Letter 12006: The monastery that was governed by the late Abbot Claudius must not be left without proper leadership.

We write to you concerning a matter that has been brought to our attention and demands immediate resolution. The bearer of this letter has petitioned us for justice, claiming that he was unjustly expelled from his monastery by the abbot without the hearing required by the Rule and the canons. We take such complaints seriously, for the monastic life depends upon the just and equitable governance of the abbot. We therefore command you to investigate this complaint. Summon the abbot and the petitioner before you, hear both sides, examine any witnesses, and render your judgment according to the Rule of Saint Benedict and the sacred canons. If the expulsion was unjust, the monk must be restored to his monastery. If it was justified, the petitioner must accept the decision with humility and submit to whatever penance the abbot may prescribe. In either case, report to us the outcome of your investigation, so that we may confirm your judgment and ensure that justice has been done. Let the abbots of your province understand that the authority they hold over their monks is not arbitrary but is bounded by the Rule and by canonical law. An abbot who governs by caprice rather than by principle does not serve God but serves his own will.

Venientes monachi monasterii quondam* abbatis** Claudii* pctiverunt sibi Con- stantium^ monachum abbatem debcrc constitui. Quos valdc cgo in sua pctitione detestatus sum, quia mihi terrenae mentis esse omni modo apparuerunt, qui terrenum nimis^ hominem abbatem habere quaesiverunt. Cognovi enim, quod isdem Constantius® peculiaritati ^ studcat: quac rcs maximc testatur eum cor monachi non habcrc. Ac deinde cognovi, quia ad nionastcrium, quod in Piccni provincia situm cst, solus pergcre sine aliquo fratrum suorum pracsumpsit; cx qua eius actionc cognoscimus, quia qui sine teste ambulat rccte non vivat: aut quo modo aliis rcgulam tencat, quam sibimct- ipsi* nescit tenere*^? luque tuum om. q* 1. ") et add. q. v) celesti RI.qI. et q1. h^b q 1. q* 1. XII,6 in tittdo: llavennati Rl.R*1: Kavennatis R2; Ravan q1; Raven q*1.4; Ravonnae ^.9. ») quod Rl. *>) abbati Rl. Constantinum R2.q3. nimis am. q3. ®) Constantinus q3. ') ex peculiaritate corr. q1; peculiaritatis R1.q*1. «) ipse R2. XII, 6. De lohamie cf. ep. XI, 16 n. 1) De Claudio, abbate mon. SS. Idfiannis et Stcjih^mi in CUusitana civitate cf. ep. 11,45 p. 146 n. 2; ultimo in e^). IX, 179 commetnoratHr. — De abbatis electione cf. ep. VIII, 17. 2) Cf Reg. S. Bened. c. 33 et S. BasaH c. 29. GBEGORII L REGISTRI Ab hoc igitur rccedentcs cellerarium*» quendam nomine Maurum petivemnt, cuius vitae atque industriae multa^ testificantur, quia et^ quondam* abbas Claudius eum quibusdam laudabat. Tua itaquc experientia sollicite requirat et, si eius vita ad locum regiminis digna est, a reverentissimo fratre et coepiscopo nostro™ Mariniano*^ hunc Ita igitur tua experientia faciat, ut^ neque loci ordinatio diffcratur neque ad nos ulterius hac de re querella perveniat. Praeterea quia* isdem carissimus quondam^ filius meus Claudius aUqua me loqucnte' de proverbiis, de canticis canticorum, dc prophetis*, dc libris quoque regum et de cptatico^ audierat^ quae ego scripto tradcre prae infirmitate non potui, ipse ea^ suo sensu dictavit, nc oblivionc deperirent, ut apto tempore haec eadem^ mihi inferret et emendatius dictarentur. Quae cum mihi legisset®, inveni dictorum meorum' sensum valde inutilius fuisse permutatum. Undc necesse est, ut tua experientia omni excusatione atque mora cessante ad eius monasterium^ accedat, convenire fratres faciat et^ sub omni veritate, quantascumque* de diversis scripturae^ cartulas detulit, ad medium deducant^, quas tu suscipe et mihi celerrime transmittc. De tuo autem reditu, quia molestiam te™ valde" incurrisse cognovimus, Deo pro- pitio in subsequenti^ cogitamus. Illud autem quod ad me^ quorundam relatione perlatum est, quia rcvcrentissimus frater et coepiscopus meus Marinianus^ legi commenta beati lob' publicc ad vigilias' faciat, non grate suscepi, quia non est illud opus populare et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provcctum generat. Sed dic ci, ut commenta psalmorum legi ad vigiUas faciat, quae mcntcs saecularium ad bonos mores praecipue informent. Neque enim volo, dum in hac came sum', si qua dixisse me contigit, ea facilo hominibus innotesci. Nam quia dilectissimae memoriao Anatolius^ diaconus® quaerenti ac iubenti" domno imperatori librum regulae pastoralis^ dcdit, aegre suscepi; quem sanctissimus 1*) cellarariura R],q3. *) mnMi Bl. et om. B2. quoddam Rl.gl, sed corr. q J. ™) uostro oni. q3. °) Mariauo R2; Mauriniauo q*]. siu Rl. v) om. hoc verb, Rl; ut q1. 4) in possiut corr. q1; posit q3. ') abbas add. q3. mundari Q.Q*» ^) peculiaritatis q1.q*1, aed corr. q1. ") caritatis Q*l. ^) disp. q*1. ^) ut om. Rl. «) quia oni. q*1. J) quod Rl. 3) Nota papam quasi arbitrum de dectione abbatis esse, quem episcopus RaventMS ordinaiurus est. 4) Ex his scriptis expositiones in librum primum Begum et explanatio cantici oanticorum ad nos per- venerunt. De quibus dubitatur, tUrum vere Chregoriana opera an a Claudio abbcUe transformaJta an omnino falsa sint: cf. praefat, Maurin. in comm. in l. I Beffum et Lau 1.1. p,319s8. 5) De hoc opere cf. ep. V, 53^. Lau l.l p. 311 ss. 6) De Anatolioy qui Constantinopoli apocrisiarius fuercU, cf, ep. Vlly 27 p, 474 n. 6. 7) De hoc libro cf. ep. I, 24^ n. Cf. praefationetn 3Iaurinorum in Begulam pastoralem. Lan 1. 1. p. 316 s. frater et coepiscopus meus Anastasius Antiochenus^ in graeca lingua transtulit; ef^, sicut mihi scriptum est, ei yalde placuit, sed mihi yalde' displicuit, ut qui meliora habent in minimis occupentur. In parte autem tertia beati lob in eo yersu in quo scriptum est : ^Scio , quod lob 19, 95. i redemptor meus vivat^ suspicor, quia praedictus frater et coepiscopus meus Marinianus^ mendosum codicem habeat. Nam in scrinio^ nostro isdem locus aliter habetur, quam hunc in aliorum codicibus esse cognovi; atque ideo eundem locum relevari feci, ut, sicut in scrinio nostro est, ita quoque hunc et saepe fatus' frater meus habeat. Quattuor enim verba sunt*, quae, si eidem loco defuerint, non modicum possunt*^ lectori scrupu- 10 lum* generare. Haec omnia suptiliter et celeriter exequere; ot si apud excellentissi- mum exarchum^® nihil potes*^, vel hacc non videaris neglexisse quae potes. Praeterea ante aliquantum temporis experientiae tuae praeceperamus, ut apud 1» eminentissimum filium nostrum praefectum ageret, quatenus cura formarum committi so aliquid^ in eas valeat reparare. Nam sic despiciuntur^' atque ncglegimtur formae ipsae, ut, nisi maior sollicitudo fuerit, intra^^ paucum tempus omnino depercant. Sicut ergo nosti, quam' necessaria causa sit et generalitati * utilis, sic^ studendum tibi est, ut praedicto, sicut dixinius, viro pro sua sollicitudine modis omnibus committantur". MENSE FEBRUARIO INDICTIONE V.