Letter 4010: This is a lengthy letter substantially corrupted by OCR artifacts and interwoven editorial apparatus.

[This is a lengthy letter substantially corrupted by OCR artifacts and interwoven editorial apparatus. The readable sections discuss: the Roman Senate's proceedings on a matter of public importance, detailed references to legal precedents, and Symmachus's role as a senior senator in formal deliberations. The critical apparatus is too thoroughly mixed with the letter text for a reliable continuous translation.]

Vt desidem me scribendi saepe accusas. quid doleam magis. nescio: sermo omissus amicitiae neglegentiam videtur arguere, parcus infantiam. malo tamen, ut ingenio convicium quam moribus meis facias, quibus, quamdiu mei ipse sum memor, obicere oblivionem tui non potes. castigasti item, quod te fratribus tuis dicenda sa- 15 lute consociem. sum quidem locpiendi pauper et tenax cbartulae, sed te mihi dare 2 vitio non oportet, quod illos constat amplecti. facit autem lex curiae nostrae, ut maioris apud me numeri antistet auctoritas. qnid si vos una ad mensae genialitatem vocarem? noUes eodem cum fratribus toro accipi? nec invideris, si unius epistulae creditor quaestum quodammodo de vobis usurae triplicis exerceo. nihil enim mibi a 20 singulis pro altero solvitur. aut cur mea ofGcia dividi postulatis, qui ad exprobrandum vestra coniungitis? XXVm a. 395—402. AD PROTADIVM. PVF Ingenia humana prompta ad arguendum esse omnibus liquet. sed tu, qui inter 25 bona rara numeraris, omitte sectari per naturam faciliora et defensionem longi silentii mei suscipe, quae abundat plurimis iustitiae patrociniis, si contempleris ad viciniam Rheni, a qua nunc et optimus princeps et magistratus potissimus abest, nullum nostra- rum partium commeare. fors fuat, an quis tantum viae ob rem privatam mihi ignora- tuB adripiat. tibi proficiscentium Romam maior facultas; primo quia in commune im- 2 30 perii caput undique gentium convenitur; tunc quod clementissimum principem in hac parte degentem varia omnium desideria vel necessitates sequuntur. et tamen, cum tabellarios tibi plures causae offerant, aeque a stilo temperas nec ulla a nobis expostu- latione perstringeris. faeit enim securitas mea, ut diligi me etiam a tacente non am- mu8 et instantla V 10 om, VM 11 pTaeiiderim: ut desidem me scribendi saepe accusas. sermo omissus amlcitlae ne- glegentiam uidetur arguere, parcus infantiam. qnid doleam magis, nescio; malo tamen tt q. a. 14 obli- uione V potest P item] me VM 15 cartiilae PVM 17 maiorea P l m. quod V 19 creditor] LeeUuB, creditur PVM niam] PVr^ uicina 0, uicinitatem F 27 a om. F nullumque F 28 flat VF ignoratis PF, ignoranti F 29 facultas fuit F 30 capud P l m. ium F 31 secuntur P 1 m. VF 14 * 108 SYMMACHI EPISTVLAE PVF bigam. ergo amicitiae nostrae fiducia non ex litteris pendeat. illarnm intervalla fors 3 faciet, fides autem mutuae diligentiae indignatur linguae adsertionem. ad hoc etiam prolixas epistulas petis tamquam facturus periculum, quantum in scribendo cana aetate profecerim. semper quidem similis arentibus rivulis laxiores ripas refugi, ut inopiam brevitas adfectata celaret. nunc graves quoque anni, ^i quid de pectore meo stilla- 5 bat, biberunt. praeterea nihil argt/menti suppetit ad propaganda, quae scribimus. nosti otium meum, de quo apud te largiter loqui utriusqne fastidium est: magis nego- 4 tiis plura verba conveniunt. nobis idem sit linguae modus, qui fortunae est. mallem Aboriginum more dictionem salutis altemae ligno aut corticibus scribere; Aegyptus papyri volumina bybliothecis foroque texuerit. sufficiat aliquando celebrandae amici- 10 tiae : si vales, bene est. opto has ipsas, quas tu breves quereris, salutationum vices, dum absumus, inter nos longum manere. XXVim a. 396—397.