννῃ. Δεξάμενός σὸυ τὸν λόγον τὲν πολὺν καὶ χαλὸν, ἀνέγνων ἀνδράσι λόγων χαὶ αὑτοῖς δημιουργοῖς, ὧν οὐδεὶς ἦν, ὃς οὐχ ἐπήδα τε χαὶ ἐβόα, καὶ πάντα ἔδρα τὰ τῶν ἐχπεπληγμένων. Ἥσθην οὖν, ὅτι τῷ δειχνύναι τὴν τέχνην ἐν διχαστηρίοις προστίθης τὰς ἐπιδείξεις, χαὶ μαχαρίζω σε μὲν οὕτω δυνάμενον ἐπαινεῖν, ἐπαινέτου δὲ τοιούτου τε- τυχηχότας, τόν τε δόντα πατέρα, χαὶ τοὺς λαδόντας υἱεῖς τὴν βασιλείαν. » Καὶ ταῦτα μὲν Λιδάνιος γέ- γραφε. Πλουτάρχῳ δὲ δοχεῖ τὸ σαφὲς χαὶ λεῖον, γνή- σιον εἶναι ᾿Αττιχισμόν. « θύτω γὰρ, φησὶν, ἐλάλησαν οἱ ῥήτορες. Γοργίας δὲ ὁ Λεοντῖνος, πρῶτος τὴν νόσον ταύτην εἰς τοὺς πολιτιχοὺς λόγους εἰσήγαγε, τὸ ὑψηλὸν χαὶ [τὸ] τυπιχὸν ἀσπασάμενος, καὶ τῇ σαφηνείᾳ λυμηνάμενος. Ἥψατο δὲ, φησὶν, ἢ νόσος αὕτη χαὶ τοῦ θαυμαστοῦ Πλάτωνος. » Εἰ τοίνυν Αἱ τϑγὸ [μδοητἰηυ ΟΟΓΕἾ ργίπιυβ ἰαης πιογυιπὶ ἰῃ Ὁ) χρὴ (χρὴ δὲ) () ἐν τούτῳ Πλουτάρχῳ πείθεσθαι, [ΟΓΘΏ ΟΓΆ ΟΠ ἰπναχὶϊ, εἰ υϊ } π| . ἱγορὶ- οὐτη (Ἰοοηιϊ ξθι}. ΔΙ} ]Χι δ᾽ , ραγδμρίυϊδίδιη ἰλυοίλοιαγί!. ΠΣ ρόγγο πιογῦυβ, ἱπαυΐ! |Π|, αὐπὶ- πλεονεχτεῖ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὁ ἀοίδιμος Ἰωάννης, χαὶ χατὰ τὴν φωνὴν ᾿Αττιχίσας, χαὶ σαφηνείᾳ, ὡς οὐχ οἷδ᾽ εἴ τις ἕτερος, χρησάμενος. τη άϊιπὶ ιοη Ρ]Διοναπὶ δια }}. » () δι οῦ γα πὶ δἱ ᾿ς. ἰῃ γα ΡΙυάγοῖο { ( ργοίδοι ) ΠΡ η ], ῬΓΦΟΙΆΓυ δὲ ΘΟ Θυγὶβ ΦολμΠ ΟΠΠ δβυρεγδῖ, υἱ αυΐ, οἱ Αἰἰἰοι ὙΟΓθ Ὀγαυυοτῖῖ, οἱ ρογϑρίουϊσ ἰδίθιη, αυλίοι Δυὰ δῖ δι) ] φυΐϊϑαυδηι, .}}}} γὶ!. ΥΔΆΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΆΑ͂Σ. () Ἧ ἐπιστο.λή. Μυῖιο ρ᾽οπίονῦ δϑὶ ἰδειῖο οο]- Ε. ἰβαναγίεὶ [ὁ οομ}||. κι. οἱ ΑἸι. ΔΡ. Ῥοϑϑὶ- Π|} : ἢ παρ’ αὐτοῦ ὅτι νέῳ ὄντι χαὶ βασιλιχὸν εἰ- πόντι γραφεῖσα ἐπιστολή. Ψυ! νογιδη : ἐκ δρὶ- διοία, φι αὖ τρευ ([,γιι) «(ὦ δι (ΟΥ̓ Θοδ ον" .) εἰΐανι ππὸ ἡευδνθὴὶ ον ἀρ ἐπιμθτγαίΟΥΕΙΝ Ῥεγοταξεεί, δογίρία εἰ. Βασιλιχὸν εἰπόντι, ΞΔ πη λόγον. Βιττ. () Χρὴ δά. Οιιΐϑογαι ᾿λπς οἰδη δι] πὶ Β}}}, γ γί , ()ναπιοῦγόπι δὶ πὸ ἴῃ τὸ Ρίπίατοιο β΄ παϑοπάα !, ρυείατμς, οἷς. ἔθιτ, ΡΑΤΕς ΜΓ΄. -- ΕΥΥ̓ΣΤΑΘΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Φίλωνος χρῆσις (). Περὶ ἀναστάσεως. Τὸν τῆς ἀναστάσεως τῶν σωμάτων λόγον ἔφης, ὡς ἀδύνατον, γελᾶσθαι παρ᾽ Ἕλλησιν. Οὐχοῦν χρὴ, ἐπειδὴ τὰς ἱερὰς παραγράφονται Γραφὰς, ἐχ λογι- σμῶν χαὶ ἀποδειχτιχῆς τάξεως, ἀναγχαστιχὸν χατα- σχευάσαι λόγον, παρασχευάξζοντα ἡμᾶς τὸ σαφὲς συνιδεῖν. Εἰ μὲν οὖν σοφοὶ εἶεν, λογισάσθωσαν, ἅ φα- σιν οἱ φιλόσοφοι. Ἔχεϊνοι γὰρ ἀπὸ τῶν τεσσάρων στοι- χείων τὴν οὐσίαν τὴν σωματιχὴν χεχρᾶσθαι φά- σχοντες, τρεπτὴν αὐτὴν ὑποτίθενται, ἅτε ῥαδίως τῶν στοιχείων εἰς ἄλληλα μεταχωρούντων. Παχυνόμενον [μὲν] γὰρ τὸ πῦρ, καὶ χάτω βρῖσαν, ἀέρα γίνεσθαι" τὸν δὲ ἀέρα, ὕδωρ" τὸ δὲ ὕδωρ, γῆν. Καὶ ἀνάπαλιν λεπτυνομένην τὴν γῆν, ὕδωρ γίνεσθαι" τὸ δὲ ὕδωρ, ἀέρα" τὸν δὲ ἀέρα, πῦρ. Τί τοίνυν ἄπιστόν φαμεν, εἰ τὸ σῶμα τοῦτο, τὸ νῦν γῆς πλεῖστον μέτοχον, ἐχλε- πτυνόμενον, αἰθέριον γίνεσθαί φαμεν χαὶ πνευματι- χόν ; ᾿Ανίστασθαι γὰρ λέγομεν αὐτὸ, οὐ τοιοῦτον, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸ χρεῖττον μεταχοσμηθὲν, χαὶ τὴν φθορὰν ἅπασαν χαὶ τὰ πάθη ὥσπερ ἐν χωνευτηρίῳ ἀποθέ- μενον. Εἰ μὲν οὖν σοφοὶ εἷεν [οἷ] ταῦτα λογιζόμενοι, πανσάσθωσαν τῆς ἀπιστίας, Εἰ δὲ χαὶ λόγων ὄὅμοι- ροι, χαὶ διαλεχτιχῆς γυμνασίας ἄπειροι τυγχάνον- τες, ἔροιντο, τί ἐστι τοῦτο ἢ τὸ τοιοῦτο" δι᾽ ὑπο- δείγματος βαδιεῖται ὁ λόγος, δειχνὺς χαὶ τοῖς ἰδιώταις τὴν ἀλήθειαν. Φαμὲν γὰρ, ἵνα χαὶ παχυτέρῳ πρὸς τὴν σαφήνειαν τοῦ λεγομένου χρησώμεθα παραδεί- ματι, ὅτι ὥσπερ ἡ χρυσῖτις γῆ, λαμθάνουσα μὲν ΕΡΙΒΤΟΙΛΕᾺΝ ..- ἘΡΙΘΤ. ΧΗΙΥ. ἀδθ ΧΙΙΠ]. --- ΕΌΘΤΑΤΗΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΙΝ). δὲ τοεμτγοοίίοπα. ἈΘΒΟΓΣΓΘΟΙΙ ΟΠ ΘΟΥΡΟΓΙ ΠῚ ΒΟΥ ΟΠΠ), υἱ ἱπηροβϑδὶ- δ}, δὺ δι νηΐεῖς ἱγγ ἀογὶ ἀἰχὶδιὶ. Οραγα ργοιυπ ἰξίιυν, ᾳυοοίδον δεγίρίυΓα ΒΔΓΔ ΓΟἠ οἰθηϊ, οχ ΓδιΙοοἰ- πδιοηΐθυ ἐἰδιποπδίγαι ἢ Ὀυ } υΠγΪ ΒΕΓΠΙΟΠΘἢ) οχβίγυογθ, ] νοἱει ν τη αἴεγδι, οΠοἰδίφυθ υἱ αυοιὶ Ο}»» δουγι ὶ ρογβρίεἰδηυ. (υάρΓΟρίοΓ δὶ δ ρ . οἱ ογυθὶεὶ δυηῖ, φιυϑηΔη) ρ}} ΠΟΘ ΟΡ ἀϊοϑηῖ οοηδίαγοηΐ. ἡ Ναί } σΟΓρΡΟΓΘ)})} } Χ ΌΔΙΠΟΥ ΘΙ ΠΊΘΙ} σου Πα ἰδπ) ἃς ΘΠ ΡΟ ΓΑΙ} Δ γΓθηῖεβ, τυ Ὀΐ] δῖ [δ διαί υὐηΐ : ρΡα οἰ αἰθιηθπία ἴδε! ἰμἴο πΐστοηι. Εἰθηΐη ἰμπ, σγϑοβὶ [ πὶ σΟΠ ΓΑ , ἃς ἀἰδογϑιιπη ὙΟΡΩΘΠΒ, οἴεοίυγ, ΔΓ δι, δαυὰ ἰεγγα. Ἐζ. Α΄ τυτγϑυπ), ἰογγὰ ὀχίθηυδῖα, 'ῃ ΔαΌΔΠΙ, Δ ἴῃ ἃ γθη, Ρ ἴῃ ἰξηῆεην οηιππλυδῖυν. Ου͵αά ἰρὶ- υγ ἰπογαῦ }} ἀϊοίπηυ, ἐυ οογρυϑ ἰνος, υοι} ἢυ}} ΠηΑΧΪΠΊ ἐχ ρᾶγίθ (ΘΓΓΒ ρΔΓ[ΊΘΘΌΒ δί, οἰ δἰίθιιἃ- ἰΓ ίμοῦουπὶ βρὶ εἰλυδῖο ἤογὶ δἰ γπηαπη ἢ δυΓ- ογὸ δπἷη {ΠΠπὲ αἰοϊαιυϑ, πο ευυδηηοι!} ἡυς Οϑὲ, ἴῃ τπηοἰΐογοη) δἰδίυη ἱπιηγυίαῖυπι ἱ Θχογη ἃ (}}}}, δίχιια ἰΐα, υἱ ἰαθδπιὶ οἰμπθῖ οἱ οογγυριίοπαιι, ἃς νἱὶ- ιἰὰ, ἰδηαυδι ἴῃ: ἰογπᾶοθ.,, ἀδροεδυσρὶι. Θιευείγοα δὲ δαρίδηί δὲ δγηαϊιὶ βυπὶ, υΐ ᾿ς οομπϑίἀογαπί, ἰπ- ογοί . Ππ πὶ σΟμῃδιΠ{π|η. δυῖαπ) {Π||- ΓΆΓΟΙ ἀχρογίοϑ, οἱ εἰϊαἰαο ὀχογοϊ δἰοη ἰτηρθ- τἶ αἱ δ[η, ἀυξγδηίυδ αὐ πὶ πος λ ου͵υδηγοάὶ δῖ, ΡῈ Γ Ἐχϑηλρίυπ) οΓγϑιΐο ποϑίγα σγαυϊθίυγ, υἱ γιὰ ΐ- θυ οἰἶδι! οἱ ἰηάοςι νου ῖθη) ἡδίθηἰι. Ὠιοί ὕδωρ, πηλὸς γίνεται, πυρὶ δὲ ὁμιλοῦσα χρυσὸς, χαὶ ἃ ΕἸπὸ (αἱ ἀδοϊαγδη ἰδ» Ἰγ.υ} Γαὶ δ ΠΓ}}} ΘΧΘΙΝ- οὐχ ἔτι πάσχει ἐχεῖνα ἃ πρώην ἔπασχεν" οὕτω χαὶ τὸ σῶμα, ὁμιλῆσαν τῇ ἀθανασίᾳ χαὶ τῇ ἀφθαρσίᾳ, ἀνάλωτον ἕσται χαὶ ἄδατον πᾶσι τοῖς πάθεσιν οἷς νυνὶ εὐάλωτον καθέστηχεν. Εἰ δὲ χαὶ τὴν δύναμιν τοῦ ἐχ τοῦ () μὴ ὄντος αὐτὸ πεποιηχότος εὐγνω- μόνως λογίσονται, οὐδὲ λογισμῶν τοιούτων δεήσον- ται. Ὁ γὰρ μὴ ὃν ποιῆσας, πολλῷ μᾶλλον γεγενημέ- νον ἀναστήσει. ΟΣ εἰ! οοῦρι ἴῃ ογίι ργοάυχιϊ, Ρίυην }}}ῦ}»») ᾳφυοά ᾳυσπιλιπηοάιυπι δυγὶ δρυ- Ἰηᾶἃ, δ' δηυ δὴ) ἀπιδῖ, } ἐδ οἰ} Γ : οἱ θυ οπὶ ἶφι! δάιμηονοϑίιγ, ΔΌΓΌΠ : ΠΟ ἰδ! δα ρἈΓΙῸΓ ρΓγίυ ραιαυδίηγ : δὶς διΐϑη) ἐογρυβ, οὐ ἰπΟΥιἃ- ἀἰφια ἐπ ΟΟΓΓΙ ΡΠ Ο ὙΘΓϑδι}Π), . Οἰπη δι ἰνΐ δδειϊοη , αυΐθι πῆς οὐποχίυ! ὶ, ρτοῦ- ᾿μπὴ ἃς Πότ οΥ. Ουοι ] υἱῦὴ Ροϊομ ἴδηι ργυάδηι! δηΐηιο μογυοπάδηι αι Π [ἶ αυϊάσῃ ταιϊοςϊηδιίΐοιυ ΟΡυ ὨΔΡθδυυηῖ. Νδηι αιὴὰλ "Πυΐ ὃχ εἰ!ο οεοοῖῖ, ἡμθ] τὸ Ἰμρῖ οἴδειυ δά υἱίδι γα αὶ}.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed priest; and to Eudaimon, deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore describes the ideal priest and counsels a deacon on contentment.
Do not merely consider yourself above reproach — consider yourself worthy of praise. The first quality belongs to ordinary people; the second belongs to those who have reached the heights of virtue. A priest who is merely inoffensive is not enough. The Church needs priests who inspire.
To Deacon Eudaimon, on contentment: True wealth is not having much, but needing little. The person who has learned contentment possesses everything — because he desires nothing that he lacks.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.