Letter 4016: Let your concern for me extend beyond surface courtesy.

Let your concern for me extend beyond surface courtesy. I only want you to consider this: since you are the most generous of men in bestowing praise, it seems too little that I am praised by you unless I am also more deeply obligated. Beyond this, I want to know why, though you preserved the old-fashioned style in our names at the top of the letter, you abandoned it in the body. Let others be puffed up by the title "Your Sublimity" — I reject the address "Your Magnificence." Unless you think me unreasonable for not returning such flattering terms. Feigned affection hides behind formal titles; the true cultivation of friendship is honest and direct. Farewell.

operto est; inde me taa cura respiciat. sed non est meum formam scribendis litteris dare; illud tantum cogites volo, cum sis ad praedicandum liberalissimus, parum mibi videri posse, quod a te laudor, nisi amplius obligor. praeterea scire postulo, cur 2 5 servata in praemissis nominibus nostris vetustas deftierit litterarum contextioni. iuvet alios titulo sublimitatis adtolli, ego magnificentiae appellationem recuso. nisi forte me inprobum putas, quod honori tuo eadem delenimenta non defero. amor fictus in illa verba summittitur; amicitiae cultus ipgenuus est. alba velamina non segraentati amictus fidem vestiant. quo mihi altus reverentiae gradus? amari a fratre malo 10 quam suspid. XXXXm a. 397—398. AD MINERVIVM. Eusebius familiaris est meus ; idem vetus privati miles aerarii diu mprbo obstante obsequio tuo defuit. orandus mihi es, ne inter resides adnotetur. sed impetratio 15 veniae non manebit, nisi illi aliquid beneficii propitiatus adieceris. quaeso igitur, flagi- tandis per Etruriam debitis publicis sollicitudinem navare iubeatur, ut longae absentiae culpam commendatione aliqua laboris amoveat. XXXXim a. 397 i AD MINERVIVM. 20 Semper quidem mihi salutatio a te profecta gaudium creat, sed ea praecipue, quae familiaribus adportanda committitur. adicit enim scriptis digna quaesitu et de te tradit auditui, si quid defuit lectioni. velut nunc Sebastius vester post epistulam tuam redditam quantam mihi, satin ex voto ageres, sciscitanti imaginem praesentiae tuae praestititl idem nunc de otio meo, quae velis nosse, narrabit, nam me in silvis 25 Laurentibus continatus est rurali inhaerentem quieti. quid enim magis adsectandum est mihi, sarcienti nonnumquam valetudinem, declinanti saepe /urbas, litterarum semper innocentiam diligenti? XXXXV a. 396—397. AD MINERVIVM. 30 Fiducia mihi stili atque ingenii mei nulla est, sed tua benignitas ausus meos pro- vocat. misi igitur ad eruditiopem tuam duas oratiunculas nostras, quarum una ad Polybii filium pertinens ex recenti negotio nata est, altera dudum, cum res in senatu agitaretur, a me parata nunc opere largiore aucta processit. huic argumentum est repudiata censura, quam tunc totius senatus fugavit auctoritas. nolo mireris gravis- 35 simum ordinem magisterium respuisse. in oratione nostra non leves causas vitatae huius potestatis invenies. . 12 om. VM 13 familiaris est] familiarissimus (r) lis^noflse P narrauit V 26 curbas PV^ curas Kiesaling uitote V, /auiUte P, in toU re M Q. AVKBLITa STMMAOHVt. i5 1 1 4 SYMMACHI EPISTVLAE XXXXVI hiemeH94/5?