Letter 43: You began well in your manly resolve, but you have not continued — so we hear.

To Moses the Bishop. To priests who are negligent in the management of provisions for the poor. One must not distribute the food of the poor without careful examination, but rather the one appointed to manage these provisions must be convinced of this: that if anything is spent beyond what is necessary, it renders him liable to charges of sacrilege. For the resources of the poor are sacred, and the steward who wastes them through carelessness or favoritism commits an offense not merely against the needy but against God himself, who entrusted those resources to the Church for their relief. To Euphemios. Those who love truth ought not to corrupt piety, nor should they act unworthily in those matters which ought to be held in reverence.

ΜΔ΄. ΜΩΣΗ (43) ΕΠΙΣΚΟΠΟ. Πρὸς ἱερεῖς περὶ τῆς τῶν πενήτων οἰκονομίας ὀλιγώρως ἔχοντάς. Οὐ χρὴ τὰς τῶν πενήτων τροφὰς ἀδοκιμάστως δια- νέμειν, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο πεπεῖσθαι τὸν ταύτας οἰκονομεῖν τεταγμένον· ὡς εἴ τι πέρα τοῦ δέοντος ἀνάλωται, ἱεροσυλίας αὐτὸν καθίστησιν ὑπεύθυνον πταίσμασι. ΙΓ΄. ΕΙΣ ΕΥΦΗΜΙΟΝ. Έδει τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶντας μὴ λυμαίνεσθαι τὴν εὐσέβειαν, μηδὲ ἐν τούτοις ἃ χρὴ σεμνώσασθαι ἔχει, διὰ ὧν τινὲς ἅπασιν εἰθίσθησαν πλέον φ ΡΗ Δ'. – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. Περὶ ἀγνωμοσύνης. Οἱ ὑπὲρ ὧν χάριτας εἰδέναι ὀφείλουσιν, ὑπὲρ τούτων ἐγκαλοῦντες (95) πάντας τοὺς τῆς ἀγνωμοσύνης ὑπερβαίνουσιν ὅρους. Δέον γὰρ, εἰ καὶ μὴ ἔργοις οἷοί τὲ εἰσι, λόγοις εὐχαρίστοις ἀμείβεσθαι, ἐγκλήματα ῥάπτουσι. ΜΒ. - МАРКQ. Διὰ τὶ τὸν μέθυσον καὶ τὸν λοίδορον ὁ ᾿Απόστο- λος μετὰ τῶν τὰ μέγιστα ἡμαρτηκότων ἔτα ξεν. Θαυμάζειν ἔφης, πῶς τὸν μέθυσον καὶ τὸν λοίδο- Β ρον ὁ ᾿Απόστολος μετὰ τῶν μοιχῶν καὶ τῶν ἡταιρη- κότων ἔταξε. Φημὶ τοίνυν, ὅτι εἰ μὲν τὴν αὐτὴν ἐκείνοις ἔφησεν αὐτοὺς δώσειν δίκην, λύσιν ἐχρῆν ἐπιζητεῖν. Εἰ δὲ τῆς βασιλείας ὁμοίως ἐκείνοις ἐκ- πεσεῖσθαι ἔφη, δι᾽ ἣν αἰτίαν αἴνιγμά σοι δοκεῖ τὸ ῥηθέν; ῎Ἄλλο γὰρ τὸ εἰπεῖν, ὅτι ἔξω πάσης τιμῆς τε καὶ δόξης κείσονται, καὶ ἄλλο, τὸ φάναι· Την αὐτὴν δώσουσι δίκην. θὺ γὰρ εἶπεν· Τὴν ἴσην δώ- σουσι δίκην, ὁ σὺ ἴσως μὴ νοήσας τὸ ῥηθὲν ἐνόμισας εἰρῆσθαι, ἀλλὰ, « Βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομή- σουσι. » Τῆς μὲν γὰρ δόξης, φησὶ, παντὶ τρόπῳ ἔξω κείσονται · πρὸς δὲ τὴν ποσότητα καὶ τὴν ποιότητα καὶ πηλικότητα (31) τῶν ἁμαρτημάτων κριθήσονται. Πολλὴ γὰρ τοῦ θείου δικαστηρίου ἡ ἀκρίβεια. ΜΓ'. – ΙΕΡΑΚΙ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ. Τίνος ἡ ἔννοια τοῦ διὰ κόρακος τρέφεσθαι τὸν Ἠλίαν. Ἴσθι, ὦ σοφὲ, ὅτι ἡ πηγὴ τῆς ἀγαθότητος τὴν δικαίαν τοῦ προφήτου κατὰ Ἰουδαίων ἀγανάκτησιν ἐκμάξαι (32) βουλομένη (λιμὸν γὰρ ἐπήγαγεν, ἵνα τὸν κόρον ὕβριν ὠδίνοντα σωφροσύνη σωφρονίσαι (33))· παρεσκεύασεν αὐτὸν διὰ κόρακος τρέφεσθαι, μισο- τέκνου πτηνοῦ, καὶ τίκτοντος μὲν, οὐ τρέφοντος δὲ· διὸ καὶ ὁ Μελῳδὸς καίτοι πάσης τῆς κτίσεως φυ- σικῷ λόγῳ εἰς τὸν Δημιουργὸν ἀποβλεπούσης· «Οἱ ὀφθαλμοὶ γὰρ πάντων, φησὶν, εἰς σὲ ἐλπίζουσι, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ· » κοράκων ἐμνημόνευσε, λέγων· « Τῷ διδόντι τοῖς κτήνεσι τρο- φὴν αὐτῶν, καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων, τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν. » Μάλιστα μὲν γὰρ πάντα ἡ θεία πρόνοια τρέφει, φησὶ, διαφερόντως δὲ τοὺς νεοσσοὺς τῶν κοράκων, τοὺς παρὰ τῶν τεκόντων ἀμελουμένους· ζωύφια (34) γὰρ ταῖς καλιαῖς περι- ΜΓ΄. – ΤΩ ΑΥΤΩ Εἰ καθαρώτατος ἦν ὁ τρόπος τοῦ νοῦ τῆς σῆς ψυχῆς καὶ εἰδήμων τῶν ἐφεπομένων ταύτῃ καλῶν, οὐδεμίαν ποτὲ αἰσχύνην ἔμελλεν ὁ θεὸς κατὰ τοῦτον τοῦ λύπης εἰσαγαγεῖν. ΡΞ΄. – ΙΣΙΔΩΡΩ ΚΟΜΙΤΙ Τοὺς ἑτέρων ἐλαττωθέντας μὴ περιυβρίζειν.