Letter 1618: A teacher must live what he teaches.
To Diogenes the Deacon. The diaconate is the lowest rung on the ladder of sacred orders, but it is also the most fundamental. Without the deacon, the bishop cannot function; without the deacon, the poor are not fed; without the deacon, the liturgy is incomplete. The deacon is the hands and feet of the bishop, the eyes and ears of the Church, and the voice of those who have no voice. Embrace your ministry therefore with joy and gratitude, Diogenes, knowing that in serving the least of Christ's brothers you serve Christ himself, and that the servant who is faithful in small things will be entrusted with great ones. Do not aspire to the priesthood or the episcopate out of ambition, but serve where you are placed with all your heart, and if God wills that you be promoted, he will arrange it in his own time and his own way. Remember that Stephen, the first of the deacons, won a crown more glorious than many bishops, and that his faithfulness in distributing bread to widows was the preparation for his faithfulness in laying down his life for Christ. The office is humble but the reward is great, and the service is lowly but the Master who receives it is the King of kings. Let the world despise the diaconate if it will; heaven holds it in the highest honor, for heaven measures greatness not by the height of the throne but by the depth of the service.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
Δπιϊεὶ πο ἀδεδογοπαὶ. Οὐ φόγδι ] η ογ΄ διπογὸ Πισίδαι [- θόγθ δροροῃιίογΐθ, οὐ, , δι ΐῖ6 [ Π08 ΟΟΙΠ15508 ἤιἰοὶ ἢ δραογίιη οομ οοἰϑιὶ ραγίουϊαπι οι [ΟΓ18851] Γγιιαἷβ ρ86 νΟΓΒ Δ) οἰ, τ Π16 : ρμογίδοιϊι5 πος [6οἰδί!. ΟΌΙΧΥΎ. -- ΑΘΟΘΟΚΕΡΙΟ. Τῆς γνησίας χαὶ εἰλιχρινοῦς φιλίας τὸ ἀδεὲ: ἐγ- γυωμένης, δι᾿ ἣν αἰτίαν αὐτὸς τοὺς ἐμπιστευθέντας σοι παρὰ τῶν φίλων εἰς προὗπτον ἔῤῥιψας χίνδυνον ; Ἀλλ᾽ ἴσως φιλίας εἰλιχρινοῦς ἄγευστος ὧν χαὶ ἀτέ- λεστος τοῦτο διεπράξω. ΥΞΕ,. --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ. Οεάαπί ἀγα ἰυσ(᾽. Οἴσογ. ΟΠῆε. οἱ σοπίγα ἰπ Μιτοηΐαπα οταῖ. υςμάοσυϊδπι οϑιοηίίογο [ΟΓ[λ556 ΟΠ ρ᾽ δαρίθη Ἐπειδὴ δεῖξαι ἴσως; βουλόμενος τῆς σοφίας τῆς δ υ . πη δϊ θ6 ργβϑίαγα [υτγιπυἀΐηδηι, ορ- Ὁ χοσμικῆς χρείττονα τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἀνδρείαν, Ρουθ ποδὶ ογϑίογοηι ἀϊσομίθη : ἡ) "πίη ηποὰ ρογίο, αυδιηῃ αυοὰ οἰδιη φαγί (ι, 1η6 ὁϑ1 οἱ ἴθ Ό ΓΟ ΔροΓίο Μάγίθ, αυ8η δι ρ ] Δηίδηἶο ΘνογίοΓα, ἐνονογ οι ἶ9 οαϑὶϑιϊ : δὶς οἱ θη Γι] ἃς ἐλε4 ἃ Οοηοθης ἐ66, 4ιιδπὶ ἃ ΤΊ ΙοἸ ἢ Π ] - τῸ5 ΑἰΠποΙϊηδίαηπι οοηϑβιϊίυ!. ΗΟ διε οἴη), Π νἱ]-- ΟἿΟΣ ΘΟγΠηῚ ΡγΟ θυ ηϊῖ, οἴἴεοῖ!. ΠῚ0ἰ συηῇ ΓΙΠΟ, ἐθηῦ6 ἤδης πο ΤΠ 3πὶ Γοοὶρί ἢ ἀλη), 56ἀ βαρ οης8η ηὐΐάδι ΠΠ8ιΏ, πἰϑὶ εἰνίηα 5οἰομιία ἰδιγυδίυν,, αἰ ] “δι ΠπΠ8Π ., [Π184η δυΐδπ) υἱἱυροταπιυδ. Ὠίἀϊοΐηνυ5 ἀπετείχισα: ἣμζυ τὺν ῥήτορα φάσχοντα " Ὅσῳ τὸ φα- νερῶς τοῦ λάθρα χρεῖττον, χαὶ τὸ νιχῶντας ἣ παρα- χρουσαμένουςξ πράττειν ὁτιοῦν ἐντιμότερον, τοσούτῳ χάλλιον Κόνωνα τὰ τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέους. Ὃ μὲν γὰρ λαθὼν, ὁ δὲ νιχήσας τοὺς χωλύσαντας ταῦτα ἐποίησεν, Ἐχεῖνό φημι, ὅτι μάλιστα μὲν οὔτε ταύτην, οὔτε ἐχείνην ἀποδεχύμεθα " ἀλλὰ τὴν μὲν, εἰ μὴ χυσμηθείη τῇ θείᾳ παιδεύσει, οὐδὲν εἷναι ἡγού- μεθα" τὴν δὲ χαχίζομεν. ᾿Αδιχεῖσθαι γὰρ, οὐχ ἀδι- χεῖν μεμαθήχαμεν. ᾿Ανδρείαν δὲ ἡγούμεθα, τὴν χατὰ ΥΑΠΙΖ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙΑ. ) Ῥοβί μὲν δάάυπι γὰρ οοὐά. ΥὙα!ι. οἱ ΑἸΙ. ΟΒΒΙΝ. () ἴῃ ἤπε ορ. ριῸ δοχεῖ ϑοΐυς Ὑδιὶς. ρουΐϊ δοχῶ. ἵν. ἘΡΙΒΤΟΙΑΆΓΌΜ . Υ.-- ΕΡΙΘΤ. ΟὈΙΧΙΧ. τῶν δυσχερῶν ὑπεργψίαν, χαὶ τὸ γενναίω; φέρειν τὰ Α φηΐωι ΟἸιγἰ 5ἐἴλη δοοίρογα αυλπὶ ἴδοσγο ἱπ) υγἰδη) αυμδαίνοντα. Ἐὶ δὲ χρῇ τι χαὶ πρὸς τὸν ῥήτορα εἰἷ- πεῖν, εἴποιμ᾽ ἄν" ᾿Δλλ᾽ ὁ σοφίᾳ περιγενέμενος, ὦ ῥητόρων ἄριστε, δῆλος ἣν ὅτι χαὶ νιχήσας, εἰ συνέδη, πολεμῶν περιεγένετ᾽ ἂν μείζονως " ὁ δὲ ἀνδρεία χρα- «ἦσας ἄδηλος ἦν, εἰ σοφίᾳ περιεγένετο τοῖς ὅπλοις ἡττηθείς. ΥΞ('. --- ΖΗΝΩΝΙ͂. ργιβϑίδι . Εὐτι τυ ἀ πο πὶ δηΐπὶ οχἑϑι1 πηΔη ., ΤΟΙ ΟΠ ΟῚ Παἢὶ ἀοϑρι οἰοηϊ ἀπ, οἱ ΘΟΕ ΠῚ αι δοοίάνηι ιοἰαγα ἰδ. Οὐ σὑογοὸ οτγδιοῦὶ ΠΠῚ Τοθρομαδιάϊη), δὶς Ὠδθοῖο : Ο γιοίογαπι ρΓϑοδίϑη- εἰβδίνθ, συ ϊεαιυΐβ βαρίοἶ Βαρογίοῦ οὐϑαϑῖς, πιδρὶβ ᾿ποϊδεαβεῖι, φιδαν νἱοῖοῦ ρυρπαπάο αν βυ- Ρογίογ. Εογι νμΟ6 ἱφποόγδαίιγ, δὶ 8Γ1- ἰδ. ἈΓιι ΘῈ ΡΟΥΘ ΙΓ, ΟΌΓΧΥ͂Ι. --- ΖΕΝΟΝΙ. Ηετμιορεπὶς ἐριδοογὶ ἰαμδ, εἰ πιοάεείτα ἐπι πιὶΠΠΠαἰἴδη6 σοηιπιθπααιῖο, ( Π1 οἱ διιρτα ερῖδι. ὅ58 εἰ .) Ἑ ρμογένης ὁ ἐπίσχοπος, ἀγαθὸς, εἰ καί τις ἄλλος γέγονεν, ἀνήρ, Τραφεὶς γὰρ ἐν τοῖς τοῦ Χριστοῦ νό- μοις, παιδευθεὶς δὲ ἐν τοῖς ἀποττολιχοῖς παραδείγ- μασιν, ἐπισχοπῆς ὃς ἄξια χαὶ φρονήσας χαὶ πράξας, συνηδῶσαν () τῷ χρόνῳ τὴν δόξαν χαὶ τὴν τιμκὴν χέχτηται. Ὃ γὰρ τοῖς ἄλλοις τοῖς τὴν ἀοξτὴν ἀσχοῦ- σιν ἀντοφθαλμεῖν μεμελετηχὼς φθόνος, τούτῳ διὰ τὸ μέγεθος τῆς πραότητο: χαὶ τῆς μετριοφροτύνης οὐδ᾽ ἀντιθλέψαι ἐτόλμησεν. Ἢ γὰρ πρὸς τὰ ἐν- δοξότατα τῶν ἔργων σύντροφος ἀγρυπνία χοσμη- θεῖσα τῇ ταπεινοφροσύνῃ, χαὶ τὸν τῶν χαλλίστων λυμεῶνα φθόνον χατεδουλώσατο. Εἰ τοίνυν χαὶ. αὖ- τὸς κατ᾽ ἴχνος ἐχείνου βαδίσαι προήρησαι, χαθάπερ εὶς ἀρχέτυπόν τινα εἰχόνα ὁρῶν, σφράγιζε τὴν ἀρετὴν τῇ μετριοφροσύνῃ. Καλὴν γὰρ ἀσφάλειαν χαὶ μέγιστον σήμαντρον τῷ ταμείῳ τῶν χατορθωμάτων ᾿ ἐπιθήσεις. ΥΞΖ'. -- ΠΛΙᾺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ὑρίϑεοριιβ Ἠδγιβοβοη68 ρΓΟ8 Υἱγῦ , δὶ 4ιυΐδ 1υ5. Εἰ ασαῖυ8 Θηΐτ ἐμ ΟΠ γῖϑιὶ Ιο5., ΘΧ ΘΠ ΡΠ Δυ16πὶ ᾿ηϑ( Π ΔρΟΒ(ΟΙ ἰΟἾ5, ΘρίβοΟροΟ ΥΈΓῸ εἶχηα 86ημ οἱ Β ὀχϑοαυίιιν. ΤοΙΏρΟΓΙ) . νοτὸ δοζομηοάϑηι [ΔΠ͵ οἱ φἰογίαπι 6ϑὶ σοηϑθοιίι5. [μν , [ Υἱγία ρΡΓ ρὼ 5οῖ οὶ ουρύφηδγα, ἔυπς ὁ ) ᾿πφδηίοπι ἸΠΟΓυ τ 1η , ΙΔ ΓΘΙΏ4Ὲ6 65ι18Π , Π6 δϑρίοογα αυϊίαπι διιϑιὶ ποῖ, Υἰμ ἢ] Δηαἱ δηΐπὶ αἰγὶ - γϑῦυ5 ραϑι Ὡρηλίυ) διυθΐ δι ὀχογηδίυηι, οΟρίΐ ἃ 4πΠ ΘΟΓΓΟΠΙρΘη Θὰ ἰμ νι ἀἶδπὶ Ροα θ8 ϑυ)οφὶ!. ( ] αἷ. ἰ
Related Letters
The luxury of Syria is making you forget your friends and relatives.
The blessed Theodorus [a patron of the arts] was during his lifetime a generous host to the citizens of Pentapolis.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
Your son Diogenes, whom I saw after you left, told me you were very angry with him for something that would...
To the Consul Nomus,