Letter 114

This is the explanation of the three periods of day and night of Our Lord’s entombment. It is written “Just as Jonah was in the belly of the whale for three days and three nights; so the Son of Man will be in the heart of the earth for three days and three nights. He who promised fulfilling the prefiguration (type) of Jonah and who understands it accurately, since He was present with Jonah when he was thrown into the deep, and when he was vomited forth from the depth, fulfilled Jonah unfailingly, dwelling in the tomb as long as Jonah (did) in the whale; If you seek a second figure, this is it: At the sixth hour of Friday the Lord was crucified. From then until the ninth there was darkness; Take this from me to be night. Again from the ninth hour; this is again day. Then there is the Friday night, then the Sabbath. The night of the Sabbath is the morning of Sunday, according to the Evangelist who states “When it dawned on the first day of the week” If you wish to learn a third reason, (it is) as follows. On the Friday the Lord gave up His spirit; this is one day. He passed the whole of the Sabbath in the grave; then there is the night belonging to the Sabbath. When Sunday dawned, He rose from the tomb, and this is day. Since, as you know, from knowing a part the whole is known. For in this way we are accustomed to perform the remembrance of those who die. At whatever hour of the day someone dies, the following day only is omitted, and on the next day from dawn we hold the third day of his (commemoration). You have, I think, the solution to what you were seeking. For if those who fight dishonestly ask for three complete days and nights, reply that, if the emperor was receiving the supplication and petition of those in the mines or in prison and promised to give them release after the third day, and in advance of the set date granted them their freedom, it was rather by his rapidity that he declared the truth (of his intention). The Master, rising more swiftly than He had promised, will appropriately be worshipped by all.

This is the explanation of the three periods of day and night of Our Lord’s entombment. It is written “Just as Jonah was in the belly of the whale for three days and three nights; so the Son of Man will be in the heart of the earth for three days and three nights. He who promised fulfilling the prefiguration (type) of Jonah and who understands it accurately, since He was present with Jonah when he was thrown into the deep, and when he was vomited forth from the depth, fulfilled Jonah unfailingly, dwelling in the tomb as long as Jonah (did) in the whale; If you seek a second figure, this is it: At the sixth hour of Friday the Lord was crucified. From then until the ninth there was darkness; Take this from me to be night. Again from the ninth hour; this is again day. Then there is the Friday night, then the Sabbath. The night of the Sabbath is the morning of Sunday, according to the Evangelist who states “When it dawned on the first day of the week” If you wish to learn a third reason, (it is) as follows. On the Friday the Lord gave up His spirit; this is one day. He passed the whole of the Sabbath in the grave; then there is the night belonging to the Sabbath. When Sunday dawned, He rose from the tomb, and this is day. Since, as you know, from knowing a part the whole is known[16]. For in this way we are accustomed to perform the remembrance of those who die. At whatever hour of the day someone dies, the following day only is omitted, and on the next day from dawn we hold the third day of his (commemoration). You have, I think, the solution to what you were seeking. For if those who fight dishonestly ask for three complete days and nights, reply that, if the emperor was receiving the supplication and petition of those in the mines or in prison and promised to give them release after the third day, and in advance of the set date granted them their freedom, it was rather by his rapidity that he declared the truth (of his intention). The Master, rising more swiftly than He had promised, will appropriately be worshipped by all.

Οἱ μὲν πλεϊστοιτῶν ἀνθρώπων τὸ μὲν ἄχοντα πάσχειν χαχῶς, ἀνανδρίας - τὸ δὲ ἔἐχουσίως ἑλέσθαι ἀδιχηθη- ναι, ἐπιειχείας χαὶ φιλοσοφίας τεχμήριον τέθενται εἶναι μέγιστον. Οἱ δὲ ἐπιστάμενοι περὶ πραγμάτων χρίνειν ὀρθῶ:, μᾶλλον δὲ οἱ ταῖς ἱεραῖς πιστεύοντες Γραφαῖς, χαὶ τὸν ἀχουσίως μὲν ἀδιχούμενον, φιλοσό- φως δὲ φέροντα, οὔτε μισθῶν, οὔτε ἐπαίνων ἀποστε- ροῦσιν, ἐπιψηφίζοντος μάλιστα τοῦ Παύλου χαὶ λέ- γοντος " « Καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσχοντες ἔχειν ἑαυτοῖς; χρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς χαὶ μένουσαν.» Εἰ δὲ φαίης, Τί γὰρ ποιῆσαι ἠδύνατο, ὑπὸ τοῦ δυνατωτέρον ") ἀδικούμενος (); φαίην, χαταδοῆσαι, χαχηγορῆσαι, ἐπαράσασθαι, διασῦραι, ἐνοχλῆσαι διχαστηρίοις. Ὁ οὖν ταῦτα πάντα δυνάμενος, πρᾶξαι μὲν, μὴ πράτ- των δὲ, τῷ ἐχουσίως ἑλομένῳ ἀδιχηθῆναι εἰκότως ἂν εἰ χαὶ μὴ συναριθμηθείη, ἀλλά γε ὑπαριθμη- ΥΑΒΙΖ ΚΕΟΤΙΟΝῈΝ ΕἸ ΝΟΤἙ. () "'οὶ εἶπον οοἶ, ἰάεδη λἀάἀϊί οὐχ. ῬΟΒΒΙΝ. () Ῥγὸ ποιεῖτο γϑεῖία βογίῖ Ἂοοι. γὰαι. , ἐποιεῖτο. Γ. ρῃ}. δ᾽ υ[. ρτο ἐξεθείαζεν ἰάθη Ιορῖι, ἐξεθείαξες,. γ. ᾿ἰ φυϊμῖο, ἐδικαίωσα αὐτὰ ταῦτα μηνῦσαι, } ἰάθι) . ἐδικαίωσα αὐτὸν καῦτα. εἴς, ἰν. () Παθοίασ Ἰπίστυμι δορὶ αγδιηῖηδ δρι} Τίναογ ἀϊ- ἄθη ΠΡ. νι. Εαϊι Ασοϊούϊοα μου} } δίογιαιι, . ἡτἃ Ἠρογούοίυβ οἱ Αιμοπθυβ. Πα ὰ δαϊθπι Θρί ζτΔ ΠΙΆ ἃ δἰπηοι Ἂς σομιροδίϊυπι ἀἰἰοὶ ὁοχ Ατιβίοιοὶ ἰβ Πβειοτὶς. , . ΟΑβαῦβον. ἐπ ρίξει. αὐ Πἰιετεπα- δίτιπι. () Ὑπὸ δυνατωτέρου ἀδιχούμεγνος. Μοϊϊα οο- ἰὸχ γ. , ὑπὸ τοῦ δυνατωτέρου ἁρπαγεὶς ὁ ἀδ᾽)» νᾶτος. ΡΟΒΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΒΆ.Ν . . --- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΥΊΤΙΗΙ θ:ίη (). Εἰ δὲ χρὴ καὶ δεινότητι χρήσασθαι, καὶ τὸ ΛΑ ρρᾶγ οαγία δι ἐπημογὶ ( δχ᾿ δι} τὶ αυθάι. Αἰι σ' χχριδὲς εἰπεῖν, τάχα καὶ ὑπεραχοντίσειεν ἐχεῖνον. Τῷ μὲν γὰρ τὸ βούλεσθαι ἀδιχεῖσθαι, μεγίστην φέρει παραμυθίαν. Οὐ γὰρ ἂν ἠδικήθη, εἴ γε μὴ ἠδουλήθη. Τῷ δὲ μὴ βουληθέντι μὲν, ὑπομείναντι δὲ, χαὶ μηδὲν πΞεποιηχότι δι᾿ ὧν ἠδύνατο ἀμύνασθαι τὸν ἀδιχήπαντα, ἅτε ἐσχάτης φιλοσοφίας βάσανον ἐπιδειξαμένῳ, λαμ- πρότερος πλαχείη στέφανος. ευὶς αἱἱι, αἱ υὶ δχίγοιθ ουὐυδϑάμπν μϑιἰ}}}} πιογίιο ἰοχὶ αιιθαὶ. ΣΚῷ. --- ΠΑΜΠΡΕΤΙΩ ΔΙΔΚΟΝΩ. Σύμθολόν ἐστιν, ὦ θαυμάσιε, μέγιστον τοῦ πεπεῖ- σθαι τὸν ἀχούσαντα, ὁ τῶν λεχθέντων ἔπαινος. Οὐ γάρ ἐστιν ἅτις οἴεται χαλῶς ἔχειν, τούτοις φάσχειν μὴ «πεπεῖσθαι. “Ὥσπερ γὰρ ὅσα χαχίζομεν, ἀποφεύ- γεῖιν σπουδάζομεν (), εἰ σωφρονοῦμεν " οὕτως ἃ θαυμάξομεν, πάντως αἱρούμεθα. Τοῦ χάριν δὴ ταῦτα λέγω, ἴσως οὐχ ἀγνοεῖς, ὀφείλων ἣν ἐπήνεσας συμ- θουλὴν εἰς πέρας ἀγαγεῖν. ΣΚΖ'΄. -- ΣΤΡΑΤΗΓΙΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Μὴ ἀγνόει, ὦ φίλος, ὅτι ὑπόθεσίς ἐστι τῆς μαχα- ρίας ζωῆς, ἡ τῶν παθῶν νέχρωσις, ἧς οὐδὲν εὖ- χταιότερον, οὐδ᾽ εὐχλεέστερον γένοιτ᾽ ἄν. ΣΚΗ͂'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰ χαὶ ἐπέθετό σοι ὁ χοινὸς ἁπάντων ἐχθρὸς, ὡς ἀοοιμπηδηίυιη οἰ, ] ἀἰσοηεὶ νἱ ἃς [χοπ]Π υἱΐ, ἃς ἴποογα [- αυἱ ορογίοί, ἢΠΠππὶ φυοαυς [ΌΓ[ ϑυραγαγί!. Πυΐςο οηΐπι, φυοά [:ἀϊ γοϊυδεῖ!, πιαχί πλιη ἈΠ γί Δ. πὶ : Νεῆυθ επὶπι Π|, εἶδὶ νοϊυΐβδαὶ, ἱπ)υτγίᾳ δδοίν [υἱξι. Ουἱ δυΐδιῃ, οὑπὶ ἰπ)υγία δ[Ποἰ ἤ} , [- Δπη| ἰδηθη (, πος «ιυϊἀφυλπι δόύγαι), ΡΓ }, ἃ ἰα)ι: [ΠΓϊ, υἱοἰδοὶ ροιϊογαῖ, [] : ἀφοῦ, ἰυτὐἱδηιον σοιοα δυἀ ἰπ- ΟΟΧΧΥΙ. --- ΡΑΙΡΆΕΤΙΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. Μαχίτο ἀγζυϊηθηῖο οϑί, νἱγ δι ηιϊίγδηάδ, ἤΐδθηι δυάϊιοτὶ [ΔιΠ) , οὐ} , ἀΐςῖ διιηΐ, ἰϑὑ-- ὦλι. Νδαυθ δηΐπὶ τὶ ροίοδί, υἱ : Δ]|υ} ῃτΟ) Β δῖιδ σοιηηοάδ ἀϊοῖα γ γαῖ τ, μιρο Β᾽}} ρΓ- Β. παραὶ. ὕ διἷπ, αυ νἱτρογαιη, Θὰ , ὅΠ Ιηθϊ δυ}, [{ςὶπλι : δοάδηι πιούο, ηαυ: ἰδυάδηυδ “ὁ δυδρίοἴ , δἃ ΠΙΟΙΟ οὔππηἷπο Δηρίοσχϑηλυγ. ( Γ}}} Δι}η} ἤης (ἰἰσΔιῺ, [ΟΓ ΠΟῊ Π}}, ] εοηβ. ᾿υπ}, συοὰ ἰλιἃ- δἰΐ, Ἔχβοῆι αἰᾳὰς δὶ ὀχίυη ρογάμσογο ἀκ }}. ΟΟΧΧΥΙ!. -- ΒΤΆΑΆΤΕΘΙΟ ΜΟΝΆΓΙΙΟ. Να ἡϑϑοῖίυ, Ο δηηΐίοθ, "οδί Υἱίῶ Π)ϑιΓΠ) γι] ποτ. δηΐ}} οὕ! ἢ ΟρΡρΓΘϑϑί ΟΠ ΠῚ : πας ΟρίΔ}}}}π|, πος ργεϊατίυ Φυϊἀαυ Δ η) αυθδι. ΟΟΧΧΥ͂ΙΠ. -- ΕἸΌΕΜ. Οιυδηηυληι [ἃ ΠΟΠ πη ηΐ. ἢΠΠ οἰ ΐυπι Πι} ἣρ- αὐτωδοεὶ περιεσόμενος, χαὶ ἐξ ἐπιδρομῆς ἅπασάν (, ργαϑδιι δί, νεῖαι δὰ ρυίπιιπὶ οἰδιμογθι ἀδνιοίι Γι, σὸν τὴν πολιτείαν λγψόμενος, ἀλλ᾽ αὐτὸς, ὡς ἐπυ- θόμην, ἀχοιμήτῳ σπουδῇ τὴν θείαν προδαλλόμενος συμμαχίαν, πολλοὺς μὲν αὐτῷ πόνους εἰς τὴν πο- λιορχίαν προὐξένησας, ἄπραχτα δὲ αὑτοῦ τὰ μηχα- γίματα, χαὶ τὰς ἑλεπόλεις ἀπέδειξας, χαὶ τὸ τρό- παιον χατ᾽ αὐτοῦ λαμπρότερον ἔστησας. Συγχαί- ροντες οὖν σοι ἐπὶ τῇ νίχῃ (), χαὶ τὰ ἐπινίχια ἄδοντες παραινοῦμεν γρηγορεῖν χαὶ προσέχειν σαυ- τῷ. Ὁ γὰρ πολέμιος οὔτε αἰδεῖσθαι εἶδεν, οὔτε ἐρυ- θριᾷν ἐπίσταται, οὔτ᾽ ἀπογινώσχει ἕως θανάτου, ἀλλ᾽ ἀντὶ ὅπλων () χαὶ μηχανημάτων ἀρχούμενος τῇ οἰχείζ φύσξι, παντὶ χαιρῷ ἐπιτίθεται οὐ τὸ ἡττῆσθαι ἐννοῶν, ἀλλὰ τὸ νιχῇσαι ὀνειροπολῶν. Πάσῃ οὖν φυ- λαχῇ τήρει τὴν σαυτοῦ χαρδίαν. Οὐ γὰρ μονοειδῆς, δίσυθ ΟΠΊΠΟΙ ἰυ } Υἱ[ ΓΔΙΪΘΠ ΘΠ ΟΓΪΠ]Ὸ ἱπΊροῖι ΔΥΓΘΡΙΌΓΟΒ : { ἰδίπθη, υἱ δοσορὶ, ρογνὶρσὶ!! δι} αἰνίηαιν ὀρθὴ Οὐϊθηάθηδ, τπι} αὐΐάθιῃ ἱρϑὶ δὰ οὐδί ον θ πῆ) ἰὕογοθ οοποὶ αν ϑιΐ, ἰἱγγ διίοι ἰρϑῖυβ πιδο]ιῖ η δίηθ ἰογπηοηῖδ γου {}, Ἂς ἴω οι:- [] Δάνογϑα θυ} {γα ρα δγοχίβιί, θ νἱοῖο- γί ἰἰδ {}}}} φγδιαίδηίο, .. αἐ ιγἰυπηρίνυηι ΘἈΠΘΗ . ( πο η, υἱ ὀχοι , {{]Ζὰ ἃ ἀπἰαιη οἱ πηδηίδηι }}}}). ΗοΒι διλλ πη ρυθογὰ ὁπ|- Ἰπηονογὶ, τυθοτγα αἴζοὶ πονΐϊ, πὰ δὶ δχίγοηιθηι νἱ δρί γί ἀοϑρογαιίοπα [γϑηφίίυν : δόγυιν ΔΓΌΙΏΟΓΙΙῺ ἃς ᾿ΟΓΙΠΘΩΊΟΓΙΠ. ἰ ηδίιΓὰ δυἃ σοηίδη- (.. Ομ ἰὄπιρογα ἰπϑἰ βίγι, ΠΟ νἱοί }}ὁ ὁ [υ͵ οοφίη, :]ρογίογοπ ΔυδΟ: Π|- ὁπδίω; γὰρ ἂν ἑάλῳ, ποιχίλη δέ τίς ἐστι χαὶ πολύ- Ὦ πἴπη. Ουοοίγοα οὐηΐ οὐδίοι ἃ Βα ρνὰ ΟΟΓ ἰυππ). Να- τροπος, ἣ πρὸς αὑτὸν μάχη. Ὅταν μὲν γὰρ διὰ σω- φροσύνης ἡττηθῇ (), διὰ φιλοχρηματίας πολεμεῖ. Εἰ ὃὲ χἀνταῦθα τρωθείη, διὰ βασχανία: () ἐπι- Θδηἷπὶ δἰ πηρίοχ (ηδπὶ [Δεῖ] ὰ ἀδργθῃθπιῖΐ ρο), γ ΓΙ ηὶ ναγία οἱ τὴ} ἰρίοσ δίίνογβιιϑ ου πὶ . Νδπι οἰ ρΓ ρυἀϊοϊεἶαπὶ ἃς ἰσπιρογδητίδι νἱοίυ ΨΑΒΙΔ ΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () "πὸ ιε ἰοσυθίηγ ἢ. δα ἶ, εἰχότως ἂν, εἰ χαὶ μὴ συναριθμηθείη, ἀλλά γε ὑπχριθμηθείη, "οη οοπηράγθι ἰη εὐα. γὰἅι. ; . ἰυὺ δογιηι ἰγΡ. μαθϑομίινγ, ὅμοιος: ἂν εἴη, εἰκότως χα! συναριθμηθῆ- ναι. εγ. ἰνΔ δ᾽ γτῸ ἐχεῖνος οοι}. ἰάθιν ε}}.. ἐχεῖνο. ἰ». () Υογθα ΠΠ. ἀποφεύγειν σπουδάζωμεν ποη Ιου ἴῃ ο. Υι. θ, ι} ὑγο ["} δοίυ τῇ - ἀιγ. φεύγομεν. . () Ριὸ ἐπὶ τῇ νίχῃ «ο. Υλι. ᾿αῦδι μετὰ τὴν νίχην. ἴο. () Ργο ἀντὶ ὅπλων [θη σοι]. Ἰύρὶ᾽ ἀντὶ πολλῶν βελῶν. γεδιϑιι βοαιθη! ργὺ τῇ οἰχείᾳ φύσει, παντὶ καιρῷ, “. αι. ὰροι, τῇ οἰχείᾳ ἀφοθίᾳ, ἐν παντὶ χαιρῷ. ἰν. () Μυϊια οὐ} ἰη οι ο ροϑὲ γογθι ἧτο τήηθη, πόμα ' υ δοχ δου οπη (Οἄ. ἰἰἰὰ ρ : φιλοδοξίαν ἐπὶ ταύτης ὑποσύρει τὸ τρόπαιον" ὅταν ὃὲ΄ μηδὲ ἐν αὐτῇ μηδὲν δυνηθῇ, διὰ φιλ., αἷς. . () Ῥγο ΕἾΝ} μρνα θ ἐρά. ἰθδμὶ [ σὶῖ, δι᾽ ἐχθρῶν. . ΙΒΘΙΠΟᾺῚΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤῈ εδὲ, ρα δυαγί ἷδπηὶ ρυρηλὶ. ἀὐπὶ δυίοιῃ ᾿ς Α δουλεύει. Εἰ δὲ χαὶ τούτων τινὰ ἴδῃ περιγινόμενον, νῦ!ι δεοορίί, ρΡ ἰην ἀΐδην ᾿π. ρεγαῖὶ. Θυοὰ βὶ ας δι} .}} |Π| ΘῈ ΡΟ Γα σοηϑρίοϊδί, } ] ἁγηδὶ. Ο(υο δἱ ῃοῦι πὶ φιοαᾳυθδ ἰπιροίυβ βυϑι υσδεῖϊ, (Ἀπιι}] δα Ὀ Ππ ἰησῖγυ . Οιιοά δἰ " δἷ ᾳυϊ- .) Β:!ρ γαῖ ἰῖ, οοπιοιριίοηοπ ϑορη Ἶπ|΄ [η- πΐτιι. Ουοά κἱ Βδᾶης φυοαὺς (γορογὶὶ, ἰος ἱροὶ ἷη δηϊηυπ πη ποῖ, αἱ δοοορίδτγυπηι ἰπ͵υγίλτυηι πη Π|- Γϊδῃ ταοιϊηοαϊ. (}υἱὰ διηίθηη) οπμηΐα ᾿ργουὶ }Π}ὺ ιοἷὰ ΓΟοΘιβ ΓΘ ἀφαγοαΐϊονῦ ἢ Θυλγα ἢτ πηΐ (Δοίδπι, ΠΙυ [ὈγιΠ Πυ Π ΠῚ τοὺς φίλους ἐξοπλίζει. Εἰ δὲ χαὶ τὰς τούτων προσδολὰς ὑπομείνειε, τοὺς οἰχέτας ἐχπολεμεῖ, "Ὅταν δὲ μηδὲ ὑπὸ τούτων ἁλῷ, ὀλιγωρίαν ἐντίχτει. Εἰ δὲ ταύτης περιείη, μνησιχαχίαν ἐνίησι. Καὶ τί πειρῶμαι πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ φράσαι (); Διὸ ταῦτα μὲν παρήσω, ἐχεῖνο δὲ παραινέσαιμι τῇ σῇ ἀνδρείᾳ πάν- τοθεν ὀμματοῦν ἑαυτὴν, ὡς πάντοθεν τοῦ πολεμίου βάλλοντος, χαὶ εἰς τὰ χαίρια μάλιστα ἀχοντίζοντος. ἀπηΔ ἀθομοῦο, υἱ οπμῃὶ οΧΣ ρᾶγια οουϊδίδπι ργδῦθαὶ : ΄συδοθοφυϊίσι ΟὨλΐ αι χ ρϑγιθ ποβιῖϊ δ ἱμραίϊ!, ἀίχυδ ἷπ ἱρβᾶ τἱ ἰΐα ἰδουϊδίυΡ. ΟΟΧΧΙΧ. -- ΓΈΕΟΝΤΙΟ ΜΑΔΟΙΘΤΕΙΑΝΟ. ΠΠυ ἴπ ( πιϊηΐπιθ ὑγοῦο, φυοάὰ Ζοπίμηπ) δροοὶα ΚΘ΄. --- ΛΕΟΝΤΙΩ ΜΑΓΙΣΤΡΙΑΆΝΩ (). Οὐχ ἀποδέχομαί σε, ἄγος πόλεως, χαὶ χηλῖδα π ρΓΕΒὈγ ΈΓαπ, υγὈΪ μἰδου!υπ), ἘΕςΟΙΘδἰδ ἰ ρθη), ἢ Ἐχχλησίας, καὶ ὕδριν ἐλευθερίας, καὶ τῶν συνόντων ΠΡ γιδιὶδ ργοῦγυι, δογυιᾳυθ, αυΐ οὐπὶ 'ρ ὁη- διοιυάῖῇησδια μᾶρῦοηϊ, ραδβίθιη οἱ ρδγη θη), δὲ ἀδι}- υ πυϊΐο ἠοὴ [((ὐϊδθὶπΠ)Ὸ ποπλΐη ἃρρε . Εἰ δἱ ΘΠ ΠῚ} ἰρ (}} , δὶ ἰἰηρυδηθδ ἰδηιθη ἰυΠ), η: γνογλι οὐβάπυπ) , ἢ υ]υδπιοάϊΐ ΒΟΓΠΊΟηἾ -- ἔδην πα Ὑ] πα ΐπια οοηνοηΐ!. Θυδι!οΌγθη {}}}] ἰρ] ςοῃ- υυἱηο πὶ ἰογγο ὀδδβὶιιθ. Ου Δ ΠΥ ὁη ἢ γογὰ δἰμῖ, υῶ αὺδ ἀϊουηίυγ, " αιυϊδᾳυδλη) ῖ "]η- ἀδοὶϊ ἰηβἰ λυ φυθὰϊ : (, οἰ πὶ Υἱγ ὑγοῦυυβ ὀλετῇρα, χαὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν αἰσχίστων, Ζώσιμον τὸν δοχοῦντα πρεσδύτερον, ἀποχαλοῦντα. Εἰ γὰρ καὶ αὑτὸς τοιοῦτός ἐστιν, ἀλλὰ σὴν γλῶτταν, χαὶ ὄργανον ἀληθείας τυγχάνουσαν, οὐ χρὴ τούτοις χαταῤῥυπαί- νεσθαι τοῖς λόγοις. Παῦσαι τοίνυν σαυτὸν ὑδρίζων. Εἰ γὰρ καὶ ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, χαὶ οὐδεὶς ὡς ψευ- δομένῳ ἐπισχήψειεν, ἀλλά σε χόσμιον ὄντα ἄνδρα, χαὶ πολλαῖΐ; ἀρεταῖς χομῶντα, καὶ τὸ τῆς ἀνεξιχα- κίας δίχαιον ἂν εἴη ἐναδρύνειν ἐγχαλλώπισμα. πιοάογαίι δ', πιυ ἴβαυδ νἱγίυ ἤογοδβ, ραδι θη αυοαυθ "ἡ ογηδιιέμίυ μοδιϊγο δίχυδ ρίογίαγὶ φαιυπ [ΟΓἸ. ΟΟΧΧΧ. -- ΔΡΗΠΟΌΙΒΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. Οοιπηιο αυΐάδπὶ ἃίᾳυο ορρογίυηθ , υ δογί ρϑἶβιῖ, αῦδ δίάνγβυδ αἰσθγοηίυγ, αυΐ { οοηἰυπ)ο! πὶ ἱπιυϊδγυηῖ, πἰδὶ ἱμὶ ροΠΆ οοπἤιογοηιυγ. σου ἤιθπιυ δυΐδηη ἰρ, ἰη Πρ- διΐνα ͵π}) ᾿,άγιιπὶ ΓΟΓΌΠ) πιρηιογία δὶ : αὐΐρρα ι ἦϑῖα ἰἀπιροῦὶ Ορα δίᾳυθ δυχὶ!ο ἀδοιϊ λυ ἰ.. ΟΟΧΧΧΙ. --- ΑΝΤΙΟΟΘΙΟ. μά : « ΝΟΥ ρματεεί οὐμίμα πόδι δ. ν Ουϊάμδιη οδυδῶ :, ἰηυ, φυληιοῦγοιι δυᾶνὶ . δὲ ἰη} ἴο) ἀδ δυύδεὶθ ροΓ Εζϑο ιίοί θαι ἀἰἶχΘ- Τί], « Νοι ρατοσί οαυυ Π, ΠΟ ΠΟ ΓΘ ῸΓ "." Αὐυὰὶ ἰφίιυν. Οσοηΐάπι ἰῃ πη} ἰΘροΓὶθυ θἃ - Ιόγὰ ἀεδίψηδγδηϊ, πΔ νϑηΐϑ πηΘΓοὈδηιϊυ, . Π ρτορ[οίλγυιϊ! ΒΟΓΟὨἶυ ΟὈΙΟΙΏρΟΓΔΙ , μος ἀϊνί πα δοποί οἷα οὐπὶ δηϊτὶνς σοηδβίἀογδηῖθβ, ΣΛ΄, -- ΑΦΡΟΌΔΙΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Καιρίως ἂν τὰ γράφεντα παρὰ σοῦ ἐλέγετο τοῖς εἰς σὲ πεπαρῳνηκχόσιν, εἴ γε μὴ ὡμολόγουν ἐσφάλ- θαι. Ὁμολογούντων δὲ, ἄωρος τούτων ἡ μνήμη, τῆς ἀπὸ τοῦ χαιροῦ συμμαχίας ἀμοιροῦσα. (). ΣΛΔ'. -ο ΔΝΤΙΌΧΩ. Εἰς τὸ, « Οὐ φείσεται ὀφθωλμός μου.» Τίνος ἕνεχεν, ἔφης, εἶπεν ἣ τῆς ἡμερότητος πηγὴ διὰ τοῦ Ἰεζεχιὴλ περὶ τῶν Ἰουδαίων, ε Οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω; » ΓΆχουε τοίνυν. Ἐπειδὴ ἐν πολλοῖς χρόνοις ἦσαν συγγνώμης ἀμαρ- πάνοντες μείζονα, χαὶ μήτε τοὺς τῶν προφητῶν προσιέμενοι λόγους, μὴτε τὰς θείας εὐεργεσίας ἐν- νοοῦντες εἰς ἀνήχεστον ἐχπεπτώχασι χαχίαν" αὐτο- ἴηι ἀερ!ογδίδηι ιληγάδπι ἱπηργοῦ ίθπι ργῸ- Ὦ τελὴς δὲ χατ᾽ αὐτῶν ἐξενήνεχτο ἀπόφασις, ὥστε πα- Γυδγᾶηῖ, ἃ ραγίροϊδ δάνοῦβυϑ. ἴρ δοηίθἶα ἰὰϊἃ θγδὶ, υἱ ΒΑΡΥ]Οη ἀδάθγθηϊιν, δίαᾳυα } Ἰϑηι ἱπίογίγοηί (ηογϑιὶ δηΐπὶ θ π}}ἃ Οπθμηΐη ρορηἷ- ἰθηϊ ἀπο) : ργορίογθα, ἰπαυΐ!, ἢ}}} οὐ ὀοτυη) ε|- ΕΖ}). Υ, . ραδοθῆναι τοῖς Βχδυλωνίοις, καὶ ἔργον τῆς τῶν πο- λεμίων γενέσθαι δεξιᾶς, ἤδει γὰρ αὐτῶν τὸ ἀμετα- νόητον " οὐδένα οἶχτον λήψομαι, φησὶν, ἐπὶ τοῖς πά- σχουσιν (), ὃ δὴ ἐπὶ τῶν Νινευϊτῶν πεποίηχα ΥΑΠΙΖῈ ΨΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕἕ. γοΓ. ἰπδ ὅ μγὸ τοὺς οἰχέτας ἐχπολεμεῖ, οοι], . ὃν δογί!ϊ τοῖς: οἰχέταις πολεμεῖ, Γ. ι|. ρΓῸ ὑπὸ τούτων ἁλῷ, ἰάθι ἰορσίι ὑπὸ τούτοις ἁλῷ. Θυξ ΟΣ } υπρυμίυῦ ἢ , ὁλιγωρίαν ἐχτίχτει, οἰς., δὶς δι} εἴνογοθ ἰδριμ ἐπ {| ο., ὀλιγωριῶν ἐμπέμπλῃσιν " δὲ δὲ τούτων περιείη, μνῆσις δἴς. [.Ψ ΡΟΒΙΝ. () Ρεὸ φράσαι ςοι. αι. δοΥῖθ! φῆσαι. νοῦς. ἀονίψυς, υἱῖ. ορίδί. ρὑγὸ μάλιστα Ιορίϊ μᾶλλον. () [πβογὶ ρα [μθοπιῖϊο δ )βὶ ἃ οοὐ. Ὑδιῖα. . [». () Υδγθυμι αἱ ταν} ἢν} ρ. ἐν οὐ ἀμοιροῦσα "ει εὐμ. γι. βογὶ θίίυν, ἀμοιράσαι. ἰν. () Ργὸ εἷς νϑγ"» , οὐδένα οἶχτον λήψομαι, φησὶν, ἐπὶ τοῖς πάσχουσιν, δοι. αι. μαυδι, οὐδένα οὗἩ χα» ταλήψομαι, φησὶν, ἐφ᾽ οἷς πάσχουσιν. {Π{|ππ|δπὶ υ)ιιΣ ἰευι οι μᾶίοπι Γοορίδη ἀδηι ρυ, ΠΟη ὈΓΙὨ]δΔΏ " "σσεἶτι Θηη {|| βυηϊ οὐΐία, οὐδένα οἶχτον λήψο- μαι, οἷς. Ἰν. ἘΡΙΘΤΟΙΛΕΆΙΜ . ΠΙ. -- ΕΡΙΟΤ, ΟΟΧΧΧΙ͂. Ἐχεῖ μὲν γὰρ ἡ ἐπὶ τὸ Χχρεΐττον αὐτῶν ῥοπὴ τε χαὶ Α πη ἡ! δο γί οΟΥ ΘΟΙΠΙΟΥΟΒΟΡ, αυδιναιπηοάμτη τροπὴ χαιρὸν παρέσχεν, ἀναχληθῆναι τοὺς χαταχρί- τῆυς χαὶ ἀνατραπῆναι τὴν ἀπόφασιν. Ἐνταῦθα δὲ οὐδενὸς ἐπὶ τὸ βέλτιον βλέποντος, ἀλλὰ πάντων ἐπὶ τὰ χείρω ῥεπόντων, ἀναγχαίως ἡ χατὰ πάντων ἐχ- φέρεται φῆφος. | ΣΛΒ', --- ΠΑΥΛΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Ὅτι πάσης ἐπέχεινα τόλμης, τὸ δογματίζειν τοὺς βιοῦντας αἰσχρῶς. Καὶ δὶς τὸ ΟΡ, ε Γγῶγαι τὰς ὁδούς μου ἐπιθυμοῦσιν, ὡς «λαὸς δικαιοσύνην πεποιηχώς. "» Χρὴ τὸν μέλλοντα περὶ Θεοῦ λόγον χινεῖν ταῖς ἀπὸ τῆς πολιτείας διαλάμπειν ἀρεταῖς. Τῷ γὰρ χα- κίας ἐραστῇ, οὐδὲ περὶ τῶν διχαιωμάτων αὐτοῦ, μή- τιγε () αὐτοῦ χινεῖν γλῶτταν, ἐπιτρέπει, ὡς ὑδρι- ζομένων τῶν θείων νόμων, ὅταν διὰ μιαρᾶς προφέ- ρωνται γλώττης. ε« Τῷ γὰρ ἁμαρτωλῷ, φησὶν, εἶπεν ὁ Θεὸς, Ἵνα τί σὺ ἐχδιηγῇ τὰ διχαιώματά μου " χαὶ ἀναλαμθδάνεις τὴν διαθήχην μου διὰ στόματός σου; » Καὶ διὰ τοῦ Ἡσαῖου μεμφόμενος τοὺς βίον μὲν ἀρίστου μὴ ἐπιμελομένους, τὰς δὲ οἰχονομίας αὐτοῦ αἰτιωμένους, φησί" ε« Γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυ- μοῦσιν, ὡς λαὸς δικαιοσύνας πεποιηχὼς, χαὶ χρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐχχαταλελοιπώς. » Εἰ δὲ οἱ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, τουτέστι τὰς οἰχονομίας (), πολυπραγμο- νοῦντες, πάντολμοι ἂν εἶεν, πῶς οὐκ ἂν ἐπέχεινα πάσης τόλμης χωροῦτιν, οἱ περὶ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ μιαρᾷ γλώττῃ λόγον χινοῦντες, χαὶ μάλιστα ὅταν τί ἐστι πολυπραγμονῶσι ; Χρὴ δὲ μὴ τί ἐστι περιεργά- ς ζεσθαι, ἀλλ᾽ ὅτι ἐστὶν ἰσχυρίζεσθαι. Καὶ σιωπῶ, ὅτι παρὰ Λαχεδαιμονίοις, τοῖς σχιὰς τῶν πράξεων τοὺς λόγους εἶναι () εἰχότω; ὁρισαμένοις, τὸν αἰσχρῶς βεδιωχότα, οὐδὲ γνώμην ἀγαθὴν ἀποφήνασθαι ἐξῆν. Εἰ τοίνυν ὀρθῶς σοι πιστεύοντι, χαὶ εὖ πράττοντι ἐπιφύονταί τινες πράγματά σοι παρέχοντες, μὴ τα- ράττου. Τοιοῦτον γὰρ τῶν φαύλων τὸ ἔθος. Ἡττώμενοι γὰρ περιφανῶς τῷ βίῳ, ἐπὶ τὴν ἔρευναν τοῦ θείου χαταφεύγουσιν, ὡς ἐχ τούτου πράγματα παρέξοντες τοῖς εὖ βιοῦσι, χαὶ τὴν παῤῥησίαν αὐτῶν ἀποχλεί- σοντες. Ἐχρῆν δὲ αὐτοὺς, ἐννοοῦντας ὅτι οἱ περὶ τὸ δῆλον πταίοντες, περὶ τοῦ δοχοῦντος ἀδήλου οὖχ ἂν εἶεν ἀξιόπιστοι λέγοντες, πρῶτον ἑαυτῶν τὸν βίον ῥυθμίσαι (), καὶ οὕτως ἐπὶ τὴν ζήτησιν παρελθεῖν τῶν ἀνεφέχτων. ἰη Νίοῖν. εἶ. (δοἱ. Νδηι ἢΠ|ς δοτυηῖ ἴῃ της} ἰηα}}- παιῖϊο οἱ οοιηπιυίαιῖο βραι πὶ ργαθιΐ ἀδινπαῖοϑ Γουοεδηδί, ᾿δίδίηαις βοι οηιΐδ) γοϑοϊπ δ αΐ. [᾿ς δυϊο ὨΘηἶΠ δὰ Π) ογοι Υἱδι}}) (ΘΠ , ΥΘΓΙΠ οπηηΐθυ ἰῃ ἀεδιογία γνϑγρβοηι , ΠΟΟ} δι] - γΟΓΒυ ΟΠ [θγουΥ βοηίοηιΐᾶ. ΟΟΧΧΧΙΙ. --ΡΑΌ Ὁ ΜΟΝΑΘΗ͂Ο. Θπιποηι αἰ αοΐαπι ξιρέτατε, υἱυεπῖες {πτγρί(Γ ἀοσηια- ἰα ἐπυεῆετε. Εἰ ἱπ {{{μά, « (οσποεοετε εμρὶππὶ υἱας πιέηδ, (απηιαηὶ ρορμίις φοὲὶ μειλἰαηι [ο. » θυΐ ἀ θ δογπιοπθηι οχοϊξλίυγυς , ἢ π δ Υἱαι πιοῦυπ υἱγίυ οἴ ογα οροτίοι. Νδιη αυὶ νἱ το ἀεἰδοίδιαγ, Ὠυΐς π ἐρι αυϊάδην [.}}, ποίϊυ την Β ἦρ ᾿ἰἰησυδπιὶ ΠΠΟΥ̓́ΕΓΟ ρογηι ἰἰυν : φυοὰ νἱι δ! (οι αἰνίηἷδ ᾿οδίθιι οοηίυ πιο} ἰπίδγαϊγ, οαπὶ ρα [π|-- Ρυγᾶπι οἱ βοοϊθβϑίδπι ᾿ἰπρυδηὶ ργοίογυη(Γ. ε Ροσσῖ - ιοτὶ οπἰίπι, ἱπαυὶ ἰἰΠ|, αἰχῖ: ΠουΒ : θᾶ γῸ τὺ ΘΠδΓΓΔ Ἰυδι} ἰ πιθᾶ, οἱ Π| ἰΔηηηΐυΠι πηθυῖη ΡΘΓ ἴαππὶ » Αο ΡΓ Ἰ᾿βαΐϊδπὶ ἰΐ βυσόθηβθηϑβ, αυΐ οὐπὶ ορίΐπη Υἱξ ἢ}} ΟΓα ἰδηραπίυγ, ᾿ρϑῖ} ἴ.- ἤθη ἐοῃβ | γαργοοηίηξ, Π γογὈΐ υἱϊτυγ : « Θοῖγο Υἱᾶθ τη γοΪπηϊὶ, (Δ Π:Ππ| η ἰυ}{|}} [Ὁ - οοει, οἱ ἰΙοβοπὶ σαὶ ι ἤοη ἀγα ψυθγὶι .» Ουοῦ δὶ, αἱ ᾿ρϑίυϑ νἱα, ''ος δὲ σομ δ᾽ Πα, οὐυγίοϑἰι Χ- αυΐγυπὶ, βυπηηῖδ δυάἀαοὶθ ποίδπι πο οἰωυφίμ!, .) ποσὶ ἢ} αὐγὰ οὔμηδιν δυἀδοῖαπι ρῥτορτγαούϊυηίυν, αυἱ ἱπιρυγῷ συ ορογα ἀδ ἰρβοπ)οὶ ΒΓΠΊΟΙ ΟΠ "νηΐ, ρΓρϑογιὰ οὐπὶ αὐἱὰ δηχὶ ἰηαυΐ- γπι ἢ Οροτγίοὶ δυίθπ), ἤθη αὐἱά [ ἀχφυΐγαγα, ι} ᾳφιοά ' δΠΠγρηγο, Αἰαυθ {Πυἀ ἴΔ, ᾳυοὰ ἀρυὰ [,λοΘιἰδιπηοιἶο, } ΒΟΓΠΊΟἢ ΔΟΙΙΟΠ ) υ}Γ πο ἰϊηπηογίιο ἀοἢηίαγιη!, οἱ } (τρί γ ον χ βδοῖ πὸ ργοῦδπη) αὐ θη δι ηιπὶ ῥγοηθηίίαγα [σα δὶ. ΟΘυοεῖίγοῖ ἰ, οἱ γθοῖδ ρμγεαϊίυτ, οἱ ργοῦα νὶ- γϑηΐθιι διἰογυπίυν ποπηυ}}}, εἰἰαυα ποροιΐα [ - βυηῖ, Π ργορίογθα φοηϊυτογίβ. ἢ υ)]υβηιοήϊ πᾶηηηυς ἱπηρΡΓΟΌΟΓΙ} ΠΟπλ } πι ι. ΝΑπὶ οἴπὶ ν᾽ ἰδυ Ρογβρίοιθ αὖ ( βυρογοιίυν, δὶ ἀϊνίηἱ Νυπιΐη δ ἢ - ἀαραιϊοηοιη οοηζυρίυηι, ἰΔΠυδπι ] οοὶ Ὠΐηο . αὖυὶϊ τοοῖθ υἱνυηῖ πηοϊοϑιϊδη ΟΣ ἰ υ᾽ υγῖ, οΘογυπαυς Πἀυςίδη) δχοϊηϑυγὶ. Αἰᾳυΐ οσομνεοηΐοῦδιί (οὐ δηΪπ|} υ} Πἰυἱ γὸρυϊδηῖ, αυοὺ } Γὸ ρογϑρί οὐ. εἰ ἀϊ!αοί ρΡδέοδηιὶ, μδυῤᾳυδαιδπι ἀΐσηΐ δυηὶ αυΐ- θυ (δ Γᾶ, ΄ιδ ΟΡδουγ Διπὶ ρΓδ [ογαΐ, γϑγθα (δεϊδηι υυ, δά! οάῖν,} ρῥγϊπιυη Υἱίδηὶ δυδηὶ ἙΟΠΙρΟΏΘΓΟ ἃ ΓΘΟΙΘ τηρὐθγαγὶ, δἰ ἰἰὰ (εἴμοορα δι, θδαγυπ γόγυη),} αυώ σομμργοὶιοηδϊὶ ποαυδιηῖ, ἰμνοδιί δι! ΟΠ Π) ἐγδηβίγα. δ᾽ βρ] χεισ, . [Δ. .}}, . ΥΔΕΆΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙΑ. ) Μήτι γε ἃ αδι ἃ ορ. ωιϊῖ. ῬΟΒΘΙΝ.ἢ ) Τὰς οἰχονομίας ρομὶῖ ἰάσπ) ἷπ πυπὶ. βίηᾳ. δογίθόη, τὴν οἰχονομίαν. ΥἱοϊΘ::}) γ . ροϑὶ [ ΓΙ μιαρᾷ γλώττῃ ρἰυτγα! τοῦ ἰηἤοοι!, μιαραῖς γλῴτ- ταις. [». () Σχιὰς τῶνγ' πράξεων τοὺς «λόγους εἶναι. Ουοὲ νἷς [,δορά:Θηο . {θυ ι ἰϑ ογ , θη ,λογιῖις . χ υἱεἷἱς ρμμἱοδορπογμηι δ Ἰ)θιπο- ἐὐϊαυν ἀθιογίο δυοίογοιι ΓΘ}, Τούτου ἀστὶ χαὶ τὸ, Λόγος ἔργοὺ σχιά, Νοη ὐ δἰ! }} {Ππ|| ΟἸ Γγ- ᾿βίοιῃϊ ἢοι!}!. Ὧι ἔρ[)., οἱ λόγοι πραγμάτων εἰσὶν ὁδοί. ἈΙΤΤΊ. --- Τὰς νοῦ δ, τοῖς σχιὰς τῶν πράξεων τοὺς λό- γοὺς εἶναι εἰκότως ὁρισαμένοις, ουμποιδ ργιοιδυι- ἰυμ τ} ἰπ οοι!. γαῖα. θὃ. ΟΘΘΙΝ, (. ᾿Ῥυθμίται τηυἱαὶ οοἰἰὸχ ἰδ ἴῃ ἐρΞξυνᾷν. ῬΟΒΙΝ. ΟΟΧΧΧΙΙ. - ἘΜ. δοριῃοηιη ργι οὶ ρα να Γὰ οἱ ᾿ ἢ } (λ Ορυΐ- τοι, Νά οὐ [ ἀγριιμοπίυ, ΠΥ] ἢ.) ρο- . φυΐ ἐομεἰ᾽ φυοφιυθ νδοί ει. ΟΟΧΧΧΙΨΥ. - ΑΠΥΡΙΟ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. Να μιο]δι ( γαβ, ρα . Υἱγη μ διίναγθυδ ἃ νἃ- ΓΟ συ τ σγοθ διγίβογὸ. θεν Θιΐ ΔρΓ- ἴ} οἱ δ θ᾽ ἢ}. }, ( τ} ΟἢΠπ}} γοαυϊγοιίοιη. ὕδαυον δο Θιεΐμ ᾿θς ογῦο ἐν μοι] ἰοδ τ ρ, αἱ τπογῦυμ υϊ δι) δχἼϑι πηθη]. Θυδπιδαιιούυην οἠΐπ οὐ οἶνα , ἰος π|- ἐ Δ } ] ἰπ Ἰηομεἶδι ἀόφυηί, " ᾿᾿ος φυλάδπ) ], αὐὐὰ ἀνδείεϊα : δὶς ἰὸς ἰβιϊ, ποῖ ΘΟή θη ιΠοιἰ, } ρίαπα σου γᾶγὶο Αἰχιὸ }, Νδιὴ Π|, ΡΓΟΟΌΪ ἃ πο Ὑ} αὐ, ἡπογῦυηι ἱἰρηογδηῖ : ἰδιὶ αὐυϊὸ} " ΠΟ ἰΘπι ἰἰος αὐ ιιγαηιιν. δ ΐη ΥὙἱγι ἴθ ἔπ ρ ΓΟ θγορθ} , ἃς ΓΥΓΔΏ - εἰπῇ ἀσχογοοῖ, Οηνηΐϑαια δυγδυ ἂς ἀδοόῦδυιῃ πιΐδοοῖ, υἱ ἢς ἰυΓ. ὈΟΧΧΧΥ͂. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΆΕΒΒΒΥΤΕΒΟ. Θμοώ ἱμπιπιοτίαἰἰ απὶπια. Θυοΐ δηΐηδ}} υηἃ οὐΠ| ΘΟΥΡΟΓΘ ἰπιοῦῖγο ΔΡθ ταγὶϑ, Ρογᾳύδον γί ἀϊο! . . διο κ: , ἰνοιἐ εἶ Β γὙγῸ σαΓΠΆ , δίη οἱ ροϑι ἰὴ υἱίδι} εἷ}}} ο ουρίθηιΐ, οἱ , αἰ ἀὰ ἰὰ ἰοι μι θ. Ομ υδΥ} ἴδ ᾽. ΘΟΙΠΠΙΘΠΊΟΥ ΔΓ, ΘΟΠΠΓΠη)ΔΠ . Ρυάογόιη ἰρὶ- τὺ αἰ Ἰησυΐϊαγα ἀσἰνθιῖν απ ΡΙΟΒΟΡ}ΐ, οἱ ρυθίφ, Οἱ ΟΥ̓Δίογθ, οἱ βοῦ!ρίογθϑ ΟὁΠ)η, αΪ Δ} ἢ} }}Γ- ι}ἰδιη} ἀοοσιαγαιῖ {υογυπὶ ἰξηδγιβ οἱ ἜΧρ ΓΘ , } γαγυια ΟπἸπΐυπ ἰηδοὶἶα ἰδθοΓαξ, οΟΓία ἐἰοςεἶα οἱ Θγι ἀΐδοσγα (), ἴυτη οἰἶδα) ( ρυάο- [ ᾳυοίδηλ ρϑγμοΥθ ὁἃ γαιΐο, { μα} } ποιὸ το λυ ῦαυθαι, Ναπι αυ ΘΟΓρΡΙΘ. Γ ἤι]ὶ οἱ σογγΓυιμρίίυγ, ἀγγρὶ!, ἃς αὐοά ἴῃ ἰδ }}}] ἃς "Ὡογίδῖς οδὲ δϑιγίηρι, οἱ αφυοὰ οδΐ οσχοῖιδί, δίυ εἰ , ΟΠ Πυυμῖ, ἀἰμθηιαιη, οἱ , υ πλὰγ- οὐβοῦηϊ, {γ᾿ σαι σμθι ργῶθοι, μοι ρτγοίδοιο (Ομ δοη Δ ηυη, }, ἃ ΠΟΓρΡΟΡὼὸ ΒΘρΑΓδί}, ν᾽ πὶ ) αἰ ϑ ΓΟ ΓΘ, ΡΘΓ } ( οὐγρυ οομἰποῦαὶ εἰ ι!- ΒΓ αθαι. Θυοὰ δὶ πθὲὸ οχίθι γα πὶ ρ͵|}}}}}}} “πη σιογίδια Οπιπη)ονθΓίβ, πος ἢρη)δδὶπρ. αἷς οἱ "ΘΟ Γ ΓΑιΐοΙ ἢ δοσυπιηγοιίοβ, πἰροῖα ἰπ σοι δίυθ. οπμΐ νϑιΐα σγανίογί ἐπργομθήί!α ΟρρΓΕΒ ἃς ἀδμοΓβιβ, ἀἰνίην. Εἰ] ογαουϊαιη γροϊ τα θίμνιβ, ΡῸΓ φυο( δηλ ᾿ΠΠΟΡΙΆ{Π| ἀἰ]Π οἷ νογυΐσ ρτα- ἀϊσαῖυγ. Ουϊὰ ἰρίυγ αἷι « ΝοΙ . εἰηιθγ , αυΐ οοοϊάυη! ΟΟΓριιδ, } ΠΊΔὴ ΔιΠ} ] μΟΒ}} ὁ(]- ἰδγο ,» Θλινοῦγοιν μ οὐ δἰπρυϊαγοιι δίψῃ ἰη- Ογ θην χυδηνύδον δι πβογα!} ἃ [ δοθίδγιηι πΔρ τυὐϊποι (πυ] πὶ δηΐι, ἢ δἰυηϊ, ΓῚ φθηει ἱπιδοίαϊη ΓΟ {} ἰυρία ἀοσηχαῖια εἰ ἰρδὶ , ΙΒΙΠΟΒῚΙ ΡΕΠΌΘΙΟΤΙ͂ θ ΣΛΔΙ", -- Τῇ ΑΥ̓́ΤΩ. Χρὴ τὰς ἀρχὰς τῶν λόγων ἀληθεῖς εἶναι χαὶ πι- στὰς. ευδοῦς γὰρ οὔσης τῆς ὑποθέσεως, ἀναγχαίως γαὶ τὸ συμπέρασμα ἀσύστατον εὑρεθήσεται. ΣΛΔ'. «- ΑΛΥΠΙῺ ΕἘΠΙΣΚΟΠΩ. Μὴ δυσχεοάνῃς, ὦ βέλτιστε, ἐὰν ἐπαφῶ τὴν γλῶτ- ταν τοῖς; φιλαργύροις. Πρᾶγμα γὰρ λέξω σαφὲς, χαὶ ἁπλοῦν, χαὶ μαρτυρίας μὴ δεόμενον. Τοσοῦτον γὰρ χεχείρωνται τῷ νοσήματι, ὡς μηδὲ νόσημα αὐτὸ ἡγεῖσθαι. Καθάπερ γὰρ οἱ οὐρανοπολῖται, οἱ ἐν τοῖς ὄρεσι, φημὶ, μοναχοὶ, οὐδὲ ἴσασι τί ἔστι πλεονεξία" οὕτως οὐδὲ οὗτοι, ἀλλ᾽ οὐχ ὁμοίως, ἀλλ᾽ ἀπεναντίας ἐχείνοις. Ἐχεῖνοι μὲν γὰρ διὰ τὸ πόῤῥω εἶναι τοῦ πάθους ἀγνοοῦσι τὸ νόσημα " οὗτοι δὲ οὐδὲ νόσημα Β αὐτὸ ἡγοῦνται εἶναι. Οὕτω γὰρ παρώσατο τὴν ἀρε- τὴν ἡ χαχία, καὶ τυραννεῖ (), καὶ πάντα ἄνω καὶ κάτω ποιεῖ, ὡς μηδὲ χαχία εἶναι νομίζεσθαι. ἐμ ργου υΐ:) Οχἰϑιπ|ὸς ΣΛῈ". --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή. Τὸ νομίζειν σε φθείρεσθαι μετὰ τοῦ σώματος τὴν Ψυχὴν, χομιδῇ γελοῖον χαὶ ἐλίθιον, χαὶ τῷ ὄντε σαρχιχοῦ ἀνθρώπον, χαὶ βουλομένου μὲν μετὰ τὸν ἐνταῦθα βίον μηδὲν εἶναι, βεδαιοῦντος δὲ τὰ παρὰ πάσης ἡλιχίας περὶ σοῦ τραγῳδούμενα. Δυσωπῇσαι μὲν οὖν σε ὀφείλουσι, καὶ φιλόσοφοι χαὶ ποιηταὶ, χαὶ ( ῥήτορες, καὶ συγγραφεῖς, ὅσοι τὴν τῆς ψυχῆς ἀθα- νασίαν ἐδογμάτισαν, ὧν εἰ καὶ ἄπειρος εἶ, ὡς ἀπαί- δευτος ὧν ἐν πᾶπιν, ἀλλά γε παρὰ τῶν πεπαιδευμέ- νων μαθεῖν δίχαιος ἂν εἴης. Δυσωπήσει ὃξ χαὶ λογις- συὸς ἀναντίῤῥητος. Ἧ γὰρ τοῦ σώματος ἀεὶ ῥέοντος χαὶ φθειρομένου ἐπιλαμδανομένη, καὶ τὸ θνητὸν αὖ- τοῦ χαὶ ῥευστὸν ἐπισφίγγουσα, καὶ τὸ πίπτον ἐγεί- ρουσα, καὶ παρέχουσα τοῖς μὲν ἀποῤῥέουσι () τροφὴν, τοῖς δὲ μαραινομένοις ἀναδλάστησιν, οὐχ ἂν δήπου χαθ᾽ ἑαυτὴν γενομένη ἀπολείπῃ τὴν οἰκείαν δύναμιν, δι' ἧς χαὶ τὸ σῶμα συνεῖχε, καὶ διέσωξεν. Εἰ δὲ μῆτε τοὺς ἔξωθεν σοφοὺς δυσωπηθείης, μήτε τούτῳ τῷ ἀναγχαίῳ λογισμῷ πεισθείης, ἅτε πολλῇ χαὶ συγγνώμης μείζονι χαχίᾳ βεξαπτισμένος " χρη- σμόν σοι θεῖον ἀναγνωσόμεθα, δι᾽ οὗ δια ῥύδην ἡ τῆς Ψυχῆς ἀθανασία χηρύττεται. Τί [οὖν] οὗτός φησι; « Μὴ φοδηθήτε ἀπὸ τῶν ἀποχτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ Ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποχτεῖναι. » Μὴ τοί- νυν ἐχ τῆς ὑπερδολῆς ὧν ἔδρασας χαχῶν. (Οὐδὲν γὰρ ἄπραχτον, ὥς φασι, χατέλειψας) ἀσεδῇ δύγματα σαυτῷ δογμάτιζε" ἀλλὰ πιστεύων ἀθάνατον εἶναι τὴν Ψυχὴν " χαὶ ὅτι πολλάχις μὲν χἀνταῦθα, πάντως δ᾽ ἐχεῖσε δώσεις δίχην, ὡς οὐ λησόμενο; τὴν δέχην, ἀπαλλάγηθι χὰν ὀψέ ποτε, τῆς πονηρίας. οὐάο : νεγυιὰ Πἰυ ρογευδϑίη η , ἱπηπιοῦι δ! ηΐϑ! , οἱ ΄υοὰ 'ρ εἷς Οπλπΐηο δ Δ}. χ, , ΥΔΠΠΕ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤ ,, () (οὐ. αι. θ, τυραννὶς. Ρο᾽Ν. () Ρεο ἀποῤῥξῥουσι ουΐ. αι, δ Ιορῖι ἀπαγο- ρ:υθεῖΐσι. }». ἘΕΡΙΘΤΟΙΔΕΆΌΝ . ΠΠ. -- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΧΥΠΙ. δυίθπι ΠῚ ς ρῶν δ εἐδοὶδ, ἰδηᾳυδηι } Υἱπι ΐοθηὶ {Π}} Οὐ αι) πη [Δ] }}Γ ,Ὠ δ αυϑη ἴΔῃ- ἀθιὴ γδὶ βγὸ ἃ ἱπιργοῦα υἱνθηδὲ συλ! (οἰρδυῃ) Θτἰπ). ΣΛῷζ΄. -- ΕΥ̓ΛΟΓΙΩ (). Ὀλίγα εἰπὼν, ὃ βούλομαι φράσω. Βοιωτούς τις εἰς ἀπαιδευσίαν σχώπτων ἔφη᾽ « Ὦ Βοιωτοὶ, ὡς σφόδρα ἐστὲ Βοιωτοί. » Δίχαιος δέ τις ἀνὴρ ἀδίχῳ πράγματι παρακαλούμενος ὑπὸ Μιλησίων συμπρᾶξαι ἔφη, ε«Ὦ Μιλήσιοι, ὡς σφόδρα ἐστὲ Μιλήσιοι. » ᾿Αλέξανδρος δὲ ἐρωτηθεὶς, διὰ τί λίαν τεμᾷ ᾿Αντίπατρον, ἔφη, « “τωάντὶ πατρός () μοί ἐστιν. » Ἐγὼ δὲ φράσω, ὦ Εὐλόγιε, ὡς σφόδρα εἴ Εὐλόγιος, ἐπαινεῖν ἐμὲ χαὶ τοὺς χατ᾽ ἐμὲ προῃρημένος. ΟΟΧΧΧΥ͂Ι. --- ΕΌΠΟΟΙΟ. Ῥαϑιοὶβ ργΐυ γνὰγ Π , φιιοά γο]ο δἰοψιδν.᾿ Θυϊάδηι 'η ΒοθοίοΓγι! πὶ δι] ἀ η}) ἰοὐη, ἰ ν - υἱδ υϑὺ : Ὁ Βοοιΐ, ᾳυπὶ γϑ]ιοιηοηῖ ον οὐ ἷβ Βοοιὶ (). ». Θυϊάδηι γιιγβὺϑ [υι| ργοάϊιυ, ἃ Μ'- ἰε} γοβφιιίυ, υἱ δὰ ἰοΐψυυσπι αιοάδάδπι πρροιιπὶ ΟΡΟΡΔΠ ἱρδἰ πανάγοί, εἰἰχὶὶ, ε« Ὁ Μ|}. ι.π| γδ ΜΙ}} ι (). » Αἰδαχαμάδς ἐθδηΐᾳιια οἰβοϊ(ϑηῖ ᾳυοάδηι ΕΓ ἰΔηῖο Ὠἢοποτγα Δηιϊραίγυπι ΘΟ ρ] οἰδΓ- ἴυγΓ, ΓΟΒΡΟΠΑΝ, ε Οιΐδ ραινῖὶ ἰοο πὴΐ .» Εχο δυίθιῃ ἀΐοϑηι : Ο Ευϊορία, αυᾶπὶ να] ὰς Ευϊοκίυϑ (ἡφε εἰ, αα ἰαμἀαπάμπι ργορεηδιι), ] π| τοί } δ᾽ ΠΗ Ἰυυδι ΟΓΩΔΓΟ ἰὴ δηἰηιν ἱπε υχαρὶϑ. ΣΛΖ'. --- ΗΡΩΝΙ͂ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Εἰς τὸ, « Πᾶς ἀνὴρ φαίνεται δίκαιος. ν Πολλοὺ τῶν ἀνθρώπων (ὀχνῶ γὰρ εἰπεῖν πάντες, χαίτοι τῆς Γραφῆς τοῦτο δοχούσης λέγειν), οὐ τῷ διχαιοσύνην ἀσπάζεσθαι, ἀλλὰ τῷ τοῖς ἀδιχωτέροις ἑαυτοὺς παραδάλλειν τῇ συγχρίσει τῶν χειρόνων τὴν τῆς διχαιοσύνης φαντασίαν χαρποῦνται () οὐχ αὐτὰς χαθ᾽ ἑαυτὰς τὰς θείας ἐντολὰς δοχιμάζον- τες, χαὶ πρὸς τὸν τούτων κανόνα ῥυθμίξοντες τὸν οἰχεῖον βίον, ἀλλὰ τοῖς ῥᾳθυμοῦσι τῶν πέλας παρα- μετροῦντες τὴν ἑαυτῶν πολιτείαν. Διὸ χαὶ τοῦτ᾽ ἐῤῥέθη, ὅπερ μαθεῖν ἠθέλησας. « Πᾶς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτῷ δίκαιος, » Πρὸς μὲν γὰρ τὰ κατορθώματα τῶν πέλας τυφλώττει, τὰ δὲ ἐλαττώματα ὀξέως ὁρᾷ χαὶ καθάπερ οἱ γύπες λειμῶνας πολλάχις χαὶ παραδείσους παρατρέχοντες, τοῖς νεχροῖς ἐφίπταν- ται σώμασιν. Ἐπήγαγε γοῦν" ε« Κατευθύνφθι δὲ χαρε » δίας ὁ Κύριος, ν ἣ τῶν τὴν τοιαύτην φαντασίαν δη- λονότι ἐξορισάντων, ἣ τῶν πρὸς τὰς θείας ἐντολὰς τὸν ἑαυτῶν ῥυθμισάντων βίον, ἣ τῶν ὑπερόεθδηχό- τῶν τὸ ἄνθρωποι εἶναι, χαὶ εἰς κρείττονα τάξιν τε καὶ ἀξίαν, διὰ τῆς ἀρίστης πολιτείας ἀναδιθα-πθέντων, χατὰ τὸ εἰρημένον, ε« ᾿Εγὼ εἶπα' θεοί ἐστε, καὶ διοὶ Ὑψίστου () πάντες. » ΣΛΗ!, --- ΠΑΜΠΡΕΠΙῺ ΔΙΑΚΟΝΏ. Τί ἐστι τὸ, ε Ἱερεῖς, α.λήσατε εἰς τὴν καρδίαν “ερουσα.ήμ. ν ΟΟΧΧΧΥ͂ΙΙ.--- ΠΕΒΟΝῚ ΜΟΝΔΟΙΟ. πὶ {μά Σ « Οπιπῖξ υἱῦ ἀρρατεοὶ ..» ΡΙογίᾳυθ πιογιδ υπὶ ( τγθοῦ δηΐαι ἀΐσογο ΟΩΜΙ., οἰἰαπμϑὶ ῃος ϑδογίρίυγα ἀἴοογο υἱάθαίυν) ποη. αυοά νἰγιυ πὶ Δι] Οοἰλπίυγ, αιοί ἰἰ φυΐογὶ . ! ρ οομμρᾶγοηΐ, ΡῈ ὀεοίαγίογυ πη ]π|, Ορὶ ΘΓΓΟΓΟ [ Πηρυηί : ΠΟ.) 'ρᾶ ΡΓ ] [ηδΔηἀ δῖα ἀσραπάθηϊοβ, ) Υἱϊῶπὶ δά ΘΟΓΙΙΠῚ ΠΟΓΠΊΔΠπΠΊ ΟΠ ροποηίοϑ, ν ΤΌ πὶ οὐ πὶ ΔΙΙΟΓΙ ΠῚ ΔΉ σΌΟΓΘ δίχι δ βοοογάϊα βυᾶπὶ υἱναπαΐ γαιΐοηθπὶ) σοηίοδγεηίθ. δψιθ ἀδ σϑιιβ ἀϊοίαπι δοὶ ἴΠΠυ Δ, φιοιὶ ἃ τη εἶδ] οχρ ἰοδτὶ ουρὶ, « Οπιΐδθ τῖγ [ |}}]} ν] ά- ιυτ ,., Εἰοηΐη δὰ αι ΐϊίδπν) αὐ } γαοία δίᾳφυθ υἱγίυϊα σορυῦν οὐβοῦ τ; δοῦὰπη δυίΐοῃ υμΐἱᾳ Παυϊὰο Ραγϑρίοῖ! : πΠοη δοοῦ ν᾽ ] δὸ νυ ϊυγο, ρΡλ[ ΡΟΓΒΘΘΡΘ Δί ι| Ὠογῖο ργιογθυι, οαύλνογα νοϊαία ρΡθίυηι. ϑυθήυηχὶι ἰἰΔη: ε« Ὀιγίρὶι δυΐοπὶ οογάδ Ἰ)οπηΐηυ δ᾽,» ἢος , ΘΟΓΌΠΊ, } ἰδ η πη) {|}πηγοἀἱ ορίηἰοπθη χ ΔΠἰπ|} δι: Ὁ] ΘΓ : } ΘΟΡΆΠ), αυΐ δ ἀϊνί πᾶ πιδιιάδιά Υἱπ) :π| ὀχαζδγεηί : δ} ἀοηΐᾳφυθ δου, διργα οηλΐηυ πὶ ΘΟᾺ αἰ οὨΘι Θχιδρα εἴ, ἃ ΡΓ Ορίϊπηδη υἱ ἰδ γα! πο πὶ δὰ ρΓδοδίδηι ογθιὴ ἀϊχηϊίαι φγδάν πη ἀτδοι συηιὶ, χα {Πυἃ δοεγίριυγα : « ἔσο εἰχὶ : ἀ , οἱ ἰϊ| Εχοοἰ δὲ ΟὨ) .» ΟΟΧΧΧΥ͂͵Ι. --ΡΑΜΡΒΕΡΙΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. θΘυΐά εἷϊ : « δαοσογάσίος, ἰοημϊπιϊὶ αα΄ ΓΟΥ “οτγιδα- ἰοηι .» Ἐπειδὴ τὸ μὲν λόγοις φιλοσοφεῖν ῥάδιον, τὸ δὲ ἢ Οαυδιάοαυλίίαπ) βαγηιοηίϊμι οὶ οϑορίιατὶ [Ἀ}} γον. χνι, . ϑος. ΟΧΧ. Ὅφιι. δ.) ΕΧΧΧΙ, . . χι,, . ΥΔΕΙΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Νοη Εὐλογίῳ δοἀ ᾿Αλογίῳ, Αἰοσίο, ἰῃο ΓΙ θέ(ιν [νεοὸ ορίϑίοία ἰη οοα. ωι. ; υμὰ ἷῃ γδΓ. μ- π}. [ἃ ἠοπθι γοροποιύσμι, δῦϑαιθ ἰιο οίλιυ δαιιγι) ἰοι]. ΡΟΒΙΝ. (δ) Βαοιὶ. Νοῖαμι ργονογὺ. ὕς βοιωτία. Εἰ Πογᾶ- σαγι θη : Βαοιαπι πὶ οΥα ἰμταγοδ αΥ παίπηι. ἈΙΤΤ. () Ἡ εἰ, νας ἐειὶς Μ|ἰοδὶὶ. Νοίυβ οϑ ἀ [ γὙοῖι Γἢ| : Πάλαι ποτ᾽ ἧσαν ἄλχιμοι Μιλήσιοι. μότα φιοπάασνι εἰγοπιὶ Μι[οεὶϊ. Ε)υδήδιη φοπογὶβ διπὶ ἰδία : γεγο Ῥ εγγρλ. [ πὸ ἢν μμιοϊοβ. Ερίεγ. Πᾶσα θάλαττα θάλαττα. Εἰ τὺχ Φρυἀ ἴρϑυπτι [ς᾽ ογιπὶ : Εἰ οηΐ, φιαπι υπί. ' ὃς Ππ |ο-- οἱ; οἰ : Αὐταπιῖμα εὲ Αϑγαηλῖιις, οἷς. ΠΠΤΤ. () ᾿Αγεὶ πατρός. Α(ιπορθοῖ ἢος ΑἸοχϑιμ ΜᾶρηΙ ΔΡΟρ]Π Θριηἃ }}}} δ᾽ δἰ), ἢαϊνὶὶ οὐ Τγγι ουϑιάογοῖ, ( ϑαϊγγο [Δ οοη]θοίοΓοὺ ἰῖὰ ἰηιογργθῖδι! δ} ργΓῸ θη Ομ θ τῆς ἁλώσεως, αηΠυδοὶ ΑἸόχδηνίγο ἀϊοίυπὶ ι, σὰ Τύρος ἰος , Τγτγιιϑ ἰῃ ἴυδπι ροϊοδίδίθιη νϑηΐθὶ, ἈΠΤτ. () δ ἀθπι ραδγνογϑίιαίθ οἱ Ογοᾷ. Ναζίι. οοηπυόγίυγ, ἅιχυς δι νοῦδιη ποῦιῆϑι δ᾽ ΘΧΦΏΙΟΗ Βονηΐ . γθνυοιῦαΐ, ᾳυοιὶ ργοοριῖί θεοὶ δοπιϊοῖγ, () Οὐ, γκι, ὕψιττοι ὕγοὸ “Ὑψίστου, ῬΟΒΙΝ. . ΙΘΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΘΙΟΤᾺΑ ἐδῖ, ορογίθυβ διιῖθιη δγάμυη, δίᾳυ ᾿Πυὰ φυΐθθπι Α ἔργοις δύσχολον, χαὶ τὸ μὲν τὰς ἀχοὰς τέρπει, τὸ ΔΌΓ ΟἸ]δοίαι, δυϊοπὶ δΐιπος δγυάΐ : ἢ Θ.ι εδυβαπὶ) δου δὲ υΐ ΔοοΓι οἱ ἢ πιυπογα γόαΐ- Ἰη}| δυῦῖϊ, ἰώ, φυοά εἰμὶ δχρίδηδῦί ουρὶ, οἰδηλαὶ : βασογύοιθδ, Ἰοφυΐπιδι! δά οογ δοτιθαίθη,. » θυο- πἷδπι δηἰῺ υΐ γαρθΐβ ἀπηίδχαι ἀοοδηΐ, ποη πιοιὶὸ η]ιπ| δυυογίυ . ἀχῃθδηϊ, ι} οἰΐλπη ἱτγί θη - (ο ] ]ΠΔηΠ ρτγορίπδηιϊ, ἰἀεἶγοο δοιϊοηυΐῃ Υἱργιυίοπι, . . ιὦ δά διιἀϊιογυπι δηΐῃγοβ ραπαίγοὶ, ΔΌ ἰρβὶβ γεηυΐϊγί(. Ουδηιοῦγαπι ογοβδηο ) ΘροΓΙΕΙ Θιη] Θοηβθογαιι εῖ, Νϑηυς δηΐπ ργοίδ- ἘΠ} δοῦὶβ ὀρεγαγὶ [ οδί. ΟΟΧΧΧΙΣ. --- ΡΑΙΠΆΡΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. Μαίαπι ορὶ πίοποηι τέπι πιοίδείαηι ἐεξ, πέσ ποὴ ἐπε - ἰε εοτιπι σμὶ ἤαο εοττεριὶ φιπὶ ἰαϑοτέε. Ἐσχ βιϊ πα (ἰοπ πὶ ἰυᾶπι|, Υἱῦ οριΐπι, οὔτ μὲ Γδοιυ- Ρογοδ, θη ἰΠἰΔιὴ αι ΐάθι πογῦο δἰδοίδιη οἱ οοῦ- τυρίαπν, ἰῃ ΠΐΠἢΠππὶ γοὐδοίδιη (ον υ δηΐπὶ ἰά πιαίυπι [γί οϑῖ }; γογυ ἴῃ ΘΥΓΟΓΘπῚ οἱ ἢ- ΓΟ ΠΟΏΥΘΓΒΔΠΊ. ΟΟΧΙ, -ο ΠΑ ΜΡΕΤΙῸ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Νοη αυϊάδι [υρ', Ο σαδι[{ι} ! ται, π- το ( ἰοῦ ποιηΐηθ ἐϊδογυεσίατί, φυοιὶ Ζοβίυδ οἱ Μλειηΐληυδ, Μάγοηυο ἰίθπὶ οἱ Εὐυδίδι}}} , :} - ἐογάἀοίυπι δρθοΐθη) ρΓβΘΓΌΠΙ, δϑῖρ οιηηΐ υἱγιυιὶ ἱμας, Οἱ ἰηγΐοδ, ΟἸΠὨΐ }Π| Υἱιΐο ρίδηδιη ἃς [οἷο νἱδη δϑάθιηᾳι) το ἰοεΐη!. γογυι ἱΠυἀ εἰ! ἐχριργδίυμι ἀδυαὶ, φιυἋ πια͵οτοβ ἰο- δὲ τὰς ψυχὰς παιδεύει. Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς, τοῖς τῆς ἱερωσύνης λειτουργίαν ἐστεμαένοις βοᾷ τοῦθ᾽ ὅπερ μαθεῖν ἠθέλησας. ε ᾿Ἱερεῖς, λαλήσατε εἰς τὴν χαρ- δίαν Ἱερουσαλήμ. ν» Ἐπειδὴ γὰρ οἱ διὰ λόγων φι- λοσοφοῦντες οὐ μόνον ἐνοχλοῦσι τοὺς ἀχούοντας, ἀλλὰ χαὶ δι’ ὧν τὰ ἐναντία οἷς λέγουσι πράττουσι, χωμῳδεῖσθαι ἑαυτοὺς παρασχευάζουσι" διὰ τοῦτο τὴν τῶν ἔργων ἀρετὴν () τούτους ἀπαιτεῖ, τὴν τῆς ψυχῆς τῶν ἀχροατῶν ἁπτομένην. “Ὥστε ἱερὸν εἶναι χρὴ τὸν ἱερωμένον. Ἱερᾶσθαι γὰρ τὸν ἀνίερον οὗ θέμις.