Letter 67: Do not merely consider yourself above reproach — consider yourself worthy of praise.

To Simplicius. We rejoice with the city over your rule, and we are glad to see justice now walking in the open and judging. For this you will have God as both helper and ally, who will both reveal the wicked and make the good manifest to you. For when rulers govern with justice, they become instruments of divine providence, and their cities flourish not merely in material prosperity but in the deeper blessings of peace, order, and righteousness. To Alexander. Letters. To Timothy. To Longinos. If someone rushing to persuade you should try to make you abandon the doctrines handed down to us by the truth, guard yourself against them. For the truth has been delivered to us not by human invention but by divine revelation, and those who would alter it, however persuasive their arguments, are wolves in sheep's clothing who seek not your welfare but your destruction. Hold fast therefore to the tradition you have received, testing every new teaching against the standard of apostolic doctrine. To Theognos. Stand firm in the faith.

ΣΚΕ΄. – ΣΙΜΠΛΙΚΙΩ. Συγχαίρομεν τῇ πόλει τῆς ἀρχῆς σου, καὶ χαίρο μεν τὸ δίκαιον ὁρῶντες νῦν ἐπὶ μέσης βαδίζον καὶ βραβεῦον. Ἐφ᾽ ᾧ Θεὸν καὶ βοηθὸν ἔξεις καὶ σύμμα- χον, τοὺς τε κακοὺς ὑποδεικνύντα, καὶ τοὺς χρηστούς σοι φανεροῦνται ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΙΖ΄. – ΑΛΕΞΑΝΔΡΩ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Η΄. – ΤΙΜΟΘΕΩ ΛΟΓΓΙΝΩ Εἴ τις ὁρμῶν σὲ πείθειν τῶν δογμάτων ἀφίστασθαι τῶν παρὰ τῆς ἀληθείας ἡμῖν παραδοθέντων, φυλάττου ΣΗ'. – ΘΕΟΓΝΩΣΤΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ (14). Οὐ ταὑτὸν, ὦ βέλτιστε, τὸ κελεῦσαι καὶ τὸ ἐπι- τρέψαι· τὸ μὲν γὰρ ὡς παντὶ τρόπῳ ἀνυσθῆναι ὀφείλον προστάττεται· ὡς τὸ· « Οὐ μοιχεύσεις, ού φονεύσεις, Οὐ κλέψεις, » καὶ ὅσα τοιαῦτα· τὸ δὲ οἱ- κονομίας τινὸς ἕνεκεν συγχωρείται· Τὸ μὲν γὰρ θεσπίζεται· τὸ δ᾽ οὐ κωλύεται· καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν Γραφῶν πιστώσομαι. Οἱ ἀπόστολοι οὐκ ἐκήρυττον μὲν, οὐδ᾽ ἐνομοθέτουν περιτομήν· συνεχώρουν δὲ, οὐχ ὅτι δεῖ γενέσθαι, ἀλλ᾿ ὅτι σοφῆς συγκαταβάσεως ἦν χρεία (15). Οὐ γὰρ ἂν ἐπέτρεψαν (16), ἢ ὡς δέον ---CONTINUES--- ``` ΞΖ΄. – ΤΩ ΑΥΤΩ Εἰ μὴ δυνήσῃ σωφρόνως προσῆναι τοῖς κατεγνωκόσιν τὰ δικαιώματα ὡς ἠγνόησαν τοῦ λόγου τὴν ἐπιμέλειαν, πάντως κωλύσῃ καὶ ἀγαπήσῃς τὸ ἑαυτοῦ σθένος ἤτοι τοῦ λόγου τοῦ κρέσσονος ἐὰν τοῦ δικαίου ἀλλοτριώτεροι φανῶσιν ἄνθρωποι τοῖς τοιοῦτοις. (67) ἑρμηνείᾳ κεχρήσομαι. Οὐ μόνον, φησὶν, ἀσεβεῖς ἐφωράθησαν, ἀλλὰ καὶ περὶ τοὺς πέλας που νηροὶ ἀναπεφήνασιν. Ἐπειδὴ γὰρ γενικῇ τινι διαι ρέσει εἰς δύο ταῦτα τέμνεται τὰ νόμιμα, εἰς τε τὴν τοῦ Θεοῦ θεραπείαν, μεἷς τε τῶν ὁμοφύλων (68) φιλαν- θρωπίαν· διὸ καὶ δύσπλάκας γεγράφθαι (69)· ἐν- εδέχετο δὲ κατὰ τὸ πρότερον σφαλλέσθαι τὸ πλῆθος ἀγνοίᾳ τοῦ κρείττονος, καὶ ἀπάτῃ τῶν φενακίζειν βουλομένων, ἄτε καὶ ἀοράτου ὄντος τοῦ Θείου, καὶ πολυσχιδοῦς τῆς περὶ αὐτὸ δόξης· τὸ δεύτερον ἐπ- ήγαγεν, ὅ τοῖς πᾶσι πρόδηλόν ἐστιν. Οὐδεὶς γάρ ἐστιν, ὃς ἀγνοεῖ, ὡς κακὸν καὶ κολάσεως ἄξιον φόνος, καὶ μοιχεία, καὶ πλεονεξία, καὶ τἄλλα (70) τούτων ἀδελφά. Ἐπεὶ τοίνυν ἐπ᾿ ἀσεβείᾳ ἔσκωπτε τὸν Ἰου δαϊκὸν λαὸν, ὡς ἂν μὴ σκήπτοιντο ἄγνοιαν, ἢ συγ- γνώμης σφᾶς αὐτοὺς ἀξίους εἶναι φαῖεν, ὡς δελεα- σθέντες ὑπό τινων δεινῶν περὶ τὰ τοιαῦτα, ἐλέγχει την περὶ τοὺς ὁμοφύλους ἀδικίαν, καὶ πάσης συγ- γνώμης ἔξω καθίστησιν, εἴπερ μηδ' ὧν ἡ κοινή φύσις τῶν ἀνθρώπων κατήγορος τυγχάνει, ἀπέστησαν, ἀλλ᾿ ἀνέδην ἐπὶ τὰς παρανομίας ἐχώρησαν. Δι' ὧν οὖν τὸ δῆλον παρέθη (71), διὰ τοῦτα ἔδειξε καὶ το δοκοῦν ἄδηλον ἐθελοκάκως καὶ κακοήθως παραβαθέν. ΡΠΔ΄. – ΔΙΟΝΥΣΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ Αἰσχύνεσθαι τοὺς ἑτέρων πονηρίας κλεπτομένους.