Letter 17: To the same person. (358)

LibaniusUnknown|c. 316 AD|Libanius|AI-assisted
friendship

To the same person. (358)

Before now, I admired the excellent Hermogenes on account of the philosophy I heard he devoted himself to. But now I have come to love the man as well, because he recognizes exactly how much you are worth and what kind of person you are. He is said to consider you a good man, to value your company greatly, and to find your absence a real burden.

Others have reason to congratulate you, but I have reason to congratulate you both -- you, because such a powerful man is attached to you, and him, because in loving the right person he has shown excellent judgment.

Since you are loved by him, you must not hesitate to help him with whatever advice you can. And right now, you have the chance to prevent a friend from wronging another friend. Nicentius -- that fine man whom you praised to me in a letter, and that very letter created a friendship between us -- this man, through whom justice prevails in our city and violence has been driven out, who has made our city feel like a festival, now finds himself facing a penalty when he expected praise. The financial loss is painful enough, for our Nicentius remains poor despite holding so many offices. But worse than the material loss is the disgrace, for a conviction is a penalty that declares a man guilty of wrongdoing.

AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.

Latin / Greek Original

τῶ αὐτῷ (358)

Πρότερον μὲν ἐθαύμαζον τὸν κράτιστον Ἑρμογένην ἀπὸ
τῆς φιλοσοφίας ἧς ἤκουον αὐτῷ μέλειν. νῦν δὲ δὴ καὶ φιλῶ
τὸν ἄνθρωπον, διότι δὴ πόσου τε καὶ τίνος ἄξιος εἶ γινώσκει.
λέγεται γὰρ ἄνδρα τέ σε ἀγαθὸν ἡγεῖσθαι καὶ τὸ συνεῖναι
μέγα ποιεῖν καὶ τὸ μὴ συνεῖναι βαρύ.

τοῖς μὶν οὖν ἄλλοις
ἔπεισι σοὶ συγχαίρειν, ἐμοὶ δὲ ἀμφοῖν· σοὶ μέν. ὅτι σοι
πρόσκειται τοσαύτη δύναμις, τῷ δ’, ὅτι φιλῶν ὃν ἐχρῆν εὐδο-
κιμεῖ τῇ κρίσει.

δεῖ δή σε φιλούμενον ὅσα ἂν ἐξῆ ἐν ταῖς
παραινέσεσιν ὠφελεῖν ἐκεῖνον μὴ κατοκνεῖν· ἔξεστι δὲ νῦν
ὑπὲρ ἀδικουμένου φίλου κωλῦσαι φίλον ἁμαρτάνειν. Νικέν-
τιον γὰρ τὸν καλόν, ὃν σὺ πρὸς ἡμᾶς ἐπῄνεις ἐν γράμμασι,
καὶ τὸ γράμμα γε ἐκεῖνο φιλίαν ἡμῖν εἰργάσατο, τοῦτον δὴ
τὸν ἄνδρα, δι’ ὃν ἐπιδημεῖ μὲν ἡ δίκη, βία δὲ οἴχεται, πανή-
γυρις δὲ ἡμῖν ἡ πόλις, εὐφημίας ἐλπίζοντα περιέστηκε ζημία
λυποῦσα μὲν καὶ τῇ βλάβῃ, πένης γὰρ ἡμὶν ἐπὶ τοσαύταις

ἀρχαῖς ὁ Νικέντιος, ἔχουσα δέ τι πικρότερον τῆς βλάβης τὴν
ἀδοξίαν. ἡ γὰρ καταδίκη ζημία τίς ἐστι κατεγνωκυῖα κακίαν.

τοῖς μὲν οὖν ἀδικοῦσιν Ἑρμογένης ἐπαγέτω δίκην ἐγὼ
πρῶτος ἐπαινῶ τὴν ὀργήν, κἂν παύσηται τῆς ἐπὶ τοῖς τοιού-
τοις ὀργῆς, καὶ ἐγὼ τῶν ἐπαίνων, τὸ νῦν δὲ τοῦτο παραγωγή
τίς ἐστι καὶ ἔργον ἀπάτης, οὐ τῆς Ἑρμογένους φύσεως.

ἄκουε δέ· σταθμός τίς ἐστι περὶ τὸν Εὐφράτην, Καλλίνικος
ὄνομα αὐτῷ· Καλλινίκου γὰρ ἐνταῦθα ἀποσφαγέντος ὁ σοφι-
στὴς γίνεται προσηγορία τῷ τόπῳ, οἷα πολλὰ μὲν ἐν γῇ,
πολλὰ δὲ ἐν θαλάττῃ πάλαι.

τοῦτο δὴ τὸ χωρίον ἔχει στρα-
τιὰν ἱδρυμένην, ἣν τρέφεσθαι παρ’ ἡμῶν οὐκ ἐκεῖσε κομι-
ζόντων, ἀλλ’ ἑτέρωσε τὴν τροφήν, ἐκεῖθεν δὲ εἰς Καλλίνικον
ἄγειν νόμος τὸν ἄρχοντα τῶν περὶ τὸν Εὐφράτην. Νικέντιος
δὲ τὰ αὑτοῦ διακονήσας ὧν ἐπλημμέλησαν ἕτεροι δίκας δί-
δωσι, τοῦτο δὴ τὸ ἐν Αὐλίδι.

ἴσως μὲν οὖν οὐδ’ αὐτὸς
διηγησάμην κακῶς, εἰ δ’ οὖν τι καὶ ἐξηνέχθην, Νικέντιός σε
διδάξει καλῶς. σὺ δὲ βοήθησον δυοῖν ἄρχουσι τὸν μὲν ἐξελό-
μενος βλάβης ἀδίκου, τὸν ἐλάττω, τὸν δ’ ἀποστήσας ὀργῆς οὐ

δικαίας, τὸν κρείττω.

εἰ δὲ παιδὸς ἡγεῖται τὴν μεταβολήν,
τὴν μὲν ἐπὶ <τὰ> χείρω νομιζέτω φαύλην, τὴν δὲ τῶν
λων τι λύουσαν ἀγαθήν, ἄλλως θ’ ὅτε τὸ μὲν τίμημα τηρεῖν
ἂν ἔχοι, τὸν δ’ ἔξω τῆς αἰτίας ἀφιέναι.

τὸ γὰρ χρυσίον
εἰσπραττέτω μέν, εἰσπραττέτω δὲ παρὰ τῶν λελοιπότων τὴν
τάξιν καὶ προσέτι γε τῶν ἐξηπατηκότων, οἳ σφίσιν αὐτοῖς
χαριζόμενοι τὰ οὐκ ὄντα ἔφρασαν.

ἐπειδὴ γὰρ θυμὸς μἐ-
γας διο τρεφέων ὑπάρχων, μὴ ἴστω τοῖς φενακίζουσιν ἄδεια,
ὅπως τῆς ἀληθείας κρατούσης μηδεὶς ἀδίκως κολάζηται. λύων
δὲ τὴν αὑτοῦ ψῆφον ἐννοείτω τὸν βασιλέα Κρητῶν τὸν παῖδα
Δῖός, ὃς εἰς τὸ ἄντρον δι’ ἐνάτου πορευόμενος ἔτους ὧν ἐτε-
θείκει νόμων οὐκ ᾐσχύνετο κινῶν ὃν κρεῖττον ἦν κινεῖσθαι.

Related Letters