Letter 1101: Character is revealed not by what a person says but by what he does when no one is watching.
If you wish to know what sort of penalties the accursed Jews, who conspired against Christ, have suffered, take into your hands the works of Josephus — a man both just and devoted to truth — and read his account of the destruction, and you will see that the divine history is such as neither your own times nor any other age of humankind has witnessed. For lest anyone should deny their calamity — though both faith and the example of daily experience confirm it — for this reason it should not seem strange if, necessarily rather than voluntarily, human beings give testimony and bear witness. For no one can deny facts that are visible to all, that the eyes confirm and that the passage of time makes ever more manifest. The captivity, the enslavement, the desolation of their city, the razing of their temple, the scattering across every land, the servitude under every nation — all these things proclaim more loudly than any trumpet the righteous judgment of God against those who rejected the cornerstone and crucified the Lord of glory. And these things remain perpetual and unceasing, an enduring proof to every generation that the prophecies of Christ were true and that his judgments are just and inescapable.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
᾿Π]πἰάοηι. δὶ οορποβοθῦθ ἅν 4υϊδυδηδιη ροηἷδ βεϑογαιὶ ϑυάαὶ, 4υἱ οοηίγδ ΟΠ γίδισην ποδηΐθσγυπὶ, δἴδεοι! δἰηϊ, ἰῃ πηδηῦβ βυη16 7οδορὶιὶ, δυιἱεοἱ αφυϊέδι», δὶ νογιδι)ς βιυάίοκί νἱγὶ, ᾿ἰδίονίδιῃ ἀ6 οχοὶάΐο, υἱ Υἱάο85 ἐΐνὶ- πἶτυϑ δοίδπι ᾿ἰβίογίδην, αυδίοι πος ἰυἱ8 Γ168 (6Π - ρΡογαπι Υἱαϊῖ, οχ οἱ φυδηάϊυ ποιρΐηθδ Θχδί (ΘΓ ηΙ.. ΝΑ πὸ αυΐϊδ υᾶπι ἀθποφάγοὶ ἤθη ἰρδογθπὶ οαἰϑηιὶ- ἰαι015, φυδιηνὶ5 οἱ ἤάθαι αἱ δχϑιηρίυπι ἃς οοηδυ6- ιαὐϊποιῃ οὔμηδθηῆὶ δΌΡΟΡΔΗ , ἰἀἀοἶΓοΟ ΠΟ ΘΧίΓΆ- πδυη ΔΠ 1υδηὶ ([ὉΓ14 οπΐπι γα] ροιΐυ8 ὨΘοΟΒββαγίο, ῃοη ἱπναηΐδϑαὶ ἢ θη), Ποπιΐβθι ὃσ οϑ δι βθη (θ᾽ , ΙΒΘΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΕ ΚΤ ΟΕ’, -- ΑΔΑΜΑΝΤΙΊΝΩ, Εἰς τὸ αὐτό. Εἰ τὰ ἐπίχειρα τῶν ἀλιτηρίων Ἰουδαίων, τῶν χατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐπιλυττησάντων, γνῶναι βούλει, ἔντυχε τῇ Ἰωσήπου, ἀνδρὸς Ἰουδαίου μὲν, φιλαλήθους δὲ, περὶ τῆς ἁλώσεως ἱστορίᾳ, ἵνα ἴδγς θεήλατον στο- ρίαν (), οἵαν οὐδὲ ὁ σύμπας εἶδε χρόνος, ἀφ᾽ οὗ δὴ καὶ ἐφ᾽ ὅσον ἄνθρωποι. “ἵνα γὰρ μηδεὶς ταῖς ἀπίστοις αὐτῶν χαὶ παραλόγοις ἀπιατήσῃ συμφο- ραῖς, οὐχ ἀλλόφυλόν τινα ( ἧ γὰρ ἄν ἴσως, μᾶλλον δὲ ἀναγκαίως ἠπιστήθη), ἀλλ᾽ ὁμόφυλον αὐτὸν () καὶ ζηλωτὴν παρεσχεύασεν ἡ ἀλήθεια τὰ ἀλλόχοτα ἐχεῖνα ἐχτραγῳδῆσαι πάθη. ογΐπ άπ) οἱ ἱπϑιϊ !Ἃὐγαϊῃ ρΔΊΠΟΡυΝ βογυϑη εἰ ἐβί η πν ργδΥΪ εἰ ἰμδίγαχα υθγ , ι βίωροπάθ [ βδδίἃ. φιῶ δυάδοῖ8 ἀνοπογύηι, ἰγϑρίοο βίγ1] ὀθβογί θα γεὶ. ΕΟΧΧΥῚ. --- ΠΕΠΟΝῚ ΡΒΕΘΒΒΥΤΕΡΟ. 1κ ἰώ φιοά αἀἰείμπι εἰ, « δ[η εδἰ τοσπμπι οσαἰοτιπηι ΟΥαΝ δἰ παρὶδ ὅδ... Ἐπυπιϊδιϊοΐβ νἷβ ἃ6 γδΥΪ , ἰ4ά ᾳυοά «εἰ, γνοὶυι οὔ οὐεὐϊοβ μοι οἰαγ ον αι ϊθυδάδιῃ αἱ ἰῃ οουΐοθ ἰπου Γεθ ι18. τοθ8 Δα : φυο ἢϊ υἱ διϊδπὶ δυδίϊογαβ αυδβὶ οὐλιδιϊαπὶ ἰγγο βοπ0 (δἰ Ππ ἀοιποδηίυνῦ : οἱ ὠδχίηια 4υϊθόπ), συδηάο ἰηϑι11υ]- ι0γ ἰγαοίαιΐο ἀὸ γοῦυ8 ΄Πι6 πὰς δἀπιοάυπι) ()- βιιοίξ βδυηῖ, βοᾷ εἷπιβ νυ ΐβᾶγο5 δίσυθα γι, ) γυΐσο ᾿ιοηλ πῇ ΔὈ ἢ», ( φυδτγιγὴ δαρί θη οδὶ Ρόπο5 αἱ ἀδ ᾿Π1 γαγῆα [ἀοἰαπὶ, ἃ .] ἀὐυά᾽οηταπι ν ΘΠ] ἢ . Θχβὶϑηῖ ουρίἀ ἃς διυάϊηη οορηοβοοηαί, ΑἸ εἰαπάϊ παπιαυθ νηὶ πᾶραί, φυοά ἤθη γεϊάὰς [Δπ Πἶτὰ , ΠΟ Δα θη Οὐὐδαϑίοηοα αὶ αἰχὶ, βογιροῖβα ἢ : Οὐυἱά ,] το , χυοά ΓΘ- ἔπαπι σαἸοΓαΠ) θύδηο δἰηδρίβ σομηρᾶγοίυγ. ΕὐχῚ φιυϊάθην οϑί, σ ΠῈ Βοι Ϊπδίυγ, αἀἶν]] ὈΓΘΒΟΟΠὶΐ ΒΘΡΙΊΟ, δἷ εὐπὶ οουίδγαῖυν ἀοριπαίθυς, , ηχυδ υη- ἥπδληι ἰγδάϊία δαηϊ δὺ 4υ βρί ἴϑιη8 αἱ ορὶ- εΐομα σα αὔγα9 [ὑδγυηϊ, οἱ ὑΓ6ν πι ἀπηυπιί δι! γογὑϊβ, ποι υπιὶ οὗ οπιρόμπάϊιη) ογδιϊοπΐβ, βοὰ Θιΐδπὶ Οὗ ΡΙ εἰ αῖαπι φοηυ5 ἀϊσαπάϊ. ] γογὸ Θχοοϊδίυγ, Γοβοῖὶ δίφυο ἀϊυηάϊουν διδοῖ πη αἱ βυραγίοῦ ἴηγο- πἰτυν οηνηΐθι5 αυΐ υὑπαᾳυδηὶ πῃ ἀπ! ΓΔ Ι0η [ΓὉΔΓυΗΪ, ΒΟΓΙΠΟἾΌυΣ ἢ ἰπηηθγῖι0 : 4υΐρρ6 4υΪ νοῦ ( ΠῚ ᾿ φεγὶαῖ, πος ἴῃ Θχογηδηδο πιδιιἀδοῖο οζουροίυν, Υ6- τἱϊδῖθ δυίθι Πη8 ΗΝ ] . Ὁ άδ οδιΐδηι οἴδοι πη ὁδὶ, αυὶ ρ] ΠΟΘΟΡΠἶ ποηλἶη6 ἰΔοιΔὈθΔηΐ, 8ι: οἷ". -- ΗΡΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΈΡΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, ε Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν . οὐραγῶνγ χόχχῳ σιγάκπεως. ν Ἡ περὶ τὸν ἑρμηνείαν δεινότης ἐμφάσεσε τρᾶνο- πέραις παρίστησι τὸ λεγόμενον, χαὶ οἷον ὑπ᾽ ὄψιν ἄγει τὸ λανθάνον () δι᾽ ἣν καὶ οἱ ἀχροαταὶ ὥσπερ ὑπὸ λύρας ἔχονται (), χαὶ μάλισθ᾽ ὅταν μηδὲ περὶ τῶν συνήθων ἥ βάσανος, ἣ μηδὲ τῶν κατημαξευμένων, ἀλλὰ τῶν τοῖς πολλοῖς ἀδήλων, χαὶ ἧ σοφία τῶν φραζόντων, ἀφ᾽ ἧς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀχουόντων ἐναργὴς " ἑλχτιχὸν γὰρ τὸ μὴ σφόδρα σύνηθες. Ταῦτα δὲ ἔφην, ἐπειδήπερ μεμήνυχας" Τί ἐστι τὸ ὡμοιῶσθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν χόχχῳ σινάπεως ; Βραχὺς μέν ἔστι σπειρόμενος ὁ τοῦ θείου χηρύγματος λόγος, χαὶ τῶν πώποτε λεγομένων παρὰ τῶν δοξάντων σο- φων δογμάτων, χαὶ ἐν βραχυτάτοις ἐπαγγέλλεται ῥήμασιν, οὐ μόνον διὰ τὴν συντομίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἰδιωτιχὴν λέξιν. Γεωργούμενος δ᾽ αὔξει, καὶ πλατύνεται, καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς πώποτε θαυμα- σθέντας λόγους εὑρίσχεται, ἅτε δὴ ἀλήθειαν ὠδίνων, καὶ οὗ τὸ ψεῦδος χοσμῶν. Μεῖζον δὲ ἀληθείας οὐδέν. Διὸ χαὶ οἱ τῷ τῆς φιλοσοφίας ἐναδρυνόμενοι ὀνόμαει, τοῖς οἰχείοις δόγμασι πολλὰ χαίρειν φρᾶσαντες, ἐφίενται τῆς τοῦ Θεοῦ σχιᾶς, χαὶ χαταφεύγουσι πρὸς αὑτήν (). Πόσοι γὰρ Πυθαγόρειοι τύφου χαὶ ὑπερ- οψίας πεφηνότες διδάσχαλοι, φοιτηταὶ γεγόνασι τοῦ λόγου ' πόσοι δὲ Πλατωνιχοὶ, τὴν ὀφρὺν τὴν ἀπὸ τῆς χαλλιεπείας χατασπάσαντες, ὑπὸ τὴν σχιὰν αὐτοῦ ἱδρύνθησαν πόσοι ᾿Αριστοτελιχοὶ καὶ Στοϊχοὶ, τὴν ἀορηιδιῖθυ8 Ἰο
Related Letters
The priesthood is a sacred trust, not a career.
Touching on the highest of all subjects — for there is nothing more glorious than leading a wandering soul back to...
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
I wrote to you before about the proper use of legal knowledge, Theodosius.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.