Letter 8008: It serves the public interest that greater responsibilities have been entrusted to you.

It serves the public interest that greater responsibilities have been entrusted to you. My congratulations can therefore be brief — I wouldn't want any suspicion of flattery to diminish the truth of my judgment. I pray that the course of your new office goes well, though I have no doubt that integrity like yours is unshakeable and that good habits are only spurred more happily by the reward of recognition. [To Eudoxius] I was overjoyed to receive your letter as a mark of friendship. But when our friend Annius reported that your health is uncertain, my happiness turned to serious concern. Travel — which is practically a sickness in itself — now carries the additional burden of real illness. Still, I take comfort in your well-known self-discipline, your proven wisdom, and your strength of spirit in adversity — qualities that tend to restore the body's vigor and inner peace. I hope for better news about you, and I'm already preparing my ears for happier reports. May justice, which watches over the devout, ensure that after this brief setback your life continues with the blessings it deserves.

Interfuit publicae utilitatis, ut tibi maiora negotia crederentur. quare prolixa esse non debet gaudii mei adtestatio, ne adulationis suspicio devenustet iudicii veritatem. opto igitur, ut tibi suscepti officii cursus adrideat quamvis dubitare non possim, ne- que mutari posse probitatem et bonas artes stimulo praemiorum felicius incitari. 10 XXXI. 15 AD EVDOXIVM. Exultavi gaudio ob amicitiae honorem , cum litteras tuas sumerem. sed ubi An- nius noster, quod sis dubius valetudinis, indicavit, in gravem curam laetitia derivata est. video enim peregrinationi . quae morbi instar est, damnum sanitatis adiectum. solatur tamen sollicitudinem meam , quod parsimonia tibi familiaris est , quod cognita io sapientia et adversis fortunae animus ingentior; quae bona reducere solent valentiam corporis et vigoris serenum. spero igitur de te cognitu laetiora et aures iam felicibus nuntiis paro. faciet iustitia, quae pios respicit, ut post huius incommodi citum transi- tum vitae tuae prospera longius porrigantur. 2 m P non mpersunt huius epistulae nisi haee: 2 . . . uiam 3 . . . redditis reli . . . i gaadiii et a{) 4 . . . quid ex amicoiii . . . aptatis asarpes 5 . . . r et dillgo postqaa . . . mtis — et qaam 6 . . . ino — excellen . . . scriptoni — flaui . . . i honore retulerim 7 . . . m qoaeso — mag . . . talatioiUs — apud 8 . . . eneflcii — ads 2 /////uium P, Symmachus Salnio (7^), Saluino (77); Saluinas etiam in eod. Theod. XI 1, 27 nuncupalur 5 te] Leetiui, et P 7 detnlerim (77) tu] ego^ om, P prolixa gaudii mei esse desinit attestatio F^ esse non debet] non est F^ 12 ueritatem ludicii F^ quod sis] quod si F^ quasi F^, quam sis F3 dubie F^ peregrinationem po$t ualitudinis inser. F2 2 m. iudicaait F» graue F2 / m. diriuata F2 19 inuideo F» additum F2, ad- ditum uel adiectum F*, om, F» 20 solatus F2 tamen om. F3 quia noui poit meam inter, F2 2 m, parsinio F» cognato P 2 m. 21 et om. F'.2 22 corporis aereni uigoris F2 spero] scribo F2 cogniU leticia F2 1 m. fldelibus F^ 23 post] propter F huius in- commodi] huiasmodi F» 24 tuae] F'.3, uiae Pl m., del. 2 m., snae F2 uale add, F^* XXXII. AD VRBICVM. P Auspicium mihi scribendi prior, ut mos est, facere debuisti, cum te huius dili- gentiae domestici tabellarii reditus commoneret. quia nobis vel oblivio vel occupatio 5 religionis tuae desideraturn munus invidit, ego usurpo principium, aestimaturus in reli- quum de raritate vel copia scriptorum tuorum , utrum voluntate litteris brdiendis an magis necessitate defueris. xxxm. AD IVSTINIANVM. 10 Scio me in scribendo tardum fuisse. consulto distuli stilum, dum refoveo itinere tenuatum vigorem, quo tibi de me laeta cupienti voto similis pagina traderetur. fiat igitur ex optimo nuntio morae conpensatio. certe ego eam dico legem litteris amico- rum, nt adsiduitate illorum animos probent, meum bonitate delectent. xxxim.