Letter 205

From: Unknown correspondent To: Pope Hormisdas, Rome (John) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

seu ^9^ N^^ ^ Suggestio Germani episoopi, Feliois et Diosoori diaoonorum (dat. c. d. et Blandi presbyteri ad Hormisdam papam. «G Oct.) Quid Thessalonicae actum sit, qua ratione Dorotheus populum ad sedilionem p. ] praepararit, Johannes legatus ejusque hospes caesi sint, exponunt (n. L — 4); ad- dunt, quomodo ipsi imperatorem conteslati, et hic vindictam promiserit (». 5}. 1. Magna misericordia Dei est et inaestimabilia ejns jndicia, qui nihil occultum dimittit, ut probetur imiuscujusque conscientia. Dorotheus Thessalonicensis ^) non novus apparuit nec ad praesens factus, sed se demonstravit, quem olim vera praedicabat opinio. * Tste semper in malis desideriis suis involutus, data occasione exseruit, quod contra fidem catholicam semper parturiebat scelus. In aliis ep. 66. litteris significavimus beatitudini vestrae, quo ordine transeuntes Thessalonica libellos non potuimus suscipere. Erat tamen constitu- tum post ordinationem sanctae ecclesiae Constantinopolitanae, unum ex nobis ad ipsum dirigere, quia hoc sperabat praedictus, ut unus ex nobis post susceptos libellos cum ipso missas teneret^), quasi testimonio habens in generalitate se ad unitatem sedis apostolicae esse conjunctum. Etsi tarde^), factum est tamen, ut yenerabilem Johannem episcopum ad ipsum dirigeremus. Directus est cum ipso ex communi electione Epiphanius presbyter. Germanus*) venerabihs et illustris episcopus erat cum ipsis et Licinius comes scholae ex ordinatione clementissimi imperatoris. 2. Qui Licinius tamen quum prius pro alia causa esset Thessa- lonicam directus, congregata synodo de paroecia ecclesiae Thessalo- nicensis, ibi est inventus, exspectans secundum promissionem unum ex nobis. Voluerunt ipso praesente libellos facere et subscribere. Qudd factum est: signavit ipsos libellos praedictus vir, et veniens Constantinopolim factum nimtiavit. Dicebatur nobis ab apocrisiario Dorothei: Jubele dirigere, qui libellos suscipiat, Denuntiatum*) est, sicut praediximus, venerabilem Johannem episcopum ambulare, nt haberet testimonium subscriptionis illorum. Rogavimus piissimum im- peratorem, ut et comes Licinius ambularet cum eo : quod et factum est. 100 ') cc add. episcopus. 3. Et quia pervenenint in civitatem, nuntiata est Dorotheo per a. 619. comitem Licinium praesentia nostrorum. Qui direxit Aristidem pre- sby terum cum aliis duobus episcopis, quos solus ®) sciebat adversarios esse negotii, ut nostros videret. Cum quibus voluerunt facere in primis certamina de libellis, dicentes: Sunt capiiula, quae debeant emendari, Dixerunt nostri, non esse in potestate ipsorum hoc facere : si vuliis facere, Deo gratias; si non vuliis facere , venimus, salutavimvs vos, perambulamus'^), Discesserunt post ista verba. Ad aliam dieni convenerunt, iterum ista loquentes. Et antequam propositionem verborum fecissent, ubi^) non est intentio generata, non injuria se- cuta est, subito populus insanus irruit super ipsum, et duos pueros •Qcciderunt episcopi, caput etiam fregerunt episcopo®) in duabus par- tibus, et renes ejus dissipaverunt, et nisi misericordia Dei et defen- sio sancti Marci basilicae'^) eruisset eos de manibus eorum, ibi perierant. Liberati sunt tamen, quomodo dicitur, quia manus publica supervenit, quae eos eruere potuit. 4. Ista et istorum concinnamenta Dorothei malitia fabricavit, qui ante biduum, quam pervenirent nostri Thessalonicam, super duo millia baptizavit**), sacramenta tanta erogavit in populo, quae pos- ®) Scii. Johanni legaio, ut etiam fama vulgante didicisse se Hormisda supe- rius epist. 97 n. 1 scripsit. Quod autem ajunt caput Johannis in duahus parti- bu8 (non in duas partes) fractum, hoc est duobus vubieribus confossum. ^o) Testatur Hormisda epist. 97 n. 1, Johannem, quum caesus fuisset, vix sacrosancti fontis reverentia vindicatum evasisse. Ipsemet Johannes infra epist. 102 n. 3 se in baptisterio absconditum scribit. Hinc vero sequitur, ut hoc ba- ptisterium aedes s. Marco sacra fuerit. *') Notandus hic locus, ac primo recolendum, Johannem cum sociis Thessa- lonicam circa Septembrem vel Augustum petiisse, adeoque tot hominibus ba- ptismum extra Pascha et Pentecosten fuisse coUatum. Quod quemadmodum obsidionis, persecutionis aliisque temporibus semper licitum, ita quum non imminerent hujusmodi discrimina , prohibitum iuisse docent Siricius epist. 1 c. 2 n. 3, Leo epist. 16 c. 5 et epist. 168 c. 1 ac Gelasius epist. 14 c. 10, 15 n. 4. Quocirca ex illo populorum ad baptismum confluentium singulari concursu recte arguunt legati seditiosum Dorothei animum, quo Johannis legati nou secus at- que crudelis et impii tyranni adventum repraesentarit. Observandus praeterea antiquuB usus sacramenta, scil. corporis Christi, tantapopulo erogaudi, quanta ipsi possent ad tempora illa periculosa sufEcere. Denique hoc Thessalonicae Dorothei artificio territis plebibus contigisse advertimus, quod Augustinus epist. 228 u. 8 in gravissimis discriminibus accedere solere enarrat iu hunc modum: An non cogitamus , quum ad istorum periculorum pervenitur extrema nec est potestas uUa fugiendi, quantus in ecclesia fieri soleat ab utroque sexu alque ab omni aetate 67* a. 519. smt ipsis ad* tempora sufficere, significans plebi, quia fides recta inutatur. Ista quomodo non habuerant excitare populum? Ista quem non invitabant ad seditionem? Post hoc et ipsum libellum, quem fecerat cum episcopis, ante populum scindit*^), dicens: Ego isiud mque ad mortem meam nunquam facio^ nec facientibus conseniio. Oc- ciderunt et hominem venerabilem catholicum, qui nos venientes susceperat in domo sua, qui semper separatus fuit a communione Dorothei propter synodum Calchedonensem : in quo talem mortem exercuerunt, qualem illi qui sanctum Proterium occiderunt. 5. Ista ad clementissimum tmperatorem pervenerunt, et prope in tota civitate catholicis ^^*) luctus est propter talia quae contige- runt scelera. Promittit sancta clementia vindicare et jactare Doro- theum, quia nos contestati sumus pietatem ejus, dicentes: NuUa ratione Dorotheum inter episcopos aut in communione sedis aposioiicae potest beatissimus papa recipere, et contra qui vduerint eum in sua communione recipere, scire se esse reos auctoritaie ecciesiasHca, Ista ad notitiam beatitudinis vestrae festinavimus referre, ut nihil ?os lateat, quod in istis partibus agitur. Accepta IV Calendas Decem- bris, Eutharico consule.