Letter 4018: To a friend: Even when I was staying in Milan, I observed the courtesy of greeting you, and now that I have...

From: Quintus Aurelius Symmachus, Roman Senator To: Florentinus and others (multiple letters) Date: ~374-395 AD Context: Several short letters including a note about exchanging courtesies from Milan, and a playful challenge to Florentinus about who writes more faithfully. To a friend: Even when I was staying in Milan, I observed the courtesy of greeting you, and now that I have completed the return journey, I have not denied the diligent service of a literary gift. You are expecting me, I suppose, to demand a letter in return. That claim is promised not by my insistence but by your own affection. Let those who do not deserve a place in our hearts demand written replies. --- To Florentinus (~395 AD): For a long time you delayed telling me when our brother was arriving -- to let him, I assume, surprise me with the honor of his greeting in person. I recognize your pious little trick, but I am not conceding the advantage. I hereby challenge you both -- singlehandedly taking on two opponents in a contest of friendly correspondence. "It is your leisure that gives you this confidence in letter-writing," you will say. But what of the fact that the honor of the quaestorship and the practice of drafting legislation have equipped you even better? Meanwhile, your brother and I share the same condition of private life. If only the watchful eye of our good emperor would claim his services too! Both of us should bear it [Text breaks off in source.]

Et cum Mediolani degerem, cultum circa te salutationis exercui, et nnnc remenso itinere sedulam operam litterario muneri non negavi. expectas credo , ut gratiam mandaait habent oranda PVr0, m&nd&uit n^cessitas hornm Af, suppU: in cur&m taam recipe, quae habent oranda vel timUe quid 7 exerendae V 8 pablice] Lectius, pablica PVM wppU: nititor vel shniU quid 25 facti facti V 28 fauorem clarissimi uiri] Clasony fauorem cum P. fauorem cn K0, fauorem nostram Af, fauorem F LiBER nn. 115 repetam scriptioniB. illam plane mihi non mea efflagitatio sed tua adfectio poUicetar. PVF exigant stili vicem, qui animi non merentar. AD FLORENTINVM. PVMF L a. 395. h Diu super adventu fratris postulatum a me indicium distulisti, credo, ut nos salu- tationis honorificentia praeveniret. agnosco religiosa conludia nec tamen cedo, et ultro in certamen scriptorum familiarium solus duos evoco. otium tibi, inquies, hanc offi- ciorum fiduciam praestat. quid quod te magis quaesturae honor et condendarum sanctionum usus excoluit? cum illo autem mihi privatae vitae condicio communis est. 10 atque utinam boni principis circumspectio ipsius quoque operam sibi vindicet! feren- dam! ambo devotione placeatis, si circa me litteris ambo cessetis. LI a. 395. AD FLORENTINVM. PVF Omnia te facere ad salutem Flaviani viri omatissimi pignoris mei rebus ex-^ 15 perior. hinc mihi spes oritur atque animus adsurgit, posse cetera eius incommoda te medico sanari. adeptus enim divi principis lenitate, quae magna sunt, uno adhuc, ut ila dixerim, nodo infortunii strangulatur, quod homo tenuis et nunc labe patrimonii graviter exhaustus patemi salarii aestimationem iubetur exsolvere. ergo per te ac tui 2 similes amoliri postulat inminentem minam. nec res inpetratione difficilis est. nam 20 quod plerisque sua invidia laborantibus imperialis remisit humanitas, id patris nomine postulatum multo aequior venia relaxabit. proficiet ista concessio etiam temporam gloriae, si quod beneficiis principis deerat, pius successor adiecerit. Ln a. 395. AD FLORENTINVM. PVM 26 Verbis nequeo conplecti, quot gaudia mihi pariter dies unus invexerit. agnoscis credo causam, cuius auctor fuisti. nam geminas fratmm communium litteras in cumu- lum extulit tertius honor scriptomm tuomm. itaque ut rerum bonarum difficilis electio est, paulisper haesi, qtiam primam paginam recenserem; tantum apud me erat desi- derium singulamm. mox omnes arguto legendi transitu percucurri, ne inspectionem 2 30 residends morarer. nec semel legisse suffecit, ut si quid aviditas prima perstrinxerat, inculcaret iteratio. erat in verbis uniuscuiusque varius elocutionum lepos, quo solo dam VMF, ferenda P 2 m, 11 oertetis MF e infortunii modo F 18 ex^oluere P 19 postulat] KF, portabat P 1 m,, portebat P 2 m, 21 re- laxauit PVF 22 si om. P 1 m, quid VF tas Pi m. praestrinxerat KUssUng 31 quof P 15* 116 SYMBIACHI EPISTVLAE PF3f litterae discrepabant ; nam omnes mens una dictaverat. possem bona fide adicere maiora, sed tuae aures, licet fratrum laudibus gaudeant, communionem tamen gloriosi 3 testimonii per verecundiam non ferunt. restat^ ut tibi reditum meum sub quadam curiae invitatione poscenti pauca respondeam. ad idus Novembres, modo eventus adiuvet destinata^ recurrere m conspectum vestrum paramus. si promissi dies serus 5 videtur, legationem senatus per me nolo differri^ quae dudum viris inlustribus credita 4 et instructa mandatis neque personarum neque petitionum requirit adiectionem. decet igitur stare dispositis, nec fas est exemplo proximae dissensionis per novos tractatus confirmata subverti. baec ante me, ut scribis, etiam ipse vidisti; quo magis placitis inhaerendum est, quae mihi commendat auctoritas tua, tibi noster adsensus. 10 Lin a. 380—382. AD FLORENTINVM. In eum militiae gradum labore venisti, ut Benedicti amici mei fortunam debeas adiuvare, quem nulli obnoxium crimini fortunae iniquitas loco depulit et honore priva- vit. huic ad promerendum favorem tuum non solum ipsius probitas sed etiam com- 15 mendatio mea aditum debet aperire. credo enim tanti apud te litteras meas esse momenti, ut effectum sperare fas fuerit, etiamsi ardua postularem. quod ideo comme- morandum putavi, ut intellegas, vel quid de animo tuo atque amicitia sentiamus, vel quantum prodesse huic debeat vel adesse iustitia. Llin a. 397. 20