Letter 124: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and...

If the devotion of subjects toward their rulers is always the primary consideration, and if grace is won solely through obedience: you will unhesitatingly recognize with what great rejoicing of spirit the decrees of your sacred commands have been received, especially since our most invincible lord King Theodoric, your son, acceded to your mandates with his own commanding authority. Immediately therefore, zealous to fulfill your sacred will, we besought the most blessed Pope Hormisdas — of whom it is too little to say that he surpassed the wishes of the supplicants with his benignity; rather, he showed by evangelical testimonies that his own will coincided with your exhortation, joining his prayers with ours, declaring it better to cut off the part of the members that causes scandal than to be cast into eternal fire by not renouncing scandals. After these things, with examples from divine reading, he showed how good are the fruits of peace, and how the apostle Paul, by the grace of God, labored for the unity of believers. [The letter, from the Roman Senate, continues urging Emperor Anastasius to work for church unity, arguing that it would be unjust for the memory of one man — Acacius — to prevent the reconciliation of the entire Church.]

seu ^^^ P* Besoriptum senatus urbis Bomae ad AnastaBium Angottu per Theopompum et Severianum viros olariflaimos. Jussis ejus Theotlorico annuente se Uhenter paruisse^ ut papam pro paee ^ caretur. Quantutn pacis studium prtte se tulerit litfrmistia, Quam iniqMMm pro unius Acticii memoria a caritate recetiere (n. 1). Denique senatus Am sium ipsum ati unitatem ecciesiarum procurantitun itortaiur («.2). 1. Si prima semper est, imperator invicte, a regentibQ8 plicum spectata devotio^ si sola gratia dominorum conciliatoi sequio; indubitanter agnosces^ sacrae jussionis oracula quantai tus vestri fuerint gratulatione suscepta, maxime quum ad b animus domini nostri invictissimi regis Theodorici filii vestri datomm vestrorum obedientiam praecipientis accederet *), et st super onmia beneficia vestra tunc magis nos erigi^ qunm creditiS; quibus debeat imperari. Mox igitur sacrae studio y implendae beatissimum papam Hormisdam credidimns deprec de quo parum est dicere^ quia vota supplicantium benignita cessit; sed et nobiscum suas preces, ut quod hortamini fiat, evangelicis volmitatem suam testimoniis adserendo, ostend^ dum supra multitudinem peceatorum suonim scandalis pl i^^**xQ tum, dum vox sit ista dominica: Vae mundo a scandalit, ^ Ed. unitas ... redtiite, Severianum, quos Anafitasius exeunto Julio mense anni 616 in Urlj fuiBse destinatam; 2. legatos illos, utpote iaicos ad eas res, prc spect^batur legatio, tractandas atque componendas minus idor ipse epist. 22 n. 2 notat exBtitisse; adeoque niliil fuisse, cur eoe mae diutius detineret. Qnocirca veri ost simillimum, eos eoden tinopolim remeasso: atque adeo epistolam hanc cum sequente, lata cst, i^etro consule, hoo est anno r>l(j post Augustum mer dam esse. 14 *) Ita G' c* c' c"'; at a' b praecipiantes asci*ndcrct. EPISTOLAE 13. 14. 769 K>rteTe homines scandalizantmm 'partem^) membrorum abscidere^{^.b\^.) utm ui m ignem non renuntiando scandalis mitianiur aetemtm. Sed i post haec divinae lectionis exemplis, quam boni sint fructus Gtcis^ ostendit quum diceret: et apostolum Paulum gratia Dei ple- uin, nihil tamen quibus bene cupiebat, quod optaret, melius inve- isse, nisi wi pax Dei, quae esi supra omnem excelleniiam, in ^orww Phil.4,7. msitnis abundarei; quodque^) in evangelio Domini sit vox ista di- eutis : Quoniam paciftci fiiii Dei vocabuntur, Et iterum ad ipsum ^^^^- lcripturarum omnium revertendo doctorem, quanto ipsa vel fide, qua t coelestia regna praesumimus et a peccatorum cruciatibus credendo lalvamur, caritas sit major, ostendit, testimonium tale subjicieus: ^pes, fides, cariias, major autem omnium cariias, Idem^) Spiritus, 13,13. ^atia donante divina, caritatem virtutibus omnibus evacuat non ^ ^^^- ' . 13 1 tiabentes. Ergo, si et propter poenam scandala declinamus, et pa- ' 3ein propter pacis bona sectamur, et ad caritatem nos, qui est cari- tas, Christus hortatur; quid est enim^), quod retinet catholico ardore festinos? Quid est, quod delinquentis^) Acacii impedit volentes Chri- stnm videre persona? Quid est, quod a suo liberi alieno gravantur errore? Haec quum venerabilis papae latius fuerint expedita rescri- ptis, pro nostrae tamen obsequio credidimus devotionis indenda, ne non rogasse putaremur recondendo") responsum, quod accepimus deprecantes. 2. Proinde, piissime imperator, haec suo iiomine senatus sere- aitatis tuae clementia^) provocatus adjunxit, ut animo quam benigno ^ utraque republica concordanda fuisti, tam esse pio in Ecclesiae J^^integranda unitate noscaris. Nam ut pax illa regnorum tantum scitur prodesse subjectis, sic^) haec religionis cuin populo suo pro- ^cit imperanti. Eteiiim quis non haeresum perfidarum sequaces plus ') b cc parles. Mox G' a' omitt. abscidere. Hic more veteribus satis usi- ^to (conf. Bupra epist. 8) particula potius reticetur. ') G* a* quamquam in. •) a* clemenliae. Mox h cc ut qui animo^ addito qui, quod elegantius abest |> G' a'. Uoc enim sibi vult: ut animo tam esse pio in Ecclesiae redintegranda nitaie noscaris, quam fuisti benigno in utraque republica concordanda, quum scili- et Theodorico pacem imperium inter et Italiae regnum petenti annuit. ») G' a' si hacc. Tum vocem pa.v. subaudiri nemo non advertit. KPI8TOIME ROMAN. PONTIF. I, 49 (a. 516.) quam ipsos deliquisse putet auctores? Quis non post patibulmn crucis dividentes iterum Christi membra condemnet? Utinam haec jam vobis reguantibus causa coepisset^ ut facilius mala reprimeren- tur nascentia quam provecta! Nam quis ambigat, non potuisse ejns exsistere, cujus corrigi temporibus videret errorem?'®)