Letter 77: Your blessed brother Timothy has departed from among us, leaving behind everything mortal in the earth but walking...

To Zosimus. When your heart is filled with divine light, all darkness flees and every shadow of sin is dispelled. To the same. On the saying, \"Present your bodies as a living sacrifice, well-pleasing to God.\" Those, O admirable one, the divinely inspired Paul defines as priests, who fill their piety not with animal offerings but with their bare nature, and who alone pour out libations purely from their own bodies at home. For the finest sacrifice is to have a holy disposition and a pure flesh. Therefore he said this, showing that the true priesthood belongs not merely to those who hold an ecclesiastical office, but to every Christian who offers his or her own body and soul to God in holiness and obedience. The Mosaic sacrifices of bulls and goats were but shadows and types of this true sacrifice, which consists not in the blood of animals but in the mortification of sinful passions and the offering of a will wholly conformed to the will of God. Thus every believer who conquers lust, subdues anger, practices charity, and perseveres in prayer is performing a priestly act more pleasing to God than ten thousand burnt offerings of rams and rivers of oil.

ΖΩΣΙΜΩ Ὅταν ἡ σὴν καρδία φωτὸς ἐμπλήσθη τοῦ θείου, ΟΕ. - ΤΟ ΑΥΤΟ. Εἰς τὸ, « Παραστήσατε τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζώσαν, εὐάρεστον τῷ θεῶ. » Ἐκείνους, ὦ θαυμάσιε, ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὁρί- ζεται ἱερέας, τοὺς μὴ θύμασι τὴν εὐσέβειαν, ἀλλὰ γυμνῇ πληροῦντας τῇ φύσει, καὶ μόνους καθαρῶς ἐκ τῶν σωμάτων οἴκοθεν σπένδοντας. θῦμα γὰρ κάλλιστον, τὸ τὴν γνώμην ἔχειν εὐαγῆ, καὶ τὴν σάρκα ἀγνήν. - Διὸ καὶ τοῦτ᾽ ἔφη, ὅπερ μαθεῖν ήθέ- λησας· « Παραστήσατε τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶ- σαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν. Οὐ γὰρ ἱερεῦσι μόνοις γράφων, ὡς ἡγῇ, ἐπέστειλε ταῦτα, ἀλλ᾽ ὁλοκλήρῳ Ἐκκλησίᾳ. "Εκαστον γὰρ ἑαυτοῦ ἐν τούτῳ τῷ μέρει ἱερέα εἶναι προσέταξεν. Εἰ δὲ τοὺς ὑπηκόους ἡ ἁγνεία ἱερέας χειροτονεί, ἡ λαγνεία δηλονότι τοὺς ἱερέας ἀποχειροτονεί. Καὶ τοῦτο μὲν οἱ θεσμοὶ διαγορεύουσι - γίνεται δὲ τοῦτο οὐ πάνυ · δι᾽ ἃς δ' αἰτίας οὐκ ἐμὸν λέγειν. Οἱ δὲ τὴν θείαν ἱερωσύνην ἐστεμμένοι, καὶ τῆς προεδρίας ἀξίως τετυχηκότες, εἰ καὶ τὴν τοῦ σώματος ἀγνείαν φυλάξοιεν, ὄντως ἱερῶν εἰσιν ἱερώτεροι. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἱερᾶσθαι οὐκ ἐξῆν, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι μόνοις· ἐν δὲ τῷ καιρῷ τοῦ Πάσχα, πάν- ---CONTINUES--- (18 ΟΗ. – ΑΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Εκα. Περὶ τῆς ἀρετῆς τοῦ Ἰωσήφ, Λίαν χαίρω, ὅτι χαίρεις τοῖς περὶ τοῦ Ἰωσὴφ διηγήμασιν. Ὁ γὰρ τοὺς σώφρονας ἀνακηρύττων, ἢ δῆλός ἐστι σωφροσύνης ὧν ἐραστής Ἐκεῖνα γὰρ μάλιστα τὰ εἶδη τῆς ἀρετῆς ἐπαινεῖν εἰώθαμεν, περὶ & γνησίως μάλιστα διακείμεθα. Σὺ δὲ μετὰ τοῦ ἐρα- στης εἶναι τῆς ἀγνείας, κάκεῖνο θέα, ὅπως (46) ἡ ἀρετὴ ἄρχικόν ἐστι χρῆμα, κἂν ὁ ταύτης ἀσκητὴς εἰς δουλείαν περιπέσῃ· ἦρχε μὲν γὰρ τῶν ἀδελφῶν ἐν τῇ πατρώᾳ ἐστίᾳ, τῷ ἔχειν τὸν γεννήτορα τῶν τρόπων ἐραστήν· ἦρχε καὶ ἐν τῇ Αἰγυπτιακῇ δουλεία, καίτοι πραθείς· εἶχε γὰρ τοῦ πριαμένου διὰ τρόπων κοσμιότητα τὴν εὐμένειαν, ἣν ἡ θεία χάρις αὐτῷ ἐνέχεεν. Ἥρξε καὶ τῆς δεσποίνης, μᾶλλον δὲ τῆς ἡδονῆς, τῆς πολλῶν νέων βασιλικῶς κρατησάσης. Ἥρξε καὶ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καίτοι ἐπὶ μοιχείᾳ αἰτιαθείς· εἶχε γὰρτὴν τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος εύνοιαν, ἐπιτροπεύουσαν (47) αὐτῷ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐκεῖσε G καθειργμένων, οἷς καὶ ἰατρὸν οἶμαι ἐκεῖσε πεπέμφθαι τῶν συμφορῶν. Πῶς γὰρ ὁ ὠμὸς καὶ ἀμείλικτος, καὶ τὰς ἀλλοτρίας πραγματευόμενος συμφοράς (τοιοῦτοι γὰρ σχεδὸν πάντες οἱ δεσμοφύλακες), τῷ ἡμερωτάτῳ καὶ πραοτάτῳ δεσμωτήριον ἐπέτρεπε, τῷ κέρδος μὲν μηδὲν περιποιουμένῳ ἐκ τούτου, τὰς δὲ ἀλγηδόνας τῶν εἶτε δικαίως εἶτε ἀδίκως ἐμβληθέντων λόγῳ χρηστῷ καὶ καὶ πα παραινέσεσι μειλιχίοις Ιωμένῳ; ψ; ᾿Αλλά δήλη κάνταῦθα ἡ θεία χάρις, ἡ τὴν ἀρετὴν πανταχοῦ στεφανοῦσα. Ἥρξεν ἐν τοῖς βασιλείοις, ὅτε ὁ τῆς Αἰγύπτου τύραννος τὴν τυραννίδα εἰς βασιλείαν μετ-- έστησε (48)· πάντα γὰρ αὐτῷ παρεχώρησε πλὴν ὀνόματος. Ἦρξε καὶ τῶν ἀδελφῶν δεύτερον, ὅτε καὶ ἀγνοούμενος ὡς ἀδελφὸς, προσεκυνήθη ὡς βασιλεύς. Ἥρξε καὶ τῆς Αἰγύπτου· μέλλουσαν γὰρ λιμῷ δια- D φθείρεσθαι, τὴν τῶν ἄλλων χωρῶν τροφὸν (49), θείᾳ προμηθείᾳ διέθρεψεν. Ἦρξε καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν μεγίστην ἀρχὴν, ἐν μὲν τοῖς ταπεινοῖς ὑψηλὸς ΡΜΔ΄. – ΑΝΔΡΟΝΙΚΩ Τὸν ἐντολῆς ἑκουσίως παρηκούσαντα μὴ θρηνεῖν, ὅτι μὴ ἐβουλήθη χρηστὸς γενέσθαι.