Letter 2011: Another letter from the lord Ruricius.

From: Ruricius, bishop of Limoges To: Unknown recipient (a relative) Date: ~487 AD Context: Ruricius explains why he used the term "brother" for someone who is older but lower in ecclesiastical rank — a revealing window into the social and hierarchical negotiations of Gallo-Roman Christianity. Another letter from the lord Ruricius. Having reread my letter, you may be surprised that I wrote to your venerable self as "brother," since this suits neither my age nor my office — for you are older than I am but lower in rank. Had I considered your God-given longevity or my own office, I should have written to you either as a father or as a son. But the name of brotherhood sits between these two and offends neither party, since it concedes nothing to hierarchy and takes nothing from affection. [The letter continues with an extended meditation on the proper use of titles within the church and the difficulty of balancing social rank with spiritual equality in an aristocratic society that was also Christian.]

XI. ITEM EPISTULA DOMNI RURICII. Relectis litteris meis fortasse miraberis, quod uenerationi tuae fratri scripserim, cum hoc nec aetati nostrae conueniat nec honori, quia, sicut me maior es natu, ita minor es gradu. et ideo, si ad tuam deo propitio longaeuitatem aut ad nostram respexissemus administrationem, aut patri scribere debueramus 16] Uerg. Aen. VI 688. 17] 1 Cor. 13, 7. 5. 8. 3 plenissime S 4 deferent S 5 caritate nos v caritatem S 6 amore SKr . 8 si ita v, sic a S, si tam Kr . dulcidine S 9 uellitis S 10 si uncis inclusi, om. v desideras Kr . festinato scripsi, festinabo S, festina Kr . 12 ęqualem Snob S 15 inueniendo S 18 que nec S 19 excidere ecripsi, excedere S, cf. p. 388, 6 oportunae S 21 aestatis in raa . 82 23 rurici S 24 relictis S\' 27 longeuitatem S aut filio. sed quia et sanctus Iohannes apostolus in epistola sua unis eisdemque et patribus et iuuenibus scribit et pueris dicens: scribo uobis, patres, quia cognouistis eum, qui ab initio est. scribo uobis, iuuenes, quia uicistis malignum. scribo uobis, pueri, quia cognouistis patrem, qua discretione uerborum non aetatem exterioris hominis, sed qualitatem interioris adsignat, in quantum enim in dei cognitione ac dilectione proficimus, patres sine dubio nuncupamur, in quantum uero contra aduersarium, qui tamquam leo circuit quaerens, quem deuoret, uiriliter dimicamus, iuuenes esse cognoscimur, in quantum uero socordiae desidiaeque committimur et ad incedendam mandatorum uiam fidei infirmitate deficimus atque ad contuenda ac peragenda praecepta diuina a saecularium actuum intentione quasi e somno segniores adsurgimus, rectissime puerorum leuitate censemur. Unde et apostolus Paulus ita commonet neglegentem: surge, qui dormis, et exsurge a mortuis et continges Christum siue inluminabit te Christus. nam et dominus in euangelio, cum ei a circumstantibus diceretur: ecce mater tua et fratres tui quaerunt te olentes uidere te, ita respondit: quae est mater mea aut qui sunt fratres mei? et ostendens apostolos sequentes se: nonne, qui faciunt uoluntatem patris mei? mater enim Christi dici possumus, quando Christum corde gestamus. nam et sancta Maria, quae et uirgo concepit, uirgo peperit, uirgo permansit, dominum nostrum non conplexu uirili, sed fide maritante concepit. fratres uero ipsius efficimur, quando ita uitam nostram omni uirtutum genere disponimus, fulcimus, ornamus, ut heredes dei esse possimus et coheredes Christi. cui enim dubium, quod, si 8] 1 Ioann. 2, 18. 9] 1 Petr. 5, 8. 16] Eph. 5, 14. 19] Matth. 12, 47; Marc. 8, 32. 21] Luc. 8, 20; Maro. S, 88. 22] Matth. 12, 50. 28] Rom. 8, 17. 3 sribo-sribo 8 4 iuuenis S 6 discritione S aetate S 7 qualitate S 10 querens S iuuenis S 11 cognoscimus S commitimns S 14 secularium S signiores S 15 leuitate v, leuitae S 17 contingis S 18 inluminauit S 20 querunt S te om. S 22 ii scripsi, hii S, hi r Kr . 24 que S 25 et del. Kr . 26. heredes dei patris efficimur, rectissime et fratres Christi dici ipso adoptante poterimus, qui nos plasmauit ut suos, redemit ut alienos, elegit ut seruos, adsciuit ut filios? plasmat enim nos potestate, redimit passione, (eligit in) praescientia, adsciscit gratia. nos tamen filii per adoptionem, ille solus filius per naturam, qui, ut nos ad eandem, a qua excideramus, beatitudinem reuocaret, cum penitus non desierit esse, quod erat, uoluit tamen esse, quod non erat, ut uerbum caro fieret et, dum creator in creaturae humilitate descendit, ad creatoris sublimitatem creatura conscenderet. Quo fit, ut humanitati diuina communicent et diuinitati humana participent secundum illud apostoli: qui cum in forma dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem deo, sed se ipsum exinaniuit formam serui accipiens, in similitudinem hominum factus et habitu repertus ut homo. humiliauit se ipsum factus oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis. propter quod deus illum exaltauit et donauit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in nomine Iesu omne genu flectatur caelestium, terrestrium et infernorum et omnis lingua confiteatur, quoniam dominus Iesus Christus in gloria est dei patris. unde et ad Corinthios idem doctor scribens ait: itaque nos neminem nouimus secundum carnem. etsi cognouimus enim Christum secundum carnem, sed nunc iam non nouimus, quia cessante in eo infirmitate corporea totus creditur in uirtute diuina. et ideo iuxta eum apostolum, quoniam omnes in Christo unum sumus, fratres rectissime nuncupamur, quia nos et unus uterus sacri fontis effudit et eadem ubera matris ecclesiae spiritu uiuificante lactarunt. simulque idcirco frater scripsi, quia et deo 12] Phil. 2, 6. 23] 2 Cor. 5,16. 27] GaL 8, 28. 2 suos v, uos S 4 eligit in om. S, add . Luetjohann 6 ad add . r, om. S eadem S a om. v eicederamus S 7 paenitus S 9 humilitatem Kr . discendit S 10 conscenderit S, conscendit v 11 quod S 14 semet Kr . 18 exaltauit illum v 19 omne S 20 inferorum r 27 eundem v omnis S 30 simulq; S, simul v scripsit S propitio a saeculi actibus ad aeternam beatitudinem te animam conuertisse cognoui et imitatorem illius euangelici negotiatoris effectum, qui uenditis omnibus suis conparauit pretiosissimum margaritum, uel illius, qui reperto in agro thesauro distractis, quae habebat, uniuersis agrum ipsum laudabili cupiditate mercatus est non alienae possessionis inportunus inhiator, sed propriae facultatis prouidus distributor, caritatem utpote sincerrimam retinens corde perfecto, non ut parcius uenderet, sed ut largius feneraret. Super quo facto gaudeo et deo gratias ago, quod secundum diuitias bonitatis suae atque uirtutis per inaestimabilem misericordiam suam propemodum, ut ita dixerim, contra sententiam suam uenire dignatur, quia, cum ipse dixerit difficile eos, qui pecunias habent, regnum adipisci posse caelorum, ecce te et his dignauit in saeculo et prouehere festinat in regno. sed tamen idem dominus continuo rigorem prioris huiuscemodi sententiae, quam apostoli uehementius formidabant, misericordiae suae moderamine temperauit dicens, quod inpossibile esset in se hominibus per naturam, possibile deo in eis esse per gratiam. quod in te, cui operi ut totus atque inpendiis pronus incumbas, pro affectu mutuae caritatis admoneo, et ita fabricae turris illius, quam dominus in euangelio construi praecepit, strenuus aedificator insistas, ut aduersarii tui habeant potius de eius perfectione, quod doleant, quam de intermissione, quod rideant.